Tibetan
ལེའུ་ཉེརདྲུག་པ། བསྐྱེད་རིམ་གཙོར་སྟོན་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ལུགས། །ཡི་དམ་སྤྱི་སྒྲུབ་སྔགས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་ཡོད། ། ལེའུ་ཉེརདྲུག་པ། བསྐྱེད་རིམ་གཙོར་སྟོན་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ལུགས། །ཡི་དམ་སྤྱི་སྒྲུབ་སྔགས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་ཡོད། ། ༼ལ༽ རི་ཆོས་མཚམས་ཀྱི་ཞལ་གདམས་ལས། བླ་མེད་གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་སྤྱི་ཡི་ཕྱི་་སྒྲུབ་སྔགས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་སརྦ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ། གསར་རྙིང་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྒྲུབ་པའི་གནད་དང་དམིགས་རིམ་ཤེས་ གལ་ཆེ། །དབང་ཐོབ་སྒྲུབ་ཐབས་ཤེས་པའི་རི་ཁྲོད་པས། །ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཕྱི་སྒྲུབ་ཉམས་སུ་ལེན། །ཕུག་གཏོར་ནང་མཆོད་མཆོད་པ་རྣམ་ལྔ་དང་། །ཌཱ་དྲིལ་སྔོན་འགྲོ་གཏོར་མ་ཙམ་ཞིག་ལས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་སྒྲུབ་རྫས་གཞན་མི་དགོས། །ཉིན་རེ་སྔོན་འགྲོ་གཏོར་མ་རེ་རེས་ཆོག །ཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ཆོ་གའི་འགོ་བརྩམས་ནས། །བསྙེན་པ་བྱས་ཏེ་བདག་བསྐྱེད་མ་བསྡུས་བར། །དེ་བར་ངག་ནི་བཏང་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །ཐུན་མཚམས་ངག་བཏང་གསར་མ་པ་ཡི་ལུགས། །སྒྲུབ་པ་མ་རྫོགས་བར་དུ་ངག་གཅོད་པ། །དེ་ནི་རྙིང་མ་པ་ཡི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཐུན་གྱི་མཚམས་འདིར་གཏོར་བསྔོས་བྱེད་པ་ཡིན། །གཏོར་མགྲོན་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་གསུམ་རྣམས་ལ་བསྟིམ། །མེད་ན་རང་ལ་བསྟིམ་པའི་ལུགས་ཀྱང་ཡོད། །དེ་ནས་སྣོད་བཅུད་འོད་ཞུ་གཞལ་ཡས་ཁང་། །གཞལ་ཡས་འོད་ཞུ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ལ་ཐིམ།་་་་འཁོར་ལྷ་མེད་ཅིང་ལྷ་གཙོ་རྐྱང་ཡིན་ན་སྣོད་བཅུད་འོད་དུ་ཞུ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཐིམ་ཞེས་གསུངས། འོད་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། མཆན། །འཁོར་ལྷ་འོད་ཞུ་བདག་ལ་ཐིམ་པར་བསྒོམ། །བདག་ཀྱང་འོད་ཞུ་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལ། །ས་བོན་གྱེན་དུ་ཡལ་ནས་ནཱ་ད་ནི། ། སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་ཆ་ཤས་ཙམ། །དེ་ལ་ཡུན་རིང་བར་དུ་སེམས་བཟུང་བ། །ཞི་གནས་སྒོམ་ལུགས་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན། །དེ་ནས་དེ་ཡང་ཡལ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་པ་ཡིན་སྙམ་འཛིན་པས་མི་བཅིང་པ། །སེམས་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་ཀློད་དེ་བཞག །དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་ཐབས་མཆོག་ཏུ་ཟབ། །གང་ཟག་ལས་ནི་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་ཏུ་མི་ཐུབ་པས། །གོང་དུ་བསྐྱེད་རིམ་ཇི་ཙམ་བསྒོམ་པའི་ཡུན། །མཇུག་ཏུ་ཞི་ལྷག་དེ་གཉིས་བསྒོམ་དགོས་ཞེས། །ནཱ་རོ་པཎྜི་ཏ་ཡི་བཞེད་པ་ཡིན། །དེ་ནས་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཤར་བའམ། །དྭངས་པའི་ཆུ་ལ་ཉ་ནི་ལྡང་བ་ལྟར། །རང་ཉིད་གཙོ་རྐྱང་རྒྱ
Chinese
第二十六品，以生起次第为主的大瑜伽之法。有本尊总集修法之咒语雷音。 第二十六品，以生起次第为主的大瑜伽之法。有本尊总集修法之咒语雷音。 （拉）山法闭关之口诀中，无上密咒新旧本尊空行总之外修，名为咒语雷音之法安住。那摩 咕噜 德瓦 达吉尼 萨瓦 悉地 吽。（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་སརྦ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，梵文天城体：नमो गुरु देव डाकिनी सर्व सिद्धि हुं，梵文罗马拟音：namo guru deva ḍākinī sarva siddhi hūṃ，汉语字面意思：敬礼 गुरु 上师，देव 天，डाकिनी 空行母，सर्व 一切，सिद्धि 成就，हुं 吽。）新旧无上续部的一切，修持的要点和观修次第，知晓甚为重要。获得灌顶，知晓修法之山居士，最初就应修持外修。洞穴朵玛、内供、五种供养和，手鼓铃杵，只需前行朵玛，无需坛城等其他修物。每日一次前行朵玛即可。所谓一座，从仪轨开始，念诵之后，在未摄收自生本尊之前，此间不应说话，一座之间说话是新派的做法。在未修完之前禁语，那是旧派的做法。一座的间隙，在此作朵玛回向。朵玛宾客也融入三宝。没有的话，也有融入自身的做法。之后，外器内情化光为宫殿。宫殿化光融入眷属本尊。……如果没有眷属本尊，只有主尊，则说外器内情化为光融入宫殿。化光融入自身来观想。注释。眷属本尊化光融入自身来观想。自身也化光融入心间的种子字。种子字向上融化为那达。（藏文：ནཱ་ད་ནི།，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：声音。） 如头发尖端分割成百份之一那么微小。于此长久地系住心。是寂止修法中最为甚深的。之后，它也融化为空性。不以是空性来执着束缚。不对心作任何改造，放松安住。那是胜观修法中最为甚深的。对于最初的补特伽罗来说，无法双运生圆次第，因此，之前生起次第修习多久的时间，最后就必须修习寂止和胜观这二者，这是那若班智达的观点。之后，如天空出现彩虹，或如清澈的水中鱼儿跃动一般，自己是主尊
