Tibetan
མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོའི་གནད་དོན་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བ། མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོའི་གནད་དོན་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བ། མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོའི་གནད་དོན་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་མཉྫུ་གྷོཥཱ་ཡ། ལྷ་མིའི་འདྲེན་མཆོག་ཐུབ་དབང་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །བྱམས་བརྩེའི་བདག་ཉིད་མི་ཕམ་འཇམ་པའི་དབྱངས། །ཤིང་རྟ་ཆེ་སོགས་འཛམ་གླིང་རྒྱན་རྣམས་དང་། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་བརྒྱུད་པར་བཅས་ལ་འདུད། །གསུང་རབ་ཀུན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་སྙིང་པོའི་དོན། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཆེས་མང་ཡང་། །འདིར་ནི་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་མདོར་བསྡུས་ཞིག །བློ་ལྡན་འགའ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ལ་གསུམ། འཁོར་བ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་ཉིད་བཤད་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག །རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་ཕུང་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འཁོར་བར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འགལ་མེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་དུ། །རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་འཁོར་བ་ནི་འཁོར་བའོ་ཞེས་བཞེད་ཅིང་། གཞན་དག །ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བ་དང་སྦྱོར་བའི་ཆའམ་བཅིངས་པའི་ཆ་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་འཁོར་བར་བཞེད་དེ། དེ་ཡང་ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་ལས། སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངལ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ཕུང་པོ་ཉིད་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི་བཅིངས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་ཐར་བའོ། །ཞེས་དང་། སྔགས་རིམ་ཆེན་མོ་ལས་ཁྱབ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་འཁོར་བ་དང་། ཞེས་འཁོར་འདས་ངོས་བཟུང་བ་ལྟར་འདོད་དེ་རང་ལུགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། འཇུག་རིམ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ངོས་བཟུང་ནས་དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་ཚུལ་དང་། འཇུག་རིམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ
Chinese
对于甚深经续的要点，阐述轮回的进入次第，共同与不共同的差别，题为《明示意义之精华》。 对于甚深经续的要点，阐述轮回的进入次第，共同与不共同的差别，题为《明示意义之精华》。 题为《明示意义之精华》，阐述甚深经续的要点，轮回的进入次第，共同与不共同的差别。那摩曼殊廓喀雅（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 人天导师胜能王，金刚持。 慈悲之主弥庞文殊。 大车等赡洲诸饰， 以及第二佛陀传承，我顶礼。 一切经论所诠之精义， 轮涅二者之安立虽甚多， 然此处略述轮回之入次第， 为利有智者故而宣说。 此有三：轮回之认定，轮回之进入次第之阐述，以及如是知晓之必要。 第一，某些人，根据《释量论》中所说：“痛苦的轮回之蕴。”认为轮回者的近取五蕴即是轮回。另一些人，根据圣者龙树在《宝鬘论》中所说：“三道无始无终亦无中，轮回之轮如违逆之火轮，如火轮般相互依存，此有因之法即为轮回。”认为在业和烦恼的支配下，生死相续不断，轮回即是轮回。还有其他人，认为在业和烦恼的支配下，再次受生，以及受生的一部分或束缚的一部分，是一种特殊的轮回。如《菩提道次第广论》中所说：“从生处而言，以胎等四种方式，蕴本身即是相续，这是束缚的自性，从中解脱即是解脱。”以及《密宗次第广论》中说：“普遍地，从执我的俱生中，痛苦之蕴本身即是相续的轮回。”如是认为对轮涅的认定，自宗也是如此。第二有三：共同的进入次第，不共同的进入次第，以及旁述之义。第一有二：认定轮回的根本，以及由其支配而轮回的方式，以及详细阐述进入次第。 第一
English
A Clarification of the Essence of Meaning: Explaining the Differences Between the Common and Uncommon Ways of Entering Saṃsāra, Concerning the Key Points of the Profound Sūtras and Tantras. A Clarification of the Essence of Meaning: Explaining the Differences Between the Common and Uncommon Ways of Entering Saṃsāra, Concerning the Key Points of the Profound Sūtras and Tantras. Herein is A Clarification of the Essence of Meaning, Explaining the Differences Between the Common and Uncommon Ways of Entering Saṃsāra, Concerning the Key Points of the Profound Sūtras and Tantras. Namo Mañjughoṣāya. Supreme guide of gods and humans, Powerful Sage, Vajradhara. Lord of loving-kindness, Mipham Jampel. Great Chariot and other ornaments