Tibetan
གསུམ་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་བཤད་པ། གསུམ་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་བཤད་པ། གསུམ་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་བཤད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པའང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་རང་གི་གཉེན་པོ་སྤོང་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ནས་སྤོང་ཞིང་ཐོབ་པ་ཆད་པས་སྤངས་པ་ལན་ཅིག་ཏུ་ཟད་(པས་ཁྱད་པར་མེད་)ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོའོ། །(དུས་དྲུག་ཏུ་སྟེ་)གང་དུ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དབང་པོ་རྟུལ་པོོ་ཡིན་ན་རང་རང་གི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལས་དབང་པོ་རྣོན་པོར་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དུས་དང་དྲུག་པོ་རྣམས་སུའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ན་དབང་པོ་འཕོ་བ་མེད་པས་དུས་ལྔར་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོའོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ནི་བྲལ་ཐོབ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཆེ་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ལས་ད་ལྟར་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་དེས་ནི་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་ཟག་མེད་(རྣམ་གྲོལ་)ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་དེའི་ཡུལ་སྤང་བྱ་དང་བྲལ་བ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས་འདིར་ནི་ཕྱི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡོངས་ཤེས་སུ་གཞག་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བཏགས་པའམ། འབྲས་བུ་སྤངས་པ་ལ་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་དང་། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྟེ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ན་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་རྣམ་པ་གཉིས་ཟད་པ་ལ་ནི་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་དང་། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་རྣམ་པ་གཉིས་ཟད་པ་ནི་འགོག་པ་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དང་། ལམ་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དེ་གཉིས་སོ། །ཇི་
Chinese
第三，宣说断除之果，遍知。 第三，宣说断除之果，遍知。 第三，宣说断除之果，遍知。如果道有差别，那么烦恼的断除也有差别吗？答：一切烦恼都以各自的对治断除道来断除，并且由于获得断绝而一次性断除（因此没有差别）。然而，与这些烦恼分离的获得，则会一次又一次地产生差别。（即六个时期）在哪里呢？如果根器迟钝，则各自的对治生起，以及获得预流等四种沙门果位，以及从根器迟钝转变为根器敏锐的时期，共有六个时期。如果根器敏锐，则根器没有转变，因此在五个时期产生差别。其中，对治生起是指与分离的获得一同生起，因此是解脱道。因为无间道的极大分离的获得仅仅是趋向于生起，而实际上尚未生起。通过这种分离，在那些阶段获得遍知的名称。一般来说，遍知分为智慧的遍知和断除的遍知两种。第一种是无漏（解脱）的智慧，第二种是其对境，即与所断之物分离的个别观察的止息。因此，这两种中，这里指的是后者。之所以将其安立为遍知，是因为以有境来命名对境，或者以因智慧来命名果断除。经中也说：“何为遍知？即于此断除欲贪，并完全超越欲贪，此即名为遍知。” 像这样的遍知，如果从断除所断的角度来区分，则有九种。例如，在欲界中，通过前两个真谛的见所断，两种事物灭尽，即断除欲界苦谛和集谛见所断的遍知一种，以及灭道二谛见所断灭尽，即断除灭谛见所断的遍知和断除道谛见所断的遍知这两种。
English
Third, explaining the fruit of abandonment, complete knowledge. Third, explaining the fruit of abandonment, complete knowledge. Third, explaining the fruit of abandonment, complete knowledge. If the path is different, then is the abandonment of afflictions also different? Answer: All afflictions are abandoned by their respective antidotal abandoning paths, and because the attainment is cut off, the abandonment is exhausted in one instance (therefore there is no difference). However, the attainment of separation from these afflictions differs again and again. (That is, six times) Where? If the faculties are dull, then their respective antidotes arise, and the four fruits of the ascetic life, such as stream-enterer, are attained, and the time when the dull faculties develop into sharp faculties, there are six times in all. If the faculties are sharp, then there is no change in the faculties, so there are differences in five times. Among them, the arising of the antidote is the path of liberation because it arises together with the attainment of separation. Because the great separation of the uninterrupted path is only directed towards arising, but has not yet actually arisen. By this separation, the name of complete knowledge is obtained in those stages. In general, complete knowledge is divided into two types: complete knowledge of wisdom and complete knowledge of abandonment. The first is the wisdom of the uncontaminated (liberation), and the second is its object, that is, the individual observation of cessation separated from what is to be abandoned. Therefore, of these two, the latter is referred to here. The reason why it is established as complete knowledge is because the object is named by the subject, or the fruit abandonment is named by the cause wisdom. The sutra also says: "What is complete knowledge? That is, abandoning desire and attachment to this, and completely transcending desire and attachment, this is called complete knowledge." Such complete knowledge, if distinguished from the perspective of abandoning what is to be abandoned, has nine aspects. For example, in the desire realm, through the seeing of the first two truths, two things are exhausted, that is, one complete knowledge of abandoning the suffering and origin of the desire realm's seeing what is to be abandoned, and the exhaustion of the seeing what is to be abandoned of the cessation and path truths, that is, the two complete knowledge of abandoning the seeing what is to be abandoned of the cessation and the abandoning of the seeing what is to be abandoned of the path.
