Tibetan
ག་གིས་གསུངས། །ཡོན་བདག་གིས་རབ་ གནས་བྱས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསྐྱོད་པར་རུང་བ་ནི་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པས་རང་རང་གི་གནས་སུ་ཁྱེར་ནས་མཆོད་པར་བྱའོ།།སློབ་དཔོན་དང་སྒོའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དང་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དང་བཟོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ནོས་ པ་ཇི་ལྟ་བར་རས་ལ་སོགས་པ་དང་སོ་རྩི་ལ་སོགས་པས་ཚིམ་པར་བྱའོ།།དགེ་འདུན་ལ་སྟོན་མོ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་བྱའོ། །དམན་པ་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལའང་ཚིམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཆོ་གའོ། །དེ་ལྟར་ འདིར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཆོ་གའོ།།བྲི་བའི་ཆོ་ག་འདི་ཡིད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་ཆོ་ག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ཀྱི་ཆོ་ག་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐུ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རབ་གནས་དང་།སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱིས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་གང་གིས་ཁ་ཅིག་ཏུ་སྦྲེལ་བ་དང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱར་མི་ནུས་པའམ་མི་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་ བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་བསམ་གཏན་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པ་ལྟ་བ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་སྤེལ་བ་འགའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ཕྱི་མཆོད་ཀྱི་ཆོ་ག་འདོད་དོ། །རྒྱུ་མེད་ཅིང་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་བསྒོམ་ པ་ཁོ་ནས་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་སེམས་བརྟན་པས་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྔོན་གྱི་རབ་གནས་དང་། སྐལ་བ་ལ་བསྟན་པ་དང་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སངས་རྒྱས་ ཐོད་པའི་རྒྱུད་ལས།ཤེས་རབ་པདྨའི་ནང་དབུས་སུ། །དཔག་ཚད་བྱེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །མཁས་པས་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཉིད་དུ་ནི། །རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ བྱ་བར་བཞེད།།ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་གའོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར་གུཔྟས་མཛད་པའི་དབང་བསྐུར་གྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་དེ་ཉིད་དང་མཁས་པ་བཎྡེ་ཤེས་རབ་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ།། ་
Chinese
谁说的？ 供养人所作的开光圣像等可以移动的，用音乐等供养，移到各自的位置上供养。 班智达和门班智达们，以及事业金刚持和瑜伽母们，还有工匠们，按照各自的情况，用布等和颜料等使之满足。 也为僧众设宴，为瑜伽士作会供轮。 也要使贫穷和无依无靠的人们满足，这是靠近坛城的仪轨。 像这样，这里是绘制坛城的仪轨。 绘制的仪轨，仅仅以意所成就的仪轨本身也具有果实，因此意的仪轨才是最殊胜的。 因此，坛城主尊的形象以手印触地等，以及圣像等的开光，给弟子灌顶，迎请本尊降临，寂静的护摩直至最后，全部用意来做。 在那个时候，如果有什么连接不上，或者这些全部不能做或者找不到的时候，就应当观修。 在那个时候，即使有实物，也唯有禅定才是主要的。 然而，为了某些人增长福德，对外道徒的看法和对布施的极大信心等，需要外供的仪轨。 没有资具并且远离僧团的，就应当仅仅以观修来成办所有的仪轨，这是以前的班智达们所说的。 因此，最初的业者也要以坚定的心，在意幻化的坛城中，进行以前的开光和，指示根器和灌顶。 就像《佛顶经》中所说：于智慧莲花之中央，于百千俱胝之坛城，于彼坛城之中央，智者为弟子作灌顶。 其他地方也这样说过：以意于某处，胜者之坛城，被认为是应当做的。 这就是意的坛城的仪轨。 大班智达阿巴亚嘎绕笈多所著的《灌顶之分别论》完毕。 由班智达本人和智者班德·谢饶贝翻译。
English
Who said that? The consecrated statues and so on made by the patron, which can be moved, should be offered with music and so on, and carried to their respective places for offering. The pandits and the door pandits, as well as the karma vajra holders and yoginis, and the craftsmen, should be satisfied according to their respective needs with cloth and so on, and paints and so on. A feast should also be held for the Sangha, and a tsok khorlo should be made for the yogis. The poor and the helpless should also be satisfied, this is the ritual of approaching the mandala. Like this, here is the ritual of drawing the mandala. The ritual of drawing, even the ritual accomplished by the mind itself has fruit, therefore the ritual of the mind alone is the most supreme. Therefore, the form of the mandala lord taking the earth with a mudra and so on, as well as the consecration of statues and so on, the empowerment of disciples, the invitation of the deity to descend, and the ultimate end of the peaceful homa, should all be done with the mind. At that time, if something is not connected, or if all of these cannot be done or cannot be found, then one should meditate. At that time, even if there are objects, meditation alone is the main thing. However, for the sake of some who increase merit with worldly views and great faith in generosity and so on, the ritual of external offerings is desired. Those without resources and separated from the Sangha should accomplish all the rituals by meditation alone, as the previous pandits have said. Therefore, even the first practitioner should, with a firm mind, in the mandala created by the mind, perform the previous consecration and, indicate the disposition and empowerment. As it is said in the Buddha Topa Tantra: In the central lotus of wisdom, In the mandala of hundreds of thousands of kotis, In the center of that mandala, The wise one empowers the disciple. It is also said elsewhere: In some place with the mind, The mandala of the Victorious One, Is considered to be what should be done. This is the ritual of the mandala of the mind. The "Differentiation of Empowerment" composed by the great pandit Abhayakaragupta is complete. Translated by the pandit himself and the wise Bande Sherab Pal.