Tibetan
གཉིས་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་བདེན་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་བདེན་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི་འོ་ན་བདེན་པ་མཐོང་དང་བསྒོམས་པ་ལས་ཞེས་བཤད་པའི་བདེན་པ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་བཤད་དོ། །གང་དུ་བཤད་ཅེ་ན། འདི་ཉིད་ཀྱི་གནས་དང་པོར་ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་ཞེས་པས་ལམ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་གང་། བྲལ་བའོ་ཞེས་པས་འགོག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང་ཞེས་བྱ་བས་དེ་གཉིས་ཀྱང་བཤད་ཅིང་། མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་འདི་དག་གི་རིམ་པ་གནས་དང་པོར་བསྟན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང། དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་། ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལས། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་གནས་དང་པོར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གོ་རིམ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ནི་འགྲེལ་པར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་དང་། མཐུན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གོ་རིམ་དང་། ཡང་དག་སྤོང་བཞི་ལྟ་བུ་རྟོགས་སླ་བ་དང་མཐུན་པའི་གོ་རིམ་དང་། ཡུལ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་གོ་རིམ་གསུམ་བཤད་པ་ལས་འདིར་བདེན་པ་དེ་དག་ནི་དང་པོར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་རིམ་པ་ལྟར་བསྟན་ཏེ། མཐོང་ལམ་དུ་དང་པོར་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་སྟོན་ན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་དང་པོར་སྟོན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་ལམ་དུ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལའང་དཀྱུས་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་རྒྱུག་པ་ལྟར་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ནད་མཐོང་བས་དེའི་རྒྱུ་དང་། ནད་ཟད་པ་དང་། དེའི་ཐབས་སྨན་འཚོལ་བ་ལྟར་དང་པོ་ཁོ་ན་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་། གང་གིས་གནོད་པ་དང་། གང་ལས་ཐར་པར་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་འབྱུང་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་དེ་ནས་འགོག་པ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ལམ་ལ་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རིམ་པ་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྒྱུ
Chinese
第二，解释所缘的真实。 第二，解释所缘的真实。 第二，那么，什么是“从见和修习真实”中所说的真实呢？所见和所修的真实有四种。在哪里说的呢？就在这篇的第一个位置，“无漏道之真实”等说了道，以及“以个别观察所断灭，分离”等说了灭，以及“痛苦之集是世间”等也说了那两个。因为经中也这样说过。那么，这些的次第是像第一个位置所显示的那样吗？不是的。那么，是怎样的呢？痛苦和痛苦的生起，以及灭和道，是圣者的真实，这样，那四个的次第就是这样。释论中说：“‘同样’这个词是为了极度显示自己的体性就像第一个位置所说的那样。”显示那个次第的原因，释论中说了四念住，以及像渐次安住的等持那样生起，和顺应因果的次第，以及像四正断那样容易理解的和顺应的次第，以及顺应境如何现观的次第这三种，这里这些真实是按照最初如何现观的次第来显示的，因为在见道中首先现观痛苦等等。如果按照生起的次第来显示，那么因为是因，就会变成首先显示集和道了。在见道中那样现观，也像显示了跑道的马车毫无阻碍地奔跑一样，在资粮道和加行道中按照完全思择的次第生起，例如，像见到疾病后寻找疾病的原因、疾病的止息、以及治疗的方法药物一样，首先执着于什么，被什么损害，以及想要从什么中解脱，因此是痛苦，以及它的原因是什，么因此在它之后是集，以及痛苦的止息是什么，因此在那之后是灭，以及获得它的方法是什么，因此思择道，这样，完全思择的次第就是那样，如经中所说
English
Second, explaining the truth of the object of focus. Second, explaining the truth of the object of focus. Second, then, what are the truths mentioned in "from seeing and meditating on the truth"? The truths to be seen and meditated upon are explained as four. Where are they explained? In the first position of this very text, "the truth of the undefiled path" and so on, which speaks of the path, and "whatever is eliminated by individual examination, separation" which speaks of cessation, and "suffering, its origin, the world" which also speaks of those two. Because it is also stated in the sutras. Are the order of these the same as that shown in the first position? No, it is not. Then, what is it like? Suffering and the arising of suffering, and likewise cessation and the path, are the noble truths, so the order of those four is like this. The commentary says, "The word 'likewise' is for the purpose of thoroughly showing that its own nature is just as it was said in the first position." The reason for showing that order is that the commentary speaks of the four mindfulnesses, and the arising like the samadhi of gradual abiding, and the order of cause and effect that is in accordance, and the order that is in accordance with what is easy to understand like the four right abandonments, and the three orders that are in accordance with how the object is manifested, here these truths are shown according to the order of how they are first manifested, because in the path of seeing, one first manifests suffering and so on. If it were shown according to the order of arising, then because it is the cause, it would be wrong to show the origin and the path first. In the path of seeing, such manifestation also arises in the order of complete discernment in the accumulation and preparation stages, like a chariot running unhindered on a marked course, for example, like seeing a disease and then seeking its cause, the cessation of the disease, and the method of treatment, medicine, one first clings to what, is harmed by what, and desires to be liberated from what, therefore it is suffering, and what is its cause, therefore after it is origin, and what is the cessation of suffering, therefore after that is cessation, and what is the method of obtaining it, therefore one contemplates the path, so the order of complete discernment is like that, as it is said in the scriptures.
