Tibetan
ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབུམ་ཏིག ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབུམ་ཏིག ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབུམ་ཏིག་བཞུགས་ལགས་སོ། ན་མོ་པྲཛྙཱ་པ་ར་མི་ཏ་ཡེ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བཞུགས་སོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་རང་རྒྱལ་འཕགས་པ་དང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་སྟེ་འཕགས་པ་བཞི་ཀ །ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་འཁྲུངས་བས་ཡུམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཐོག་དང་པོ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རིས་སུ་མ་བྱེ་བའི་དུས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཡེ་ནས་ཡུམ་དོན་རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡུམ་གྱི་དོན་མ་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་ བཟང་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་དེ་འཁོར་བ་ནས་འདྲེན་པ་ལ། ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་ངང་ལས་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་གཟུགས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་སྐུ་བཞེངས་ནས། ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡུམ་དོན་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ལོངས་སྐུ་རྣམ་སྣང་གངས་ཆེན་མཚོ་རྒྱལ་དུ་སྤྲུལ་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡུམ་དོན་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་སྣང་དེའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལས་རིགས་བཞིའི་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ས་དང་པོ་ཡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡུམ་དོན་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡན་ བརྡའ་བསྟན་པས་དོན་གོ་བ་སྟེ་ངག་ནས་གསུངས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ནས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སུ་སྤྲུལ་ནས། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བྱེད་པར་དབང་བསྐུར་བཀའ་བསྒོས་སོ། །དེ་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ལན་གསུམ་འཁོར་བ་དོང་ནས་སྤྲུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་འཕེལ་བ་དང་། འགྲིབ་པ་མ་བྱུང་བས། ད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདྲེན་མི་ནུས་བདག་རང་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་དགོངས་པས་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་དམ་བཅའ་ཉམས་ནས། དབུ་ཚལ་པ་བརྒྱ་དང་སྐུ་དུམ་བུ་སྟོང་དུ་གས་སོ། །དེར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་རིགས་བདག་འོད་དཔག་མེད་བྱོན་ནས་སྐུ་དུམ་བུ་སྟོང་དེ་ཕྱག་སྟོང་། དབུ་དུམ་བུ་བརྒྱ་དེ་ཞལ་དགུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་གདུག་པ་ཅན་འདུལ་ཕྱིར་ཕྱག་རྡོར་གྱི་ཁྲོ་ཞལ་དང་བཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞལ་དང་བཅུ་གཅིག་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ད་སྔར་ལས་ཀྱང་སེམས་བ
Chinese
般若波罗蜜多母经大部 般若波罗蜜多母经大部 般若波罗蜜多母经大部 敬奉于此 那摩 般若波罗蜜多耶。（藏文：ན་མོ་པྲཛྙཱ་པ་ར་མི་ཏ་ཡེ།，梵文天城体：नमः प्रज्ञापारमितायै，梵文罗马拟音：namaḥ prajñāpāramitāyai，汉语字面意思：礼敬 智慧到彼岸者）伟大的般若波罗蜜多母，犹如虚空般遍布于轮回与涅槃一切处。声闻圣者，缘觉圣者，菩萨圣者，以及佛陀圣者，此四圣众，皆由伟大的般若波罗蜜多母所生，故称为母。此乃最初之时，佛与有情众生未分彼此之际，普贤王如来于初始便已证悟母之真谛而成佛。然一切有情众生未悟母之真谛，故于轮回中流转。其后，普贤王如来为救度于轮回中流转之有情众生，乃于法身空性之中，于色究竟天之境，化现为报身金刚持，向十一地以上之菩萨众宣示母之真谛。彼金刚持大士，复化身为报身毗卢遮那大雪海王，向八地以上之菩萨众宣示母之真谛。毗卢遮那佛之四智，又化为四部佛，向初地以上之菩萨众宣示母之真谛。以上皆以手势示意，令其领悟，未曾以言语宣说。其后，五部佛复化现，将其等之慈悲汇聚为一，化现为圣观世音菩萨，授记并敕令其为利益一切有情众生，尽轮回际行持。其后，大悲观世音菩萨虽三度将轮回彻底撼动，然有情众生之数量未见增减。心想：如今已无法度化一切有情众生，我当独自成佛。如是思惟，遂违背誓愿，致使头颅碎裂成百块，身体碎裂成千块。此时，一切诸佛与部主无量光佛降临，将千块身体碎片加持成千手，将百块头颅碎片加持成九面，为调伏刚强难化之众生，又加持成金刚手之忿怒相及十面。于其上方，又加持无量光佛之面容成十一面。如今较之以往，更应利益众
English
The Great Mother Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses The Great Mother Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses The Great Mother Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses is present here. Namo Prajñāpāramitāye. (藏文：ན་མོ་པྲཛྙཱ་པ་ར་མི་ཏ་ཡེ།，梵文天城体：नमः प्रज्ञापारमितायै，梵文罗马拟音：namaḥ prajñāpāramitāyai，汉语字面意思：Homage to the Perfection of Wisdom) This great mother, the Prajñāpāramitā, is present, pervading all of saṃsāra and nirvāṇa like the sky. The four noble ones—the Śrāvaka noble ones, the Pratyekabuddha noble ones, the Bodhisattva noble ones, and the Buddha noble ones—are all born from the great mother, the Śer Phyin, and are therefore called "mother." In the very beginning, when there was no distinction between Buddhas and sentient beings, Kuntuzangpo realized the meaning of the mother from the beginning and became a Buddha. All sentient beings, not realizing the meaning of the mother, wandered in saṃsāra. Then, Kuntuzangpo, in order to lead all sentient beings who wander in saṃsāra out of saṃsāra, from the emptiness of the Dharmakāya, manifested the form of Vajradhara in Akanishta and taught the meaning of the mother to the Bodhisattvas up to the eleventh bhūmi. That great Vajradhara also emanated as the Sambhogakāya Vairochana Gangchen Tso Gyal and taught the meaning of the mother to the Bodhisattvas up to the eighth bhūmi. From the four wisdoms of that Vairochana, he emanated as the Buddhas of the four families and taught the meaning of the mother to the Bodhisattvas up to the first bhūmi. Up to that point, the meaning was understood through signs, and there was no speech. Then, he emanated as the Buddhas of the five families, and gathering their compassion into one, he emanated as the noble Avalokiteśvara. He empowered and commanded him to work for the benefit of all sentient beings as long as saṃsāra exists. Then, although the great compassionate one shook saṃsāra to its foundations three times, there was no increase or decrease in the realm of sentient beings. Thinking, "Now I cannot lead all sentient beings, I must become a Buddha myself," he broke his vow and commitment, and his head split into a hundred pieces and his body into a thousand pieces. Then, all the Buddhas and the lord of the family, Amitābha, appeared and blessed the thousand pieces of his body into a thousand hands, and the hundred pieces of his head into nine faces. In order to subdue the wicked, he blessed them with the wrathful face of Vajrapāṇi and ten faces. On top of that, he blessed the face of Amitābha into eleven faces. Now, more than before, he should benefit sentien