of Jambudvīpa, And the Second Buddha with his lineage, I prostrate. The essential meaning of all the scriptures, Although the distinctions between saṃsāra and nirvāṇa are vast, Here, a brief explanation of the stages of entering saṃsāra, Will be given for the benefit of some intelligent beings. This has three parts: identifying saṃsāra, explaining the stages of entering saṃsāra itself, and the necessity of knowing it as such. First: Some, based on what is said in the Pramāṇavārttika, "The aggregates that are the cause of suffering, saṃsāra," consider the five aggregates of appropriation of a saṃsāric being to be saṃsāra. Others, based on what the Protector Nāgārjuna said in the Ratnāvalī, "The three paths have no beginning, end, or middle; the circle of saṃsāra is like a wheel of fire turning in the opposite direction; like a wheel of fire, they depend on each other; this conditioned thing becomes saṃsāra," maintain that saṃsāra is the continuous cycle of birth and death, one after another, under the influence of karma and afflictions. Still others consider the connection to rebirth under the influence of karma and afflictions, or a part of that connection, or a particularly binding aspect, to be saṃsāra. As it says in the Lamrim Chenmo, "In terms of the place of birth, the aggregates themselves are connected in four ways, such as the womb, which is the nature of being bound, and liberation from that is liberation." And in the Ngakrim Chenmo, "Universally, from the co-emergent self-grasping comes the saṃsāra of connecting the aggregates of suffering themselves." Thus, they consider the identification of saṃsāra and nirvāṇa to be like that, and our own system is also like that. Second, there are three parts: the common stages of entry, the uncommon stages of entry, and the ancillary meaning. First, there are two parts: identifying the root of saṃsāra and how one cycles in saṃsāra under its influence, and explaining the stages of entry in detail. First:
Tibetan
་ཡོད་དེ། རང་ཅག་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངའོ་སྙམ་པ་དང་ང་ཡིའོ་སྙམ་དུ་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཞིག་ལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལྟ་འམ་མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་ལས་དཀར་ནག་གཉིས་བསགས་ཏེ། ལས་དེའི་དབང་གིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། རབ་འབྱོར་འདི་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ང་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་དམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ངར་འཛིན་པ་དང་ངར་ཡི་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས། ངར་འཛིན་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཡིན་ནམ། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོང་པ་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟོང་པ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས། ངར་འཛིན་པ་ང་ཡིར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་འཁོར་རམ། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ངར་འཛིན་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བར་འཁོར་རོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ཟས་ལ་འདོད་བྱེད་ཅིང་། །འཁོར་བར་ཆགས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་རྣམས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །བདག་དང་བདག་གི་ཆོས་གཉིས་ཡང་དག་མིན་སྟོང་སྟེ། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མཁའ་ལ་མ དུད་པ་བོར། །དཔེར་ན་དོགས་པའི་འདུས་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དུག་ལངས་པ། །དུག་དེ་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ལེན་པ། །བདག་དེར་འདུ་ཤེས་ཡང་དག་མིན་རྟོག་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག །ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན་དང་བདག་གིས་མི་དམིགས་རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས། ཞེས། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་ཤིང་། དེའི་དོན་འཆད་པ་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་སྟོང་པ་དང་། །སྐྱེ་མེད་ངོ་བོ་མེད་ཡིན་ན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་འཇུག་འདིར། །ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་ལས་ཉོན་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། དེའི་དབང་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁོར་ཞེས་དོགས་པ་བཀོད་ནས། དེའི་ལན་དུ། བདག་ཏུ་རློམ་པ་གྱུར་མ་ཐག །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡིས། །བརྟགས་པས་གཞན
Chinese
因为，我们凡夫俗子的相续中，执着于“我”的想法和“我的”想法，将实际上本性空性的法执着为自性成立，这种世间见或无明正是轮回的根本。由于它的力量，我们积累了黑白二业。由于这些业的力量，我们才会在善趣和恶趣的轮回中流转。如《八千颂》中所说：“饶益，你怎么想？众生是否长久以来都在执着于我和我所？”饶益回答说：“世尊，正是这样。善逝，正是这样，众生长久以来都在执着于我和我所。”佛说：“饶益，你怎么想？我和我所的执着是空性的吗？”饶益回答说：“世尊，是空性的。善逝，是空性的。”佛说：“饶益，你怎么想？众生是否因为执着于我和我所而在轮回中流转？”饶益回答说：“世尊，正是这样。善逝，正是这样，众生因为执着于我和我所而在轮回中流转。”此外，《摄颂》中也说：“众生完全执着于对食物的欲望，那些心中充满对轮回的贪恋者，总是不断地流转。我和我所的法，实际上并非真实，而是空性的。愚者以自身在虚空中打结。例如，由于对毒药的错误认知而中毒，即使毒药没有进入体内，也会昏厥。同样，愚者执着于我和我所，对我的错误认知生起，并因此而恐惧。如其执着，如是宣说一切烦恼，并说不缘我的状态是清净的。”因此，由于执着于我，众生在轮回中流转，而证悟无我则能从轮回中解脱。在解释其含义时，圣者龙树说：“如果这一切都是空性的，没有生，没有自性，那么快乐和痛苦等进入此处，如何因业而流转于轮回？”他提出了这样的疑问：如果业和烦恼等没有自性，那么众生如何因其力量而在轮回中流转？作为对此的回应，他说：“一旦产生执着于我的想法，贪欲等垢染就会通过分别而产生。
English
Because, in the continuum of us ordinary beings, the thought of 'I' and the thought of 'mine' arise, clinging to a dharma that is actually empty in nature as being self-established. This worldly view or ignorance is the very root of samsara. Due to its power, we accumulate both black and white karma. Due to the power of that karma, we wander in the cycle of good and bad destinies. As it says in the Eight Thousand Verses: 'Subhuti, what do you think? Have sentient beings been engaging in clinging to 'I' and 'mine' for a long time?' Subhuti replied, 'Bhagavan, it is so. Sugata, it is so, sentient beings have been engaging in clinging to 'I' and 'mine' for a long time.' The Buddha said, 'Subhuti, what do you think? Is the clinging to 'I' and 'mine' empty?' Subhuti replied, 'Bhagavan, it is empty. Sugata, it is empty.' The Buddha said, 'Subhuti, what do you think? Do sentient beings wander in samsara because of clinging to 'I' and 'mine'?' Subhuti replied, 'Bhagavan, it is so. Sugata, it is so, sentient beings wander in samsara because of clinging to 'I' and 'mine'.' Furthermore, in the Compendium of Sutras, it also says: 'Sentient beings are completely attached to the desire for food, those whose minds are filled with attachment to samsara, always wander continuously. The two, 'I' and 'mine,' are not truly real, but are empty. Fools tie knots in the sky with themselves. For example, being poisoned by a mistaken perception of poison, even if the poison has not entered the body, one will faint. Similarly, fools cling to 'I' and 'mine,' a mistaken perception of 'I' arises, and they are terrified. As they cling, so are all afflictions taught, and it is said that the state of not focusing on 'I' is pure.' Therefore, due to clinging to 'I,' sentient beings wander in samsara, and realizing no-self liberates one from samsara. In explaining its meaning, the Protector Nagarjuna said: 'If all of this is empty, without birth, without essence, then how do happiness and suffering, etc., enter here? How does karma cause wandering in samsara?' He raised the question: If karma and afflictions, etc., have no inherent existence, then how do sentient beings wander in samsara due to their power? As a response to this, he said: 'As soon as the thought of clinging to 'I' arises, defilements such as desire arise through discrimination.