Tibetan
ལྟར་འདོད་པའི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པ་ལ་ཡོངས་ཤེས་གསུམ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་པོའི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གསུམ་ཉིད་དེ། གོང་མ་གཉིས་པོའི་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པ་ནི་ཡོངས་ཤེས་དྲུག་ཏུ་བཞག་གོ། སྒོམ་སྤང་སྤངས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔར་གྱི་དྲུག་པོ་ལས་གཞན་གསུམ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་(འདོད་པའི་དགུ་པ་ཟད་པས་སྤངས་པ་ན།) ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཟད་ཅིང་སྤངས་པ་དང་། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཟད་བར་སྤངས་པ། ཟག་པའམ་འདོད་ཆགས་ཟད་པ་དང་། སྒོམ་(གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་སྤངས་པ།) ཟག་པ་ཀུན་ཟད་པའམ་ཀུན་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ལ་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་ཞེ་ན། སྒོམ་སྤང་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ས་དང་ས་ན་སྒོམ་སྤང་དགུ་དགུའི་གཉེན་པོར་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་ཟག་མེད་དང་ཟག་བཅས་གཉིས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་པས་གཉེན་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་སྤང་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོ་རྗེས་བཟོད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་གཟུགས་མེད་གྱི་མཐོང་སྤང་གི་ཡང་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དགུ་པོ་དེ་ལས་དང་པོ་དྲུག་ནི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ཡོངས་ཤེས་ནི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དྲི་མེད་བཟོད་རྣམས་ཤེས་པ་མིན་ཞེས་པས་བཟོད་པ་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡོངས་ཤེས་བཟོད་པའི་འཁོར་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་ཤེས་བཟོད་གཉིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པས་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཟོད་པའི་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་གྱིས་བྱས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་ཤེས་པ་གཙོ་བོ་དང་བཟོད་པ་འཁོར་ཡིན་པས་དངོས་སུ་གཙོ་བོ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་འཁོར་ལ་རྒྱལ་པོར་བཏགས་པ་ལྟར་འཁོར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་འཆད་དོ། །ཡོངས་ཤེས་དྲུག་གི་ལྷག་མ་ཐ་མ་གསུམ་པོ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ
Chinese
就像断除欲界的见断所具有的三个遍知一样，上方二界的见断断除后的遍知也是三个，即上方二界的最初两个谛的见断等。这样，三界的见断断除就是安立为六个遍知。断除修断所具有的遍知，是在之前的六个之外的三个，即三界的修断断除后，依次（由于欲界第九品断尽而断除），与最后分相似的断尽且断除，以及色界的烦恼断尽而断除，漏或贪欲断尽，修（无色界的烦恼断尽而断除），诸漏断尽或一切结完全断除的遍知。如果将上方二界的见断断除的遍知合为一个，而将修断断除的遍知分开，那么修断是上方二界地与地之间修断九品的对治，无间道和解脱道的近取都不可胜数等，包括有漏和无漏二者的近取等，有九品，因为对治各不相同。而见断的对治，在色界中行持的对治后忍等，那些也同样是无色界的见断的对治，因此对治相同。这九个遍知中，最初的六个是忍的果，因为是见道无间道的果。如果说遍知不是忍的果，因为那是无漏智的果，而且经中说无垢忍等不是智，因为忍不是智。遍知是忍的眷属智的果，虽然智忍二者果相同，但智的果被说成是忍的果，例如说国王的眷属所作的事是国王所作的一样。或者因为智是主要的，忍是眷属，实际上主要的是智的果，但就像把眷属加在国王身上一样，眷属被加在忍的果上，阿阇黎嘎玛巴这样解释。六个遍知剩余的最后三个是智
English
Just as the three kinds of perfect knowledge are present when the afflictions to be abandoned by seeing in the desire realm are abandoned, so too, the perfect knowledge when the afflictions to be abandoned by seeing in the two upper realms are abandoned is also three, namely, the afflictions to be abandoned by seeing of the first two truths of the two upper realms, and so forth. Thus, the abandonment of the afflictions to be abandoned by seeing in the three realms is established as six kinds of perfect knowledge. The perfect knowledge possessed by the abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation is three more than the previous six, namely, from the abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation in the three realms, in sequence (when the ninth level of the desire realm is exhausted, it is abandoned), the exhaustion and abandonment that is similar to the final part, and the exhaustion of the afflictions of the form realm is abandoned, the outflows or desire are exhausted, meditation (the exhaustion of the afflictions of the formless realm is abandoned), the exhaustion of all outflows or the perfect knowledge of the complete exhaustion of all bonds. If the perfect knowledge of the abandonment of the afflictions to be abandoned by seeing in the two upper realms is combined into one, and the perfect knowledge of the abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation is separated, then the afflictions to be abandoned by meditation are the antidotes to the nine levels of afflictions to be abandoned by meditation between the grounds of the two upper realms, the immediate cause of the path of no interruption and the path of liberation are countless, and so forth, including the immediate cause of both contaminated and uncontaminated, there are nine levels, because the antidotes are different. As for the antidotes to the afflictions to be abandoned by seeing, the antidotes practiced in the form realm, such as subsequent acceptance, are also the antidotes to the afflictions to be abandoned by seeing in the formless realm, so the antidotes are the same. Of these nine kinds of perfect knowledge, the first six are the result of acceptance, because they are the result of the path of no interruption of the path of seeing. If it is said that perfect knowledge is not the result of acceptance, because it is the result of uncontaminated wisdom, and the scriptures say that stainless acceptance and so forth are not wisdom, because acceptance is not wisdom. Perfect knowledge is the result of the wisdom of the retinue of acceptance, although the two, wisdom and acceptance, have the same result, the result of wisdom is said to be the result of acceptance, just as it is said that what is done by the retinue of the king is done by the king. Or because wisdom is the main one and acceptance is the retinue, in reality the main one is the result of wisdom, but just as the retinue is attributed to the king, the retinue is attributed to the result of acceptance, so the teacher Gangpel explains. The remaining last three of the six kinds of perfect knowledge are wisdom.