Tibetan
ཆེན་དེ་ནས་འབྱུང་། །དེ་ནས་མི་རྟོག་ངང་ནས་བོགས་འདོན་པ། །སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་བྱས་ལ་ཉལ་བའི་ཚེ། །བདག་བསྐྱེད་བསྡུ་ རིམ་དམིགས་པ་བྱས་པའི་རྗེས། །གཉིད་ལ་མ་སོང་བར་དུ་ངོ་བོ་སྐྱོང་། །ཤི་བའི་དུས་དང་གཉིད་དུས་ཆ་མཐུན་པས། །ཐིམ་རིམ་དཀར་ལམ་དམར་ལམ་ནག་ལམ་སོགས། །གསལ་པོ་མིན་པར་ཞད་ཙམ་འོང་བར་བཤད། །གཉིད་དུ་ཐིབས་སེ་སོང་ཚེ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི། །རྣམ་ཤེས་མི་གསལ་སྙིང་ག་དབུ་མའི་ནང་། །གཞི་ཡི་འོད་གསལ་ཅུང་ཙམ་འཆར་བར་བཤད། །དེ་དག་སོ་སོར་ངོས་ཟིན་དཀའ་ན་ཡང་། །སྒོམ་མཐའི་གཉིད་ཀྱིས་བསུ་བར་བྱས་པ་ཡིས། །གཉིད་མ་ཐག་ཏུ་རྨི་ལམ་མི་རྨིས་པར། །སེམས་ངོ་ངོས་ཟིན་ལྷང་ངེར་གནས་པ་ན། །དེ་ནི་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ཟིན་པ་ཡིན། །དེ་འདྲ་ལན་བདུན་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ན། །འཆི་དུས་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་མ་མེད་ན་ཡང་། །རང་གིས་ཐུགས་དམ་ཟིན་པར་ཨོ་རྒྱན་གསུངས། །མ་གཉིད་བར་དུ་སེམས་ངོ་མ་ཡེངས་ཤིང་། །གཉིད་ནི་མ་སད་བར་དུ་གཉིད་འཐུགས་པས། །ཟིན་དང་མ་ཟིན་རང་གིས་མི་ཤེས་ཤིང་། །རྨི་ལམ་ཟ་ཟི་ཙམ་ཡང་མི་རྨིས་པར། །སད་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ངོའི་སྟེང་ཉིད་དུ། །ལྷང་ངེར་འཇུག་ཅིང་ཁམས་དྭངས་དབང་པོ་གསལ། །དེ་ནི་འཐུག་པོའི་འོད་གསལ་ཟིན་པ་ ཡིན། །དེ་སྐད་མཉམ་མེད་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེས་གསུངས། །གཉིད་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ངོ་ཟིན་པ་ལ། །སེམས་ངོའི་ངང་ནས་འགྱུ་བ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་། །གཉིད་པའང་ཤེས་ཤིང་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ཀུན་མཐོང་། །སེམས་ངོ་མ་ཡེངས་ངང་ནས་ཞལ་གཟིགས་སོགས། །མཐོང་སྣང་ཐོས་སྣང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །དེ་ནི་སྲབ་མོའི་འོད་གསལ་ཟིན་པའོ། །གཉིད་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ངོ་མ་ཟིན་ཀྱང་། །མིག་ནས་འོད་ཟེར་རག་དུང་འདྲ་བ་འབྱུང་། །ཡང་ན་ཟླ་ཐིག་ཉི་ཟེར་འདྲ་བ་མཐོང་། །དེ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ངོ་གསལ་པོར་ཟིན་། །དེ་ཡི་ངང་ནས་འོད་དེས་རྐྱེན་བྱས་ནས། །ཁང་ཁྱིམ་རི་བྲག་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབ་པར། །ཐག་རིང་ཡུལ་དང་མི་ཡིས་ཅི་བྱེད་མཐོང་། །ཅི་ཟེར་ཐོས་སོགས་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ན། །དེ་ནི་ཉམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་ལེན་པ། །དེ་ནི་མི་རྟོག་པ་ཡི་བོགས་འདོན་ཆེ། །དེ་ལྟར་འོད་གསལ་ཟིན་པར་མ་གྱུར་ན། །སྙིང་གར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་འཐུམ་པ་དེ། །ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་ཁྲིད་ནས་རྩ་རྒྱུད་འགྲིམ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྨི་ལམ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །རྨི་ལམ་ཨི་ཡིན་མ་ ཤེས་ངང་ཉིད་ལ། །ཉིན་གྱི་བག་ཆགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟིན་པ་ན། །དེ་ནི་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་ཞེས་
Chinese
大由此而生。由此从无分别中提取精华。如狮子般卧式而睡之时，于自生本尊观修收摄次第之后，在未入睡之前守护自性。死亡之时与睡眠之时相似，故而，消融次第白道、红道、黑道等，据说不会很清晰，只是略微显现。一旦沉沉睡去，八识的明觉于心间中脉之内，据说会稍微显现根本光明。那些虽然难以一一辨认，但以修习到极致的睡眠来迎接，刚一入睡不做梦，心性被认识而朗然安住之时，那就是把握了睡眠光明。如果那样把握七次，即使临终时没有劝请，邬金（莲花生大士）说自己也能把握。在未入睡之前，心性不散乱，睡眠未醒之前，睡眠深沉，是否把握自己也不知道，不做一丝梦，刚一醒来就在心性之上，朗然进入，身心清明，感官清晰，那就是把握了深沉的光明。无等达波拉杰如是说。刚一入睡就把握心性时，从心性之中稍微产生动摇。也知道在睡觉，也看到家中的一切。心性不散乱的状态中，面见本尊等等，见到景象，听到声音，各种各样的显现，那就是把握了浅薄的光明。刚一入睡即使没有把握心性，从眼中发出如珊瑚海螺般的光芒，或者见到如月光、日光般的光芒，以那个为缘，心性清晰地被把握。从那个状态中，以那个光为缘，房屋山石等无法遮蔽，看到遥远的地方和人们在做什么，听到说什么等等，偶尔发生，那就是体验的光明之行。如是依靠睡眠而修行，那就是无分别的精华提取。如是如果没有把握光明，于心间包裹着阿赖耶识，被业之风牵引而行于脉络，依靠那个而产生各种各样的梦。在不知是否是梦的状态中，生圆次第的白分在白天已经串习，那就是梦光明。