English
Chapter Twenty-six: The Practice of Mahayoga, Primarily Focusing on the Generation Stage. There is the Sound of Mantra Thunder, the General Accomplishment of Yidam. Chapter Twenty-six: The Practice of Mahayoga, Primarily Focusing on the Generation Stage. There is the Sound of Mantra Thunder, the General Accomplishment of Yidam. (La) From the Oral Instructions of Mountain Dharma Retreat: The Outer Practice of the General Yidam and Dakini of the New and Old Supreme Secret Mantras, called the Sound of Mantra Thunder, is hereby presented. Namo Guru Deva Dakini Sarva Siddhi Hum. (Tibetan: ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་སརྦ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: नमो गुरु देव डाकिनी सर्व सिद्धि हुं, Sanskrit Romanization: namo guru deva ḍākinī sarva siddhi hūṃ, Literal Chinese Meaning: Homage to गुरु Guru (Teacher), देव Deva (Deity), डाकिनी Dakini (Sky Dancer), सर्व Sarva (All), सिद्धि Siddhi (Accomplishment), हुं Hūṃ.) For all the New and Old Supreme Tantras, it is crucial to know the key points of practice and the stages of visualization. A mountain dweller who has received empowerment and knows the methods of practice should initially engage in outer practice. Aside from cave torma, inner offering, the five offerings, and the damaru and bell, only a preliminary torma is needed; other practice materials such as mandalas are not required. One preliminary torma each day is sufficient. The term "session" refers to starting the ritual. After reciting the mantra and before dissolving the self-generation deity, one should not speak during that time. Speaking between sessions is the practice of the New School. Maintaining silence until the practice is completed is the practice of the Old School. At the end of the session, the torma is offered and dedicated. The torma guests are also absorbed into the Three Jewels. If not, there is also the practice of absorbing them into oneself. Then, the outer world and inner beings dissolve into light as the palace. The palace dissolves into light and merges into the retinue deities... If there are no retinue deities and only the main deity, it is said that the outer world and inner beings dissolve into light and merge into the palace. Visualize dissolving into light and merging into oneself. Note. Visualize the retinue deities dissolving into light and merging into oneself. Oneself also dissolves into light and merges into the seed syllable at the heart. The seed syllable dissolves upwards into the nada. (Tibetan: ནཱ་ད་ནི།, Sanskrit Devanagari: नाद, Sanskrit Romanization: nāda, Literal Chinese Meaning: Sound.) As small as a fraction of a hair tip split into a hundred parts. Hold the mind there for a long time. This is the most profound method of shamatha meditation. Then, that also dissolves into emptiness. Do not bind yourself by clinging to the idea of emptiness. Leave the mind without any manipulation, relaxed and at ease. That is the most profound method of vipassana meditation. For beginners, it is impossible to unite the generation and completion stages, so the amount of time spent practicing the generation stage should be followed by the practice of shamatha and vipassana, according to Naropa Pandita. Then, like a rainbow appearing in the sky, or like a fish leaping in clear water, one is the main deity.
