Tibetan
་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་སྔར་གྱི་ཆད་ལྷག་གི་ཧོར་སྐད་མང་པོ་བསབས་པས་རྒྱས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མཁས་པ་གོ་ཆའི་ཐུགས་འགྱུར་ར་ཟི་དམར་པོ་ལ་རྒྱ་སྐད་ལ་ཊིཀ་ཡོད་དོ། །ཉང་ཨ་ཙརྱ་ཨ་རོ་དང་། སྦས་མཉྫཤྲཱི་གཉིས་ཀྱི་འགྱུར་ར་ཟི་སྔོན་པོ་ལ་རྒྱ་སྐད་ལ་ཊིཀ་མེད་པའོ། །བེ་རོ་ཙཱ་ནའི་འགྱུར་སྤར་ཁབ་ཅན་ལ། ལེའུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུ་ལ་རྒྱ་སྐད་ལ་ཨཅུ་དང་། བོད་སྐད་ལ་འཕགས་པ་ཡོད་དོ། །མཚན་གྱི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་དང་། མ་དམྱའ་དང་ད་དྲག་མེད་པ་རྔོག་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དུས་བཞི་དུམ་ པ། ཁྲི་རལ་དུས་དྲུག་དུམ་པ། དེ་ནས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་བཞི་བཅོ་བརྒྱད་དུམ་པོ་ཡང་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་རྒྱལ་པོའི་དུས་གཞན་ལ་མེད་པ་རྒྱལ་པོའི་ཁྱད་འདོན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས། ཕལ་ཆེར་ལ་བཞེད་དབང་མེད་པས་དབུས་གཙང་ལ་འབུམ་ཆ་བཅུ་དྲུག་ལས་མེད་སྐད། དེའི་ནང་ནས་རུ་མཚམས་ཀྱི་གཙང་རྡོར་རྡོར་ཅང་འབུམ་བཞི་དུམ་པ་གཅིག་ཡོད་པ་ཁམས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། གཙང་རུ་མཚམས་ལ་སྟོད་བྱང་ནས་བོད་ཆོས་རྒྱལ་གྱི་གདུང་རྒྱུད་འགའ་རེ་ཁམས་སུ་བྱོན་པས་གདན་དྲངས་པ་འདྲའོ། །དེའི་རྒྱུད་ཤར་ཙོང་ཁ་རྒྱལ་པོ་དང་ངོམ་པ་ཡིན་སྐད་དོ། །འབུམ་དེ་དང་སྔར་བོད་ཆོས་རྒྱལ་དུས་བཞག་པའི་འདོན་གླང་ཐང་སྒྲོན་མ་ན་འབུམ་ཞལ་དམར་ཅན་བྱ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་དཔེ་བྱས་ནས་འབུམ་ཆ་གཅིག་བཞེངས་ནས་དྲེལ་ལ་བཀལ་ནས་དབུས་གཙང་གི་འབུམ་ཆ་བཅུ་དྲུག་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུ་དག་བྱས་པས་གཙང་རྡོར་གྱིས་ཚུལ་གྱི་འབུམ་དེ་དག་ཅིང་འགྱུར་རྒྱས་ཤོས་ཡིན་སྐད་དོ། །དེ་ནས་དབུས་གཙང་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་འཕེལ། དེ་ནས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཡུམ་སྲས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ནས། མ་འོངས་པ་ན་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱུད་དུ་རྒྱལ་ཡུམ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཡང་ ཡང་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་བོད་དུ་རྒྱས་ཏེ། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་ནས་རྔོག་ལོ་དང་རིན་ཆེན་བཟང་པོའི་བར་དུ་ཡང་ཡང་བསྒྱུར་ཞིང་ཞུ་དག་བྱས་ཏེ། ཆེར་མ་འཕེལ་ལོ། །མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་སྐབས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་འདི་མ་འོངས་པ་ན་སུ་ཡིས་འཛིན། ཞེས་གསུངས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུའི་མ་འོངས་པ་ན་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འཛིན་པར་དམ་བཅས། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་བརྒྱད་ཁྲིས་ཀྱང་བྱང་ཕྱོགས་རི་བྲག་ཚང་ཚིང་ཅན་ན་ད
Chinese
大译师仁钦桑布对以前的错漏之处，补充了很多霍尔语，因此变得非常丰富。其中，最初的学者郭查的译本《拉孜玛布》（红拉孜），有汉文注释。娘阿阇黎阿若和斯曼殊师利的译本《拉孜昂布》（蓝拉孜），没有汉文注释。毗卢遮那的译本《斯帕卡坚》，所有章节的开头，汉文有“阿楚”，藏文有“帕巴”（圣）。在名称的下面，对所有佛、菩萨、圣声闻和独觉佛顶礼，没有“玛德雅”和后加字的译本是俄译本。这又在赤松德赞时期分为四部分，赤热巴巾时期分为六部分，之后又分为一百一十二、十四、十八部分。这又是以前国王时期其他地方没有的，是国王彰显功德的法，所以大部分没有自主权，因此卫藏据说只有十六部。其中，来自如芒的藏多尔，多尔江，有一部四分部的《十万颂》传到了康区。藏如芒的上部北方，一些吐蕃法王的后裔到了康区，似乎是被迎请过去的。据说他们的后代是夏宗喀国王和昂巴。那部《十万颂》和以前吐蕃法王时期制定的《敦朗塘准玛》中的《十万颂香扎玛坚》被称为，以那两者为范本，制作了一部《十万颂》，用骡子驮着，对卫藏的十六部《十万颂》全部进行了校对，据说藏多尔方式的《十万颂》是最准确且翻译最丰富的。之后卫藏增加了大约六十五部，之后又增加了很多。这又如《母子经》等众多经部中所说，未来北方地区将广泛弘扬《圣母经》，正如多次授记的那样，《般若经》在藏地弘扬，从松赞干布到俄译师和仁钦桑布之间，多次翻译和校对，但没有大量增加。在宣说《三摩地经》时，当问到“未来谁将持有这甚深的般若波罗蜜多三摩地”时，菩萨月光童子发誓未来将不顾身命地持有。当时，八万比丘也在北方多岩石、植被茂盛的地方
