Tibetan
བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔའི་བསྡུས་དོན་བྱམས་མགོན་དགྱེས་པའི་མཆོད་སྤྲིན། བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔའི་བསྡུས་དོན་བྱམས་མགོན་དགྱེས་པའི་མཆོད་སྤྲིན། བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔའི་བསྡུས་དོན་བྱམས་མགོན་དགྱེས་པའི་མཆོད་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་ཤཱཀྱ་མུ་ན་ཡེ། ཐུབ་པས་རང་གི་འཁོར་ལ་བརྟགས་པའི་ཚེ། ཁྱོད་དང་མཚུངས་པའི་རྒྱལ་སྲས་མ་གཟིགས་ནས། ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་ཚབ་དམ་པར་དབང་བསྐུར་བ། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་མི་ཕམ་མགོན་ལ་འདུད། །གང་ཚེ་རྒྱལ་བས་འོད་སྲུང་ཆེ་སོགས་ལ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཚུལ་འཛིན་པར་རབ་གཏད་ཀྱང་། །མ་ནུས་ཁྱོད་ལ་བཀའ་བབས་ཞལ་བཞེས་ཏེ། །སེངྒེའི་སྒྲ་ཆེན་ཕྱོགས་མཐར་བསྒྲགས་པར་མཛད། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་མཛད་འཕྲིན་ཁུར་བསྣམས་ནས། །དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཉིད་ཀྱིས། །ཐུབ་བསྟན་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པའི་གྲགས་འབར་བ། །དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ལ་སྤྲོ། །དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱན་གཉིས། འབྱེད་གཉིས། རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དང་ལྔ་མཛད་ཅིང་། དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་མཁས་པ་མང་དུ་བྱོན་ཡང་། རང་ཉིད་བྱམས་མགོན་གྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སྔར་བྲིས་ཟིན་ཅིང་། འདིར་ཡང་ཐོག་མར་དེ་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་དོན་མཚོན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་ན། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །ཞེས་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འཆད་པར་བཞེད་ནས་དོན་བདུན་ཅུར་བསྡུས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་སྐབས་དང་པོས་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ། གཉིས་པས་ལམ་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གཅིག །གསུམ་པས་གཞི་ཤེས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དགུ །བཞི་པས་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གཅིག །ལྔ་པས་རྩེ་སྦྱོར་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱད། དྲུག་པས་མཐར་གྱིས་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གསུམ། བདུན་པས་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཞི། སྐབས་བརྒྱད་པར་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཞི་རྣམས་འཆད་དེ་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་སོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལ་ཚིག་རིང་ཐུང་སྣ་ཚོགས་ཤིག་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཁམས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་། །ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་མཐའ་མ་སྟེ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་ལུས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན།
Chinese
慈氏五论之总义，令慈怙喜悦之供云。 慈氏五论之总义，令慈怙喜悦之供云。 名为慈氏五论之总义，令慈怙喜悦之供云之论著。 顶礼释迦牟尼。 导师在观察自己的眷属时，未见与您相似之王储，故您被授权为神圣之王位继承者。 顶礼第二佛陀，弥勒怙主。 当佛陀将执持大乘佛法之重任，托付于大迦叶等众时，彼等未能胜任，而您则领受佛旨并允诺，于四方宣扬狮子之巨吼。 您肩负着佛陀之事业，凭借五部伟大的释论，树立了能仁教法之胜幢，名声远扬。 因此，我乐于解释您的意旨。 此外，为解释至尊慈怙之佛陀意旨，著有二庄严、二分别及《宝性论》等五论。虽涌现诸多阐释其意旨之智者，然为使自身成为慈怙所摄受之缘起，已先著有阐释《现观庄严论》与《宝性论》意旨之论著。 今在此略述二者之总义。 《现观庄严论》云：“一切相智道，说此即所说。” 意即欲阐释广、中、略三部般若经之所有义理，故归纳为七十义。 《现观庄严论》第一品阐述了象征一切相智之十法；第二品阐述了象征道智之十一法；第三品阐述了象征基智之九法；第四品阐述了象征圆满次第瑜伽之十一法；第五品阐述了象征顶瑜伽之八法；第六品阐述了象征渐次瑜伽之十三法；第七品阐述了象征刹那瑜伽之四法；第八品阐述了象征果位法身之四法。 从而涵盖了般若经之所有义理。 《宝性论》有长短不一之文句，其开篇为：佛法僧众界，菩提与功德，佛业至究竟，一切论之体，摄略而言之。
English
A Summary of the Five Treatises of Maitreya: A Cloud of Offerings Pleasing to Maitreya. A Summary of the Five Treatises of Maitreya: A Cloud of Offerings Pleasing to Maitreya. This is the treatise called "A Summary of the Five Treatises of Maitreya: A Cloud of Offerings Pleasing to Maitreya." Homage to Shakyamuni. When the Subduer examined his retinue, he did not see a prince equal to you, so he empowered you as the sacred regent. I bow to the second Buddha, the Protector Maitreya. When the Buddha entrusted the great Dharma of the Mahayana to Mahakashyapa and others, they were unable to do so, but you received the Buddha's command and promised to proclaim the great lion's roar in all directions. You have taken