Tibetan
ན་མེད་ཞིག་བསྒོམས་ཏེ། །ཐུན་མཚམས་ནས་བྱ་བ་གང་དགོས་བྱེད་པ་ཡིན། །སླར་ཡང་ཐུན་ནི་བཟུང་ལུགས་སྔར་ལྟར་ཏེ། །གསར་བུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་མི་གསལ་ཕྱིར། །ཐུན་གྲངས་མང་བ་བསྐྱེད་རིམ་གསལ་སྒྱུ་འདེབས་ཡིན། །ཞོགས་པ་སྔ་དྲོ་ཉིན་གུང་དགོང་ཀ་བཞི། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ཐུན་དྲུག་བྱ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་བདེ་དགྱེས་ལ་སོགས་འགྲེལ་ཆེན་གསལ། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཐུན་ནི་ ལྔ་བྱས་ཏེ། །ཉིན་ཐུན་བཞི་སྟེ་མཚན་ཐུན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཉིན་གསུམ་མཚན་དང་བཞི། །དེ་ལ་གོམས་པས་ཉིན་གཉིས་མཚན་དང་གསུམ། །ཤིན་ཏུ་ལྷགོམས་ན་ཉིན་ཐུན་མཚན་ཐུན་གཉིས། །སྒྲུབ་པའི་ཐུན་ལ་དེ་ལས་ཉུང་ཐབས་མེད། །སྤྱིར་ནི་ཡི་དམ་སྒྲུབ་པ་གང་དང་གང་། །གསར་མའི་ལུགས་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི། །བསྙེན་དང་ཉེ་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་སྒྲུབ་ཆེན་པོ། །རྙིང་མའི་ལུགས་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་པོ། །དོན་ལ་འདྲ་སྟེ་ཀུན་ལ་ཚང་དགོས་སོ། །རང་གི་ཐུགས་ཀར་ཞི་ཁྲོའི་ཁྱད་པར་གྱི་་་་་་་ཚེ་དཔག་མེད་དམ་སྤྱན་རས་གཟིགས་པད་འབྱུང་ལྟ་བུ་ལྷ་ཞི་བའི་རིགས་ཡིན་ན་ཐུགས་ཀར་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་སོ་སོའི་ས་བོན་བསྒོམ་མཚན། །པད་སྟེང་ཉི་ཟླ་གང་རུང་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་།་་་་་་མགྲིན་གུར་དྲག་ཕག་ཁྲོས་སེང་གསུམ་སོགས་ལྷ་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཐུགས་ཀར་པདྨ་དང་དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་རང་གི་ས་བོན་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་སྟན་ལ་ཁབ་བཙུགས་པ་ལྟར་སྒོམ་པ་ཞལ་ཤེས་འདིའང་མཆན། །ས་བོན་གང་ཡིན་འགྲེང་ཐབས་གནས་པ་སྟེ། །ཡིག་མགོ་བལྟ་ས་མདུན་ཡིན་མདུན་དུ་ལྟ། །དེ་ནི་རྙིང་མའི་ལུགས་ཡིན་འཆུག་པ་མེད། །གསར་མ་ལ་ནི་མིག་གིས་མཐོང་ས་འདི། །ཡི་གེའི་མདུན་ཡིན་ཟེར་ཀྱང་དག་པ་ མིན། །མཚན་ཉིད་རིག་པ་སྨྲ་བའི་དགེ་བཤེས་རྣམས། །ཡི་གེའི་གཟུགས་འདི་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡི་གེ་སྒྲ་ཡིན་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཡི་གེ་མིག་གིས་མཐོང་བ་མི་སྲིད་ཟེར། །དེ་སོགས་ཐ་སྙད་རིག་པ་འདིར་མི་འཐད། །གསང་སྔགས་རྣམ་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡུམ་ཆེན་མོ། །ཕག་མོའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །ས་བོན་མཐའ་དེར་ལྷ་ནི་ཕོ་རིགས་ལ། །མདུན་ནས་བརྩམ་སྟེ་ཡིག་ངོ་ཕྱིར་བསྟན་པ། །གཡོན་ནས་བཀོད་དེ་མདུན་གཡས་མཇུག་རྫོགས་པ། །དཔེར་ན་ཨ་ལོང་འཕྲལ་ཁ་ལྟ་བུའོ། །མོ་རིགས་ལྷ་ལ་མདུན་ནས་གཡས་བསྐོར་དུ། །སྔགས་ངོ་ནང་དུ་བསྟན་ནས་བཀོད་པ་སྟེ། །བཀོད་ཅེས་བྱ་དང་བསྐོར་ཞེས་བྱ་བ་གཉི
Chinese
观修无有之后，座间应该做什么事情呢？再次，入座的方式和以前一样，因为新人们不清楚生起次第，所以增加座的次数是为了清晰地显现生起次第。早上、上午、中午、傍晚四座，黄昏和黎明是六座。这在《胜乐金刚》等大释中说得很清楚。习惯之后，就做五座，白天四座，晚上 一座。习惯之后，白天三座，晚上四座。习惯之后，白天两座，晚上三座。如果非常习惯，白天一座，晚上两座。修法的座次不可能比这更少了。一般来说，任何本尊修法，新派的规矩是念诵和修法有四个分支：念诵、近念诵、修法和大的修法。旧派的规矩是念诵、修法、事业这三者。实际上意思是一样的，都需要具足。如果自己心中是寂静和忿怒差别的无量寿佛或者观世音莲花生大士之类的寂静本尊，那么就在心间观想莲花和月亮之上各自的种子字。在莲花之上的日月轮之上，喉间是金刚亥母、猛狮面空行母、忿怒莲师等修持忿怒本尊，那么就在心间莲花之上观想太阳，太阳之上是各自的种子字，不摇不动，如同针插在垫子上一样，这是口诀，也作为旁注。任何种子字都要竖立安住，字头朝向前方。这是旧派的规矩，不会错。新派认为眼睛看到的地方就是字的前面，这种说法是不正确的。名相学派的格西们说，文字的形象不是文字，文字是声音，是耳朵的行境，眼睛不可能看到文字。诸如此类的名相学说在这里不适用。密咒是将形象作为道用的，比如空性法身大乐佛母，显现为金刚亥母的形象一样。在种子字的末端，对于男性本尊，从前面开始，字面朝外，从左边开始书写，前面、右边、末尾完成。比如阿字的环绕一样。对于女性本尊，从前面向右环绕，咒字朝内书写。书写叫做“བཀོད”，环绕叫做“བསྐོར”这二者。
