Tibetan
བསྙེན་ཡིག་རིན་ཆེན་ཕྲེང་མཛེས། བསྙེན་ཡིག་རིན་ཆེན་ཕྲེང་མཛེས། བསྙེན་ཡིག་རིན་ཆེན་ཕྲེང་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། མ་ལུས་རྒྱལ་བའི་ཡབ་གཅིག་འཇམ་པའི་དབྱངས། །གཏུམ་དྲག་ཁྲོས་པའི་གར་མཛད་གཤིན་རྗེ་གཤེད། །ཞི་ཁྲོ་མི་ཡི་རྣམ་རོལ་ཙོང་ཁ་པ། །རྣམ་གསུམ་དབྱེར་མེད་བླ་མར་གུས་ཕྱག་འཚལ། །འདིར་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དག་གི་བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་ཚུལ་ཡན་ལག་དང་བཅས་འཆད་པ་ལ་གསུམ། སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱེད་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་བསྙེན་པ་དེ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་བླ་མེད་ལྟར་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལྟར་ན་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བསྙེན་པ་ལ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་། དེའི་སྔགས་བཟླ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། སྔ་མ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་རིམ་ཆེན་མོ་ལས། ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྙེན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ངག་བཟླས་ལ་བསྙེན་པའི་མིང་བཏགས་པ་ནི། སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རང་གི་ཐོབ་བྱའམ་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྷ་དེ་དང་ཁད་ཉེ་བར་བྱེད་བས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱིར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་ནི་དབང་བསྐུར་མཚན་ཉིད་པ་ཐོབ་པ་ནས་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དེ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དབང་བསྐུར་བ་རབ་གནས་སྦྱིན་བསྲེག་སོགས་བྱར་མི་རུང་ཞིང་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔགས་རིམ་ལས། བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དབང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རང་གིས་རང་ལ་གནོན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། བསྙེན་པ་མེད་ལ་དངོས་གྲུབ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་བཟླས་པ་ཕྲེང་བ་དགོས་པས་དེའི་ཁྱད་པར་ནི། སཾ་བྷུ་ཊི་ལས། ཞི་བ་ལ། ས་དང་མུ་ཏིག་དང་རུས་པ་དང་རྡོ་དང་ནོར་བུ་སོགས་དང་། རྒྱས་པ་ལ། གསེར་དང་དངུལ་དང་ཟངས་དང་བྱི་རུ་དང་ཙནྡན་དང་པདྨའི་ས་བོན་སོགས་དང་། དབང་ལ། གུར་གུམ་ལ་
Chinese
《念诵仪轨宝鬘庄严》。 《念诵仪轨宝鬘庄严》。 《念诵仪轨宝鬘庄严》正文。 遍知诸佛之父文殊菩萨，以暴怒之姿行忿怒业之阎罗敌，寂静与忿怒之相示现人身之宗喀巴，恭敬顶礼无别三尊上师。 此处宣说依怙诸尊之念诵修持法及其支分，分三：总说、别说怖畏金刚之念诵法、以及其余要义。 首先，总的来说，念诵有两种，即共同念诵和殊胜念诵。如《密集金刚后后续》所说：“以共同殊胜之差别，念诵分为二。” 其中，如无上部而言，即观修生起次第和圆满次第之瑜伽；如下三部续而言，则一切有相和无相之本尊瑜伽皆称为念诵。 此外，念诵有观想本尊坛城和念诵其咒语两种，前者是主要的。如《大瑜伽次第》所说：“生起本尊慢和明观是念诵的主要内容。” 然而，口诵被赋予念诵之名，是就总名应用于别名而言。 为何称为念诵？因为能使自己所要获得或成就的本尊与之亲近，故得此名。 一般来说，进入密咒乘之门是从获得具格灌顶开始的。获得灌顶后，必须先进行坛城本尊的念诵。若未先进行念诵，则不能进行灌顶、开光、火供等，且息等事业也难以成就。如《瑜伽次第》所说：“未先进行念诵而进行灌顶等，是自作障碍。”《宝鬘经》中也说：“无念诵则无成就。” 口诵需要念珠，其差别在于：《桑布扎续》中说：寂静法，用土、珍珠、骨头、石头和宝石等；增益法，用黄金、白银、铜、珊瑚、旃檀和莲花籽等；怀爱法，用藏红花……
English
"The Adornment of a Precious Garland of Recitation Instructions". "The Adornment of a Precious Garland of Recitation Instructions". Herein is "The Adornment of a Precious Garland of Recitation Instructions". Homage to the Guru, inseparable from the three, Mañjuśrī, the sole father of all Buddhas; Yamāntaka, who performs the dance of fierce wrath; and Tsongkhapa, who manifests as the peaceful and wrathful in human form. Here, the method of accomplishing the recitation and practice of the deities of the Yidam, along with its branches, will be explained in three parts: a general overview, a specific explanation of the method of reciting Yamāntaka, and additional points. Firstly, in general, there are two types of recitation: common and supreme recitation. As stated in the Later Tantra of the Guhyasamāja Tantra: "Through the distinction of common and supreme, recitation is considered to be of two types." Furthermore, according to the Anuttarayoga Tantra, it refers to the yoga of meditating on both the generation and completion stages. According to the three lower tantras, all yoga of deities with and without signs is called recitation. In addition, recitation involves both meditating on the mandala of the deity and reciting its mantra. The former is the main practice, as stated in the Great Stages of Mantra: "Generating the pride of the deity and clear appearance is the main part of recitation." However, the act of verbal recitation is named recitation in the sense that a general term is applied to a specific instance. Why is it called recitation? It is so called because it brings one closer to the deity that is to be attained or accomplished. Generally, the gateway to the Mantrayana is from obtaining a qualified empowerment. After obtaining that, it is necessary to first perform the recitation of the deities of the mandala. Without doing so, it is not permissible to perform empowerment, consecration, fire offerings, etc., and it is difficult to accomplish peaceful and other activities. As stated in the Stages of Mantra: "Engaging in empowerment, etc., without prior recitation is like suppressing oneself." Also, in the Garland it is said: "Without recitation, there is no accomplishment." Verbal recitation requires a rosary, and its distinctions are as follows: In the Saṃbhuṭi Tantra, it says: For pacifying, use earth, pearls, bones, stones, and jewels, etc.; for increasing, use gold, silver, copper, coral, sandalwood, and lotus seeds, etc.; for subjugating, use saffron...
Tibetan
སོགས་པའི་དྲི་བཟང་ལས་བྱས་པ་དང་། དྲག་པོ་ལ། རཀྴ་དང་ལུང་ཐང་དང་། མི་རུས་སོགས་ལས་བྱ་བར་བཤད་ལ། ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཤིས་པ་ནི་བོ་དེ་ཙེ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས། ཞི་རྒྱས་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་ལ། །བོ་དེ་ཙེ་ནི་ལས་ཀུན་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ནི། སྤྱིར་ཁ་སྦྱོར་ལས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལྔ་བཅུ་སྟེ། དབང་ལ་དེ་ཡི་ཕྱེད་ཉིད་དོ། །བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ནི་ཞི་བ་ལ། །དེ་བཞིན་རྒྱས་ལ་ལྷག་པ་བརྒྱད། །མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཉིད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དམིགས་བསལ་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྔགས་རིམ་ལས། ཕྲེང་སྐུད་དང་། ཕྲེང་བ་རབ་གནས་རྒྱས་པར་བྱ་ཚུལ་ཡང་བཤད་ལ། བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རབ་གནས་བསྡུས་པ་ནི། རང་རང་གི་གསུང་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །ནོར་བུ་རྒྱས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་ནས་འབྱུང་བའི། ༀ་རུ་ཙི་ར་མ་ཎི་པྲ་ཝརྟ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་འདི་ནང་པར་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་ཕྲེང་བ་ལ་བཏབ་ན་འགྱུར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་བཤད་པས། སྤྱིར་སྔགས་གང་བཟླ་བའི་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་བྱས་ན་ལེགས་ལ། ཁ་སྦྱོར་སོགས་ལས་ༀ་པ་དེ་པ་དེ་མ་ཧཱ་ཛྙཱ་ནཾ་སརྦ་བུདྡྷ་མ་ཧཱ་བྷ་བེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧོ་ཧོ་ཧོ་ཨཱཿཁ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླས་ནས་ཕྲེང་བ་བྱིན་བརླབ་བྱ་བའི་ཚུལ་ཡང་བཤད་དོ། །འདྲེན་ཚུལ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཞི་བ་ལ་ནི་མཛུབ་མོར་བཞག །རྒྱས་ལ་གུང་མོར་དགལ་བར་བྱ། །ཅེས་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ནའང་། ལག་ལེན་ལ་ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སྲོལ་ཆེར་མི་སྣང་ངོ་། །བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་མངོན་རྟོགས་རྒྱས་བསྡུས་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ནི། སྔགས་རིམ་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་བཀོད་ན། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ཐུན་བཞིར་བྱ་བར། ཀྱཻ་རྡོར་དང་མངོན་བརྗོད་བླ་མ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་དང་མདོ་བསྲེ་སོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལས་གསུངས་ལ། ཐུན་བཞི་ནི་ཛ་ལན་དྷ་རི་པས། ཐུན་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐོ་རངས་དང་ཉི་མ་གུང་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