Tibetan
སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཚུལ་བརྒལ་ལན་དོགས་གཅོད་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དགོངས་དོན་ཆ་ཤས་ཀྱི་སྙིང་བོ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཚུལ་བརྒལ་ལན་དོགས་གཅོད་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དགོངས་དོན་ཆ་ཤས་ཀྱི་སྙིང་བོ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཚུལ་བརྒལ་ལན་དོགས་གཅོད་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དགོངས་དོན་ཆ་ཤས་ཀྱི་སྙིང་བོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །གདོད་ནས་སྟོང་ཡང་བྱ་བྱེད་ཀུན། །འགལ་མེད་འཐད་ཅེས་སེང་གེའི་སྒྲས། །སྟོན་མཛད་ཐུབ་དབང་དེ་ལ་འདུད། །རྒྱལ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་གསུམ་གྱི། །སྦས་དོན་དངོས་བསྟན་ཟབ་མོའི་དོན། །འགྲེལ་མཛད་ཤིང་རྟ་ཆེ་གཉིས་དང་། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པར་བཅས་ལ་འདུད། །འདིར་ཡུམ་གྱི་མདོ་རྣམས་ལས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་བརྒལ་ལན་མཛད་པའི་དོན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། །མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་བསྡུས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མདོ་སྡུད་པ་དང་བསྟུན་ནས་དད་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་གསུམ། ལས་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་དོན་བཤད་པ་དང་། འཕྲོས་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཅག་སྟོན་པའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་དགེ་མི་དགེ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་མ་ནོར་བར་འབྱུང་ཞིང་། རྣམ་སྨིན་མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་བ་སྲིད་ཀྱང་། །ཕལ་ཆེར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་སོགས་ལ་སྨིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། ལས་འགའ་ཞིག་དང་རང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་བསྐལ་བ་མང་བོས་ཀྱང་ཆོད་པ་སྲིད་པར་འདོད་དེ། མདོ་ལས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབས་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འོ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ལས་སྔ་ཕྱི་དེ་དག་རང་གི་འབྲས་བུ་དེ་དངོས་སུ་འབྱིན་པའི་བར་དུ་མི་འཇིག་པར་སྡོད་པ་ཡིན་ནམ། རང་གི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་སྔོན་དུ་ཞིག་ནས་མེད་འགྲོ་བ་གང་ཡིན། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ལས་དེ་དག་རྟག་པར་འགྱུར་དགོས་པས་ནམ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རང་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ལས་གསོག་པ་པོའི་གང་ཟག་རྣམས་སྐྱེ་འཆིའི་རིམ་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་གིས་སྔར་བསགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་འཇིག་པ་ལས། རྟག་པར་གནས་པའི་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ནའང་མི་འཐད་དེ། ལས་རྣམས་རང་བྱས་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཞིག་ནས་མེད་པར་འགྲོ་ན་ནི་ཆད་པར་འགྱུར་བས་ན་ཕྱིས་ལས་དེ་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྩོད་དོ། །གཉིས་པ་དེའི་ལན་ནི་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ལ། རྩོད་པ་དེའི་ལན་དུ་ལས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་སྤོང་ཚུལ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པ་ཞིག་ཁོ་བོས་ཀྱང་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོ་ཡང་། དེ་འདྲའི་དེ་རྩོད་ལན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ན། དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། །གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་བར་དུ། །གནས་ན་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་བས། །འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་རྩོད་པ་དང་། ལན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྒྱུན་གང་ཡིན། །ས་བོན་ལས་ནི་མངོན་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང་། །འབྲས་བུས་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། རྨི་ལམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དག་མཐོང་ནས་ནི། །སད་ཀྱང་བླུན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་འབྱུང་བ། །དེ་བཞིན་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པའི། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དེའི་དོན་རྗེས་འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ལས་ཀྱང་། ལས་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལས་དེ་འགགས