Tibetan
ད་ཚལ་བཅོམ་གྱི་དོགས། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་སྒྲུབ་པ་རྒྱབ་བོར་ནས། ཁ་་གྲག་དཔུང་དང་རྒྱུ་ནོར་གཡོ་ཁྲམ་གྱིས། །འགྲོ་བའི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པར་རློམ་བྱེད་ན། །ཀུན་མཁྱེན་ཤཱཀྱའི་གཙོ་དེ་འཁྲུལ་བར་ངེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་ངེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡང་ཁོ་ན་རེ། མང་དུ་ཐོས་པ་དགོས་ན་ནི། འོ་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པར་བྱ། །ཚིག་ཙམ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་ཕན། །ཞེས་སོགས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། ཚེ་འདི་ཡུན་ཐུང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མང་ཞེས་སོགས་དང་། ལྷོ་བྲག་ཕྱག་རྡོར་གྱི་རྣམ་ཐར་ལས་ཀྱང་། ཁ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་ཉམས་ལེན་མེད་པའི་ཐོས་པ་ཙམ་དང་ཁ་ཕྱིར་བལྟའི་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐོས་བསམ་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ལེན་ཡིན་པར་གཞུང་དུ་མ་ལས་བཤད་དོ། །འོ་ན། ཁྱེད་རང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དེ་བཞིན་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་དམ། གཞན་དུ་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་མི་འོས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟ་བུས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱེད་ནུས་པ་དཀའ་ཡང་། ཁ་ཅིག་མང་དུ་ཐོས་པ་ཚོལ་མི་དངོས་སྙམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་རིག་གནས་ཐུན་མོང་བ་ལ་འཇུག་མི་དགོས་སྙམ་པ་འབྱུང་སྲིད་པས་དེ་དག་གི་ལོག་རྟོག་འགོག་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་ཐོས་བསམ་ལ་བསྐུལ་བའི་ཆེད་དུ་བགྱིས་པས་མཁས་པས་གཟིགས་ན་དགོངས་ཁྲེལ་མི་འཇུག་པར་འཚལ་ལོ། ། སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་འགྲུབ་པའི་གཞི། །ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་ཐོས་པ་རུ། །གསུངས་ཕྱིར་དེ་ལ་འབད་པས་འཇུག་པར་རིགས། །དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་ཀྱང་། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་རྣམ་གཉིས་ལས། །ལུང་གི་བསྟན་ལ་ཐོས་པས་འཇུག་དགོས་པར། །གསུངས་པ་ཡིས་ཀྱང་ཐོས་པས་བསྟན་ལ་ཕན། ཀྭ་ཡེ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་དང་དུད་འགྲོ་ཡི། །སྤྱོད་པའི་ཚུལ་བཞིན་ལྟོ་དང་གོས་ཙམ་ཞིག །གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་པར། །དམ་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་ལ་འབད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡི། །དགོས་པ་དེ་མིན་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད། །ཚུལ་དེ་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ལ། །ཐོས་བསམ་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་ལ་ཡིན། །གང་དག་ཐོས་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ། །ཐུན་མོང་རིག་གནས་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། །དགོས་པ་མེད་ཅེས་དངོས་སུ་བརྗོད་བྱེད་
Chinese
现在有偷盗的嫌疑。舍弃了十种修行，靠着口舌、势力、财富和欺骗，自以为能成办众生的利益和安乐，如果真是这样，那么全知释迦主尊必定是错误的。像这样的话，还有什么其他的确定性呢？又有人说，如果需要多闻，那么，《入行论》中说：“身体力行善加行，仅仅言说有何益？”等等。还有，觉窝杰（阿底峡尊者）说：“此生短暂，所知事物繁多。”等等。还有，洛扎·恰多尔的传记中也说：“口头上的佛法不能成佛。”等等，这些话是什么意思呢？没有过失。这是针对那些只满足于没有实修的闻法，以及只满足于向外看的说法的人而说的。然而，经典中说，大多数的闻思都是实修。那么，您自己是否也在如是地进行闻思修呢？否则，就不应该这样说。像我们这样的人，虽然像前面所说的那样，很难做到闻思修三者，但是，有些人可能会认为没有必要去寻求多闻，特别是没有必要去学习共同的文化知识，为了阻止这些人的邪见，以及为了鼓励一些有智慧的人去闻思，所以才这样说的，如果智者们看到，请不要介意。 说道： 此世与超世， 功德之根本， 乃是智慧也， 彼因是闻故， 故应努力学。 仅此不能成佛， 然于教证与证悟二教中， 闻思乃入教证之门， 如是说故闻法利于教。 喂！在家人与畜生们， 不要像他们的行为一样，只为了衣食而奔波， 追随圣者，努力闻思修。 为什么呢？因为出家人的 目的不是那样，而是为了成就菩提。 这种方式在教证和证悟的教法中， 通过闻思修才能成就，否则不行。 那些对一般的闻法，特别是 对共同的文化知识不感兴趣， 并且直接说没有必要的人
English
Now there is suspicion of theft. Abandoning the practice of the ten virtues, relying on words, power, wealth, and deception, one presumes to accomplish the benefit and happiness of beings. If that were the case, then the omniscient Shakya lord must be mistaken. What other certainty is there besides this? Furthermore, some say, if much learning is necessary, then, as it is said in the Bodhisattvacharyavatara, "One should practice well with the body. What benefit is there in merely speaking words?" and so on. Also, Lord Atisha said, "This life is short, and the forms of knowledge are many," and so on. Also, in the biography of