་མཚན་མོ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་སྨན་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པས་ཐུན་བཞིའི་བྱེད་ཚུལ་དེ་ལྟར་རོ། །ཐུན་དང་པོ་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ཐུན་གཞན་གསུམ་ལ་རྒྱས་བསྡུས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱ་བའམ་མི་བྱ་སྙམ་ན། ལྭ་བ་པས། ཐུན་དང་པོ་ལ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་སྤྱད་ནས་གུང་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཐུན་མཚམས་ལ་རང་ཉིད་འོད་དུ་གྱུར་པ་ཧཱུཾ་དུ་གྱུར་ཏེ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོ
Chinese
以及其他由妙香制成的东西。对于猛烈的行为，据说要用罗刹、隆塘和人骨等制成。对于一切事业共同吉祥的是菩提子，因为经中说：息增怀伏和现行中，菩提子能作一切事。数量方面，一般在《合续》中说：明咒的修法有五十种，怀业是它的一半。息法是一百，增法同样增加八，现行是十六。就像这样说的，没有特别的规定。此外，在《明咒次第》中，还讲述了念珠线和念珠如何盛大地加持。在无上瑜伽部中，简略的加持是，将各自的语转化为金刚。从诺布增广的无量宫中出现的“嗡 茹吉惹 玛尼 扎瓦达耶 吽”，如果早上念诵七遍并加持念珠，据说转变非常大。一般来说，在念诵任何明咒的开始都这样做是好的。在《合续》等中，也有念诵“嗡 巴德 巴德 玛哈嘉纳 萨瓦 布达 玛哈 巴瓦耶 吽 吽 吽 霍 霍 霍 阿 卡 梭哈”来加持念珠的方法。持念的方法是，在《金刚空行》中说：息法放在食指上，增法用中指拨动。虽然有这样的说法，但在实践中似乎没有特别这样做。念诵前如何进行广略的现观呢？如果按照《明咒次第》中出现的那样安排，那么，经中说要做四座，在《胜乐金刚》和《现观庄严论》等许多续部和混合经部等的许多论典中都有讲述。四座是指，扎兰达日巴说：名为四座加持的次第是，早晨、中午、下午和夜晚，这是修习的次第。正如药师所说的那样，四座的进行方式就是这样。如果想知道，第一座在早晨按照之前所说的那样做完后，其他三座是否应该有广略的差别，拉瓦巴说：第一座应用所有仪轨，中午和下午的座间，自己化为光，化为吽，完全融入其中，成为所依和能依的坛城。
English
And other things made from fine fragrances. For fierce actions, it is said to be made from rakshas, lung thang, and human bones, etc. For all actions, the common auspicious thing is Bodhicitta, because it says in the same text: In pacifying, increasing, subjugating, and accomplishing, Bodhicitta performs all actions. Regarding the number, generally in the "Union Tantra" it says: There are fifty practices of mantras, subjugation is half of that. One hundred for pacifying. Similarly, eight more for increasing. Sixteen for accomplishing. It is as it is said, and there is no specific determination. Furthermore, in the "Mantra Sequence," it also explains how to expand the consecration of the rosary thread and the rosary. In the context of the Unsurpassed, the abbreviated consecration is explained as transforming one's own speech into a vajra. From the immeasurable palace of the expanding jewel, the mantra "Om Rutsi Ra Mani Prawartaye Hum," if recited seven times in the morning and applied to the rosary, it is said that the transformation is very great. Generally, it is good to do this at the beginning of reciting any mantra. In the "Union Tantra" and others, there is also a method of blessing the rosary by reciting "Om Pate Pate Maha Jnanam Sarva Buddha Maha Bhave Hum Hum Hum Ho Ho Ho Ah Kha Svaha." The method of holding it is, in the "Vajra Dakini" it says: For pacifying, place it on the index finger. For increasing, move it with the middle finger. Although it appears as such, in practice, it does not seem that this distinction is made much. How to perform the extensive and concise Abhisamaya before recitation is arranged as it appears in the "Mantra Sequence." In that same text, it says: For that, one should do four sessions. It is taught in many tantras such as "Hevajra" and "Abhisamayalankara," and many treatises such as sutra mixtures. The four sessions are, Jalandharipa says: The sequence called the four-session blessing is: dawn, noon, afternoon, and night, which is the sequence of meditation. As explained by Menyaksha, the method of performing the four sessions is like that. If one wonders whether or not to make a distinction between extensive and concise for the other three sessions after doing the first session in the morning as previously explained, Lawapa says: In the first session, apply all the rituals, and in the intervals of the noon and afternoon sessions, one's self transforms into light, transforms into Hum, and completely merges into it, becoming the mandala of the support and the supported.