Tibetan
་པོའི་ཡོན་ཏན་མ་ཤར་ཡང་། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ཙམ་བར་དུ་ས་རྒྱུས་ཡོད་པར་རློམས་ནས་ཞིབ་པར་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཆར་བ་ཐོད་རྒལ་བ་རིམ་སྐྱེས་པ་གསུམ་ལས། རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་སྟེ། གཅིག་ཆར་བའི་གཅིག་ཆར་བ་ནི་ཐོབ་ཙམ་ནས་བསྒོམ་ལུང་མེད་པར་རྟོགས་པ་མཆོག་སྐྱེ། དེ་ལ་འགྱུར་ལྡོག་མེད་དེ་དེ་འདྲ་སྦྱང་པ་སྔོན་སོང་རེ་རེ་ལས་མི་འབྱུང་གསུངས། གཅིག་ཆར་བའི་ཐོད་རྒལ་བ་ནི་དང་པོ་ཁྲིད་ཞུ་དུས་ནས་རྟོགས་པ་བཟང་པོ་སྐྱེ་སྟེ་འགྱུར་ལྡོག་ཆེའོ། །གཅིག་ཆར་བའི་རིམ་སྐྱེས་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྔ་བསྒོམ་ན་རྟོགས་པ་སྐྱེ་མྱུར་རོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་གཅིག་ཆར་བ་ནི་དང་པོ་ངོ་སྤྲད་ནས་རྟོགས་པ་མཐོན་པོ་སྐྱེ་སྟེ་འགྱུར་ལྡོག་ཅུང་ཟད་འོང་ངོ་། །ཐོད་རྒལ་བའི་ཐོད་རྒལ་བ་ནི་དང་པོ་ནས་རྟོགས་པ་མཆོག་སྐྱེ། རེས་འགའ་ཐ་མལ་པ་ལྟར་འབྱུང་བས་བླ་མ་དང་བྲལ་ན་སྤྱོད་ངན་བྱེད་སྲིད་དོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་རིམ་སྐྱེས་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སླ་བསྒོམས་ན་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སླ་སྟེ་མཐོ་ དམན་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །རིམ་སྐྱེས་པའི་གཅིག་ཆར་བ་ནི་ཁྲིད་རིམ་ལྟར་རྟོགས་པ་མུ་མུ་སྐྱེ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་མི་འགོར་སྐྱེས་པ་ལ་འགྱུར་ལྡོག་མེད་དོ། །རིམ་སྐྱེས་པའི་ཐོད་རྒལ་བ་ནི་ཉམས་རྟོགས་བསྒོམ་པའི་མུས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་སྐྱེ། དེ་ཡང་རེས་འགའ་མཐོན་པོ་རེས་འགའ་དམའ་འུ་ལས་མེད་དེ། བདག་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་འདུག་གོ །རིམ་སྐྱེས་བའི་རིམ་སྐྱེས་ནི། དང་པོ་ཁྲིད་མང་པོ་མ་ཐོབ་བར་ངོ་མི་འཕྲོད། འཕྲོད་ནས་ལོ་གྲངས་དུ་མར་བསྒོམས་ན་རྟོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་སྐྱེ། གང་སྐྱེས་དེ་བརྟན་ནས་འགྱུར་ལྡོག་མེད་དོ། །ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། རོ་གཅིག་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གསུངས་ཏེ། གསུམ་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་འཛིན་ནི། དུ་མ་རོ་གཅིག་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་འཆར། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོས་གཞན་དོན་མཛད། །རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་འཕེལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། རྗེ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་འདི། །སྣང་བ་དུ་མར་སྣང་གྱུར་ཀྱང་། །རྟོགས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་ཤར། །རོ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །སྣངེ་འཛིན་ཉམས་ཀྱི་དྲི་མ་དག ། ཕྱི་ནང་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྲོང་ངེ་བ། །རོ་གཅིག་འབྲིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་ཉམས་མཐོ་དུས་ལན་རེ་དེ་འདྲ་བ་བྱུང་སྙམ་ཡང་ཉམས་ཡིན་དངོས་
Chinese
虽然没有显现出博学的功德，但对于修证的体验，我自认为到目前为止还算有些了解，所以详细地记录下来。其中，顿悟、超越和渐悟这三种类型，每一种又分为三种。顿悟中的顿悟是指刚一获得（窍诀）就无需修习，直接生起殊胜的证悟。这种证悟不会改变，据说这种（顿悟）不会发生在每一个先前学习的人身上。顿悟中的超越是指最初在接受引导时就生起良好的证悟，但变化很大。顿悟中的渐悟是指如果提前认识（自性），再进行修习，证悟就会迅速生起。超越中的顿悟是指最初认识（自性）后，就会生起很高的证悟，但会有些许变化。超越中的超越是指从一开始就生起殊胜的证悟。有时会像普通人一样，如果离开上师，可能会做出不良行为。超越中的渐悟是指容易认识（自性），如果修习，证悟就容易生起，但高低差别很大。渐悟中的顿悟是指随着引导的次第，证悟不断生起，不会花费太长时间，生起的证悟不会改变。渐悟中的超越是指在修习体验和证悟的过程中，一点一点地生起。有时高，有时低，没有定准，我大概就是这种情况。渐悟中的渐悟是指最初没有获得很多引导之前，无法认识（自性）。认识之后，如果经过多年修习，证悟会一点一点地生起。生起的证悟会很稳固，不会改变。《大河续》中说，一味是勇士入定的境界。第三个勇士入定是：众多一味，显现十地证悟。三世诸佛之子行利他之事。获得顶峰后，增长永不间断。还说，米久多吉（不动金刚）说：六识对境显现的各种景象，虽然显现为多种景象，但却显现为一个证悟的自性。这是一味小瑜伽。显现和执着的体验污垢消除，内外无别融为一体。显现和心识二者无别，坦然自在。这是一味中等瑜伽。也觉得在体验高的时候，偶尔也会出现这种情况，但只是体验而已。
English
Although the qualities of being learned have not yet manifested, I pride myself on having some understanding of experience and realization up to this point, so I have recorded it in detail. Among the three types of sudden, transcendent, and gradual, each is further divided into three. Sudden within sudden refers to the arising of supreme realization immediately upon receiving (the key points), without the need for practice. This realization does not change, and it is said that such (realization) does not occur in every person who has previously studied. Transcendent within sudden refers to the arising of good realization from the very beginning when receiving instructions, but it changes greatly. Gradual