Tibetan
ཏེ། ས་དང་པོ་ཚུན་ཆད་དུ་གྲངས་མེད་དང་པོ་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གྲངས་མེད་གཉིས་པ་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གྲངས་མེད་གསུམ་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དགའ་ལྡན་དུ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོར་སྤྲུལ་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། འོག་མིན་གནས་མཆོག་ཉམས་དགའ་བར། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་པོ་གཅིག་འདིར་སངས་རྒྱ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སོགས་ལ་བཞེས་པ་མི་མཐུན་པ་ཡོད་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། །འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ལྕགས་སྤྲེལ་གྱིས་ལོ་ལ་སྐུ་བལྟམས་ནས་ལོ་ཉེར་དགུའི་བར་ཁབ་ཏུ་བཞུགས། དེ་ནས་ས་བྱི་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ལོ་དྲུག་དཀའ་བ་སྤྱད། ལོ་སོ་ལྔ་བཞེས་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་དེར་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཏེ། དགུང་ལོ་གྱ་གཅིག་པ་ལྕགས་འབྲུག་གི་ལོ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི་བཻ་དཀར་ལྟར་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི་རིམ་པར་བསྐོར་ཞིང་། དེ་དག་གི་ནང་ནས་བརྗོད་བྱའི་ངོས་ནས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདིར་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་གོ་ཆོད་པར་མ་ཟད། བརྗོད་དོན་བསླབ་བྱའི་གནས་རྣམས་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ཆ་ནས་སྟོན་པའི་དོད་ཐུབ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་སྐད་དུའང་། རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་དེ་ཡི་དམ་ཆོས་ནི། །མདོ་དང་ཆོས་མངོན་ཡིན་གསུང་འདུལ་བ་ནི། །སྟོན་དང་བསྟན་པ་དངོས་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཉིས་གྱུར་ཕྱག་བྱས་སངས་རྒྱས་ཁྱོད་གཅིག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་འདུལ་བའི་མདོ་དེ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྩ་བའི་མདོ་དང་། དེའི་བཤད་པའི་མདོ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་ཕའི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་དང་། མའི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་འབྱེད། གཞི། ཕྲན་ཚེགས། གཞུང་དམ་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྣམ་འབྱེད་ཀྱིས་སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ཆ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས། ལུང་གཞིས་དེའི་ཤུགས་བསྟན་གྱི་ཆ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས། ཕྲན་ཚེགས་ཀྱིས་དེའི་ཁ་སྐོང་གི་ཆ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས། གཞུང་དམ་པས་དེ་ལ་དོགས་གཅོད་ཀྱི་ཆ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་མདོ་དེ་ལ་ཡང་དུ་མ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་མདོ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མདོ། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའི་དགེ་མི་དགེ་བསྟན་པའི་མདོ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་རྣམ་སྨིན་ལྕི་བར་བསྟན་པའི་མདོ། མཁར་གསིལ་གྱི་མདོ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་ཡོད་དེ། ཚིག་འགྲེལ་དང་། དོན་འགྲེལ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། རྩ་བའི་ལུང་གི་ཚིག་འགྲེལ་དང་། བཤད་པའི་ལུང་གི་ཚིག་འགྲེལ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་བམ་པོ་ལྔ་བཅུ་པ། དཔའ་བོས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་བམ་པོ་ཉེར་བདུན་པ། ཁྱད་པར་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་སོ་ཐར་བསྡུས་འགྲེལ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། དུལ་བ་ལྷས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྐྱངས་ཀྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་དེ་ལ་ཡང་དུ་མ་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོའི་ནང་ཚན་གྱི་འདུལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། ལུང་སྡེ་བཞིའི་དགོངས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་མཛད་པའི་མདོ་རྩ་བ། དེས་མཛད་པའི་མདོ་རྩའི་རང་འགྲེལ། ཀརྨ་ཤ་ཏམ་ས་ག་ལྷས་མཛད་པའི་མེ་ཏོག་འཕྲེང་རྒྱུད། ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་མཛད་པའི་སུམ་བརྒྱ་བ། རང་འགྲེལ་འོད་ལྡན། ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་སོགས་མང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འདིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེ་ན། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་འགྲེལ་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྐབས་སུ་བབས་པའི་གཞུང་དོན་རིམ་པར་འཆད་པ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན། འཇུག་གི་དོན་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ། བི་ནཱ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་ཞེས་འབྱུང་ལ། དེ་ཉིད་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། འདུལ་བའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བརྗོད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྤོང་བདུན་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་ཅིང་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན།
Chinese
因此，从第一地开始，圆满了第一个无数劫的资粮，从第二地到第七地之间，圆满了第二个无数劫的资粮，在清净第三地的阶段，圆满了第三个无数劫的资粮，然后在色究竟天以圆满受用身成佛。为了在兜率天化现为胜洁白幢，并在赡部洲示现十二事业，如《楞伽经》所说：“在色究竟天殊胜喜悦之处，在那里现证圆满正等觉，一个化身在此成佛。”以及《宝性论》所说：“未曾动摇法身界，以种种化身之自性。”等等所说。虽然关于成佛的时间等有不同的说法，但应如此行持：我们的导师释迦牟尼佛在铁猴年降生，二十九岁之前住在王宫中，之后在土鼠年出家，苦行六年，三十五岁时在木马年成佛，并在当年转了四谛法轮，八十一岁时在铁龙年示现涅槃，这与《白莲花经》的说法一致。如此圆满证悟成佛后，依次转了八万四千法轮。其中，从所诠释的角度来说，最为殊胜的就是这部律藏。因为，它不仅能从本体的角度指示教义，而且从所诠释的学处方面，也能清楚地显示，如同导师亲临一般。如是说：“胜者导师之妙法，经藏论藏与律藏，律乃导师与教法，故当敬礼彼二尊，如礼佛陀无有异。”因此，这样的律藏有两种，即根本律和它的解释律。第一种存在，即比丘的别解脱经和比丘尼的别解脱经。第二种成立，即存在于《分别》、《根本》、《杂事》、《正法》等之中。因为，《分别》主要确定了别解脱经的直接开示部分，《根本律》主要确定了它的间接开示部分，《杂事》
English
Therefore, starting from the first bhumi, the accumulation of the first countless kalpas is completed, and from the second to the seventh bhumi, the accumulation of the second countless kalpas is completed. In the stage of the pure third bhumi, the accumulation of the third countless kalpas is completed, and then Buddhahood is attained in Akanishta with the Sambhogakaya. In order to manifest as the Excellent White Banner in Tushita and to demonstrate the twelve deeds in Jambudvipa, as stated in the Lankavatara Sutra: "In the supreme and joyful place of Akanishta, there the perfect and complete enlightenment is realized, and one emanation Buddha attains enlightenment here." And as stated in the Uttaratantra: "Without moving from the realm of the Dharmakaya, with various natures of emanations." etc. Although there are different statements regarding the time of attaining Buddhahood, etc., it should be practiced as follows: Our teacher Shakyamuni Buddha was born in the year of the Iron Monkey, lived in the palace until the age of twenty-nine, then renounced in the year of the Earth Rat, practiced austerities for six years, attained Buddhahood in the year of the Wood Horse at the age of thirty-five, and in that year turned the Wheel of Dharma of the Four Noble Truths, and at the age of eighty-one, demonstrated Nirvana in the year of the Iron Dragon, which is consistent with the statement in the White Lotus Sutra. Having thus perfectly attained enlightenment, he successively turned the eighty-four thousand Wheels of Dharma. Among them, from the perspective of what is to be explained, the most excellent is this Vinaya Pitaka. Because it not only indicates the teachings from the perspective of the essence, but also clearly shows the aspects of the training in what is to be explained, it is like the teacher himself being present. It is said: "The Victorious Teacher's