Tibetan
ཡིད་དུ་འོང་བ་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་གཉིས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་བཏང་སྙོམས་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །)འགྲེལ་པ་ལས། དེའི་དབང་གིས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཚོར་བ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་དང་། མཚུངས་ལྡན་མ་ཡིན་པ་བདག་རྐྱེན་དང་། དམིགས་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དུ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ལ་ཅི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་འགྱུར་བ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་བདེ་པ་ཡིན་ཡང་འགྱུར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཟག་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུ་བྱེད་ཟག་བཅས་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཅི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་ན་གཉིས་དང་། བཞི་པ་ཡན་ཆད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ན་ལམ་བདེན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་བདེ་བ་འདྲེན་པའི་རྒྱུ་ཟག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དང་མཐུན་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་བརྗོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་ནི་ཟག་བཅས་གང་ཞིག་མི་རྟག་ཅིང་འཕགས་པ་དང་མི་མཐུན་པས་གནོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གཞན་ནི་མདོ་ལས། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐར་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་འཕགས་པ་དང་མི་མཐུན་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། ལག་མཐིལ་སྤུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ལ། །དེ་ཉིད་མིིག་ཏུ་སོང་ན་ནི། །མི་དགའ་བ་དང་གནོད་སྐྱེད་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས
Chinese
令人愉悦的感受是快乐，不令人愉悦的感受是痛苦，与这两者不同的，具有烦恼的舍受以及相关的集合。解释中说：由于它的力量，导致体验快乐等的行，也获得令人愉悦等的名称。因此，由于这些感受的力量，与它们相应的其他心和心所，以及不相应的俱生缘和所缘缘，也被称为令人愉悦等。 其中的“各别”是指因变异和行苦而痛苦。虽然本体是快乐，但变异时会痛苦，并且具有烦恼。不令人愉悦的感受是因行苦和苦苦而痛苦，因为它们具有烦恼，并且从出生起就体验为痛苦。与这两者不同的具有烦恼的行，仅仅因行苦而痛苦，因为它们受业和烦恼的支配，与圣者不一致，并且瞬间就会受到损害。或者，“各别”是指在欲界有三种痛苦，在第三禅以下有两种，在第四禅以上只有行苦而痛苦。如果仅仅因为无常就是行苦，那么道谛也会变成痛苦吗？不是的，因为道是引导所有痛苦止息的快乐之因，是无漏的，与圣者一致，所以不称为痛苦。痛苦的含义是任何具有烦恼的事物，由于无常且与圣者不一致而受到损害。其他的具有烦恼的行，经中说：“凡是无常的，就是痛苦。”因为一切有为法都是解脱的违品，与圣者不一致而受到损害，所以被认为是痛苦。因此，论师说：手掌中有一根毛发，人们不会察觉到。当它进入眼睛时，就像不愉快和产生损害一样。孩童像手掌一样，不会察觉到行苦的细微之处。
English
Agreeable feelings are happiness, disagreeable feelings are suffering, and those different from these two, accompanied by defilements, are equanimity and related aggregates. The commentary states: 'Due to its power, the formations that lead to experiencing happiness, etc., also obtain the name of agreeable, etc.' Therefore, due to the power of these feelings, other minds and mental factors that are concordant with them, as well as non-concordant co-emergent conditions and objective conditions, are also referred to as agreeable, etc. Among these, 'variously' means suffering from the suffering of change and formation. Although its essence is happiness, it suffers when it changes and because it is defiled. Disagreeable things suffer from the suffering of formation and suffering, because they are defiled and experienced as suffering from the moment of birth. Other defiled formations different from these two suffer only from the suffering of formation, because they are under the control of karma and afflictions, and are incompatible with the noble ones, and because they are harmed in an instant. Alternatively, 'variously' means that in the desire realm there are three kinds of suffering, in the third dhyana and below there are two, and in the fourth and above there is suffering only from the suffering of formation. If impermanence itself is the suffering of formation, then the path truth would also become suffering? No, because the path is the cause of leading to the happiness of the cessation of all suffering, is undefiled, and is in accordance with the noble ones, it is not called suffering. The meaning of suffering is that any defiled thing that is impermanent and incompatible with the noble ones is harmful. Other defiled formations are mentioned in the sutra: 'Whatever is impermanent is suffering.' Because all existence is the opposite of liberation, it is considered suffering because it is incompatible with the noble ones and is harmful. Therefore, the teacher said: 'A single hair on the palm of the hand, people do not perceive it. When it enters the eye, it is like unpleasantness and causing harm. Children, like the palm of the hand, do not perceive the subtle suffering of formation.'
