Tibetan
་གྱིས་དབང་གྱུར་པས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་འབྱུང་། །དེ་ལས་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །དེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ། །ཞེས་ལས་ཉོན་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལས་དཀར་ནག་གཉིས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བསགས་ནས། ལས་དེའི་དབང་གིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་འཁོར་བར་ཡང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་བཤད་པ་དང་། མགོན་པོས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བར་ཡང་། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་ངར་འཛིན་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ལས་བསགས། དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་ལྟར་དང་། ཡང་མགོན་པོས་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་སྟོན་པ་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་། །ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པར་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བས་རང་གི་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་མ་རྟོགས་པར་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང་གསོ་བ་དང་གསོག་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་བརྟགས་པས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། ལྟ་ལས་བྱུང་། ཞེས་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་རྒུད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཡི་རྩ་བ་མ་རིག་སྟེ། །ཞེས་མ་རིག་པ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཀྱང་། གཙོ་བོ་ནི་དེས་བསགས་པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིི་སེམས་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྡོག་ནས་སེམས་ཅན་རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། །ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །ཞེས་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དང་། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་དུ་སྣ་ཚོགས་འགོ
Chinese
被其控制，这一切都只是心，以幻化的形式真实显现。从中产生善与非善之业，从中投生善趣与恶趣。如是说，业和烦恼等虽然本性为空，但因对无我执著为我的无明之力的作用，在心上如幻般积累了黑白二业，因那业力的作用，也在轮回的善趣和恶趣中如幻般流转。怙主在《宝鬘论》中也说：只要有对蕴的执著，就有对我的执著。有对我的执著，就会造业，从业又会产生轮回。如是说，因我执无明之力的作用而造业，因那业力的作用而显现轮回。又，怙主在《七十空性论》中说：从因和缘所生的事物，对它们的真实执著，世尊说那就是无明，从中产生十二缘起支。如是说，从对事物执著为真实的无明中产生十二缘起支。圣天也说：如是，众生因与善知识分离，未能如实了知自己的心，执著于我，执著于我所，依赖滋养和积聚，思虑善与非善等，从无始以来就在轮回中感受痛苦。如是说。月称论师也说：所有烦恼的过患，都从坏聚见产生。如是说。宗喀巴大师也说：世间所有衰败，其根本就是无明。如是说，因为无明是轮回的根本。如是，虽然烦恼是轮回的根本，但主要是因其所积累的善恶业力的作用而流转于轮回中。也就是说，轮回的器世间一切，都是与心相关的业的共同业主的果报。众生的出生和五蕴灭尽，是众生各自业力的不共异熟果。如《俱舍论》中说：世界种种由业生，业即思和思所作。如是说。月称论师说：众生世间和器世间，都是由心所引生的极其繁杂的现象。
English
Being controlled by it, all these are only mind, truly appearing in the form of illusion. From this arise virtuous and non-virtuous actions, and from this, rebirth in happy and unhappy realms. Thus, it is said that although actions and afflictions are empty in nature, due to the power of ignorance that grasps at self in what is without self, the two actions of black and white are accumulated on the mind like illusions. Due to the power of that action, one also revolves in the cycle of happy and unhappy realms like an illusion. The Protector also said in the "Precious Garland": As long as there is clinging to the aggregates, there will be clinging to self. If there is clinging to self, there will also be action, and from that, there will be birth. Thus, it is taught that actions are accumulated by the power of self-grasping ignorance, and due to the power of that, birth occurs in cyclic existence. Also, in the "Seventy Stanzas on Emptiness," the Protector said: Whatever is the thought that truly arises from causes and conditions, the Teacher said that is ignorance, and from that, the twelve branches arise. Thus, it is said that the twelve branches of dependent origination arise from ignorance, which grasps at things as true. Arya Deva also said: Thus, sentient beings, separated from virtuous friends, not fully knowing their own minds as they are, clinging to self, clinging to mine, relying on nourishment and accumulation, contemplating virtue and non-virtue, and so forth, experience suffering in cyclic existence from beginningless time. Thus it is said. Glorious Chandrakirti also said: All the faults of afflictions arise from the view of the aggregates. Thus it is said. Je Rinpoche himself also said: Whatever miseries there are in the world, their root is ignorance. Thus, it is said that ignorance is the root of cyclic existence. Thus, although afflictions are the root of cyclic existence, the main thing is that one revolves in cyclic existence due to the power of virtuous and non-virtuous actions accumulated by them. That is, all the container world of cyclic existence is the result of the common ownership of actions related to the mind. The birth of sentient beings and the cessation of the five aggregates are the results of the individual ripening of the uncommon actions of each sentient being. As it says in the Treasury of Knowledge: The manifold world arises from action; action is thought and what is done by it. Thus it is said. Glorious Chandrakirti said: Sentient beings and the container world are extremely diverse phenomena brought about by the mind itself.
