Tibetan
་བདེན་པ་གོ །བདེན་བརྫུན་གྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པའི། །ཟུང་འཇུག་འདི་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྙེད། །མིང་རྐྱང་གི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་། །བདེན་སྟོང་དུ་རྒྱུ་འབྲས་རོལ་པར་ཤར། །སྟོང་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་ལམ། །ཨེ་མ་ཧོ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྙེད། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་ཚུལ་དེར་བདག་ཅག་ཀྱང་། །འཇུག་སྤྲོ་ཞིང་ཡི་རང་གཞན་ཡང་ནི། །བློ་མ་རིག་སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་འདིའི། །ཡུལ་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་མཐོང་བས། །ཕྱི་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །དཔེ་ཆ བ་རོམ་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དུ་བཞིན། །ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་གདོད་མའི་ གཤིས། །དོན་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི། །དབྱིངས་འདི་འདྲའི་རང་ཞལ་བལྟས་པའི་ཚེ། །རྗེ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི། །མཚན་ཙམ་ཡང་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ན། །སེམས་མ་རིག་དྲི་མས་སྦགས་མཐོང་བའི། །གནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཡོད། །ཡུལ་འོད་གསལ་ངང་དུ་རིག་པ་ཞུགས། །ཆོས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པར་མཐོང་། །སླར་བལྟས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དཔེ་འགག་མེད་ནམ་མཁའི་ཕ་མཐའ་འཚོལ། །ཁྱེད་འཁོར་བས་སྐྲག་པའི་འགྲོ་ཀུན་ཀྱང་། །གཞི་བདེན་སྟོང་ཡངས་པའི་གཟིགས་མོ་མཛོད། །འདི་མཐོང་ན་སྣང་སྲིད་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །དགྲ་གཙོ་བོར་གྱུར་ཀྱང་འཇིགས་མི་དགོས། །ལས་དགེ་སྡིག་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་ཤིང་། །ལམ་སྤང་གཉེན་དགག་སྒྲུབ་དང་ཡང་བྲལ། །ཡིད་འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུས་དབེན། །དབྱིངས་འདི་འདྲ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་སྙམ། །ཡང་འཁོར་འདས་ཆོས་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས། །ཆེས་ཕྲ་ཞིང་བསླུ་བ་མེད་པར་མཐོང་། །དཔེ་འཆི་མེད་ལམ་ནས་འཇའ་ཚོན་བཞིན། །དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གདོད་ནས་དག་པ་དང་། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡུལ་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་མ་ཡིན་པའི། །དོན་ཟུང་འཇུག་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལམ། ། ལམ་འདི་འདྲ་རྙེད་པ་བླ་མའི་དྲིན། །དྲིན་ཆེའོ་རྒྱལ་བ་གཉིས་པའི་རྗེ། །མ་དྲིན་ཅན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །དོན་འདི་འདྲ་རྟོགས་པར་བྱིན་གྱིས་ རློབས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། །ཇི་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཉམས་མགུར་ཏེ། །ཟབ་དོན་ལ་སྦྱངས་པའི་མཁས་མཆིས་ན། །དོན་དེ་ལྟར་ཤེས་ལ་འབད་པར་མཛོད། །ཚུལ་དེ་སྐད་སྨྲས་འདི་མཁས་གཞན་གྱིས། ། གཟིགས་གྱུར་ན་ཐུགས་ཀྱིས་མི་ཁྲེལ་ཞིང་། །འདིར་འབད་པའི་དགེ་ཀུན་གཞན་དག་ལ། །ཕན་འགྱུར་དང
Chinese
了知真谛。 真与假之自性无别。 此二取合一乃上师之恩德所获。 仅有名相之诸法，以真谛而空。 于真空之中，因果显现嬉戏。 空性与因果无别之道。 噫玛吙，乃上师之恩德所获。 如是说，我等亦然。 乐于进入且随喜，此外， 以愚昧无明之幻轮。 见境本初无生故。 外境所执之戏论融入法界。 如冰雹融入大海之中。 诸法之实相，本初之自性。 义无别，离一切戏论。 以譬喻亦无法诠释之自性之。 于此般法界中，观自身面目之时。 至尊佛陀、法与僧伽之。 名号亦未曾有缘念。 见心被无明垢染之。 处所，轮回之痛苦又在何处？ 境入光明之状态，觉性融入。 诸法之体性，赤裸显见。 再次观之，亦超越所见之境。 如无碍寻觅虚空之边际。 您等畏惧轮回之众生亦然。 观视基之真空白茫。 若见此，则显有情众生。 纵为首要之敌亦无需畏惧。 业之善恶果不缘念， 道亦离弃舍与取，否定与肯定。 意亦远离勤作之果。 此般法界，似为胜者之意。 又，向轮回涅槃之法观视， 缘起，仅此而已之因与果。 极其微细且见为无欺。 如不死道中之彩虹。 法界离戏本初清净， 业之因果不欺之。 境，显空非轮番之。 义，二取合一离边中观之道。 此般道之获得，乃上师之恩德。 恩重啊，第二佛陀之主！ 慈母般之有情众生亦。 愿加持证悟此般意义。 如是宣说，乃圣者龙树之宗风。 如实观见之修行歌诀， 若有精研深义之智者， 当努力了知彼义。 如是语此之贤者， 若为其他智者所见， 愿莫以心轻蔑， 于此努力之诸善， 愿皆饶益他众。
English