English
After meditating on the absence of something, what should be done during the breaks between sessions? Again, the way to hold the session is the same as before, because the new practitioners are not clear about the generation stage, so increasing the number of sessions is to clearly manifest the generation stage. Morning, forenoon, noon, and evening are four sessions. Dusk and dawn are six sessions. This is clearly explained in the great commentaries such as the Chakrasamvara. After getting used to that, then do five sessions, four sessions during the day and one session at night. After getting used to that, three sessions during the day and four sessions at night. After getting used to that, two sessions during the day and three sessions at night. If you are very accustomed, one session during the day and two sessions at night. There is no way to have fewer sessions than that for practice. In general, for any deity practice, according to the new tradition, the recitation and practice have four branches: recitation, near recitation, practice, and great practice. According to the old tradition, there are three: recitation, practice, and activity. In reality, the meaning is the same, and all must be complete. If in one's own heart there is a peaceful deity such as Amitayus or Avalokiteśvara Padmasambhava, who are differentiated by peacefulness and wrathfulness, then in the heart, visualize their respective seed syllables on top of a lotus and moon. On top of the lotus, sun, and moon discs, if practicing wrathful deities such as Vajravarahi, Senge Dongma, or wrathful Guru, then in the heart, visualize the sun on top of the lotus, and on top of that, their respective seed syllables, unmoving, like a needle stuck on a cushion. This is oral instruction, also as a side note. Any seed syllable should be upright and stable, with the top of the letter facing forward. This is the rule of the old tradition, and there is no mistake. The new tradition says that what the eye sees is the front of the letter, but that is not correct. The Geshes who speak of epistemology say that the form of the letter is not the letter; the letter is sound, the object of the ear. It is impossible for the eye to see the letter. Such terminology is not appropriate here. Secret mantra uses form as the path, for example, emptiness, Dharmakaya, Great Bliss Mother, appearing in the form of Vajravarahi. At the end of the seed syllable, for male deities, starting from the front, the face of the letter is turned outward, written from the left, completing the front, right, and end. For example, like the surrounding of the letter A. For female deities, circling from the front to the right, the face of the mantra is turned inward and written. Writing is called "བཀོད" and circling is called "བསྐོར", these two.