Tibetan
དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དྲུག་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་བཞུགས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཅིག་ཆར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་འཆར་ན། སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་མ་འགགས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་དང་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ། སྔ་དྲོ་རེ་ཉིན་རེ་ཞག་རེ་ཙམ་སྒོ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ཡལ་གྱིན་སོང་པ་འོང་སྟེ། བདེ་བ་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱུང་པའི་ངང་ནས་བདེ་བའི་ཡུན་ཇེ་རིང་ཤས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་འགགས་ཤིང་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མིག་གིས་མཐོང་ཚད། རྣ་བས་ཐོས་ཚད། སྣས་ཚོར་ཚད། ལུས་ཀྱིས་རེག་ཚད། ཡིད་ལ་ཤར་ཚད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མེས་བསྲེགས་མཚོན་གྱིས་སྟུབས་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན། མཚོན་གྱིས་སྟུབས་སམ། མེའི་འོབས་སུ་སྐྱུར་རམ། བྲག་གི་གཡང་ལ་འཕང
Chinese
彼性宣说为大乐之义。 彼性宣说为大乐之义。 第六，彼性宣说为功德有三：彼性宣说为大乐之义，彼性宣说为身与智慧，彼性宣说为事业与利生。第一，宣说大乐之义是：如《入行论》云：“如来之乐无与伦比，能圆满心中一切所想。”又如萨ra哈勇士云：“何时四种结合安住于一处，至上大乐亦无法容纳于虚空界。”此之意义是：阿赖耶识、智慧、大手印、大中观、大乘、甚深般若、如来藏，彼性以束缚作用之结合，依六支瑜伽而修持之时，显现为：一切显现轮回涅槃无有苦乐之别，成为大贪欲之唯一大乐，轮回涅槃平等成为大乐，是智慧之波罗蜜多。彼性之三时同时如镜中之影像般显现于如镜之智慧中，而现量了知，是三时平等性之智慧波罗蜜多。此大乐如何显现于瑜伽士之相续中呢？当阻碍之种子风囊未断绝之时，于命勤与执持之际，每日早晨、每日、每夜，三门转为贪欲之大乐，又逐渐消失，于有乐无乐交替之中，乐之时间逐渐增长。当阻碍之种子风囊断绝，获得不变乐之刹那三摩地后，眼睛所见、耳朵所闻、鼻子所嗅、身体所触、心中所现一切皆显现为大贪欲之乐，此时即使以火焚烧、以刀刺、投入水中，亦唯显现为大乐。如《父子相见经》云：天子们请问：尊者世尊，菩提萨埵有诸法皆趋于安乐之三摩地，获得此三摩地后，或以刀刺，或投入火坑，或掷于悬崖
English
That nature is introduced as the meaning of great bliss. That nature is introduced as the meaning of great bliss. Sixth, that nature is introduced as qualities, which has three aspects: that nature is introduced as the meaning of great bliss, that nature is introduced as body and wisdom, and that nature is introduced as activity and benefit. First, introducing the meaning of great bliss is: As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "The bliss of the Sugata is unsurpassed, it fulfills all thoughts in the mind." Also, as the hero Sarahas says: "When the four unions reside in one place, the supreme great bliss cannot be contained in the realm of space." The meaning of this is: Alaya-jnana, Mahamudra, Mahamadhyamaka, Mahayana, profound Prajnaparamita, Tathagatagarbha, that nature, through the union of binding actions, when practicing the six branches of yoga, manifests as: all appearances of samsara and nirvana are without the distinction of suffering and happiness, becoming the great bliss of great desire, samsara and nirvana become equal in great bliss, which is the Prajnaparamita of wisdom. The three times of that nature simultaneously appear as reflections in the mirror-like wisdom, and directly knowing it, is the Prajnaparamita of the wisdom of the equality of the three times. How does this great bliss appear in the continuum of a yogi? When the seed of obscuration, the wind-pocket, has not ceased, during the life-force exertion and holding, every morning, every day, every night, the three doors transform into the great bliss of desire, and then gradually disappear, in the midst of alternating between having bliss and not having bliss, the duration of bliss gradually increases. When the seed of obscuration, the wind-pocket, ceases, and after obtaining the momentary samadhi of unchanging bliss, whatever the eyes see, whatever the ears hear, whatever the nose smells, whatever the body touches, whatever arises in the mind, all appear as only the bliss of great desire, and at that time, even if burned by fire, stabbed by a weapon, or thrown into water, it appears only as great bliss. As it is said in the Sutra of Meeting Father and Son: The sons of the gods asked: Venerable Bhagavan, the Bodhisattva has the samadhi called "all dharmas go to bliss," and having obtained that samadhi, whether stabbed by a weapon, or thrown into a pit of fire, or thrown off a cliff
Tibetan