English
The great translator Rinchen Zangpo supplemented many Hor words that were previously missing, so it became very extensive. Among them, the first scholar Gocha's translation, Razi Marpo (Red Razi), has a Chinese commentary. Nyang Acharya Aro and Sbas Manjushri's translation, Razi Ngonpo (Blue Razi), does not have a Chinese commentary. In Vairotsana's translation, Spar Khabchen, at the beginning of all chapters, there is "Achu" in Chinese and "Phagpa" (Noble) in Tibetan. Below the title, obeisance is paid to all Buddhas, Bodhisattvas, Noble Shravakas, and Pratyekabuddhas, and the translation without "Madmya" and post-suffixes is the Ngok translation. This was divided into four parts during the time of Trisong Detsen, six parts during the time of Tri Ralpachen, and then into one hundred and twelve, fourteen, and eighteen parts. This was something that was not available elsewhere during the time of the kings, and it was a Dharma that highlighted the king's merits, so most people did not have autonomy, and therefore it is said that U-Tsang only had sixteen volumes. Among them, the Tsang Dor of Ru-mang, Dor-jang, one four-part volume of the "Hundred Thousand Verses" went to Kham. Some descendants of the Tibetan Dharma kings from the upper north of Tsang Ru-mang went to Kham, and it seems they were invited. It is said that their descendants were the King of Shar Tsongkha and Ngompa. That "Hundred Thousand Verses" and the "Hundred Thousand Verses Shangza Marchen" in the "Dönlang Tangdrönma" established during the time of the Tibetan Dharma kings, using those two as models, one "Hundred Thousand Verses" was made, loaded on a mule, and all sixteen "Hundred Thousand Verses" of U-Tsang were proofread, and it is said that the "Hundred Thousand Verses" in the Tsang Dor style was the most accurate and extensively translated. After that, U-Tsang increased by about sixty-five volumes, and then it increased a lot. This is also as stated in many Sutras such as the "Mother and Son Sutra," that in the future, the "Queen Mother Sutra" will be widely propagated in the northern regions, as prophesied many times, the Prajnaparamita was propagated in Tibet, and from Songtsen Gampo to the Ngok translator and Rinchen Zangpo, it was translated and proofread many times, but it did not increase significantly. When the Samadhi Sutra was spoken, when asked, "Who will hold this profound Prajnaparamita Samadhi in the future?" the Bodhisattva Moonlight Youth vowed to hold it in the future without regard for body and life. At that time, eighty thousand monks also in the rocky, densely vegetated northern region
Tibetan
