Tibetan
་སྒྲོས་བྲག་ཟད་པར་མཐོང་སྟེ། ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་མཚན་མ་མ་བྱུང་བས་སྐྱོ་སྟེ། ཕྱིན་པ་ན། ཁྱི་མོ་རོ་སྨད་འབུས་གཞིགས་པ། རོ་སྟོད་ཟུགས་ཞིང་ཟ་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་ལྷག་པར་སྐྱེས་ཏེ། བསལ་ན་འབུ་འཆི། མ་བསལ་ན་ཁྱི་མོ་འཆི་བར་སྣང་བས། རང་གི་ལུས་ལས་ཤ་བཅད་དེ། དེར་འབུ་བསལ་སྙམ་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ཨ་ཙེན་ཏ་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་ཏེ། གསེག་ཤང་གཏེང་བར་བཅུག་ནས། གསེར་གྱི་སྤུ་གྲི་གཡར་ཏེ། རང་གི་ལུས་ལས་ཤ་བཅད། ལག་པས་བླངས་ན་ཤི་ཡིས་དོགས་ཏེ། སྤྱན་བཙུམས་སྟེ། ལྗགས་ཀྱིས་བླང་སྙམ་པ་དང་། ཁྱི་མེད་པར་རྗེ་བཙུན་འོད་དང་བཅས་པ་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་ཡབ་ཅིག་བདག་གི་སྐྱབས། །ངལ་བརྒྱས་འབད་ཀྱང་འབྲས་མ་མཆིས། །ཅི་ཕྱིར་ཆར་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོའི་དཔུང་། །གདུང་བས་བསྲེགས་ཏེ་སྐོམ་ཚད་འབབ། །བདག་གིས་དེ་ཙམ་བསྒྲུབས་ཀྱང་རྟགས་ཙམ་མ་བྱུང་ན། ཐུགས་རྗེ་རེ་ཆུང་ཞེས་འཁངས་པས། རྗེ་བཙུན་གྱིས། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུང་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱོན་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་། །ང་དང་པོ་ནས་ཡོད་དེ། ཁྱོད་རང་གི་སྒྲིབ་པས་མ་མཐོང་ལ། ད་ལྟ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་སྒྲིབ་པ་དག་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་པར། ཁྱོད་རང་ང་ཕྲག་གོང་དུ་ཁུར་ལ་སྟོན་ཅིག་གསུང་ནས་བསྟན་པས། མཐོང་བ་མ་བྱུང་བས། དེར་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཁྱོད་ཅི་འདོད་གསུང་བ་ལ་ཐེག་ཆེན་དར་བར་ཞུ་འཚལ་བྱས་པས། ངའི་ཆོས་གོས་ལ་འཇུས་ཤིག་གསུང་ནས། དགའ་ལྡན་དུ་བྱོན་ཏེ་ལྷའི་གྲོ་སྐད་གཅིག །མི་ལོ་ལྔ་བཅུའམ། ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བཞུགས་པར་འཆད། ས་སྡེའི་སྣ་མཆན་ལས། ཟླ་བ་དྲུག་བཞུགས་ཏེ་གསན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེར་ཡུམ་གྱི་མདོ་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཆེན་པོ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་མང་དུ་གསན་ནོ། །དེ་དག་གི་དོན་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་ཞུས་པས་བྱམས་ཆོས་ལྔ་བརྩམས་སོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་སེང་བཟང་ལ་སོགས་པ་འདོད་ལ། གནད་ཀྱི་ཟླ་ཟེར་ལས། བཀའ་བསྡུས་པའི་རྗེས་ལ་དུས་དེར་གནས་པ་ཉིད་ནས་མཆོག་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་པར་དཀའ་ལ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས། ཐུགས་རྗེ་དེ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་འཕགས་པ་བྱམས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་ཀྱི། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཞུས་ནས་དུས་ཕྱིས་བྱས་ཟེར་བ་ནི། སེང་གེ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སྟེ་སྔོན་དུ་བྱས་པ་ལ
Chinese
看到石洞已经耗尽，十二年中精进修行却未出现任何征兆，感到沮丧，于是离开。途中，看到一只母狗下半身被虫啃食，上半身腐烂且被吞噬，心中生起极大的悲悯。如果清除虫子，虫子会死；如果不清除，母狗会死。于是他想从自己的身上割肉，来清除虫子。他前往名叫阿赞达的城市，进入一个铁匠铺，借了一把金剃刀，从自己的身上割肉。他担心用手拿会使虫子死去，于是闭上眼睛，想用舌头去舔。这时，母狗消失了，他看到了带着光芒的至尊者。他说：“哎呀，父亲啊，我的救护者！虽然历经百般辛苦努力，却没有获得任何成果。为什么慈悲的雨云，却降落在被痛苦燃烧而干渴的海洋中？我做了这么多，却没有出现任何征兆，您的慈悲心真是太小了。”至尊者说：“即使天神降下雨水，不好的种子也不会发芽。即使诸佛降临，没有福分的人也无法体验到美好。我从一开始就存在，只是因为你自己的业障而看不到我。现在，因为你生起了伟大的慈悲心，业障得以清除，所以才能看到我。为了证明这一点，你把我扛在肩上，展示给大家看看。”但他却无法看到，于是他相信了。至尊者问他想要什么，他说希望大乘能够弘扬。至尊者说：“抓住我的法衣。”于是他们前往兜率天，听到一声天神的欢呼。据说他在那里住了五十年或五十三年。在《土地品释》中说，他在那里住了六个月并听闻佛法。在那里，他听闻了《母经》等经典、《瑜伽师地论》以及许多大乘经典。他请求撰写阐释这些经典意义的论著，于是他撰写了慈氏五论。这是善狮子等人的观点。在《要义月光》中说，在经典结集之后，从那时起，这些经典极其深奥，难以理解和证悟，为了证悟这些慈悲，圣者弥勒以《现观庄严论》的偈颂形式的论著来阐明。说圣者无著请求并后来才完成，这是善狮子等人的错误，实际上是之前就完成了。
English
