Tibetan
ང་ལྔ་པ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ང་ལྔ་པ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོརད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བགྱི་ན། དེ་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བགྱི་བདེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགསལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་ཏུ་སྤྱད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ལ་སྤྱོད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཚོར་བ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །འདུ་ཤེས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །འདུ་བྱེད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བསྤྱོད་ད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །མྱིག་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བསྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །རྣ་བ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །སྣ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ལྕེ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ལུས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། །ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཡིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །སྒྲ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །དྲི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་དེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་རྣམ་
Chinese
第五品，如实宣说之品。 第五品，如实宣说之品。 其后，具寿善现向薄伽梵如是禀白道：世尊，菩萨之行，菩萨之行，若言菩萨之行，以何义而言菩萨之行耶？世尊告曰：善现，菩萨之行，菩萨之行者，谓为菩提之义而行故，是故名为菩萨之行。禀白：世尊，菩萨摩诃萨于何而行耶？世尊告曰：于色空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于受空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于想空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于行空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于识空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于眼空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于耳空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于鼻空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于舌空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于身空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于意空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于色空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于声空性而行，然其心终不转为二，如是而行。于香空性而行，然其心
English
Chapter Five: The Chapter on Righteous Exposition Chapter Five: The Chapter on Righteous Exposition Then, the venerable Subhuti said to the Blessed One: "Blessed One, the conduct of a Bodhisattva, the conduct of a Bodhisattva, if we say the conduct of a Bodhisattva, by what meaning is it called the conduct of a Bodhisattva?" The Blessed One replied: "Subhuti, the conduct of a Bodhisattva, the conduct of a Bodhisattva, is so called because it is practiced for the sake of enlightenment. Therefore, it is called the conduct of a Bodhisattva." He asked: "Blessed One, on what does a Bodhisattva Mahasattva practice?" The Blessed One replied: "He practices on the emptiness of form, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of feeling, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of perception, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of formations, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of consciousness, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the eye, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the ear, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the nose, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the tongue, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the body, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of the mind, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of form, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of sound, so that his mind never turns to duality. Thus he practices. He practices on the emptiness of smell, so that his mind