Tibetan
་དང་མི་འགལ་བ་དང་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བ་ནི་བརྒལ་ལན་ལས་ཤེས་པས། སྒྲ་ལ་བརྒལ་བ་དང་དོན་ལ་རྒོལ་བའི་རྒོལ་བ་བཀོད་ནས་དེའི་དོན་ལན་གྱིས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་འཆད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དང་། དགོས་པའི་དབང་གིས་དང་། འཇུག་པའི་དབང་གིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་བརྟུལ་གསུམ་ལ་བསྡུས་འབྲིང་རྒྱས་པར་འཆད་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གསུངས་པ་བཞིན་དང་། རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་དང་། དོན་གཉེར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བཤད་བྱ་ཅི་རིགས་པར་སྟོན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཆེད་ཀྱི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཁྱོད་ལ་གསོལ་འདེབས་ན། །རབ་རྒྱས་བདག་གིས་མ་བསླབས་ཞེས། །ཐོག་མར་ཚིག་དེ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཁྱོད་ནི་ཤེས་ཤིང་མཁས་ཡིན་ན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་མདུན་དུ་ནི། །བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བཤད་ནུས་ཞེས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། །འཕྲལ་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ཡི། །སྣོད་ལ་བརྟག་པ་བྱས་ནས་བྱ། །གལ་ཏེ་སྣོད་ནི་ཤེས་གྱུར་ན། །གསོལ་མ་བཏབ་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ། །འཁོར་ནི་མང་པོ་འཁོད་ནང་དུ། །གལ་ཏེ་ངན་ཚུལ་ངན་མཐོང་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་མི་བཤད། །སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་ཆུང་ཞིག་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་གནས་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་གཏམ་གྱིས་ཤིག །གལ་ཏེ་སྡིག་འདོད་ཆུང་གྱུར་ཅིང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་མང་གྱུར་ལ། །གཉེན་པོ་རྙེད་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དགོས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་ཅི་རིགས་པར་འཆད་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི། སྦྱོར་བ་ལ་བཀོད་པ་བཤམས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདུད་ཚར་བཅད་ཅིང་འཁོར་ལ་བྱམས་པས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་གསུམ་མོ། །དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། མཁས་པ་དུས་སུ་སེམས་པར་བྱེད་པ་ན། །ཁང་བུར་ཞུགས་ཏེ་དེ་བཞིན་སྒོ་བཅད་ནས། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚུལ་བཞིན་བལྟ། །ལངས་ནས་ཞུམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤོད། །མཁས་པ་བདེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར། །བདེ་ལ་འདུག་ནས་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱང་སྟོན། །གཙང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །ཡངས་པའི་སྟན་ནི་རབ་ཏུ་བཤམས་བཏིང་སྟེ། །བཟང་པོའི་ཚོན་གྱིས་ལེགས་པར་ཁ་བསྒྱུར་པ། །ཆོས་གོས་གཙང་མ་
Chinese
因为通过辩论可以知道前后不矛盾，与（其他观点）不相违背。所以在文字上进行辩论，在意义上进行反驳，通过对意义的回答来确定，然后进行讲解。第三，根据所化众生的根器，根据需要，根据入门的方式进行讲解。第一，将根器分为利根、中根、钝根三种，分别讲解简略、中等、广繁，就像佛陀所说的广、中、略三部经一样。根据种姓的差别，宣讲大乘和小乘的法，根据求法者的不同，宣讲各种应讲的内容。《三昧王经》中说：为了布施佛法，如果他们向您祈请，首先要说：“我没有学过广繁的法。”您既有智慧又精通，在大菩萨面前，我怎么能讲呢？您应该这样说。不要立刻就讲，要观察法器之后再讲。如果知道是法器，即使不祈请也要讲。在许多眷属聚集的地方，如果看到行为不好、见解不正的人，就减少您的资具，不要讲法，而要赞叹布施。如果有人欲望很小，安住在清净的戒律中，您要生起慈悲心，用减少资具的话语来开导他。如果作恶的欲望很小，具有戒律的人很多，当获得对治的时候，就要赞叹戒律。就像这样宣讲。 第二，确定以需求为目的的差别的特征，并讲解各种修行实践。第三，分为加行、正行、结行三个部分。加行包括陈设布置，向三宝祈祷，降伏魔众，以及慈爱遍布眷属三个方面。《妙法莲华经》中说：智者在适当时机思考时，进入房间，像那样关上门，如理观察所有这些法。起身，以无畏的心宣说。智者将恒常安住在安乐中，安住在安乐中，也像那样宣说佛法。在清净悦意的处所，妥善地铺设宽广的坐垫，用美好的色彩巧妙地装饰，穿着干净的法衣