English
Greatness arises from that. From that, extract the essence from non-conceptualization. When sleeping in the lion posture, after visualizing the self-generation deity and the stages of absorption, maintain the essence until falling asleep. Since the time of death and the time of sleep are similar, the stages of dissolution, such as the white path, red path, and black path, are said to appear vaguely rather than clearly. Once one falls into a deep sleep, the consciousness of the eight aggregates, indistinctly, within the central channel of the heart, it is said that the fundamental luminosity of the base slightly appears. Although those are difficult to recognize individually, by welcoming sleep with the culmination of practice, immediately upon falling asleep, without dreaming, when the nature of mind is recognized and remains clear, that is grasping the luminosity of sleep. If one grasps it seven times like that, even if there is no urging at the time of death, Orgyen (Padmasambhava) said that one can grasp it oneself. Before falling asleep, the nature of mind is not distracted, and before waking from sleep, the sleep is deep, one does not know whether one has grasped it or not, and without dreaming even a little, immediately upon waking, right on the nature of mind, one enters clearly, the body and mind are clear, and the senses are clear, that is grasping the deep luminosity. That is what the incomparable Dagpo Lhaje said. When grasping the nature of mind immediately upon falling asleep, a slight movement arises from within the nature of mind. One also knows that one is sleeping, and one sees everything inside the house. In the state of the nature of mind not being distracted, seeing the face of the deity, etc., seeing sights, hearing sounds, various kinds of appearances, that is grasping the subtle luminosity. Even if one does not grasp the nature of mind immediately upon falling asleep, light rays like coral conch shells emanate from the eyes, or one sees light rays like moonlight or sunlight. By that cause, the nature of mind is clearly grasped. From that state, with that light as the cause, without being obscured by houses, mountains, and rocks, one sees distant places and what people are doing, hears what they are saying, etc., occasionally occurring, that is the activity of the luminosity of experience. Thus, practicing based on sleep, that is a great extraction of the essence of non-conceptualization. If one does not grasp the luminosity in that way, the alaya consciousness wrapped in the heart, led by the wind of karma, travels through the channels. Based on that, various kinds of dreams arise. In the state of not knowing whether it is a dream or not, the white aspect of the generation and completion stages has been habituated during the day, that is the dream luminosity.