གེ་སློང་འཚོ་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ལས་མི་ཉུང་བ་འབྱུང་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་འདི་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། མཉམ་མེད་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེས་ཡུམ་དོན་འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ནས་དོན་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་གསང་སྔགས་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་མཚན་པ་གསོལ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་བཤད་པས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་བསྒོམས་ཤིང་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ད་ལྟའི་བར་དུ་འཕེལ་ལོ། །བློ་ལྡན་ལོ་ཧི་ཏ་ལས་གཞན། ཞེས་སོགས་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེས་ཤེར་ཕྱིན་འཆད་ཉན་གྱི་བསྟན་པ་བཙུགས་ཏེ། གསང་ བའི་རྨ་བྱ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ །གཙང་ནག་མིའི་སེང་གེ །ཆ་པ་ཆོས་བྱེད་ཀྱི་སེང་གེ་ལ་སོགས་པ་སེང་གེ་བརྒྱད་དང་། ཀུན་མཁྱེན་གཡག་རོང་རྣམ་གཉིས་སོགས་ནས་བཟུང་། ས་དགེ་ཀར་འབྲུག་སོགས་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བཤད་གྲྭ་ཆེན་མོ་དུ་མ་དེང་སང་གི་བར་དུ་འཕེལ་ལོ། །རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་གི་ཐུགས་དམ་ར་ཟི་དམར་སྔོ་ནས་བཟུང་སྟེ་མང་དུ་འཕེལ། བར་སྐབས་སུ་བྲི་བའི་བསྟན་པ་བྱུང་སྟེ། དབུས་པ་བློ་གསལ་གྱི་བཀའ་འགྱུར་རོ་ཅོག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྲིས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རབ་བཀའ་བསྟན་འགྱུར། འབྲིང་གིས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམ་གསུམ། ཐ་མ་བ་མ་དོར་མདོ་མ་བཞེངས་ན་མི་གྲལ་དུ་མི་ཚུད་པ་བྱུང་སྐད། ད་ནི་བསྒོམ་པ་དང་བྲི་བ་དང་བཤད་པའི་བསྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཉམས་ནས། འདོན་པའི་བསྟན་པ་དར་སྐབས་སུ་སྣང་ངོ། །དེ་ཡང་མཁས་པ་གོ་ཆས། འབུམ་འདི་བྱང་ཕྱོགས་ཁ་བ་ཅན་དུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མར་བོད་དུ་བྱ་སྤུ་རླུང་གིས་གཏོར་བ་བཞིན་དུ་དར་དྲག་ལ་མ་སྨིན་པ་ཞིག་སྣང་ངོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་དེང་སང་བོད་དུ་འབུམ་འདི་དར་སྲོལ་ཆེ་ན་ཡང་། འདིའི་ཚིག་གི་ཆ་བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། དོན་གྱི་ཆ་འདིའི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་བས་ཀྱང་ དཀོན་ནོ། སྤྱིར་མདོ་སྡེ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་བློ་ནས་ཐོན་པ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ། འདུལ་བ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་བློ་ནས་ཐོན་ན་འདུལ་བ་འཛིན་པ། མངོན་པ་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་བློ་ནས་ཐོན་པ་མ་མོ་འཛིན་པ། དེ་གསུམ་ཀ་བློ་ནས་ཐོན་པ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ནི་བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་བསུ་བར་སེར་ཕྲེང་བྱེད་དགོས་པར་བཤད་ལ། བོད་དུ་མཁས་པ་གོ་ཆ་ནས་བཟུང་སྟེ། འབུམ་རམ་པ་དང་འདུལ་འཛིན་མང་དུ་བྱོན་ཅིང་། དུས་ཕྱིས་ཐུབ་བསྟན་ཉིན་གླིང་དུ་རྒྱས་འབྲིང་གསུམ་ཐུགས་ལ་མངའ་བ། འབུམ་རམ
Chinese
正如预言所说，名为格隆措哲的人将会拥有不少于五百个弟子，并且会广泛地宣讲这甚深的般若波罗蜜多三摩地。无等达波拉杰如何领悟《母经》的意义后，便以密咒大手印来命名《般若波罗蜜多经》，并向所有人讲解《般若波罗蜜多经》的意义，从而开示了修习和实证《般若波罗蜜多经》的意义，直至今日仍然兴盛。此外，还有具慧的罗睺罗等，以及大译师仁果，他是文殊菩萨的化身，他建立了般若波罗蜜多经的讲修之法，
English
As prophesied, a person named Gelong Tsoze will have no fewer than five hundred disciples and will extensively teach this profound Samadhi of Prajnaparamita. How Non-pareil Dagpo Lhaje understood the meaning of the 'Mother Sutra,' he named this Prajnaparamita Sutra with Secret Mantra Mahamudra and explained the meaning of Prajnaparamita to everyone, thereby teaching the practice and realization of the meaning of Prajnaparamita, which continues to flourish to this day. In addition, there were the wise Rahula and others, as well as the great translator Ngok, who was an emanation of Manjushri, who established the teaching and learning of the Prajnaparamita Sutra,