Seeing that the stone cave was exhausted, and having practiced diligently for twelve years without any signs appearing, he felt discouraged and left. On the way, he saw a female dog whose lower body was being eaten by worms, and whose upper body was decaying and being devoured. He felt great compassion. If he removed the worms, the worms would die; if he didn't remove them, the dog would die. So he thought of cutting flesh from his own body to remove the worms. He went to a city called Atzenda, entered a blacksmith's shop, borrowed a golden razor, and cut flesh from his own body. He was afraid that if he picked them up with his hand, the worms would die, so he closed his eyes and thought of licking them off with his tongue. At that moment, the dog disappeared, and he saw the Lord with light. He said, "Alas, Father, my protector! Although I have strived with a hundred hardships, I have not achieved any results. Why does the compassionate rain cloud fall on the ocean that is burned by suffering and thirst? I have done so much, but no signs have appeared. Your compassion is so small." The Lord said, "Even if the king of gods sends down rain, bad seeds will not sprout. Even if the Buddhas appear, those without merit will not experience goodness. I have been here from the beginning, but you could not see me because of your own obscurations. Now, because you have generated great compassion, your obscurations have been purified, and you can see me. To prove this, carry me on your shoulders and show me to everyone." But he could not see, so he believed. The Lord asked him what he wanted, and he said that he wished for the flourishing of the Mahayana. The Lord said, "Hold onto my Dharma robe." Then they went to Tushita Heaven, and heard a cry of joy from the gods. It is said that he stayed there for fifty or fifty-three years. In the "Commentary on the Earth Chapter," it says that he stayed there for six months and listened to the Dharma. There, he heard the Sutras of the Mother and the Great Treatise on the Stages of Yoga Practice, and many Mahayana Sutras. He requested to compose treatises explaining the meaning of these sutras, so he composed the Five Treatises of Maitreya. This is the view of Master Senge Zang and others. In the "Essence of Moonlight," it says that after the compilation of the scriptures, from that time on, these scriptures were extremely profound, difficult to understand and realize, and in order to realize this compassion, the Holy Maitreya clarified them with the treatise in verse form of the Ornament for Clear Realization. To say that the Holy Asanga requested it and it was completed later is a mistake of Senge Zang and others; it was actually completed earlier.
Tibetan
ས་བཤད་ཅེས་པ་ནི། གཞན་དག་གིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པ་ནི་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱང་། བྱམས་པས་མཛད་པར་འདོད་ཅེས་གྲགས་ཀྱང་། ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་མཛད་པ་རྣམས་གསན་ཏེ། མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དམ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ས་སྡེ་ལྔ་དང་། དེའི་དོན་སྡུད་པ་སྡོམ་རྣམ་གཉིས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཞེས་བཤད་པས་ཐུན་མོང་དུ་མི་འཐད་ཟེར་ཡང་། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གའི་དོན་སྟོན་པ་མི་འགལ་ཏེ་ས་སྡེ་བཞིན་ནོ། །བྱམས་ཆོས་ལྔ་ཡང་ཡི་གེར་བཀོད་དེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དང་ཡུམ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་ངེས་བརྩམས། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པ་དང་། མདོ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་སོགས་མཛད་ཅིང་ས་གསུམ་པ་བརྙེས་པས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་ཆུང་གི་བཤད་པ་ཚིག་གསལ་དུ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་ཀྱང་དབྱིག་གཉེན་གདུལ་བའི་དོན་དུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་རྒྱན་ལས། བྱམས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱང་ནི་བཞེད་པ་ཡི། །ཚད་མ་ལུང་དང་ལྡན་པ་ཡི། །བདེན་པ་གཉིས་ནི་འདིར་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། བྱམས་པ་ནི་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཐོགས་མེད་ནི་ས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་སའི་སྟོད་འགྲེལ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །ཆོས་རྒྱུན་ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་བདུད་རྩིའི་ཆོས། །འཕགས་པ་མི་ཕམ་ཞལ་གྱི་བུམ་པ་ནས་བླུགས་པ། །གསན་པའི་སྙིམ་པས་གསོལ་བ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྡུ་བའི་མཇུག་ཏུ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་བདག་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱོན་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྙེས་པ་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་རྙོག་པ་མེད་པ་སྤྱི་བོས་ལེན་པར་མཛད། ཅེས་བཤད་པས་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ཚོགས་ལམ་ན་ཡོད་པས་འཕགས་པ་མིན་ཡང་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མི
