Tibetan
ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་པོ་བཤད་པ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་པོ་བཤད་པ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་རྣམས་སུ་ཡང་། །འདུལ་བ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །བསྒྲུབ་པའང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་དང་། །ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་བདེ་བ་ཡིན། །དགེ་འདུན་མཐུན་པ་བདེ་བ་སྟེ། །མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བདེ། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་བདེ། །དམ་པ་དག་དང་འགྲོགས་པ་བདེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མ་མཐོང་ན། །རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མཐོང་བ་བདེ། །མང་དུ་ཐོས་པ་མཐོང་བ་བདེ། །ཡང་སྲིད་རྣམ་པར་གྲོལ་པ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་པ་དག་མཐོང་བ་བདེ། །འཇུག་ངོགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཆོས་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེ་བོ་བདེ། །ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་བདེ། །ང་འོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ། །ངེས་པར་བྱས་ཤིང་དབང་པོ་ཐུལ་བ་དག །དགོན་པ་ཞི་བ་རྣམས་སུ་རྒས་གྱུར་དང་། །མང་དུ་ཐོས་པ་ནགས་ཀྱི་ནང་དག་ཏུ། །ལང་ཚོ་ཡོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་པ་བདེ། །ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་ལ་ནི། །སོར་མོ་བཅུ་ཡི་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །འདུལ་བ་རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱས། །གདུལ་བའི་དོན་དུ་ང་ལ་ཉོན། །ཐོས་ནས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིང་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་རྣམས་ལ། །བརྟུན་ཅིང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱིས། །རྟག་ཏུ་འབད་པས་འདའ་བ་ཡི། །སེམས་རྟ་ཁ་བླན་དཀའ་བ་ལ། །མཐུན་པ་གཟེར་རྣོན་བརྒྱ་བ་ཡི། །སྲབ་ནི་འདུལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཆེ་བ་གང་དག་ངག་ཙམ་གྱིས། །ལྡོག་ཅིང་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བ། །དེ་དག་མི་རྟ་བཟང་པོ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་གཡུལ་ལས་ངེས་རྒྱལ་འགྱུར། །སུ་ལ་སྲབ་འདི་མེད་པ་དང་། །ནམ་དུའང་འདོད་པར་མི་འགྱུར་ལ། །དེ་དག་ཉོན་མོངས་གཡུལ་གྱིས་དཀྲུགས། །འཇོག་བྲལ་རྣམ་པར་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཆུ་བུར་མེད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ཡང་མདོར་བསྡུས་ཏེ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པར་བྱ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ངག་གི་སྡོམ་པའང་ལེགས་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པའང་ལེགས་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྡོམ་པ་ལེགས། །ཀུན་ཏུ་བསྡམས་པའི་དགེ་སློང་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ། །ངག་རྣམས་བསྲུང་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་རབ་བསྡམས་ཏེ། །ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་ད
Chinese
ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་པོ་བཤད་པ། ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་པོ་བཤད་པ། 纵然于百千劫中，听闻调伏亦难得，受持与执持亦难得，实修亦甚难得。诸佛出现与，宣说正法亦是安乐，僧伽和合是安乐，和合者之苦行乐。见圣者是安乐，与贤善者交往乐，若不见愚童，则恒常是安乐。具戒者见之安乐，多闻者见之安乐，于轮回解脱之，阿罗汉等见之安乐。入处安乐之河流安乐，于法串习之士夫安乐，获得智慧者安乐，我慢我执灭尽者安乐。决定且调伏诸根者，于寂静之寺庙中老去，以及多闻者于森林中，青春已逝者所住安乐。于彼释迦狮子，以十指合掌，善为宣说调伏，为调伏之义谛谛听我。听闻后大仙人，如所说般修行，于微小之罪，亦当防护且行持。恒常精进所调伏之，心如烈马难以驾驭，与之相符如百钉之利缰，此乃调伏是也。何者以言语，能止息且不越界，彼等是良善之人马，定能胜伏烦恼之战场。谁无此缰绳，亦永不随欲而行，彼等为烦恼战场所扰，漂泊不定无所依。世尊之声闻之僧伽十二年中无过且无水泡，世尊亦略摄为声闻等宣说别解脱经：一切罪恶皆不作，众善奉行。 自心调伏，此乃诸佛之教。身之律仪善哉，语之律仪亦善哉，意之律仪亦善哉，于一切处律仪善。一切皆防护之比丘，从一切痛苦中解脱。守护语且以意善摄持，身之不善
English