Tibetan
་པ་ཚེ་འཕེལ། འབུམ་རམ་པ་ཀརྨ་ལྷ་རྒྱལ། འབུམ་རམ་པ་གསལ་བྱེད། འདུལ་ལུང་བློ་ལ་བཞུགས་པ་ཆོས་མཛད། དཔེལ་དམར་བ། གནམ་རུ་ཆོས་མཛད་སོགས་བྱོན་ནོ། །དེ་ཡང་བོད་དུ་མཁས་པ་གོ་ཆས་འབུམ་བློ་ལ་བཞུགས་པ། ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པ་བདེན་ནམ་མི་བདེན་བརྟགས་པའི་ཆེད་དུ། ལྷ་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་གཉིས་འོངས་ནས་ཚེག་དང་ཤད་དུ་ཡོད་ཀྱི་དྲི་བ་མང་པོ་བྱས་སོ། །དེའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། ཡུམ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་འདི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱ་རྒོད་ སྤུངས་རིར། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལ། དུས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདའ་ཁ་མན་གསུངས། དགོས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཕྱིར་རོ། །འབུམ་འདི་ལ་བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ་ཡོད། ལེའུ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད། ཚིག་རྐང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ། ཞུས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། །རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཉིས། འགྲེས་རྐང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད། ཤད་བཞི་ཁྲི་བཞི་འབུམ་ཡོད། ཚེག་བྱེ་བ་བཞི་དང་འབུམ་ཚོ་བཞི་ཡོད། གཟུགས་ནས་རྒ་ཤི་ཡན་ཆད་འཁོར་བའི་འགྲེས། སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འགྲེས། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བར་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེས། ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲེས་ནི་གླིང་བཞི་ཕྱོགས་བསྐོར། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ནས་གོས་པ་མེད་པའི་བར་ནི་ཏིང་འཛིན་གྱི་འགྲེས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ཡོད། ས་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་གཡོ་བ་ནས་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་པ་ནི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པའི་འགྲེས་ཡིན། བྲིས་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ཞེས་པ་བསོད་ནམས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་འདྲེས་ཡིན། ནོར་བུ་དང་ཉི་ཟླ་དང་མུན་ལོང་དང་བུད་ མེད་ལ་སོགས་པ་དཔེ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་ཡོད་པ་ནི་མཚོན་པའི་དཔེ་ཡིན། དོན་དང་ལྡན་པའི་ཡི་གེ་ནི་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཡིན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཡོད་པ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཚིག་ཟླ་མེད་ཅིག་ཡོད་པ་ནི་ཕུབ་མ་སྤར་གང་། སྟོན་པ་ཟླ་མེད་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། འཁོར་ཟླ་མེད་ཀུན་དགའ་བོ། དོན་ཟླ་མེད་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད། སྔོན་བྱུང་བ་བསྟན་པ་ནི་ཐུབ་པའི་སྔོན་བྱུང་གངྒཱའི་ལྷ་མོའི་སྔོན་བྱུང་ངོ། །གཏམ་རྒྱུད་ནི་ཆོས་འཕགས་དང་རྟག་ཏུ་ངུའི་གཏམ་རྒྱུད་གཉིས་སོ། །།སྐབས་ནི་བརྒྱད་པའོ། །ལམ་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལྔ། ས་ནི་བཅུ། ས་ལ་བསྟན་པ་ནི་བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་སའོ། །རྒྱལ་པོ་མེད་པའི་ཁྲིམས་གཏམ་
Chinese
