Tibetan
དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དྲུག་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་བཞུགས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཅིག་ཆར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་འཆར་ན། སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་མ་འགགས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་དང་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ། སྔ་དྲོ་རེ་ཉིན་རེ་ཞག་རེ་ཙམ་སྒོ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ཡལ་གྱིན་སོང་པ་འོང་སྟེ། བདེ་བ་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱུང་པའི་ངང་ནས་བདེ་བའི་ཡུན་ཇེ་རིང་ཤས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་འགགས་ཤིང་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མིག་གིས་མཐོང་ཚད། རྣ་བས་ཐོས་ཚད། སྣས་ཚོར་ཚད། ལུས་ཀྱིས་རེག་ཚད། ཡིད་ལ་ཤར་ཚད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མེས་བསྲེགས་མཚོན་གྱིས་སྟུབས་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན། མཚོན་གྱིས་སྟུབས་སམ། མེའི་འོབས་སུ་སྐྱུར་ར
Chinese
将彼性认知为功德。 将彼性认知为功德。 将彼性认知为大乐权要。 第六，将彼性认知为功德，有三：将彼性认知为大乐权要，将彼性认知为身与智慧，将彼性认知为事业与利生。第一，将彼性认知为大乐权要：如《入行论》云：“如来之乐无与伦，能满心中诸所愿。”又如勇士萨惹哈云：“何时四种结合住一处，至上大乐不容于虚空。”之义。俱生智大手印、大中观、大乘、甚深般若、如来藏，彼性以系缚作用之结合，依六支瑜伽而修持之时，显现者乃是，将显有轮回涅槃一切，无有苦乐二者，成为大贪之大乐一体，即是轮回涅槃平等大乐之般若波罗蜜多。彼性之三时一并如镜中之影像般显现于如镜智中而现量了知者，即是三时平等性之般若波罗蜜多。彼大乐于瑜伽士之相续中如何显现呢？于阻碍之种子风息未断绝之时，于命勤与执持之际，每日早晨、每日、每夜，三门转为贪欲之大乐，又渐渐消失，于有乐无乐交替之中，乐之时间逐渐增长。阻碍之种子风息断绝，获得不变大乐之刹那三摩地后，眼睛所见、耳朵所闻、鼻子所嗅、身体所触、心中所现一切皆显现为贪欲之大乐，此时即使被火烧、被兵器刺、被投入水中，也唯显现为大乐。如《父子相见经》云：天子们禀白道：尊者世尊菩萨有诸法皆趋向安乐之三摩地，获得此三摩地后，或被兵器刺，或被投入火坑
English
Recognizing that nature as merit. Recognizing that nature as merit. Recognizing that nature as the essential meaning of great bliss. Sixth, recognizing that nature as merit has three aspects: recognizing that nature as the essential meaning of great bliss, recognizing that nature as body and wisdom, and recognizing that nature as activity and benefit. First, recognizing that nature as the essential meaning of great bliss: As it is said in the "Bodhicharyavatara": "The bliss of the Sugata is unsurpassed, fulfilling all desires in the mind." And as the hero Sarahas says: "When the four unions reside in one place, the supreme great bliss cannot be contained in the realm of space." Meaning that the co-emergent wisdom Mahamudra, the Great Madhyamaka, the Great Vehicle, the profound Prajnaparamita, the Tathagatagarbha, that nature, through the union of binding actions, when practicing the six branches of yoga, what manifests is that all of samsara and nirvana, without the duality of happiness and suffering, becomes one great bliss of great desire, which is the Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana as great bliss. That nature, with its three times appearing simultaneously as reflections in the mirror-like wisdom and being directly known, is the Prajnaparamita of the equality of the three times. How does that great bliss appear in the continuum of a yogi? When the seed of obscuration, the wind-energy, has not ceased, during the life-force exertion and holding, each morning, each day, each night, the three doors transform into the great bliss of desire, and then gradually disappear. In the midst of alternating between having bliss and not having bliss, the duration of bliss gradually increases. When the seed of obscuration, the wind-energy, ceases, and after obtaining a moment of samadhi of unchanging bliss, whatever the eyes see, the ears hear, the nose smells, the body touches, and whatever arises in the mind, all appear as only the great bliss of desire. At that time, even if burned by fire, stabbed by a weapon, or thrown into water, only great bliss appears. As it is said in the "Sutra of the Meeting of Father and Son": The sons of the gods said: Venerable Bhagavan Bodhisattva, there is a samadhi called 'all dharmas go to bliss.' Having attained that samadhi, whether stabbed by a weapon or thrown into a pit of fire