Explanation of the First Defeat. Explanation of the First Defeat. Even in hundreds of thousands of kalpas, it is difficult to hear the Vinaya, difficult to obtain holding and grasping, and very difficult to practice. The appearance of the Buddhas and the teaching of the Dharma are also happiness. The harmony of the Sangha is happiness, and the asceticism of those in harmony is happiness. Seeing the noble ones is happiness, and associating with the virtuous is happiness. If one does not see the childish, then it is always happiness. Seeing the virtuous is happiness, seeing the learned is happiness, seeing those liberated from samsara, the Arhats, etc., is happiness. The river of happiness at the entrance is happiness, the person who is accustomed to the Dharma is happiness, the one who has obtained wisdom is happiness, and the one who has exhausted pride and ego is happiness. Those who have determined and subdued their senses, growing old in quiet temples, and the learned in the forests, it is happiness for those whose youth has passed to dwell. To that Shakya Lion, with palms together with ten fingers, the Vinaya was well proclaimed, listen to me for the sake of taming. Having heard, the great sage, should practice as he said, and even the smallest faults should be guarded and practiced. The mind, like a wild horse, is difficult to tame, which is always subdued by diligence. The bridle that matches it, like a hundred sharp nails, is the Vinaya. Those who can stop and not cross the line with words, they are good people and horses, and they will surely win the battlefield of afflictions. Whoever does not have this bridle will never act as he pleases, they are disturbed by the battlefield of afflictions, wandering aimlessly without support. The Sangha of the Blessed One's disciples was without fault and without blisters for twelve years, and the Blessed One also briefly summarized and proclaimed the Pratimoksha Sutra for the disciples: Do not commit all sins, practice all virtues. Tame your own mind, this is the teaching of all Buddhas. The discipline of the body is good, the discipline of speech is also good, the discipline of the mind is also good, the discipline is good in all places. A monk who is protected in all ways is liberated from all suffering. Guarding speech and well restraining the mind, the non-virtue of the body
Tibetan
ག་མི་བྱེད་ཅིང་། །ལས་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རབ་སྦྱངས་ན། །དྲང་སྲོང་གསུངས་པའི་ལམ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཏོན་པར་གྱུར་ཏོ། །ལོ་བཅུ་གསུམ་ལ་བབ་པ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་དག་ན་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གྲོང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གྲོང་ན་ཀ་ལན་ད་ཀའི་བུ་བཟང་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་། དེས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལོག །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། འབྲུའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་བག་མེད་པའི་གནས་སྤངས་ཏེ། འབྲུའི་ཆང་དང་བཅོས་པའི་ཆང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་བག་མེད་པའི་གནས་ལས་ཕྱིར་ལོག་གོ་།དེ་དད་པ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་སྤེལ་ཞིང་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་དག་བགོས་ནས། ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་ཁྱིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་དུ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་ཞིང་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཀ་ལན་ད་ཀའི་བུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟང་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་ བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་ཁྱིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་དུ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེ་ཞིང་གནས་པ་ནི་བདག་གིས་མ་རྙེད་དེ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཉེས་པ་རྙེད་དེ་ལེགས་པར་རྙེད་པ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཉེ་དུ་རྣམས་དང་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཀ་ལན་ད་ཀའི་བུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟང་བྱིན་ཉེ་དུ་རྣམས་དང་འབྲལ་བའི་ཕྱིར། ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། ལྗོངས་རྒྱུར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་དགོན་པ་སློང་མོ་པས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕ་མ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་དག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། བྱ་བར་སེམས་པ་དཀའ་ན་སློང་མོ་པ་དག་ལྟ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀ་ལན་ད་ཀའི
Chinese
不做什麼，如果能精進修習這三種業道，就能獲得仙人所說的道。如是宣說。十三歲時，世尊佛陀住在揚棄之地的卡蘭達村。那時，卡蘭達村裡有個名叫善施的卡蘭達之子，他富有，財產眾多，享受豐厚，完全佔有廣大寬闊的財富，擁有與財神毗沙門天媲美的財富，甚至能與毗沙門天在財富上競爭。他從同族中娶妻，與她一同嬉戲，一同歡樂，一同享受快樂。在另一個時候，他對佛陀極為虔誠，對佛法和僧伽極為虔誠，皈依佛陀，皈依佛法和僧伽。他捨棄了殺生，遠離了殺生。捨棄了不予取，捨棄了邪淫，捨棄了妄語，捨棄了穀酒和摻雜酒，這些使人沉醉、放逸之處，遠離了穀酒和摻雜酒，這些使人沉醉、放逸之處。他延續了先前的信仰，剃除了頭髮和鬍鬚，穿上了袈裟，僅僅憑藉堅定的信仰，就從在家生活出家了。他如此出家後，就像以前的在家人一樣，與親友們混雜在一起生活。然後，卡蘭達之子，有壽的善施心想：我為了善說的律而出家，但像以前的在家人一樣，與親友們混雜在一起生活，我沒有獲得任何東西，沒有獲得利益，只獲得了過失，沒有獲得任何好的東西。我應該為了遠離親友，拿著缽和法衣，去遊歷四方。然後，卡蘭達之子，有壽的善施為了遠離親友，拿著缽和法衣，去遊歷四方了。那時，發生了可怕的饑荒，比丘們難以獲得食物，父母們也很難給自己的孩子提供食物和照顧，更不用說給比丘們了。然後，卡蘭達的……
English
Doing nothing. If these three paths of action are well practiced, one will attain the path spoken of by the sages. Thus it was declared. When he was thirteen years old, the Blessed One Buddha was dwelling in the village of Kalandaka in the land of Sponging. At that time, in the village of Kalandaka, there was a wealthy man named Good Giving, the son of Kalandaka, who was rich, had many possessions, great enjoyment, was completely possessed of vast and extensive wealth, possessed wealth like that of the son of Vaisravana, and competed with Vaisravana in wealth. He took a wife from the same clan and played with her, rejoiced with her, and enjoyed happiness with her. At another time, he had great faith in the Buddha, great faith in the Dharma and the Sangha, and went for refuge to the Buddha, the Dharma, and the Sangha. He abandoned killing and turned away from killing. He abandoned taking what is not given, abandoned sexual misconduct, abandoned lying, and abandoned grain alcohol and mixed alcohol, which are places of intoxication and recklessness, and turned away from grain alcohol and mixed alcohol, which are places of intoxication and recklessness. He continued his previous faith, shaved his hair and beard, put on saffron robes, and, with faith only in what is right, went forth from home to homelessness. Having gone forth in this way, he lived mingling with his relatives as he had done as a householder. Then, the son of Kalandaka, the long-lived Good Giving, thought to himself: Having gone forth into the well-spoken Dharma and Discipline, I live mingling with my relatives as I did as a householder, I have not found anything, it is not a gain, but I have found faults, it is not a good gain. I should take my alms bowl and Dharma robes and go wandering to be separated from my relatives. Then, the son of Kalandaka, the long-lived Good Giving, took his alms bowl and Dharma robes and went wandering to be separated from his relatives. At that time, there was a terrible famine, it was difficult for monks to find food, and it was difficult for parents to give food and care to their children, let alone to monks. Then, Kalandaka...