Chinese
所谓“地论”是指，说是“属于其他人”。寂天论师虽然也著有《阿毗达磨集论》，但据说认为是由弥勒所著。普遍流传的是听闻了弥勒所著的五部法，然后前往人间。撰写了《瑜伽师地论》等大乘的论藏，或者说是确定三藏的广大的论典五部地论，以及汇集其意义的二种总摄。因此，《阿毗达磨集论》是大乘共同的总摄。有些人说阿跋耶论师说《阿毗达磨集论》是大乘的论典，因此不适合共同，但没有过失。虽然是大乘的论典，但显示三乘的意义并不矛盾，就像五部地论一样。弥勒五法也记录成文字，撰写了显示《现观庄严论》和《般若经》意义的《现观庄严论释》。还著有《宝性论》的注释和《解深密经》的注释等，由于获得了三地，因此对佛法做出了贡献。《释论小疏》的明晰释中说，论师无著虽然获得了三地光明，但为了调伏世亲而示现为唯识。以及《唯识庄严论》中说：弥勒和无著所说，龙树也赞同的，具有量和教证的，二谛在此宣说。此处的注释中说：弥勒是十地的菩萨。无著是安住于三地的菩萨。龙树是安住于初地的菩萨。有些人说在《地论》的上部注释中说：为了利益一切世间，名为无著。以法流三摩地的力量所引来的甘露之法。从圣者弥勒的口中倾注而出。以听闻的合掌而接受，向他顶礼。以及在《摄类学》的结尾说：圣者无著超越了自和他宗的宗派大海，获得了法流三摩地的殊胜，以头顶接受了圣者弥勒的无垢莲足。这样说了安住于法流三摩地，由于他在资粮道上，因此不是圣者，但以因称果
English
The so-called "Treatise on the Grounds" means, it is said, "belonging to others." Although Master Śāntipa also composed the *Abhidharmasamuccaya*, it is said that it is believed to have been composed by Maitreya. It is widely known that he listened to the five dharmas composed by Maitreya and then went to the human realm. He wrote the great treatises of the Mahāyāna, such as the *Yogācārabhūmi-śāstra*, or the extensive treatises establishing the three pitakas, the five sections of the Grounds, and the two summaries that gather their meanings. Therefore, the *Abhidharmasamuccaya* is a common summary of the Mahāyāna. Some say that Master Abhaya said that the *Abhidharmasamuccaya* is a Mahāyāna treatise, so it is not suitable for common use, but there is no fault. Although it is a Mahāyāna treatise, it is not contradictory to show the meaning of the three vehicles, just like the five sections of the Grounds. The five dharmas of Maitreya were also written down, and the *Abhisamayālaṃkāra-vṛtti* was composed, which shows the meaning of the *Abhisamayālaṃkāra* and the *Prajñāpāramitā*. He also composed commentaries on the *Ratnagotravibhāga* and commentaries on the *Saṃdhinirmocana-sūtra*, and because he attained the third ground, he contributed to the teachings. In the clear explanation of the *Commentary on the Smaller Commentary*, it says that Master Asaṅga, although he attained the third ground of radiance, manifested as Mind-Only in order to subdue Vasubandhu. And in the *Mind-Only Ornament*, it says: What Maitreya and Asaṅga said, and Nāgārjuna also approved, endowed with valid cognition and scripture, the two truths are declared here. In the commentary here, it says: Maitreya is a bodhisattva of the tenth ground. Asaṅga is a bodhisattva abiding on the third ground. Nāgārjuna is a bodhisattva abiding on the first ground. Some say that in the upper commentary of the Grounds, it says: For the benefit of all the world, he is called Asaṅga. The nectar of dharma drawn by the power of the dharma stream samādhi. Poured from the vase of the face of the noble Maitreya. I prostrate to him who is offered with the palms of listening. And at the end of the *Compendium of Explanations*, it says: The noble Asaṅga crossed the ocean of the tenets of self and others, attained the excellence of the dharma stream samādhi, and took the stainless lotus feet of the noble Maitreya on his head. Thus, it is said that he abides in the dharma stream samādhi, and because he is on the path of accumulation, he is not a noble one, but calling the result by the name of the cause.