Understanding the truth. The nature of truth and falsehood is inseparable. This union is attained through the kindness of the Guru. All phenomena with mere names are empty of truth. In the emptiness of truth, cause and effect arise as a play. The path of inseparability between emptiness and cause and effect. Emaho, it is attained through the kindness of the Guru. Thus it is said, and so are we. Joyfully entering and rejoicing, moreover, With the delusive wheel of ignorance and illusion. Seeing that the realm is primordially unborn. External grasping and clinging dissolve into the expanse. Like hailstones dissolving into the ocean. The reality of all phenomena, the primordial nature. Meaning inseparable, free from all elaboration. The nature that cannot be exemplified. When looking at one's own face in such an expanse. Of the noble Buddha, Dharma, and Sangha. Even the mere names are not conceived. Seeing the mind stained by the impurity of ignorance. Where is the suffering of cyclic existence? The realm enters into the state of clear light, awareness merges. The essence of all phenomena is seen nakedly. Looking again, it transcends the realm of seeing. Like searching for the end of the unobstructed sky. You beings who fear cyclic existence. Look at the vast expanse of the basis of truth and emptiness. If you see this, all sentient beings of existence. Even if they become the main enemy, there is no need to fear. Actions, virtues, and sins, the fruits are not conceived, The path is also free from abandoning and adopting, negating and affirming. The mind is devoid of the fruit achieved by effort. Such an expanse, it seems to be the intention of the Victorious Ones. Again, looking towards the phenomena of cyclic existence and nirvana, Condition, just this much of cause and effect. Extremely subtle and seen as infallible. Like a rainbow from the path of immortality. The expanse is free from elaboration, primordially pure, The cause and effect of actions are infallible. The realm, the appearance of emptiness is not alternating. The meaning, the path of union, free from extremes, the Middle Way. The attainment of such a path is the kindness of the Guru. Great is the kindness, the lord of the second Buddha! May the kind mother-like sentient beings also. Be blessed to realize such a meaning. Thus it is said, it is the practice song of the noble Nagarjuna's tradition. A practice song of seeing things as they are, If there are wise ones who have studied the profound meaning, Strive to understand that meaning. This wise one who speaks thus, If seen by other wise ones, May they not despise it in their hearts, All the virtues of striving here, May they all benefit others.
Tibetan
་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ། །ཅེས་པ་འདི་ནི། མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་དང་། སྙན་ངག་གི་ཚུལ་ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་པའི་མོ་ནེ་ནང་ཁྲི་ཟུར་སངས་རྒྱས་དཔལ་བཟང་ཉིད་ཀྱིས་རི་ཁྲོད་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་པ་དང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་དང་སྦྱར་བའི་མགུར་ཞིག་རྩོམ་པར་མཛོད་ཅེས་བསྐུལ་བའི་ཚེ། དེ་ལྟ་བུའི་མགུར་ངེད་ལ་བབ་འབྲེལ་མི་སྣང་ཞེས་བྱས་ཀྱང་སླར་བསྐུལ་བྱུང་བའི་ངོ་བོར་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཁུལ་དུ་ཤཱཀྱའི་བཙུན་པ་ཁྲི་ཟུར་བཤད་སྒྲུབ་མིང་ཅན་གྱིས་ཅོ་ནེའི་དགོན་ཉིད་ནས་རང་བློར་གང་ཐོན་དུ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་ཏཱ་ཡི་ལ་ལུང་བློ་བཟང་དོན་གྲུབ་བོ། མདྒ་ལཾ།། སྐྱབས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་རང་གཞན་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བའི་མགུར།
Chinese
为证悟成佛而回向。这段文字是，对于显密经论的广博和诗歌的体裁具有渊博知识的莫奈囊赤祖尔·桑杰华桑本人在山间静修时，劝请我创作一首与导师、杰仁波切等相关的歌曲。我回答说，创作那样的歌曲与我并不相干，但再次受到劝请，勉强以那种方式，由释迦比丘、赤祖尔·谢珠（法号）在卓尼寺内随心所欲地创作，记录者是达伊拉隆·洛桑顿珠。吉祥圆满！ 皈依的慈悲和劝请自他向法的歌。
English
Dedication for attaining Buddhahood. This text is from Monye Nangtri Zur Sangye Palzang himself, who has extensive knowledge of the vastness of Sutra and Tantra doctrines and the style of poetry, while in mountain retreat, he urged me to compose a song related to the Teacher, Je Rinpoche, etc. I replied that composing such a song was not relevant to me, but I was urged again, so reluctantly in that manner, Shakya Bhikshu, Tritsur Shedrup (named), composed it freely from his own mind at Chone Monastery, and the scribe was Da Yila Lung Lobsang Dondrup. Mangalam! A song of refuge's compassion and urging oneself and others towards the Dharma.