Tibetan
ད། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། རྗེས་དེའི་ཐད་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསགས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ཡིན་ལ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁོ་ནའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བསགས་པའི་ཐུན་མོང་བའི་ལས་ཀྱིས་འགོད་པ་སྟེ་བསྐྱེད་དེ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་འོག་མིན་གྱི་སྣོད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལ་རྨ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་མདོངས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །པདྨ་ལ་སོགས་པའི་འདབ་མ་དང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཐུན་མོང་གི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་འང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འཁོར་ཚུལ་བཤད་པ་དང་། འཆི་རིམ་སོགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བར་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པར། འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །ཞེས་སོགས་དང་དབུ་མ་འཇུག་ལས། དང་པོ་ང་ཞེས་བདག་ལ་ཞེན་གྱུར་ཅིང་། བདག་གིས་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་བསྐྱེད་པས། ཟོ་ཆུན་འཕྱན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་ཆོས་མཐུན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལྟར་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་དེ་ལ་ཐག་པས་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་པོ་ལས་ཉོན་གྱི་ཐག་པས་བསྡམས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་འཁོར་བ་དང་། སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་བ་དང་། ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་གསོགས་ལ་ཞིང་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་གསོག་དཀའ་བ་དང་། སྔ་ཕྱི་བར་འཚམས་མེད་པར་འཁོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་འཁོར་ན་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་འཁོར་གང་གིས་འཁོར་དུ་བཅུག་ན་རང་གི་སེམས་མ་དུལ་བ་འདིས་སོ། །གནས་གང་དུ་འཁོར་ན་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་འཁོར་ན་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་མི་འཁོར་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རྐྱེན་གང་གིས་འཁོར་ན་ལས་དང་ཉོན་
Chinese
ད། 据说，一切众生都由业而生。此外，在关于此的《入行论释·显明心要》中也说：有情世间是各自的心所积聚的业和烦恼所获得的自体之物。器世间极其繁杂，是那些有情的心性所积聚的共同之业所安立，即产生的，从风轮到色究竟天的器世间之边际。其中，孔雀等身上的颜色等各种各样，是那些有情各自不共之业所产生的。莲花等的花瓣和颜色各种各样，是有情的共同之业所产生的。同样，对于其他的也应当了解。因此，第二部分分为二：讲述轮回的方式和讲述死亡次第等。第一部分是：轮回的众生是如何在轮回中流转的呢？如《宝鬘论》中所说：三道无始无终，轮回的轮转如火轮。以及《入中论》中所说：最初执着于“我”，然后生起对“此”的贪着，如水桶般不由自主。如是等等所说，是轮回的原因。这也有比喻和佛法相合的结合方式。就像水桶的轮转一样，有以与佛法相合的六种方式结合的道理。就像水桶的轮转那样，有以绳索捆绑等等的六种差别之法，同样，轮回者被业和烦恼的绳索捆绑，由识的产生而轮回，从有顶到无间地狱之间轮回，积累恶趣之因容易，积累善趣之因困难，前后没有间断地轮回，被三种痛苦所逼迫的方式而轮回。这样一来，这里就转变了：什么在轮回呢？依赖于蕴而假立的“我”仅仅在轮回。被什么驱使而轮回呢？被自己未调伏的心所驱使。在什么地方轮回呢？在有顶到无间地狱之间。以什么方式轮回呢？以生死一个接着一个传递，没有不轮回的时候的方式。被什么因缘所轮回呢？被业和烦恼。
English
D. It is said that all beings are born from karma. Furthermore, in the commentary on this, "Illuminating the Essence of Thought," it is said: The world of sentient beings is the self-entity acquired by the karma and afflictions accumulated by their own minds. The extremely diverse world of containers is established, that is, produced, by the common karma accumulated by the minds of those sentient beings alone, from the circle of wind to the ultimate container of Akanishta. Among them, the various colors on peacocks and so on are produced by the non-common karma of those sentient beings alone. The petals and various colors of lotuses and so on are produced by the common karma of sentient beings. Likewise, one should understand others as well. Therefore, the second part is divided into two: explaining the manner of cyclic existence and explaining the stages of death, etc. The first is: How do sentient beings in cyclic existence wander in cyclic existence? As it says in the Precious Garland: The three paths have no beginning, end, or middle; the circle of cyclic existence is like a fire wheel. And as it says in the Entering the Middle Way: First, there is attachment to the self, thinking "I"; then, attachment to objects arises, thinking "This is mine"; like a water bucket, one is without freedom. As it is said, this is the reason for cyclic existence. There is also a way to combine examples and Dharma in harmony. Just as the turning of a water bucket is combined in six ways that are in harmony with the Dharma, it is the reason for cyclic existence. Just as the turning of a water bucket has six distinctive qualities, such as being bound by a rope, similarly, the wanderer is bound by the rope of karma and afflictions, and wanders due to the arising of consciousness, wanders from the peak of existence to the Avici hell, it is easy to accumulate the causes of bad migrations, it is difficult to accumulate the causes of good migrations, one wanders without interruption between before and after, and wanders in a way that is tormented by the three sufferings. Thus, it changes here: What wanders? Only the "I" that is imputed in dependence on the aggregates wanders. By what is it made to wander? By one's own untamed mind. Where does it wander? Between the peak of existence and the Avici hell. In what manner does it wander? In a manner where birth and death pass from one to the next, without any time of not wandering. By what causes does it wander? By karma and afflictions.