Tibetan
བྱའོ། །དང་པོ་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་ངོས་ཟིན་ནས། །དེ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པས་ཉིན་ལས་གསལ། །ཡང་ན་བྱ་སོགས་ལུས་ཀྱི་སྤྲུལ་བསྒྱུར་གྱིས། །ཞིང་ཁམས་བགྲོད་དང་ཞལ་མཇལ་ཆོས་ཞུ་སོགས། །དེ་ལྟར་གཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བོགས་འདོན་ཏེ། །ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། གཉིད་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །དབང་པོ་རྣམ་ཀྱང་མི་དགག་གོ །གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་གསར་བུས་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བའི་ཚེ། །ཉིན་མོ་མི་སྙན་ཝ་དང་ཁྭ་ཏའི་སྐད། །ལུག་ཁྱུ་མ་བུ་འདྲེས་དང་ཀུ་ཅོའི་སྒྲ། །མཚན་མོ་ཁྱི་སྐད་ཆུ་སྒྲ་ཆེ་བ་རྣམས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཤིན་ཏུ་གནོད་པའི་ཚེ། །གནོད་པའི་སྒྲ་གཅིག་ལ་ནི་སེམས་གཏད་དེ། །སྒྲ་དང་སེམས་དེ་བསྲེས་ལ་ངོ་བོ་བལྟ། །སྒྲ་དེ་རྣ་བར་ཐོས་ཀྱང་ངོ་བོ་སྟོང་། །དེ་འདྲ་ལན་འགའ་བྱས་ལ་ནན་གྱིས་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཐོས་ཚད་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོར་འཆར། །སེམས་ངོ་མ་ཡེངས་ཧྲིག་གེར་སྐྱོང་བའི་ཚེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་ཡང་རུང་། །གསལ་བར་མཐོང་ཡང་འདི་ཡིན་འདི་མིན་ གྱི། །འཛིན་པ་མི་འཇུག་སེམས་ངོའི་ངང་དུ་གནས། །དཔེར་ན་བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་མཇལ་བ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པའི་ངང་ལ་གནས། །དེ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ངོ་བོ་སྐྱོང་ལུགས་ཏེ། །འཛིན་པའི་སེམས་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ན་ཡང་། །གཟུང་བའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མ་རྟོགས་པས། །རྡོར་དྲིལ་ལ་སོགས་གཟུགས་ཤིག་མདུན་དུ་བཞག །དེ་དང་སེམས་ངོ་བསྲེས་ནས་སྒོམ་པ་ཡིས། །གཟུགས་དེ་མེད་ནི་སོང་བ་མ་ཡིན་པར། །གཟུགས་དང་སེམས་འདྲེས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས། །དེ་བཞིན་མདུན་གྱི་བྲག་སོགས་ལ་ཡང་བྱ། །དེ་ནས་མཐོང་ཚད་གཟུགས་ཀུན་དུས་གཅིག་བསྲེ། །དེ་ནས་གླིང་བཞི་རི་རབ་སྟོང་གསུམ་ཁམས། །ཡིད་ལ་བཀོད་ནས་བསྲེས་པས་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །དེ་ནས་བསྲེ་བ་ལ་སོགས་མི་དགོས་པར། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྒྱ་མཚོར་ཤར་བའི་གཟའ་སྐར་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་པ་གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་སྒྱུ་དུ། །སྒོམ་ཡང་མི་དགོས་རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་སེམས་བསྲེས་ལ། །ངོ་བོ་སྐྱོང་བས་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་འདྲེས། །དེ་བཞིན་ནམ་ མཁས་གར་ཁྱབ་ཡིད་བཀོད་ལ། །སེམས་དང་བསྲེས་པས་དབྱེར་མེད་གཅིག་འདྲེས་ནས། །འདི་ཕན་ནམ་མཁའ་འདི་ཚུན་སེམས་ཡིན་ཞེས། །ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པར་ཉམས་ལེན་གཅིག་གི་ངང་། །དང་པོ་ཡི་དམ་ལ་སོགས་སངས་རྒྱས་གཅིག །ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་བསྲེས་ལ་ངོ་བོ་བལྟ། །དེ་ནས་དེ་བཞི
Chinese
行。首先认识到这是梦境，然后通过修习生圆次第，比白天更清晰。或者通过将身体幻化成鸟等，游历刹土，会见本尊，听闻佛法等。如此这般依靠睡眠来提升修行。吉祥喜金刚中说：睡眠不应舍弃，诸根也不应遮止。所说的意义也就在于此。还有，初学者在进行实修时，白天听到不悦耳的狐狸和乌鸦的叫声，羊群母子混杂和喧闹的声音，夜晚听到狗叫声和巨大的水声等，这些对禅定非常有害。当出现有害的声音时，就将心专注于一个有害的声音上，将声音和心混合，观察其自性。声音传入耳朵，但其自性是空性的。像这样重复几次，然后努力禅修。之后，听到的一切都会显现为禅修的自性。当心不散乱，专注地修持时，无论显现何种形状的景象，虽然清晰地看到，但不要执着于“这是什么，那不是什么”，安住在心性的状态中。例如，就像小孩参观寺庙一样。心性安住在无戏论的空性状态中。这是修持无戏论自性的方法。即使认识到能执着的心是空性的，但由于没有认识到所执着的对境也是空性的，所以将金刚铃等物体放在面前。通过将它和心混合来禅修，不是让物体消失，而是认识到物体和心混合，其自性是空性的。同样，也可以对面前的岩石等进行修持。之后，将所有看到的事物在同一时间混合。然后，将四大部洲、须弥山和三千大千世界在心中显现，通过混合，使之无别融合。之后，不需要混合等，外内情器万物，就像星星出现在大海中一样，虽然形象清晰，但自性是空性、如幻的。即使不禅修，也会自然而然地显现。同样，将天空本身和心混合，通过修持其自性，使心和天空融合。同样，想象天空无处不在，与心混合，无别融合为一，以至于无法区分“这是天空的一部分，这是心的一部分”，在这种状态中进行唯一的实修。首先，将本尊等诸佛，其意与心无别混合，观察其自性。之后，像那样