Lhodrak Chador, it is said, "One cannot attain Buddhahood through mere verbal Dharma," and so on. What does that mean? There is no fault. That is said with regard to those who are content with mere learning without practice, and those who are content with mere outward-looking explanations. However, the scriptures say that most of hearing and contemplation is practice. So, are you yourself engaging in hearing, contemplation, and meditation in that way? Otherwise, you should not say so. Although it is difficult for people like us to accomplish the three, hearing, contemplation, and meditation, as mentioned earlier, some may think that it is not necessary to seek much learning, and especially that it is not necessary to engage in common cultural knowledge. Therefore, in order to prevent the wrong views of those people, and in order to encourage some intelligent people to engage in hearing and contemplation, I have done this. If the wise see it, please do not take offense. It is said: This world and the world beyond, The basis for accomplishing special qualities, Is wisdom, and its cause is hearing, Therefore, one should strive to engage in it. Although one cannot attain Buddhahood by that alone, Among the two teachings, scriptural and realized, Hearing is necessary to enter the scriptural teaching, As it is said, hearing benefits the teaching. Hey! Householders and animals, Do not engage merely for the sake of food and clothing, like their behavior, Follow the holy ones, strive in hearing, contemplation, and meditation. Why? Because the purpose of the ordained is not that, but to accomplish enlightenment. That method, in the teachings of scripture and realization, Is accomplished through hearing, contemplation, and meditation, not otherwise. Those who are not interested in general hearing, and especially In common cultural knowledge, And directly say that it is not necessary
Tibetan
པ། །གང་དེས་དམ་ཆོས་སྤོང་བ་བྱེད་མིན་ནམ། །འོན་ཏེ་ཐོས་པ་ཁོ་ནས་མི་ཆོག་གི །ཐོས་དོན་ཅི་འོས་ཉམས་སུ་ལེ ན་དགོས་ཞེས། །འདོམས་པར་བྱེད་ན་དམ་པའི་ལེགས་བཤད་དེ། །དེ་ལ་མི་འཐད་སུས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ནུས། །ཐོས་པའི་ཚུལ་ལ་ཅུང་ཟད་འདྲིས་བྱས་ཀྱང་། །བག་མེད་བརླང་པོར་སྤྱོད་པའི་མཁས་བླུན་དག །མིག་ཅན་གཡང་ལ་འཇུག་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ། །འདིར་འབད་ལས་བྱུང་དགེ་བ་མཆིས་གྱུར་ན། །དེས་ནི་གཞུང་ལུགས་ཀུན་དང་ནང་དོན་ལ། །མང་དུ་ཐོས་དོན་ཚུལ་བཞིན་བསམ་པ་ཡིས། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་རྙེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲ་ངན་གླང་བོ་སྐྲོད་བྱེད་བློ་ལྡན་ཐོས་པའི་ལམ་ལ་བསྐུལ་བའི་དབྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་བཤད་སྒྲུབ་མིང་ཅན་གྱིས་ཅོ་ནེ་དགོན་ཉིད་དུ་སྦྱར་བའོ།། །།བཀྲ་ཤིས།། །། བློ་ལྡན་ཐོས་པའི་ལམ་ལ་བསྐུལ་བའི་དབྱུ་གུ།
Chinese
啊！难道那人是在舍弃殊胜的佛法吗？然而仅仅听闻是不够的，听闻之后应当如理修持，如果这样教导，那就是圣者的善说。对于此，任何人都无法说不合理。即使对听闻的方式稍微熟悉了一些，那些放纵粗暴行事的聪明愚笨之人，就像有眼睛却掉入悬崖一样，对于他们，即使佛陀降临又能做什么呢？如果在此努力中产生了善，愿它能使人通过对所有经论和内涵的大量听闻，以及如理的思考，轻易地领悟佛陀的意旨！这篇名为《驱除恶语大象，策励具慧者听闻之路的鞭子》的文章，是释迦比丘，名为讲修者，在卓尼寺亲自撰写的。吉祥！ 策励具慧者听闻之路的鞭子。
English
Ah! Is that person abandoning the sacred Dharma? However, merely hearing is not enough; after hearing, one should practice accordingly. If one teaches in this way, that is the good saying of the noble ones. No one can say that this is unreasonable. Even if one is slightly familiar with the way of hearing, those clever and foolish people who act recklessly and rudely are like those with eyes who fall into a cliff. For them, what can even the Buddha do if he comes? If there is virtue arising from this effort, may it enable one to easily realize the Buddha's intention through much hearing of all scriptures and meanings, and through proper reflection! This article, entitled "The Whip that Drives Away the Elephant of Evil Speech and Encourages the Wise on the Path of Hearing," was personally written by the Shakya Bhikshu, named Shedrup, at Chone Monastery. Auspicious! The Whip that Encourages the Wise on the Path of Hearing.