Tibetan
ད་བླ་མ་ལས། ནད་ནི་ཤེས་བྱ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྤང་བྱ་ལ། །བདེར་གནས་ཐོབ་བྱ་སྨན་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ལྟར། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་དེ་འགོག་པ་དང་དེ་བཞིན་ལམ། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རིག་པར་བྱ་ཞིང་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། ངེས་ཚིག་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱིས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་། འགོག་པ་ལ་ཁ་ཅིག་མ་ཞི་བ་དང་། ཁ་ཅིག་བདག་ཆད་པས་འཇིགས་པ་དང་། ལམ་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས། འཕགས་པས་བདེ་བར་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་རིག། གཞན་གྱིས་བདེ་བར་གང་སྨྲས་པ། །དེ་ནི་འཕགས་པས་སྡུག་བསྔལ་རིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་ཟག་བཅས་འབྲས་བུའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། (དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་དང་སྲེད་བྲལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཐ་མ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནར་འདོད་དོ། །)དེ་ཉིད་རྒྱུར་གྱུར་བའི་ཆ་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། ལམ་ནི་ཟག་མེད་འདུས་བྱས་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། (ཁ་ཅིག་དང་པོ་གཉིས་འཕགས་པས་བདེན་པ་ཡིན་ཡང་འཕགས་པ་མིན་ཏེ་ཟག་བཅས་ཡིན་པས་སོ་ཕྱི་མ་གཉིས་དགེ་བ་དང་ཟག་མེད་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །)འགྲེལ་པ་ལས། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་བས་མིང་གི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཀྱི་རྫས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ནི་རྫས་སུ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་བྱ་བ་མཉམ་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་(དང་ཡིད་མི་བདེ་)ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་མ་ལུས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(གང་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ཞེ་ན།
Chinese
现在，上师说：疾病是应该了解的，疾病的根源是应该断除的，安乐的处所是应该获得的，药物是应该依止的，就像这样。痛苦、痛苦的根源、痛苦的止息以及通往止息的道路，是应该了解的，应该断除的，应该证悟的，并且应该依止的。如是宣说。关于这四圣谛的体性，之前已经说过了。 词义解释：为什么称为“谛”呢？因为在圣者们的境界中，痛苦等是真实的。而凡夫则认为痛苦是快乐，集是快乐的因，对于灭，有些人认为没有寂灭，有些人则因为害怕断灭而感到恐惧，对于道，则认为是错误的道路，并且执着于苦行是痛苦的根源。因此，经中说：圣者所说的快乐，他人认为是痛苦。他人所说的快乐，圣者认为是痛苦。因此，这里有漏的果报部分全部是痛苦。（也就是阿罗汉和离贪者的最后蕴体也被认为是纯粹的痛苦。）其作为根源的部分是集，灭是无为的个别择灭，道是无漏的有为见道、修道、无学道这三者。（有些人认为前两者是圣者所承认的谛，但不是圣者，因为是有漏的；后两者是善和无漏的基础相同，所以两者都是。）论释中说：近取蕴作为果报的部分是苦谛。作为根源的部分是集谛，因为从这里产生一切痛苦。因此，这两者是因和果的关系，只是名称上有差别，本体上没有差别。灭和道在本体上也有差别，因此分别部认为前两个谛作用相同。如果痛苦（和不适）只是感受蕴的一部分，那么为什么说一切有漏都是苦谛呢？应该说一切有漏都是痛苦。为什么呢？因为它们各自具有痛苦、变异的痛苦和行苦这三种痛苦。（哪些具有痛苦呢？）
English
Now, the Lama says: Disease is to be understood, the cause of disease is to be abandoned, the place of ease is to be attained, medicine is to be relied upon, just like that. Suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path to cessation, are to be understood, to be abandoned, to be realized, and to be relied upon. Thus it is said. The nature of these Four Noble Truths has been explained before. Etymology: Why is it called "Truth"? Because in the realm of the noble ones, suffering and so on are true. But ordinary people think that suffering is happiness, that accumulation is the cause of happiness, that cessation is not extinguished, that some are afraid of annihilation, and that the path is the wrong path, and that asceticism is the root of suffering. Therefore, it is said in the sutra: What the noble ones say is happiness, others think is suffering. What others say is happiness, the noble ones think is suffering. Therefore, here, all the fruitional parts with outflows are suffering. (That is, the last aggregates of the Arhat and the one who is free from attachment are also considered to be pure suffering.) The part that is the root of it is accumulation, cessation is the unconditioned individual cessation, and the path is the three paths of the unconditioned seeing, cultivating, and no-more-learning paths without outflows. (Some say that the first two are truths recognized by the noble ones, but are not noble ones because they have outflows; the latter two are good and the basis of the outflows is the same, so both are.) The commentary says: The aggregates of close grasping that have become the fruit are the truth of suffering. The parts that have become the cause are the truth of accumulation, because all suffering arises from this. Therefore, these two are the relationship of cause and effect, and there is a difference in name only, but there is no difference in substance. Cessation and the path also have differences in substance, so the Vaibhashikas think that the first two truths have the same function. If suffering (and discomfort) is only a part of the aggregate of feeling, then how can all that has outflows be the truth of suffering? It should be said that all that has outflows is suffering. Why? Because they each have three kinds of suffering: suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioning. (Which ones have suffering?)