within sudden refers to the rapid arising of realization if one recognizes (one's nature) early and then practices. Sudden within transcendent refers to the arising of high realization upon first recognizing (one's nature), but there will be some changes. Transcendent within transcendent refers to the arising of supreme realization from the very beginning. Sometimes it is like an ordinary person, and if separated from the lama, one may engage in bad behavior. Gradual within transcendent refers to the easy recognition of (one's nature), and if one practices, realization easily arises, but the difference between high and low is great. Sudden within gradual refers to the continuous arising of realization according to the order of the instructions, and it does not take too long, and the realization that arises does not change. Transcendent within gradual refers to the gradual arising of experience and realization in the course of practice. Sometimes it is high, sometimes it is low, without any certainty, and I seem to be in this situation. Gradual within gradual refers to the inability to recognize (one's nature) until one has received many instructions at the beginning. After recognizing it, if one practices for many years, realization will gradually arise. The realization that arises will be stable and will not change. In the Tantra of the Great River, it is said that one taste is the samadhi of going to bravery. The third samadhi of going to bravery is: Many one taste, the realization of the ten bhumis arises. The sons of the Buddhas of the three times perform the benefit of others. After attaining the peak, the increase never ceases. It is also said that Je Mikyo Dorje (Akshobhya Vajra) said: These various appearances of the six consciousnesses, although they appear as various appearances, appear as the nature of one realization. This is the small yoga of one taste. The defilements of the experience of appearance and grasping are eliminated, and the inner and outer are inseparably merged into one. Appearance and mind are inseparable, and are relaxed and at ease. This is the medium yoga of one taste. I also feel that this happens occasionally when the experience is high, but it is just an experience.
Tibetan
མིན་པས་གྲུལ་མི་ཐུབ་བོ། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མ་དགོས་པར། །སྣང་སྟོང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དེ། །རོ་གཅིག་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་བསྒོམ་མེད་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་སྐད་དེ། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་བརྩོན་པ་ལས། །མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་མཐོང་། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་ངང་། །ཞེས་དང་། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་དང་དྲུང་རྨ་སེ་གསུངས་མཐུན་པར། ཉིན་མཚན་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་ལ། །ནུབ་མོ་རྨི་ལམ་ཡུད་ཙམ་རེ། །དེ་མིན་འཁོར་ཡུག་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ཉིན་མཚན་སྟོང་ཉིད་འཁོར་ཡུག་ལ། །ནུབ་མོ་གསལ་བའི་འོད་གསལ་ལ། །ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོ་དང་བཅས་པ། ། སྒོམ་མེད་འབྲིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །གཞི་ཉིད་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར། །འོད་གསལ་གཅིག་འདྲེས་རང་རིག་ངང་། །སྟོང་ཉིད་གཞི་ཉམས་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་བཞི་རིམ་བརྩིས་ནས། སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཟེར་རོ། །བཀའ་བརྒྱུད་ལུགས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་ལམ་དུ་བཞེད་པ་ལ། མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ན་རེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱངས་མ་བྱས་པར་མཐོང་ལམ་ཐོབ་མི་སྲིད་ཟེར་ཡང་། མདོ་ལུགས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལ་དེ་ཡིན་ཀྱང་། གསང་སྔགས་བླ་མེད་ལ་དབང་ཁོ་ནས་གྲོལ་བ། གདམས་ངག་ཐོས་ཙམ་ནས་གྲོལ་བ། ཟླ་དྲུག་དང་ལོ་གསུམ་ཕྱོགས་གསུམ་དང་། ལོ་བཅུ་གཉིས་དང་། ཚེ་གཅིག་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་གསུངས་ན་དེ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལ་འོ་ན་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ཐོབ་ན་སྐད་ཅིག་ལ་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་འགྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་བ་སོགས་ནུས་ པར་གསུངས་ན་དེ་ཚོ་གར་ཡོད་ཟེར་ཀྱང་། དེ་ནི་སེངྒེའི་མངལ་རྒྱ་ཁྱུང་གི་སྒོང་རྒྱ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལུས་རྒྱས་བསྒྲིབས་པས་ལུས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་གདོས་བཅས་འདིས་སྒྲིབ། བར་དོར་ཡོན་ཏན་དེ་དག་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པས་བར་དོ་ཟེར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཐོད་པ་བོར་ཆོག །ནམ་ཤི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཟེར་གསུངས་ཏེ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང
Chinese
因此无法解脱。对于显现和存在的诸法，无需取舍、否定和肯定，显现与空性融为一体，这是大乐合一的瑜伽。如是说。第四个无修是如金刚般的等持，据说出自《大河续》中：“第四如金刚般的等持，从无修的修持中精进，能见智慧的智慧佛刹，不需寻找，任运成就殊胜之法。”以及，不动金刚和仲玛色（音译）的说法一致：“日夜唯有禅定，夜晚仅有片刻睡眠，除此之外，融入一个轮转中，这是小无修的瑜伽。日夜空性轮转中，夜晚光明清澈中，连同细微的知障，这是中无修的瑜伽。如实显现本基，光明融为一体自性智，具备空性本基的体验力量等功德，这是大无修的瑜伽。”如是说。对此，有些智者将资粮道的次第算作四种，说是大无修的见道。噶举派认为，一心专注的小、中、大三种是资粮道的小、中、大三种，离戏是见道。有些智者说，未经三大阿僧祇劫积资净障，不可能获得见道。虽然这在显宗名相乘中是如此，但在无上密法中，有仅凭灌顶即可解脱的，有仅听闻诀窍即可解脱的，有六个月和三年三个季度，以及十二年，甚至一生即可成佛的说法，这并不矛盾。那么，如果见道是第一地，获得它就能在一瞬间化现成百上千的化身，撼动百千世界等能力，有人问这些在哪里呢？这是因为狮子的胎藏、鹏鸟的卵藏被瑜伽士的身体所遮蔽，身体被异熟果报的粗大蕴所遮蔽。在中阴阶段，这些功德显现，因为能力和功德圆满，所以称为中阴。瑜伽士可以舍弃头颅，何时死亡即是成佛，如是说。以前，对于薄伽梵也是如此。
English
Therefore, liberation is not possible. For all phenomena of appearance and existence, without the need for acceptance or rejection, negation or affirmation, the union of appearance and emptiness is the yoga of great oneness. Thus it is said. The fourth, non-meditation, is said to be a samadhi like a vajra. From the Tantra of the Great River: "The fourth, with samadhi like a vajra, through diligent practice of non-meditation, one sees the wisdom of enlightened Buddha-fields. Without searching, spontaneously accomplishing the supreme Dharma." And, in agreement with the words of Mikyö Dorje and Drung Ma Se: "Day and night, only in contemplation, with only a moment of sleep at night, otherwise, merged into a single cycle, this is the yoga of small non-meditation. Day and night, in the cycle of emptiness, at night, in the clear light, together with subtle cognitive obscurations, this is the yoga of intermediate non-meditation. The ground itself is manifested as it is, light and clarity merge into self-awareness, possessing qualities such as the power of the experience of the ground of emptiness, this is the yoga of great non-meditation." Thus it is said. Some scholars consider the stages of the path of accumulation and joining as four, saying that the path of seeing is great non-meditation. In the Kagyu tradition, the three stages of one-pointedness, small, intermediate, and great, are considered the three stages of the path of accumulation, small, intermediate, and great, and the path of seeing is considered free from elaboration. Some scholars say that it is impossible to attain the path of seeing without accumulating merit and purifying obscurations for three countless eons. Although this is the case in the Sutra system of the characteristic vehicle, in the Unsurpassed Secret Mantra, there are those who are liberated by empowerment alone, those who are liberated by merely hearing the instructions, and those who attain Buddhahood in six months, three years and three quarters, twelve years, or even in one lifetime, so there is no contradiction. Then, if the path of seeing is the first bhumi, and upon attaining it, one can manifest hundreds of thousands of emanations in an instant, shake hundreds of worlds, and so on, where are those abilities? This is because the womb of the lion, the egg of the garuda, are obscured by the developed body of the yogi, the body is obscured by the coarse aggregates of the ripened result. In the bardo, those qualities manifest, and because the abilities and qualities are perfected, it is called the bardo. Yogis can abandon their skulls. When one dies, that is called Buddhahood, it is said. In the past, even for the Bhagavan...