English
Do. First, recognize that it is a dream, then through practicing the generation and completion stages, it becomes clearer than daytime. Or, through transforming the body into birds, etc., travel to pure lands, meet deities, listen to the Dharma, etc. In this way, rely on sleep to enhance practice. As it says in the Hevajra Tantra: Sleep should not be abandoned, nor should the senses be suppressed. The meaning of what is said is intended for this. Also, when a beginner is cultivating practice, during the day, unpleasant sounds of foxes and crows, the sounds of mixed flocks of sheep and their young, and noisy sounds, and at night, the sounds of dogs barking and loud water sounds, etc., are very harmful to samadhi. When a harmful sound arises, focus the mind on one harmful sound, mix the sound and the mind, and look at its essence. The sound is heard in the ear, but its essence is emptiness. Do this several times and then meditate diligently. After that, everything heard will appear as the essence of meditation. When the mind is not distracted and is cultivated attentively, whatever various forms of appearances arise, although seen clearly, do not grasp at 'this is this, this is not this,' but abide in the state of mind itself. For example, like a young child visiting a temple. The nature of mind abides in a state of emptiness free from elaboration. This is the way to cultivate the essence of non-elaboration. Even if one realizes that the grasping mind is empty, but because one has not realized that the object of grasping is also empty, place an object such as a vajra bell in front. By mixing it with the mind and meditating, it is not to make the object disappear, but to realize that the object and the mind are mixed, and their essence is emptiness. Similarly, do this with a rock in front, etc. After that, mix all the forms seen at once. Then, visualize the four continents, Mount Meru, and the three thousandfold great thousand worlds, and by mixing them, merge them inseparably. After that, without needing to mix, etc., all external and internal phenomena, like stars appearing in the ocean, although the forms are clear, their essence is emptiness and illusion. Even without meditating, it will naturally arise spontaneously. Similarly, mix the sky itself with the mind, and by cultivating its essence, the mind and the sky merge. Similarly, imagine the sky pervading everywhere, and by mixing it with the mind, inseparably merge into one, to the point where one cannot distinguish 'this part is the sky, this part is the mind,' and in this state, engage in the single practice. First, mix the mind of the deities, such as the yidam, with the mind, inseparably, and look at its essence. After that, like that