ས་སམ། ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་གཅིག་དང་། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མིན་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་པ་དེ་དེ་ཉིད། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། །འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་མགུ་བ་ཆེ། །དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་འཆང་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བས་དགའ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གྲགས་བདག་དཔལ། ཞེས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་ལས། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ནི། །བསྡུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པའོ། །སྣང་སྲིད་བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་བ་དེའི་ཚེ་གསེར་དང་བོང་པ་སྙམ། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མཉམ། ཙནྡ་དང་སྟེ་འུར་མཉམ། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་སུ་མཉམ། རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པར་མཉམ། སྟོང་པ་དང་སྨད་པར་མཉམ། སྟོད་པ་དང་སྨད་པར་མཉམ། གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པར་མཉམ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཉམ་ཞིང་། མེས་མི་ཚོགས། ཆུས་མི་ཚུགས། དབྱིག་དུག་གིས་མི་ཚུགས། དུག་སྦྱར་མས་མི་ཚུགས། དུག་གིས་མི་ཚུགས་ཤིང་བཟུང་དུ་མེད། བཅིང་དུ་མེད། ཆད་པས་གཅད་དུ་མེད། མགོ་བྲག་ཏུ་མེད། དགྲའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། སྐྱེས་བུ་རིན་ཆེན་གང་ལ་ལྷ་རྫས་འདི་སྐྱེས་པ། གདུག་པ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ཉེར་ཞི་ཐིམ། སེངྒེ་གླང་ཆེན་སྨྱོན་པ་སྟག་དང་དྲེད་མོ་དང་། གཅན་ཟན་ཁྲོ་བོ་མེ་དང་དུག་སྦྲུལ་གཡང་ས་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དུག་དང་ཐོག་དང་ལྕེ་འབབ་པ། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་གནོད་པ་མེད། རྣམ་རྟོག་དགྲ་འདི་ཆོམས་པས་དགྲ་འདི་ཐམས་ཅད་ཆོམས། བདག་ལྟའི་གདུག་པ་ཐུལ་བས་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་ཐུལ། ཞེས་པ་དང་། ནང་གི་དགྲ་རྣམ་རྟོག་དང་བདག་འཛིན་ཆོམས་པས། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་དུ་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་སྐད་ཅིག་ལ་ཕྱིའི་དགྲ་ཐམས་ཅད་ཆོམས། ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཤར་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་འགལ་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་ལྔར། ཇི
Chinese
或者，即使倒入水中，也会变成安乐。正如勇士萨拉哈所说：三界所有这些，都变成一个大贪欲的颜色，在那里没有开始、中间和结束。既非轮回，也非涅槃。在这至高的大乐中，没有自和他者。无论看到前面、后面和十方中的任何事物，那就是它本身。正如《二观察》中所说：在那里没有开始、中间和结束。没有轮回，没有涅槃。在这至高的大乐中，没有自和他者。正如《名号赞》中所说：伟大的供养是大贪欲。伟大的欲望是大安乐。伟大的喜悦是伟大的满足。拥有伟大的喜悦和伟大的嬉戏。伟大的幻化因喜悦而喜悦。至高喜悦的声名之主，荣耀。正如《胜乐轮》中所说：天和人的安乐，加起来也比不上金刚持的十六分之一。如是。当显现和存在都显现为大乐时，黄金和粪土一样。敌人和朋友平等。檀香和臭椿平等。轮回和涅槃平等。得到和没得到平等。空和贬低平等。赞扬和诽谤平等。出名和不出名平等。安乐和痛苦平等。不能被火烧毁。不能被水淹没。不能被植物毒药伤害。不能被混合毒药伤害。不能被毒药伤害，无法抓住。无法束缚。无法被刀砍断。没有头和岩石。不会落入敌人之手。正如勇士萨拉哈所说：任何珍贵之人身上生起这种神物，所有恶毒之物都会瞬间平息消融。狮子、疯象、老虎和熊，食肉动物、忿怒尊、火和毒蛇、悬崖和，国王的惩罚、毒药、冰雹和闪电，所有这些本质都是相同的，因此没有伤害。通过摧毁这些妄念之敌，所有这些敌人都被摧毁。通过驯服我执的恶毒，所有恶毒都被驯服。如是。通过摧毁内心的敌人——妄念和我执，轮回和涅槃都变成大乐的瞬间，所有外在的敌人都被摧毁。如是。同样，当所有显现的境相都显现为大乐的智慧时，世间所有的矛盾都平等地融入大乐之中。正如圣龙树的《五次第论》中：
English
Or, even if poured into water, it will turn into bliss. As the hero Sarahas said: All these three realms are transformed into one color of great desire, where there is no beginning, middle, or end. It is neither samsara nor nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other. Whatever is seen in front, behind, and in the ten directions, that is it itself. As it is said in the Two Investigations: There is no beginning, middle, or end there. There is no samsara, no nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other. As it is said in the Praise of Names: Great offering is great desire. Great desire is great bliss. Great joy is great satisfaction. Holding great joy and great play. Great illusion is joyful with joy. The lord of fame, glory, of supreme joy. As it is said in Chakrasamvara: The bliss of gods and humans, when combined, cannot equal even one-sixteenth of Vajradhara. Thus it is. When appearance and existence arise as great bliss, gold and dung are the same. Enemies and friends are equal. Sandalwood and ailanthus are equal. Samsara and nirvana are equal. Getting and not getting are equal. Emptiness and degradation are equal. Praise and slander are equal. Fame and no fame are equal. Bliss and suffering are equal. It cannot be burned by fire. It cannot be drowned by water. It cannot be harmed by plant poison. It cannot be harmed by mixed poison. It cannot be harmed by poison, it cannot be grasped. It cannot be bound. It cannot be cut by a blade. There is no head and rock. It does not fall into the hands of enemies. As the hero Sarahas said: In whatever precious person this divine substance arises, all malice is instantly pacified and dissolves. Lions, mad elephants, tigers and bears, carnivores, wrathful deities, fire and poisonous snakes, cliffs, and the king's punishment, poison, hail, and lightning, all these are the same in essence, therefore there is no harm. By destroying these conceptual enemies, all these enemies are destroyed. By taming the malice of self-grasping, all malice is tamed. Thus it is. By destroying the inner enemies—conceptualization and self-grasping—at the moment when samsara and nirvana both become great bliss, all external enemies are destroyed. Thus it is. Similarly, when all appearing phenomena arise as the wisdom of great bliss, all worldly contradictions are equally absorbed into great bliss. As in the Five Stages of the noble Nagarjuna: