Tibetan
་པ་བྱིན་པ་དེ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་མ་བྱིན། གཉིས་ལའམ། མང་པོའམ། དགེ་འདུན་གཞན་ལ་མ་བྱིན་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱིན་པའོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་བླངས་པའོ། །རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་བྱེ་སྟེ། ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མ་བྱིན་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱིན་པའོ་ཆོས་བཞིན་དུ་བླངས་པའོ། །རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དགེ་སློང་དག་རྒྱལ་པོ་ནི་ས་གཞི་ལ་དབང་ངོ་། །བདག་པོ་ནི་མལ་སྟན་ལ་དབང་ངོ་། །དགེ་སློང་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་དབང་ངོ་། །སྦྱིན་ པ་བྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་ནི་བདག་གིས་བྱིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སླར་འཆོས་པའི་རིགས་ཀྱི་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་སྦྱིན་པ་ནི་སྔ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་ཅན་འཛིན་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་སླར་བྱིན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་གང་གིས་སྦྱིན་པ་གཞན་ལ་བྱིན་པ་དེ་ཡང་གཞན་ལ་བྱིན་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་ཏེ། འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒྲ་ཅན་འཛིན་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་སླར་བྱིན་ནོ།། །།འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོ་ལྔ་པ་དང་། ལོ་དྲུག་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་གི་དུས་སྟོན་དང་། དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་དག་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱེད་དོ། །དེར་ཡུལ་སོ་སོ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་དག་ཀྱང་འདུས་ནས་དེ་དག་ལ་བྲམ་ཟེ་་་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་བཅའ་བ་མང་དུ་བྱིན་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཟོས་ནས་ལྷག་མ་དེ་དགེ་ཚུལ་ཕ་དག་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཕྱི་དེ་ཉིན་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་དེ་ཉིད་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དགེ་ཚུལ་ཕ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་གི་བཟའ་བ་འདི་གང་ནས་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁར་རྩང་་བདག་ཅག་ལ་བྱིན་པ་དེ་ཉིད་ལགས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ངེད་ཀྱིས་འདི་ཁྱེད་ལ་བྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་མི་ལེན་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རེ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེས་བྱིན་ལ་རེ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་སླར་ཟོས་ན་དེ་དག་གིས་བྱིན་ན་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཟོས་ན་ལྟུང་བའོ། །རེ
Chinese
所施之物不给予一个人，也不给予两个人或许多人，或不给予其他僧团，即是如法施与。如法受取。如法享用。又，如来之声闻僧团分裂，住在各个方向和非各个方向，向一个方向施与，不给予其他方向，即是如法施与，如法受取，如法享用。比丘们，国王拥有土地，主人拥有床榻，比丘拥有钵和法衣。行布施者和布施之主，对于自己所施之物，没有理由再作更改，也不应再施与他人。那是什么缘故呢？比丘们，布施是先前的行为，不是后来的行为。因此，将精舍归还给持声者吧。比丘们，如果有人将布施之物又施与他人，除非有特殊情况，否则将会失效。比丘们，也应将精舍归还给具寿持声者。 《律藏》正法，第三十二卷。故事的起因是，佛陀住在舍卫城时，世尊说：“举行第五年、第六年的精舍庆典和盛大庆典吧。”婆罗门和居士们也照此行事。在那里，住在各个地方的比丘们也聚集起来，婆罗门和有信仰的居士们向他们施与许多食物。他们吃了一点后，剩下的就给予沙弥们。第二天，沙弥们又将同样的食物给予那些比丘们。比丘们问沙弥们：“你们的食物是从哪里来的？”他们回答说：“就是昨天你们给予我们的。”比丘们说：“我们把这个给予你们了。”然后他们感到疑惑，不肯接受。比丘们将此事禀告世尊。世尊开示说：如果还有期望，他施与了，如果还有期望，又重新食用，如果他们施与了，那就是恶作，如果食用，那就是堕罪。期望……
English
That which is given is not given to one person, nor to two or many, nor is it given to another sangha, then it is given according to the Dharma. It is taken according to the Dharma. It is used properly. Furthermore, the sangha of the Buddha's disciples is divided, dwelling in various directions and non-directions, giving to one direction, not giving to another, then it is given according to the Dharma, taken according to the Dharma, and used properly. Monks, the king owns the land, the master owns the bed, the monk owns the bowl and the Dharma robe. The giver and the owner of the gift, with regard to the things they have given, have no reason to alter them again, nor should they give them to others. Why is that? Monks, giving is a prior act, not a later act. Therefore, return the monastery to the one who holds the sound. Monks, if someone gives what has been given to another, unless there is a special circumstance, it will become invalid. Monks, the monastery should also be returned to the venerable one who holds the sound. The Vinaya Dharma, Volume Thirty-two. The origin of the story is that when the Blessed One was dwelling in Shravasti, the Blessed One said, "Hold the fifth year, the sixth year, the monastery festival, and the great festival." The Brahmins and householders also did likewise. There, monks dwelling in various places also gathered, and Brahmins and faithful householders gave them much food. They ate a little and gave the remainder to the novice monks. The next day, the novice monks gave the same food to those monks. The monks asked the novice monks, "Where did this food of yours come from?" They replied, "It is the same that you gave us yesterday." The monks said, "We gave this to you." Then they became doubtful and refused to accept it. The monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One taught: If there is still expectation, he has given it, if there is still expectation, he eats it again, if they have given it, then it is an act of wrongdoing, if he eats it, then it is a downfall. Expectation...
Tibetan
་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེས་བྱིན་ལ་རེ་བ་མེད་བཞིན་དུ་སླར་ཟོས་ན་དེ་དག་གིས་བྱིན་པའི་ཚེ་ནི་ཉེས་བྱས། ཟོས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེས་རེ་བ་མེད་བཞིན་དུ་བྱིན་ལ་རེ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་ ཟོས་ན་དེ་དག་གིས་བྱིན་པའི་ཚེ་ནི་ཉེས་པ་མེད། ཟོས་ན་ལྟུང་བའོ། །རེ་བ་མེད་བཞིན་དུ་བྱིན་ལ་རེ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཟོས་ན་དེ་དག་གིས་བྱིན་པའི་ཚེ་ཡང་་་ཉེས་པ་མེད་ལ་ཟ་བའི་ཚེ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གླེང་གཞིའི་སྒོ་དང་པོའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་པ་རྫོགས་ཏེ། སྒོ་དང་པོ་རྫོགས་སྷོ།། །། གླེང་གཞིའི་སྒོ་དང་པོ་བཤད་པ།
Chinese
虽然有期望，但如果他不期望给予而再次食用，那么他们给予的时候就是犯错。如果食用，则没有罪过。如果他不期望，但期望给予而食用，那么他们给予的时候没有罪过，如果食用，则是堕落。如果不期望，也不期望给予而食用，那么他们给予的时候也没有罪过，食用的时候也没有罪过。论事之门第一品的经文偈颂第十完毕。第一门完毕。 论事之门第一品解说。
English
Even though there is expectation, if he does not expect giving and eats again, then it is a fault when they give. If he eats, there is no fault. If he does not expect, but expects giving and eats, then there is no fault when they give, but if he eats, it is a downfall. If he does not expect, and does not expect giving and eats, then there is no fault when they give, and there is no fault when he eats. The tenth verse of the first chapter of the Discourse on the Basis is completed. The first chapter is completed. Explanation of the First Chapter of the Discourse on the Basis.