excellent Dharma, the Sutra Pitaka, the Abhidhamma Pitaka, and the Vinaya Pitaka, the Vinaya is the teacher and the teaching itself, therefore, one should pay homage to those two, as if paying homage to the Buddha without difference." Therefore, such a Vinaya has two types, namely the root Vinaya and its explanatory Vinaya. The first exists, namely the Pratimoksha Sutra for monks and the Pratimoksha Sutra for nuns. The second is established, namely it exists in the Vibhanga, the Basis, the Minor Matters, and the Sacred Texts. Because the Vibhanga mainly determines the directly revealed part of the Pratimoksha Sutra, the Root Vinaya mainly determines its indirectly revealed part, and the Minor Matters
Chinese
主要确定闻的方面。清净的论典是为了主要确定对它的疑惑断除的方面。顺方的经也有很多，如：极爱比丘经，具足正戒经，显示五种堕罪的善与非善经，显示戒律邪行的异熟果报沉重经，坏城经等等。它们的释经论典也很多，如：词释和义释等。初者成立，因为有根本律的词释和讲述律的词释两种。初者存在，因为有无垢友所造的五十卷，英雄所造的释论二十七卷，特别是善友所造的别解脱略释等。二者成立，因为有调伏天所造的释论，善吉祥友所造的释论，戒护所造的释论等。其次，意义的解释也有很多，如：大毗婆沙藏中的律分别解说，四律部的意趣决定，导师功德光所造的律根本，他所造的律根本自释，羯摩舍昙娑伽天所造的花鬘相续，释迦光所造的三百颂，自释光明，法友所造的广释等。那么，这里应当随从它们中的哪一个呢？应当随从律经根本来讲述，因为此者就所说义方面比其他解释更为殊胜。其次，依次讲述正当的论义有四种，即名称的意义，翻译的礼敬，论的意义，进入的意义等。初者存在，因为在梵语中称为“Vinaya Sutra (विणय सूत्र，毗奈耶·苏特拉，调伏·经)”，将其翻译成藏语时，就变成了“律经”。此法，你有如此称谓的理由，因为就所说义而言，它宣说包括七聚在内的戒律，就能说义而言，它...
English
The main aspect is to determine the aspect of hearing. The pure scripture is for the purpose of mainly determining the aspect of resolving doubts about it. There are also many Sutras of the same direction, such as: Sutra of Great Love for Bhikshus, Sutra of Perfect Morality, Sutra Showing the Virtuous and Non-Virtuous of the Five Classes of Offenses, Sutra Showing the Heavy Ripening of Corrupted Morality, Sutra of the Ruined City, etc. There are also many commentaries on these, such as word commentaries and meaning commentaries. The first is established because there are two types of word commentaries: the word commentary of the root text and the word commentary of the explanatory text. The first exists because there are fifty volumes composed by Vimalamitra, twenty-seven volumes of commentary composed by Hero, and especially the condensed commentary on Pratimoksha composed by Kalyanamitra. The second is established because there are commentaries composed by Vinayadeva, commentaries composed by Kalyanabhadra, and commentaries composed by Silarakshita. Secondly, there are also many explanations of the meaning, such as: the Vinaya Vibhasha in the Great Vibhasha Treasury, the determination of the intent of the four Vinaya sections, the Vinaya Root composed by Acharya Gunaprabha, his own commentary on the Vinaya Root, the Garland Continuum composed by Karma Shatam Sagadeva, the Three Hundred Verses composed by Shakya Prabha, the Self-Commentary Light, the Extensive Commentary composed by Dharma Mitra, etc. So, which of these should be followed here? It should be explained following the Vinaya Sutra Root, because this one is more excellent than other explanations in terms of what is being said. Secondly, there are four ways to explain the meaning of the text in order: the meaning of the title, the homage of the translation, the meaning of the text, and the meaning of the entry. The first exists because in Sanskrit it is called "Vinaya Sutra (विणय सूत्र，Vinaya Sutra, Discipline Sutra)", and when translated into Tibetan, it becomes "The Sutra of Discipline". This Dharma, you have a reason to be called that, because in terms of what is being said, it proclaims the precepts including the seven aggregates, and in terms of what can be said, it...