English
Because contradictions and inconsistencies can be known through debate. Therefore, one should debate in terms of words and refute in terms of meaning, and determine the meaning through answering, and then explain. Third, it is explained according to the capacity of the disciples, according to the need, and according to the way of entering. First, the faculties are divided into three types: sharp, medium, and dull, and they are explained in brief, medium, and extensive ways, just as the Buddha taught the three sutras: extensive, medium, and concise. According to the differences in lineage, the teachings of the Great and Small Vehicles are taught, and according to the differences in seekers, various teachings are shown. In the Samadhiraja Sutra, it says: For the sake of giving the Dharma, if they request you, first say, "I have not learned the extensive teachings." You are wise and knowledgeable, how can I speak in front of the great Bodhisattva? You should say that. Do not speak immediately, but examine the vessel first. If you know it is a vessel, speak even if you are not requested. In a place where many retinues are gathered, if you see people with bad behavior and wrong views, reduce your possessions and do not teach the Dharma, but praise generosity. If someone has little desire and abides in pure morality, you should generate a compassionate mind and guide them with words of reducing possessions. If the desire to do evil is small and there are many who possess morality, when the antidote is found, praise morality. As it is said. Second, the characteristics of the difference in pursuing the purpose are determined, and various practices are explained. Third, there are three parts: preliminary, main, and concluding. The preliminary includes arranging the setting, praying to the Three Jewels, subduing the demons, and spreading love to the retinue. In the Lotus Sutra, it says: When a wise person thinks at the right time, he enters the room and closes the door in that way, and properly observes all these dharmas. Rise up and speak with a fearless mind. The wise will always abide in happiness, and abiding in happiness, he will also teach the Dharma in that way. In a clean and pleasant place, a wide cushion is well arranged and spread out, skillfully decorated with beautiful colors, wearing clean Dharma robes.
Tibetan
དེས་ནི་རབ་བགོས་ནས། །རྔུལ་གཟན་ནག་པོ་དེ་བཞིན་བཤམས་བྱས་ལ། །ཤམ་ཐབས་ཆེ་ཚད་ལེགས་པར་རབ་བགོས་ནས། །བཅོས་བུའི་རས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ལེགས་བཏིང་བ། །རྐང་རྟེན་བཅས་པའི་ཁྲི་ལ་རབ་འདུག་ཅིང་། །རྐང་པ་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ་སྟེང་འཛེགས་ནས། །གདོང་དང་བཞིན་གྱི་མདངས་ནི་རབ་སྣུམ་ཞིང་། །ཆོས་ཀྱི་སྟན་དེ་ལ་ནི་རབ་འདུག་ནས། །སེམས་ཅན་ལྷགས་པ་རྩེ་གཅིག་གྱུར་རྣམས་ལ། །གཏམ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན། །དགེ་སློང་དག་དང་དགེ་སློང་མ་དག་དང་། །དགེ་བསྙེན་རྣམས་དང་དགེ་བསྙེན་མ་དག་དང་། །རྒྱལ་པོ་དག་དང་རྒྱལ་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་། །མཁས་དེས་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ནི། །སྣ་ཚོགས་དོན་ལྡན་སྙན་པའི་གཏམ་ཡང་སྟོན། །ལེ་ལོ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་རབ་སྤངས་ནས། །སྐྱོ་བ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་མི་བྱ། །མཁས་པས་མི་དགའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །བྱམས་པའི་སྟོབས་ནི་འཁོར་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་ཆོས་མཆོག་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །མཁས་པ་དེས་ནི་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཔེས། །འཁོར་རྣམས་མགུ་ཞིང་དེ་བཞིན་དགའ་བར་བྱེད། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཟས་དང་སྐོམ་དང་བཟའ་དང་བཅའ་བ་དང་། །གོས་དང་མལ་ཆ་ཆོས་གོས་རྣམས་དང་ནི། །ན་བའི་གསོས་སྨན་དག་ཀྱང་མི་བསམ་སྟེ། །འཁོར་རྣམས་ལ་ནི་ཅི་ཡང་མི་སླང་ངོ་། །གཞན་དུ་མཁས་པས་རྟག་ཏུ་བདག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་འདི་དག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཕན་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་གང་བསྟན་པ་དེ། །བདག་གི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀུན་སྙམ་སེམས། །ཞེས་པ་དང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཏདྱ་ཐཱ། ཤ་མེ་ཤ་མེ་ཝ་ཏི། ཤ་མི་ཏ་ཤ་ཏྲུཾ། ཨཾ་ཀུ་རེ། མཾ་ཀུ་རེ། མཱ་ར་ཛི་ཏེ་ཀ་དེ་ཡུ། ཀེ་ཡཱུ་རེ། ཏེ་ཛོ་ཝ་ཏི། ཨོ་ལོ་ཡ་ནི། བི་ཤ་ཐ་ནིརྨ་ལེ་མ་ལཱ་པ་ན་ཡེ། ཁུ་ཁུ་རེ། ཁ་ཁ་གྲ་སེ། གྲ་ས་ནེ། ཨོཾ་མུ་ཁི། པ་རཾ་མུ་ཁི། ཨ་མུ་ཁི། ཤ་མི་ཏྭ་ནི། སརྦ་གྲ་ཧ་བྷནྡྷ་ནཱ་ནེ། ནི་གྲི་ཧི་ཏྭ། སརྦ་པཱ་ར་པྲ་ཝཱ་དི་ན། བི་མུཀྟ་མཱ་ར་པྲ་ཤ། སྠཱ་བི་ཏྭ། བུདྡྷ་མུ་དྲ། ཨཱ་ནུ་ཏ་གྷ་ཏི་ཏཱ། སརྦ་མཱ་རེ། སུ་ཙ་རི་ཏ་པ་རི་ཤུདྡྷེ། བི་གཙྪནྟུ། སརྦ་མཱ་ར་ཀརྨ་ཎི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། འདི་དག་ནི་བདུད་ཚར་བཅད་པའི་ཚིག་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཚིག་སྟེ། དེ་དག་ཆོས་སྨྲ་བ་དེས་ལེགས་པར་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་ལ་འདུག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་བྱམས་པས་འཁོར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱས་ལ། བདག་ལ་སྨན་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ། ཆོས་ལ
Chinese
因此善加分配后，像那样铺设黑色的坐垫，将下裙的尺寸善加分配后，将各种颜色的绸布好好铺设。舒适地坐在带脚垫的法座上，好好洗净双脚后登上法座，面容和脸色非常光润，舒适地坐在法座上，对于一心一意的众生们，也讲述各种各样的开示。对于比丘们和比丘尼们，以及优婆塞们和优婆夷们，还有国王们和王子们，那位智者总是毫无嫉妒地，讲述各种有意义的悦耳之语。彻底断除懈怠，不要产生厌烦的想法。智者应彻底舍弃一切不悦，应在眷属中修习慈爱的力量，日夜精进修习殊胜之法。那位智者以十万俱胝为喻，令眷属们欢喜，也同样令他们高兴。他对任何事物都没有丝毫贪恋，不考虑食物、饮料、吃食和用品，以及衣服、卧具、法衣等，也不考虑生病时的医药，对眷属们没有任何索求。此外，智者应恒常发愿自身和这些众生都能成就佛果。为了利益世间所宣说的任何佛法，都应想成是我获得安乐的工具。如是说。 《慧海请问经》中说：达地雅塔。 夏美夏美瓦地，夏弥达夏德隆，昂古热，芒古热，玛热吉德嘎德玉，给玉热，得卓瓦地，欧洛亚尼，比夏塔尼玛列玛拉巴纳耶，库库热，卡卡扎色，扎萨内，嗡穆克，巴让穆克，阿穆克，夏弥特瓦尼，萨瓦扎哈班达纳内，尼格热西达，萨瓦巴热扎瓦迪内，比穆格达玛热扎夏，斯塔比德瓦，布达穆扎，阿努达嘎迪达，萨瓦玛热，苏扎热达巴热修德，比嘎灿度，萨瓦玛热嘎玛尼，慧海。 这些是降伏魔军的语句，是消除烦恼的语句。说法者应好好念诵这些语句，坐在法座上，以菩提心的圆满证悟之慈爱遍布一切眷属，生起于我有利的想法，于法中
English
Therefore, after properly allocating, arrange the black cushion in that manner. After properly allocating the size of the lower garment, carefully lay out various colors of silk fabrics. Sit comfortably on the throne with footrests, wash your feet thoroughly and ascend the throne. Your face and complexion should be very radiant. Sit comfortably on the Dharma seat. To the assembled sentient beings who are single-minded, also teach various kinds of instructions. To the monks and nuns, as well as the laymen and laywomen, and also to the kings and princes, that wise one always, without jealousy, speaks various meaningful and pleasing words. Completely abandon laziness, and do not generate thoughts of weariness. The wise one should completely abandon all displeasure. The power of loving-kindness