Tibetan
གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་མི་བྱ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་བསྡུས་པ་ཡི། །འཁོར་བ་སྤྱི་ལས་ཐར་འདོད་བློ། །ཆེད་དུ་འབད་ནས་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། །བྱེ་བྲག་ངན་འགྲོ་ཙམ་ཉིད་ལས། །ཐར་འདོད་སྐྱེས་ཀྱང་ངེས་འབྱུང་མིན། །གང་ལ་འཁོར་བ་སྤྱི་ཉིད་ལས། །ཐར་འདོད་ཤུགས་དྲག་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལ་ཐར་པ་དོན་གཉེར་བློ། །ངེས་པར་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན། །ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་རོ་ཞེས། །བརྗོད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་མིན། །དེས་ན་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་རུང་ཡང་། །སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བཟང་པོ། །ཐོབ་ཕྱིར་དགེ་རྩ་སྨོན་ལམ་སོགས། །བྱེད་མ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་ཡང་ཐར་པ་དོན་གཉེར་བའི། །ཞར་བྱུང་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་སྐོམ་པས་གདུངས་པའི་མིས། །དོན་གཉེར་གཙོ་བོ་བཏུང་བ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཆེད་དུ་སྣོད་ཉིད་ཀྱང་། །ཞར་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་བཞིན། །ཟས་གོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཙམ། །འཁོར་བ་དོན་དུ་གཉེར་མིན་ཏེ། །དགྲ་བཅོམ་དག་ལའང་ཟས་གོས་སོགས། །དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་པ་བཞིན། །དེ་ནི་གནས་སྐབས་ལུས་འཚོ་དང་། །ཚ་གྲང་ངོ་ཚའི་གནས་སོགས་ལས། །སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་དགོས་པས་ན། །སྤང་དུ་རུང་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་དག །དོན་དུ་མི་གཉེར་གསུངས་གྱུར་ཀྱང་། །སྲེད་པར་བཅས་པ་ཡིན་མིན་སོགས། །ཞིབ་ཆ་ཡོད་པས་འཁྲུལ་མི་བྱ། །སྟོན་པ་དགྲ་བཅོམ་འཁོར་དང་བཅས། །གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ཏེ། །བསོད་སྙོམས་དངོས་པོ་གཞན་ཕུལ་སོགས། །བཞེས་པ་ཡོད་ཕྱིར་ཟང་ཟིང་དངོས། །བླངས་ཙམ་དེ་ཉིད་དོན་གཉེར་མིན། །བསོད་ནམས་སྟོབས་ལྡན་བསགས་མཛད་པའི། །སྐྱེས་ཆེན་ཟང་ཟིང་འབྱོར་མེད་པ། །སྲིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་མ་བཟུང་བ། །ཡིན་གྱི་དབུལ་བའི་ལས་ཀྱིས་མིན། །ཟང་ཟིང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། །དོན་དུ་མི་གཉེར་གང་ཟག་ཀུན། །ལེགས་པའི་ངེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ཆེ་ཕྲ་བཞིན། །བསོད་ནམས་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །འབྱོར་ལྡན་གཏོང་ཕོད་རབ་བྱུང་ཡང་། །སྐྱོན་མིན་རྒྱལ་དབང་པཎ་ཆེན་བཞིན། །འོན་ཀྱང་ཐར་འདོད་སྐྱེས་བུ་ནི། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ཆེ་ལེགས་ཏེ། །འཚོལ་གཡེང་བྱ་བྱེད་མང་བ་ནི། །དགེ་སྦྱོང་བར་ཆད་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོས་བསྡུས་པ་ཡི། །འཁོར་བ་སྤྱི་ལས་ཐར་འདོད་བློ། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་ཐར་འདོད་ཀྱི། །སྐྱེས་བུ་ཡིན་མོད་དེ་ཙམ་གྱིས། །མི་ཆོག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་མི་སྐྱེ་བས། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་ཐར་འདོད་དང་། །སྐྱོབ་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་གསུམ་ལས། །སྐྱོབ་འདོད་སྙིང་རྗེ་ཁྱབ་ཆེ་ཡང་། །ལྷག་པར་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གཟིར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས། །རང་གི་ཐོག་ཏུ་ལེན་པ་ནི། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་བཤད་པས་ན། །དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་། །མ་འདྲེས་བདེ་ལ་འགོད་འདོད་པའི། །བྱམས་པའི་དམིགས་རྣམ་རྒྱ་ཆེ་ཡང་། །ལྷག་པར་བླ་མེད་བདེ་བ་ལ། །འགོད་འདོད་སེམས་པ་མཆོག་གསུངས་ཏེ། །ལྷག་བསམ་ཉིད་ཀྱང་དེ་རུ་འདུས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱང་ལ། །འགོད་ཕྱིར་རང་ཉིད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཐོབ་འདོད་དོན་གཉེར་ཁྱད་པར་ཅན། །སྐྱེས་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་སྐྱེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས། །སྐྱོབ་འདོད་བཅོས་མིན་མ་སྐྱེས་པར། །རྫོགས་བྱང་ཐོབ་འདོད་དོན་གཉེར་བ། །སྐྱེ་བ་སྲིད་མོད་སེམས་དེ་ནི། །རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཁོ་ནའི་དབང་། །སོང་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལྟ་ཞོག་གི། རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་ཚད་ལྡན་མིན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་ཕྱིར། །རྫོགས་བྱང་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི། །ཡང་དག་རྙེད་པ་ཙམ་ཞིག་ནི། །ཐར་པའི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ་གསུངས་ཕྱིར། །ལྟ་བ་དེ་ནི་བཙལ་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་ཕྲ་རགས་ཀུན་དང་ནི། ཁྱད་པར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ལ། །བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཆེས་འཐད་པའི། །ལུགས་མཆོག་ཐལ་འགྱུར་ལྟ་བའི་ཚུལ། །རྗེ་ཡི་ལུགས་བཞིན་དབུ་མ་ལྟར། །རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་སམ། །མདོར་བསྡུས་ཡིན་ཡང་རྣམ་དག་གི། ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཞིག་བཙལ་བྱ། །དེ་ཉིད་ཞི་གནས་དང་འབྲེལ་བར། །སྐྱོང་རྒྱུ་བྱུང་ན་རབ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་དཀའ་བར་ངེས་པ་ལྟར། །ཅི་ནུས་འཇོག་ཅིང་དཔྱད་སྒོམ་བྱ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ཅིང་བསྒོམས་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ཡང་། །ཐར་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་མོད་ཀྱི། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །འགྲོ་བར་སངས་རྒྱས་དོན་གཉེར་དང་། །བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་ཀྱིས། །ཟིན་པ་ལ་ལྟོས་དེ་ལ་འབད། །དེ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་བསླབ་གསུམ་ལ། །འཇུག་ཕྱིར་བྱང་སྡོམ་བཟུང་བྱས་ཏེ། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་དག་ལ་བསླབ། །སྦྱིན་པ་དངོས་སུ་གཏོང་བའམ། །ཡང་ན་མདོ་དང་ལམ་རིམ་ནས། །གསུངས་བཞིན་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད། །དགེ་ཀུན་གཞན་ལ་གཏོང་བ་ཡི། །
Chinese
不要混淆。对于包含生老病死的轮回，想要从中解脱的意愿，要特别努力地生起。即使仅仅从恶趣中生起了解脱的意愿，也不是真正的出离心。如果对整个轮回都强烈地想要解脱，那么他必定有寻求解脱的意愿，否则，即使说“我寻求解脱”，也不具备完整的条件。因此，仅仅追求天人的地位是不行的，但在未获得佛果之前，为了获得修持正法的良好所依，做善事、发愿等，没有任何矛盾。这只是作为寻求解脱的附带行为。例如，一个因口渴而痛苦的人，主要追求的是饮水，为了这个目的，也会附带地寻求容器。仅仅追求食物和衣服，并不是追求轮回，就像阿罗汉也有对食物和衣服等的需求一样。这是因为在暂时的情况下，需要保护身体，免受寒热和羞耻等，所以也不是可以抛弃的。因此，即使说不要追求轮回的圆满，也要仔细区分是否带有贪恋等。不要混淆。导师阿罗汉和他的眷属，进入城市乞食，接受他人供养的食物等。仅仅接受供养品，并不代表追求这些东西。积累了强大福德的伟人，即使没有世俗的财富，也不是因为贫穷的业力，而是因为他们没有执着于此。没有世俗财富，并且不追求财富的人，并不一定都是好的，就像饿鬼和大小牲畜一样。即使是因福德的力量而产生的，拥有财富并慷慨布施的出家人，也没有过错，就像嘉瓦仁波切和班禅喇嘛一样。然而，想要解脱的人，少欲知足是最好的，因为过多的寻觅和活动，是妨碍修行的原因。对于包含善趣和恶趣的整个轮回，想要从中解脱的意愿，仅仅生起想要解脱的意愿，虽然是想要解脱的人，但仅仅这样是不够的，要生起证得圆满佛果的菩提心。
English
Do not be confused. For the cycle of existence that includes birth, aging, sickness, and death, the desire to be liberated from it should be generated with special effort. Even if the desire for liberation arises only from the lower realms, it is not true renunciation. If there is a strong desire to be liberated from the entire cycle of existence, then he must have the intention to seek liberation, otherwise, even if he says, "I seek liberation," he does not possess the complete conditions. Therefore, merely seeking the status of gods and humans is not sufficient, but until Buddhahood is attained, in order to obtain a good basis for practicing the sacred Dharma, there is no contradiction in doing good deeds, making aspirations, etc. This is only done as an incidental activity of seeking liberation. For example, a person suffering from thirst primarily seeks to drink, and for this purpose, he also incidentally seeks a container. Merely seeking food and clothing is not seeking samsara, just as Arhats also have needs for food and clothing, etc. This is because, in temporary situations, it is necessary to protect the body from heat, cold, shame, etc., so it is not something that can be abandoned. Therefore, even if it is said not to seek the perfections of samsara, one must carefully distinguish whether it is with attachment or not. Do not be confused. The teacher Arhat and his retinue entered the city for alms, accepting food and other offerings from others. Merely accepting offerings does not mean seeking these things. Great beings who have accumulated powerful merit, even if they do not have worldly wealth, it is not because of the karma of poverty, but because they do not cling to it. Those who do not have worldly wealth and do not seek wealth are not necessarily all good, just like pretas and large and small animals. Even if a renunciate has wealth and gives generously, which arises from the power of merit, there is no fault, just like the Gyalwang Rinpoche and the Panchen Lama. However, for a person who wants liberation, having few desires and being content is best, because too much searching and activity is a cause that hinders practice. For the entire cycle of existence that includes happy and unhappy realms, the desire to be liberated from it, merely having the desire to be liberated, although one is a person who wants liberation, is not enough, one must generate the Bodhicitta to attain perfect Buddhahood.