up the burden of the Buddha's work, and with the five great commentaries, you have raised the victory banner of the teachings of the Able One, and your fame is blazing. Therefore, I am happy to explain your intention. Furthermore, in order to explain the intention of the Lord Maitreya, the Buddha, he composed five treatises: the two ornaments, the two distinctions, and the Treatise on the Sublime Continuum. Although many scholars have arisen to explain its intention, in order to make himself a connection to be held by Maitreya, he has already written treatises explaining the intention of the Ornament of Clear Realization and the Sublime Continuum. Here, I will first briefly mention the general meaning of the two. The Ornament of Clear Realization says: "The path of all-knowingness, whatever is explained from this, is what is said." This means that he intends to explain all the meanings of the three Prajnaparamita sutras, the extensive, the intermediate, and the concise, so he has summarized them into seventy topics. The first chapter of the Ornament of Clear Realization explains the ten dharmas that represent all-knowingness; the second chapter explains the eleven dharmas that represent the knowledge of the path; the third chapter explains the nine dharmas that represent the knowledge of the basis; the fourth chapter explains the eleven dharmas that represent the complete practice; the fifth chapter explains the eight dharmas that represent the peak practice; the sixth chapter explains the thirteen dharmas that represent the gradual practice; the seventh chapter explains the four dharmas that represent the instantaneous practice; and the eighth chapter explains the four dharmas that represent the fruit, the Dharmakaya. Thus, all the meanings of the Prajnaparamita sutras are included. The Sublime Continuum has various long and short sentences, and its beginning is: Buddha, Dharma, Sangha, element, enlightenment, qualities, Buddha's activity to the end, the body of all treatises, in brief.
Tibetan
།རྡོ་རྗེ་ཡི་ནི་གནས་བདུན་འདི་དག་གོ །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐབས་བཞིའམ་ལྔར་ཡང་རུང་སྟེ། སྐབས་དང་པོས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། །གཉིས་པས་བྱང་ཆུབ། གསུམ་པས་ཡོན་ཏན། བཞི་པས་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་འཆད་ཅིང་། དེའི་ལྷག་མས་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ། རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ། བསྟན་བཅོས་བརྩམས་ཚུལ། ཆོས་སྤོང་གི་ལས་སྤོང་བ། བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའ་ིདགེ་བ་བསྔོོ་བ། འཆད་ཚུལ་གྱིས་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྦྱངས་གཞི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལེའུ་དང་པོས་བསྟན། སྦྱོང་བྱེད་ལ་གཞན་རྒྱུད་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དང་པོ་ལ། བྱང་ཆུབ་དང་ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་གསུམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་པ་དེས་ཡོན་ཏན་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཐོབ་ནས་འཕྲིན་ལས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཛད་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁམས་དྲི་བྲལ་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོང་ཞིང་། དེ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལེའུ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། ལྔ་པས་ནི་དེ་དག་གི་ཕན་ཡོན་འཆད་དོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་ཐོག་མར་མཆོད་བརྗོད་ཡོད་ཅིང་། རྒྱུད་བླའི་མཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན་བྱམས་ཆོས་ལྔ་པོ་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་བརྩམས་ཤིང་། ཐོག་མར་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་། ཕྱི་མ་རྒྱུད་བླ་མར་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་རྒྱུད་བླ་མ་གཉ ིས་ཀྱིས་དབུ་མའི་ལུགས་སྟོན་ཅིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་འབྱེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལྟར་འཆད་པར་མཛད་དོ། །དེས་ན་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་ཐོག་མའི་སྲོལ་འབྱེད་ནི་རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །ད་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། འབྱེད་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་དོན་མཚོན་ཙམ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྣམ་བཞག་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་གཞུང་ནི་རྒྱ་ཆེ་བས་བསྡུས་དོན་རྒྱས་ཙམ་ཞིག་བྱས་ན་ཡང་མང་དུ་འགྱུར་དོགས་པས་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བཤད་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་བཀའ་སྤྱིའི་དགོངས་འགྲེལ་ཡིན་ཞིང་ཚིགས་བཅད་རིང་ཐུང་སྣ་ཚོགས་དང་བམ་པོ་གཉིས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཅུང་ཟད་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལེའུ་ཉེར་གཅིག་ཡོད་པའི་དང་པོས་སྤྱིར་བསྟན་ལ། གཉིས་པས་ཐེག་ཆེན་བཀར་སྒྲུབ། གསུམ་པས་སྐྱབས་འགྲོ །བཞི་པས
Chinese
如《金刚七处》所说，分为四或五个阶段也可以。第一阶段讲述三宝和界如来藏。第二阶段讲述菩提。第三阶段讲述功德。第四阶段讲述事业和事业功用。其余部分讲述对它们的赞颂，从其他角度展示利益，著作的创作方式，舍弃舍弃佛法的行为，回向著作的功德，以讲述方式结尾而讲述。其中，作为修习的基础的界如来藏和修习的果实三宝由第一品讲述。对于所修习的，从他相续和自相续的角度，首先，有菩提、功德和事业三种，证得大菩提后，获得六十四种功德，并通过行持三十二种事业，使所化众生的相续之界远离垢染而修习，这些依次由第二品、第三品、第四品讲述。第五品则讲述这些的利益。如《现观庄严论》的开头有礼赞，如《宝性论》的结尾有回向等，五部弥勒法典被著作为一个整体，开头是《现观庄严论》，后面是《宝性论》。然而，《现观庄严论》和《宝性论》二者都阐述中观宗的观点，《经庄严论》和《辨中边论》二者主要按照唯识宗的观点进行阐述。因此，可以确定的是，开创中观和唯识二者共同的最初先河的是至尊弥勒。现在略微展示《经庄严论》和《辨中边论》二者的总义，以及略微讲述从《经庄严论》中出现的六度之相，这三者中的第一个是《经庄严论》的论典非常广博，即使做一个简略的总义，也担心会变得繁多，因此只讲述一部分。此论主要阐述唯识宗的观点，也是对大乘佛法总体的意旨的解释，有长短不一的偈颂和两卷。此论有二，总的讲述和稍微分开讲述。第一个是，有二十一品，第一品总的讲述，第二品论证大乘佛法，第三品皈依，第四品
English
As stated in "The Seven Vajra Places," it can be divided into four or five sections. The first section explains the Three Jewels and the realm of the Tathagatagarbha. The second section explains Bodhi. The third section explains qualities. The fourth section explains activities and the benefits of activities. The remaining parts explain the praises of these, showing benefits from other perspectives, the way of composing treatises, abandoning the act of abandoning the Dharma, dedicating the merits of composing the treatise, and concluding with the method of explanation. Among these, the realm of the Tathagatagarbha as the basis of practice and the Three Jewels as the fruit of practice are explained in the first chapter. Regarding what is to be practiced, from the perspective of others' continuums and one's own continuum, firstly, there are three: Bodhi, qualities, and activities. Having attained great Bodhi, one obtains sixty-four qualities and, through performing thirty-two activities, purifies the realm of sentient beings' continuums, and these are explained in the second, third, and fourth chapters respectively. The fifth chapter explains the benefits of these. Just as there is praise at the beginning of the Ornament of Clear Realization and dedication at the end of the Uttaratantra, the five Maitreya Dharmas were composed as a single unit, with the Ornament of Clear Realization at the beginning and the Uttaratantra at the end. However, both the Ornament of Clear Realization and the Uttaratantra explain the Madhyamaka view, while both the Sutra Ornament and the Distinguishing Middle and Extremes mainly explain according to the Yogacara view. Therefore, it is certain that the one who initiated the common initial tradition of both Madhyamaka and Yogacara was the venerable Maitreya himself. Now, we will briefly present the general meaning of the Sutra Ornament and the Distinguishing Middle and Extremes, and slightly explain the aspects of the six perfections that appear in the Sutra Ornament. The first of these three is that the Sutra Ornament's treatise is very extensive, and even if a brief general meaning is made, there is concern that it will become too much, so only a part will be explained. This treatise mainly explains the Yogacara view, and it is also an explanation of the overall intent of the Mahayana teachings, with verses of varying lengths and two volumes. This treatise has two parts: a general explanation and a slightly more detailed explanation. The first is that there are twenty-one chapters, with the first chapter giving a general explanation, the second chapter proving the Mahayana teachings, the third chapter taking refuge, and the fourth chapter