有巴·才培， འབུམ་རམ་པ་（高级佛学硕士）噶玛拉嘉，འབུམ་རམ་པ་（高级佛学硕士）萨杰，精通律藏的持法者，贝玛瓦，纳如持法者等都来了。当时，在藏地，为了验证学者郭查是否真的精通འབུམ་（十万颂），是否真的将所有词句都记在心中，梵天和自在天二神降临，就标点符号等问题提出了很多疑问。如果将此事的意义概括起来讲，这部《十万颂般若经》的处所圆满之处是在鹫峰山，导师圆满是释迦牟尼佛，眷属圆满是四种菩萨眷属，时间是如来佛即将涅槃之时。目的是为了使所有众生获得一切智智。这部འབུམ་（十万颂）有三百品，七十二章节，十万颂词，一百二十个提问，十二类，一百零八个解释，四十四万个句号，四亿四千万个点。从色法到老死是轮回的解释，从布施到一切智智是涅槃的解释，从布施度到智慧度是到彼岸的解释，方位的解释是围绕四大部洲，从勇敢行到无衣是三摩地的解释，有一百八十种三摩地。从大地剧烈震动到显示十八种大吉兆是显示神变的解释。书写和诵读等是积累福德的善行解释。宝珠、日月、黑暗和妇女等一百八十种譬喻是象征性的譬喻。有意义的字母是四十二个字母。有一段偈颂是寂静慧，有一句无与伦比的话是“手捧满杯”。无与伦比的导师是释迦牟尼佛，无与伦比的眷属是阿难陀，无与伦比的意义是十八空性。所示现的往昔是释迦牟尼佛的往昔和恒河女神的往昔。故事是圣法和常啼的故事。章节是第八品。道是五道，即资粮道、加行道、见道、修道和无学道。地是十地。地所示现的是十三金刚持地。没有国王的法律故事。
English
Pa Tshepel, Bumrampa Karma Lhagyal, Bumrampa Salje, Chöje who kept the Vinaya Pitaka in mind, Pelmarwa, Namru Chöje, and others came. At that time, in Tibet, in order to verify whether the scholar Gocha really knew the Bum (Hundred Thousand Verses) by heart, and whether he really kept all the words and meanings in his mind, the gods Brahma and Indra came and asked many questions about punctuation marks and so on. If we summarize the meaning of this, the perfect place of this Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra is Vulture Peak Mountain, the perfect teacher is Shakyamuni Buddha, the perfect retinue is the four kinds of Bodhisattva retinues, and the time is when the Tathagata is about to pass away into Nirvana. The purpose is to enable all sentient beings to attain omniscience. This Bum (Hundred Thousand Verses) has three hundred chapters, seventy-two sections, one hundred thousand verses, one hundred and twenty questions, twelve categories, one hundred and eight explanations, four hundred and forty thousand periods, and four hundred and forty million dots. From form to old age and death is the explanation of samsara, from generosity to omniscience is the explanation of nirvana, from the perfection of generosity to the perfection of wisdom is the explanation of going to the other shore, the explanation of directions is circling the four continents, from brave going to no clothes is the explanation of samadhi, there are one hundred and eighty kinds of samadhi. From the great shaking of the earth to the showing of eighteen great omens is the explanation of showing miracles. Writing and reading, etc., are the explanations of meritorious deeds. One hundred and eighty metaphors such as jewels, sun and moon, darkness, and women are symbolic metaphors. The meaningful letters are forty-two letters. There is one verse, the wisdom of peace, and one unparalleled saying is "a handful of cups." The unparalleled teacher is Shakyamuni Buddha, the unparalleled retinue is Ananda, and the unparalleled meaning is the eighteen emptinesses. The past shown is the past of Shakyamuni Buddha and the past of the goddess Ganga. The stories are the stories of Holy Dharma and Sadaprarudita. The chapter is the eighth. The path is the five paths, namely the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. The ground is the ten grounds. What is shown on the ground is the thirteen Vajradhara grounds. The law story without a king.