Chinese
若无大悲心，菩提心便不生， 愿具苦众有，离苦得乐之心， 生起救护之悲心。救护众生三苦之， 悲心虽广亦周遍，然以尤为感觉苦， 所逼之苦连带因，自身代受利益大， 故应屡屡勤串修。愿诸有情皆永具， 离苦之乐欲安立，慈心所缘虽广大， 然以安立无上乐，作意最为殊胜说， 增上意乐亦摄此。为令有情皆安住， 圆满菩提故自身，欲证圆满菩提者， 生时即是菩提心。救护一切诸有情， 离苦之心未生起，欲证圆满菩提者， 虽有生起然此心，唯为自利作意转， 故说莫论生心否，欲证菩提非圆满。 是故为利有情故，当为菩提而精进。 通达无我之见解，仅是真实获得时， 说为解脱之因故，此见即是当寻觅， 此亦粗细诸法及，尤于自性空性上， 一切取舍皆应理，胜妙应成见之理， 如宗喀巴师之规，如中观般以理路， 无量类别或摄略，然于清净道寻觅。 若能与彼止观连，修持生起则极妙， 如是此理既定故，当尽己力而安住， 如是安住而修习，刹那刹那亦复然， 解脱习气虽渐种，然成无上菩提因， 需赖佛陀精进与，二种殊胜之回向， 故当勤奋于此事。此后为入六度三， 学故当受菩萨戒，于布施等诸行学， 布施或以实物舍，或如经及道次第， 所说自身受用等，一切善根施于他。
English
Without great compassion, the mind of enlightenment does not arise. May all sentient beings who suffer have the wish to be free from suffering and to have happiness. Generate compassion that desires to protect them. Although compassion that desires to protect sentient beings from the three kinds of suffering is vast and pervasive, it is especially beneficial to take upon oneself the suffering that is afflicted by the suffering of feeling, along with its causes. Therefore, one should repeatedly cultivate this diligently. May all sentient beings always have the joy of being free from suffering and the desire to establish them in happiness. Although the object of loving-kindness is vast, it is said that the thought of establishing them in unsurpassed bliss is the most supreme. The intention of increasing aspiration is also included in this. In order to settle all sentient beings in perfect enlightenment, one's own self should attain perfect enlightenment. When the desire to attain perfect enlightenment arises, it is the mind of enlightenment that is born. If the unfeigned desire to protect all sentient beings from suffering has not arisen, although the desire to attain perfect enlightenment may arise, that mind is only under the control of self-interest. Therefore, let alone generating the mind of enlightenment, the desire to attain perfect enlightenment is not complete. Therefore, for the sake of sentient beings, one should strive for enlightenment. The view of realizing selflessness, when it is merely a true attainment, is said to be the cause of liberation, so this view is what should be sought. This also applies to all subtle and coarse phenomena, and especially to emptiness of inherent existence. All acceptance and rejection are most reasonable, the excellent system of the Consequentialist view, according to the tradition of Je Tsongkhapa, like the Middle Way, with countless categories of reasoning, or abbreviated, but seeking in the direction of the pure path. If it arises in connection with calm abiding, it is extremely wonderful. As this principle is certain to be difficult, one should settle and contemplate as much as possible. By contemplating and meditating in this way, even in each moment, the imprints of liberation are gradually planted, but to become the cause of unsurpassed enlightenment, it is necessary to rely on the diligence of the Buddha and the two kinds of special dedication. Therefore, one should strive for this. Then, in order to enter the six perfections and the three trainings, one should take the bodhisattva vows and train in practices such as generosity. Giving alms directly, or as stated in the sutras and the stages of the path, giving one's own body, possessions, and all virtues to others.