Tibetan
། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་ནི། །དེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཀྱང་འབྱུང་ཞེས་པ་དང་། (འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་གཟིགས་ཏེ།) ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་བ་དག་ལའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་འཇུག་པ་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མནར་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་འཐད་དེ་བདེ་བ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།) འདིར་བཙུན་པ་གཞོན་ནུ་ལེན་གྱིས་བདེ་བ་ཉུང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། སྡུག་བསྔལ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་རྒྱུ་ཕྱིར་དང་། སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་བསྐྱེད་ཕྱིར་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་ན་དེ་འདོད་ཕྱིར། །བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་(དེས་ཇི་ལྟར་དུཿཁར་གྲུབ་བ་)དང་། (ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟར་ནའང་)ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས་ཁམས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཕུང་པོ་ལ་སྡུག་གྱི་བློ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་གྱིས་བདེ་ཚོར་ནི་མེད་དེ། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་པ་དང་། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་། མུ་བཞིའི་ཚོམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ལུང་དང་། རིགས་པས་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཧ་ཅངསྤྱད་པས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་མཁས་པ་རྣམས་(བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་མ་བཅོས་པ་ཙམ་གྱི་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲག་ཁུར་སྤོང་བ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བ་ལ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པས་བདེ་བར་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་དོན་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་ལུང་དང་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བཤད་དེ། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ལགས་སྡུག་བསྔ
Chinese
如同圣者之眼，因此会产生极大的信心。（行苦唯有圣者才能见到。）如同圣者们对有顶天之众生也生起痛苦之想一样，孩童们即使是对无间地狱之身，也不会生起痛苦之想。 （如果说一切有漏皆是痛苦不合理，因为也有快乐的缘故，那么，）此处，青年戒律师为了论证快乐稀少，在《七十苦》中说：因为是痛苦之因，因为产生众多痛苦，因为有痛苦就想要它，所以了知快乐是痛苦。这样的说法是不正确的，因为痛苦之因是集谛的行相（它如何成立为痛苦呢？），（如果按照后两种说法，）上二界的蕴不是痛苦感受之因，因此会导致生于彼二界的圣者们不对蕴生起痛苦之想。 还有，戒贤论师说，没有乐受，一切感受都只是苦苦，如薄伽梵所说：无论感受什么，那在这里就是痛苦。以及，快乐的感受应当视为痛苦。以及，在《四句品颠倒四相经》中说：对于痛苦，认为是快乐，这是颠倒想等等的教证。并且，从理证上来说，世间人明显认为快乐之因的饮食等，如果过度享用也会产生痛苦，因此快乐之因不是真实存在的。并且，不善巧的人们（仅仅对于未经饥渴折磨的）痛苦的对治产生快乐之想。并且，如同放下重担一样，对于较小的痛苦执著为快乐，因此世间人所说的快乐，实际上就是痛苦。他这样认为也是不合理的。 首先，第一条教证是薄伽梵自己以密意而说的。圣者阿难陀问薄伽梵：薄伽梵所说的快乐和痛苦以及非乐非苦
English
Like the eye of a noble one, it generates great faith. (Only noble ones can see the suffering of conditioning.) Just as noble ones have thoughts of suffering even for beings at the peak of existence, children do not have thoughts of suffering even for the bodies in the Avici hell. (If it is said that all contaminated things are not suffering because there is also happiness, then,) here, the young monk Jie asserts that happiness is rare. In the Seventy Sufferings, it is said: Because it is the cause of suffering, because it produces many sufferings, because if there is suffering, one wants it, therefore, one understands that happiness is suffering. This statement is not correct, because the cause of suffering is the aspect of the origin of suffering (how does it become suffering?), (If according to the latter two statements,) the aggregates of the upper two realms are not the cause of painful feelings, therefore, it would follow that the noble ones born in those two realms do not have thoughts of suffering towards the aggregates. Furthermore, the monk Palden said that there is no feeling of happiness, and all feelings are only the suffering of suffering. As the Bhagavan said: Whatever is felt is suffering here. And, the feeling of happiness should be regarded as suffering. And, in the Sutra of the Four Perverted Aspects of the Four Sentences, it is said: For suffering, thinking it is happiness is a perverted thought, and so on. Moreover, from the perspective of reasoning, things like food and clothing, which are clearly considered by worldly people to be the cause of happiness, can also cause suffering if overused. Therefore, the cause of happiness is not truly existent. Moreover, unskilled people have thoughts of happiness towards the remedy for suffering (only for those who have not been tormented by hunger and thirst). And, just like putting down a heavy burden, they cling to small suffering as happiness. Therefore, what worldly people say is happiness is actually suffering. His understanding is also unreasonable. First of all, the first teaching was spoken by the Bhagavan himself with a hidden meaning. The noble Ananda asked the Bhagavan: The happiness and suffering, and neither happiness nor suffering, that the Bhagavan spoke of