should be cultivated in the retinue. Day and night, one should diligently cultivate the supreme Dharma. That wise one, using billions and trillions as examples, makes the retinue happy and also makes them rejoice in the same way. He never has any desire for anything. He does not consider food, drink, edibles, and provisions, as well as clothing, bedding, Dharma robes, and medicines for illness. He does not ask for anything from the retinue. Furthermore, the wise one should always aspire that oneself and these sentient beings may attain Buddhahood. Whatever Dharma is taught for the benefit of the world, one should think of it as the means to one's own happiness. Thus it is said. From the Sutra Requested by Blo-gros rGya-mtsho: Tadyatha. Shame shame vawati, shamita shatrum, amkure, mamkure, marajite kadeyu, keyure, tejowati, oloyani, bishatha nirmale malapanaye, khukhure, khakha grase, grasane, om mukhi, param mukhi, amukhi, shamitwani, sarva graha bandhanane, nigrihita, sarva para prawadine, vimukta mara prasha, sthabitwa, buddha mudra, anuta ghatita, sarva mare, sucharita pari shuddhe, bigachchantu, sarva mara karmani, Blo-gros rGya-mtsho. These are the words for subduing the Maras, the words for eliminating afflictions. The Dharma speaker should recite these words well, sit on the Dharma seat, spread loving-kindness, which is the perfect realization of Bodhicitta, to all the retinue, generate the thought that it benefits oneself, and in the Dharma.
Tibetan
་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཉན་པ་ལ་ནད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱེད་ན། དེའི་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཚུན་ཆད་དུ་བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་མིག་བསྒྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་ཕྱིར་འོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་འོང་བ་དེ་དག་ཀྱང་བར་ཆད་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བས་གཙང་སྦྲ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་གཙང་བ་དང་ལེགས་པར་བཀྲུས་པ་དང་ལེགས་པར་གོས་བགོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་ཏེ། རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཚིག་དོན་སྟེར་བ་དང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་སྲོན་པ་དང་། བཤད་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཚིག་དོན་གྱི་འགལ་འབྲེལ་དཔྱོད་ཅིང་འཆད་པ་དེ་དྲུག་གམ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་བཟོད་པ་དང་། འདུན་པ་སྐྱེད་པ་དང་། ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་གོ་ཆ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་དང་། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ལ། ནོངས་པ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་། སྟོང་པའི་རྒྱས་གདབ་པའོ། ། གཉིས་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་འཆད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར།
Chinese
生起视疾病为药的观念，听法时生起视自己为病人的观念，对于如来生起视其为圣人的观念，对于正法生起长久住世的观念。念诵这些咒语在前，如果宣讲佛法，那么在其周围一百由旬的范围内，魔和魔类的诸神，也不会因为眼花缭乱而退回。即使有来的，也不能制造障碍。如是说。说法者应当保持清洁，行为上也要保持清洁，要洗漱干净，穿戴整洁。如是说。 第二，正行是具足六度：给予自己证悟的词句意义，守护身语意的恶行，忍受寒热等伤害，喜欢宣说，对此心无旁骛，分析讲解词句意义的关联，这六者。或者，如狮子贤论师所说：布施等法布施时，舍弃声闻等作意，忍受对一切众生说不悦耳之语等，生起意乐，不与其它乘混杂的专注，以及将功德回向于无上圆满正等觉，这些都以无所缘的盔甲来行持。如是说。第三，结尾时，祈请宽恕过失，将善根回向菩提，以空性印封印。 第二，论师讲解方式的差别。