་པ་ནི་འདོད་དགོས་ལ། ཞེས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ལས་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་བསྟན་ནོ། །ཞེས་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་འཐད་པའི་ལན་མཛད་པ་ལྟར་འདོད་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་སྐབས་དོན་བཤད་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་ཐུན་མོང་དུ་འགོད་པ་དང་། ཡང་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་རེ་རེ་ཁོ་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་ནུས། སེམས་བསྐྱེད་རིགས་མཐུན་རྫས་ཐ་དད་པ་མང་བོ་ནི་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་། སེམས་བསྐྱེད་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོ
Chinese
通过发心获得圆满菩提之方式的辩答断疑，母经之意部分精华。 通过发心获得圆满菩提之方式的辩答断疑，母经之意部分精华。 通过发心获得圆满菩提之方式的辩答断疑，名为母经之意部分精华之论著。 纳摩曼殊廓喀雅（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 轮回涅槃诸法性， 本来即空然诸作业， 无违皆合如是狮吼声， 示现能仁顶礼彼。 胜母般若波罗蜜多三， 隐义显说深奥义， 解释车轨二大论师与， 第二胜者皆顶礼。 此处于母经诸经中，发心生起大菩提之方式，辩答所作之义，至尊弥勒于现观庄严论中，心乃前者菩提，非异后者亦非，如灯之譬喻般，深奥之法乃八相。 如是摄略所说之意，随顺集经而以信心解说，于此有三，总说于业断常之方式，解释正文，以及解释其余之义。 初者有二，诤论与答复。 初者，我等导师之随行者等，乃由善不善因，果报乐苦无误而生，异熟现法受报虽有，然多半于后世与后世之后等成熟而如是认为，某些业与自之异熟果之间，纵然多劫亦可隔断而如是认为，经中云，有情诸业者，百劫亦不亡，聚合时节至，成果定成熟。 如是所说故。 那么，如是前后之业，彼等在真实产生自果之前，是不灭而住留，还是在产生自果之前坏灭而无有呢？ 初者不应理，若如是，则彼等业将成常，故任何时候皆不应理，因为，总的来说，一切有为法，在自成立之时，不会停留于第二刹那之刹那性故。
English
The Essence of a Portion of the Meaning of the Mother Sutra: Refuting Objections and Resolving Doubts on How to Attain Complete Enlightenment Through Generating Bodhicitta. The Essence of a Portion of the Meaning of the Mother Sutra: Refuting Objections and Resolving Doubts on How to Attain Complete Enlightenment Through Generating Bodhicitta. Herein is the treatise entitled "The Essence of a Portion of the Meaning of the Mother Sutra: Refuting Objections and Resolving Doubts on How to Attain Complete Enlightenment Through Generating Bodhicitta." Namo Manjughoshaya. All phenomena of samsara and nirvana, by their very nature, are primordially empty, yet all actions and activities are consistent and fitting, so says the lion's roar. To the capable lord who teaches, I pay homage. To the three Mother Prajnaparamitas, the hidden meaning, the profound meaning of the direct teaching, to the two great chariot expositors, and to the second Victor, I pay homage. Here, regarding how to generate great enlightenment through generating bodhicitta from the Mother Sutras, the meaning of the objections made, the venerable Maitreya, in the Ornament of Clear Realization, said in brief: "The mind is not enlightened by the former, nor is it different by the latter. Like the example of a lamp, the profound dharma is eightfold." As such, the meaning of what was summarized is explained with faith in accordance with the Condensed Sutra. There are three parts to this: generally showing how to abandon permanence and annihilation in relation to karma, explaining the main topic, and explaining the remaining meaning. The first has two parts: the debate and the answer. The first is: We, the followers of the teacher, believe that from virtuous and non-virtuous causes, pleasant and painful results arise without error. Although it is possible to experience maturation in this very life, it is mostly believed that it matures in future lives and future lives after that. It is also believed that there can be a separation of many eons between some actions and their ripened fruit. As the sutra says: "The actions of sentient beings are not lost even in a hundred eons. When they come together and the time arrives, they will surely ripen into fruit." So it is said. Well then, do those earlier and later actions remain undestroyed until they actually produce their results? Or do they perish and cease to exist before producing their results? The former is unreasonable, because if that were the case, those actions would have to become permanent, which is never reasonable, because, in general, all compounded things are momentary, not remaining for a second moment after their self-establishment.
