Tibetan
ལྔ་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་ལེའུ། སྨད་ཆ། ལྔ་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་ལེའུ། སྨད་ཆ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ། །གླེགས་བམ་གཉིས་པ། བམ་པོ་དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་ བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། ད། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འད་ས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་ པའི་ཡིད་ཀྱིས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་
Chinese
第五，普遍游行工巧之章，下部。 第五，普遍游行工巧之章，下部。 十万颂般若波罗蜜多。第二卷，第一品。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便，以执着于我所和属于我的心，安住于内空性，那么他就是在修行显现内空性，而不是在修行般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便， 以执着于我所和属于我的心，安住于外空性，那么他就是在修行显现外空性，而不是在修行般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便，以执着于我所和属于我的心，安住于内外空性，那么他就是在修行显现内外空性，而不是在修行般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便，以执着于我所和属于我的心，安住于空性空性，那么，他就是在修行显现空性空性，而不是在修行般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便，以执着于我所和属于我的心，安住于大空性，那么他就是在修行显现大空性，而不是在修行般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，以不善巧方便，以执着于我所和属于我的心，安住 的心，安住于胜义空性，那么他就是在修行显现
English
Fifth, the chapter on universally wandering craftsmanship, lower part. Fifth, the chapter on universally wandering craftsmanship, lower part. The Hundred Thousand Verses of the Prajñāpāramitā. Second volume, first chapter. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging to me, dwells in inner emptiness, then he is practicing the manifestation of inner emptiness, but not practicing the Prajñāpāramitā. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging to me, dwells in outer emptiness, then he is practicing the manifestation of outer emptiness, but not practicing the Prajñāpāramitā. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging to me, dwells in inner and outer emptiness, then he is practicing the manifestation of inner and outer emptiness, but not practicing the Prajñāpāramitā. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging to me, dwells in emptiness emptiness, then, he is practicing the manifestation of emptiness emptiness, but not practicing the Prajñāpāramitā. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging to me, dwells in great emptiness, then he is practicing the manifestation of great emptiness, but not practicing the Prajñāpāramitā. Blessed One, if a Bodhisattva Mahāsattva, while practicing the Prajñāpāramitā, with an unskilled means, with a mind clinging to what is mine and belonging of me, dwells in ultimate emptiness, then he is practicing the manifestation of
Tibetan
པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མ། །ཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབསམྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མ། །ཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་
Chinese
对于显现而行，则不行于般若波罗蜜多。世尊，如果菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于有为的空性中，那么他就是在显现有为空性上行，而不是在般若波罗蜜多上行。世尊，如果菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于无为的空性中，那么他就是在显现无为空性上行，而不是在般若波罗蜜多上行。世尊，如果菩萨，摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于超出边际的空性中，那么他就是在显现超出边际的空性上行，而不是在般若波罗蜜多上行。世尊，如果菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于无始无终的空性中，那么他就是在显现无始无终的空性上行，而不是在般若波罗蜜多上行。世尊，如果菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于不可舍弃的空性中，那么他就是在显现不可舍弃的空性上行，而不是在般若波罗蜜多上行。世尊，如果菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不善巧方便，以执著于我及我所的心，安住于自性空性中，那么他就是在显现自性空性上行，
English
To act upon manifestation is not to act upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness of the conditioned, then he is acting upon manifesting the emptiness of the conditioned, and not acting upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness of the unconditioned, then he is acting upon manifesting the emptiness of the unconditioned, and not acting upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva, Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness beyond limits, then he is acting upon manifesting the emptiness beyond limits, and not acting upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness without beginning or end, then he is acting upon manifesting the emptiness without beginning or end, and not acting upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness of non-abandonment, then he is acting upon manifesting the emptiness of non-abandonment, and not acting upon Prajnaparamita. World Honored One, if a Bodhisattva Mahasattva, while practicing Prajnaparamita, without skillful means, with a mind clinging to self and what belongs to self, dwells in the emptiness of inherent nature, then he is acting upon manifesting the emptiness of inherent nature,
Tibetan
རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་མྱི་ད་མྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བད་ག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མྱི་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མྱི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས། དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན། དེ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྦྱད་ཀྱི།
Chinese
不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住一切法空性，彼于现前摄集一切法空性而行，不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨 萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住自性空性，彼于现前摄集自性空性而行，不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住无相空性，彼于现前摄集无相空性而行，不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住无物空性，彼于现前摄集无物空性而行，不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住自性空性，彼于现前摄集自性空性而行，不于智慧到彼岸行。 世尊，若菩萨摩诃萨于智慧到彼岸行时，以不善巧方便，住于视为我及视为我所之意，若住无物自性空性，彼于现前摄集无物自性空性而行。
English
Does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of all dharmas, then he practices in manifestly gathering the emptiness of all dharmas, he does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of own characteristics, then he practices in manifestly gathering the emptiness of own characteristics, he does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of non-sign, then he practices in manifestly gathering the emptiness of non-sign, he does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of non-entity, then he practices in manifestly gathering the emptiness of non-entity, he does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of own-being, then he practices in manifestly gathering the emptiness of own-being, he does not practice the perfection of wisdom. O Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, with an unskilled means, with a mind abiding in considering as self and considering as belonging to self, if he abides in the emptiness of own-being of non-entity, then he practices in manifestly gathering the emptiness of own-being of non-entity.