Chinese
是常恒的。特别是，造业者的众生，由于生死的次第，他们先前积累的业，也随着每一个刹那而坏灭，没有常恒存在的可能。如果按照后一种观点，也是不合理的。如果业在自己造作的第二个刹那就坏灭消失，那么就会变成断灭，因此，后来在业已不存在的情况下，从那业中产生异熟果是不合理的。如是争论。第二，对于那个争论的答复，需要像《父子相见经》中佛陀亲自广说的那样去理解。对于那个争论的答复，关于业和因果避免常断二边的方式，我已经在其他地方稍微详细地阐述过了，所以不再赘述。如果仅仅引用像那样对于争论的答复，圣者龙树所著的论述方式，如《中观根本慧论》中所说：如果成熟时中间存在，那业就会变成常恒；如果灭尽，灭尽之后，如何产生果？如是争论。答复也是在那部论中：苗芽等相续是什么？从种子中显现。即使业已灭尽，经过长久的时间，也要知道从果中真实产生。如是说。从梦中见到所缘的境，醒来时愚者也会生起贪执。同样，从灭尽且自性不存在的业中，也会有果产生。如是说。那部论的意义，在后来的论释中也说：造业之后，必须承认那个业是灭尽的。如是说。从自性存在的业灭尽之后，也会有业的果产生。如是说，显示了从坏灭中产生果。如是，业的生灭虽然自性不存在，但在名言中是合理的，需要如此理解。第二，解释当下的意义，分为两部分：共同提出争论，以及分别解释。第一部分是：菩萨不可能通过世俗和胜义两种菩提心来获得圆满的菩提，因为那两种发心的前后刹那，仅仅依靠每一个都无法成佛。种类相同、体性不同的众多发心不可能同时产生。前后相续的发心不可能同时聚集。
English
is permanent. In particular, sentient beings who accumulate karma, due to the order of birth and death, their previously accumulated karmas also perish with each moment, and there is no possibility of permanent existence. If we follow the latter view, it is also unreasonable. If karma perishes and disappears in the second moment after it is created, then it will become annihilation. Therefore, it is unreasonable for the ripening fruit to arise from that karma later when the karma no longer exists. Thus they argue. Secondly, the answer to that argument needs to be understood as the Buddha himself extensively explained in the Sutra of the Meeting of Father and Son. In response to that argument, I have already explained in detail elsewhere how to avoid the extremes of permanence and annihilation in karma and cause and effect, so I will not repeat it here. If we only cite such a response to the argument, the way of arguing by the Holy Nagarjuna, as stated in the Root Wisdom of the Middle Way: If it exists in the middle of the ripening time, then that karma will become permanent; if it is exhausted, after it is exhausted, how will it produce fruit? Thus they argue. The answer is also in that treatise: What is the continuum of sprouts and so on? It appears from the seed. Even if the karma has been exhausted, after a long time, you must know that it truly arises from the fruit. It says. From seeing the object of focus in a dream, even when awake, fools will generate attachment. Similarly, from karma that is exhausted and does not exist in its own nature, there will also be fruit produced. It says. The meaning of that treatise is also stated in the later commentary: After creating karma, it must be admitted that that karma is exhausted. It says. After the karma that exists in its own nature is exhausted, there will also be the fruit of karma produced. It says, showing that fruit arises from destruction. Thus, although the arising and ceasing of karma does not exist in its own nature, it is reasonable in conventional terms, and it needs to be understood in this way. Secondly, explaining the meaning of the present context is divided into two parts: presenting the argument in common, and explaining it separately. The first part is: It is impossible for a Bodhisattva to attain perfect enlightenment through the two Bodhicittas of conventional and ultimate truth, because the previous and subsequent moments of those two Bodhicittas, relying on each one alone, cannot attain Buddhahood. Many Bodhicittas of the same kind but different entities cannot arise simultaneously. Successive Bodhicittas cannot gather together at the same time.