Tibetan
རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ། རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ། ཟབ་ཆོས་ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་ལས༔ རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ༔ རིག་པ་རང་གསལ་སྐུ་གསུམ་ལྷ་ལ་འདུད༔ ཟབ་ཆོས་ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་ལས༔ རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ་བསྟན༔ འདི་ལྟར་རང་གི་རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས༔ ལེགས་པར་དགོངས་ཤིག་སྐལ་ལྡན་རིགས་ཀྱི་བུ༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་སེམས་གཅིག་པུ༔ ཡེ་ནས་རང་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས༔ གསལ་རིག་རྒྱུན་ཆད་མེད་ཀྱང་ཞལ་མ་མཇལ༔ འགག་མེད་ཅིར་ཡང་འཆར་ཏེ་ངོས་མ་ཟིན༔ འདི་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར༔ དུས་གསུམ་རྒྱལ་བས་ཆོས་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་༔ བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ༔ གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ཉིད་རྟོགས་ཕྱིར་ལས༔ གཞན་དུ་ཅི་ཡང་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་མེད༔ གསུང་རབས་ནམ་མཁའི་མཐའ་མཉམ་དཔག་མེད་ཀྱང་༔ དོན་ལ་རིག་པ་ངོ་སྤྲོད་ཚིག་གསུམ་པོ༔ རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མངོན་སུམ་ངོ་སྤྲོད་འདི༔ སྦ་འཕྲི་མེད་པར་མཛུབ་ཚུགས་འདི་ཀ་ཡིན༔ ཀྱེ་ཧོ་སྐལ་ལྡན་བུ་དག་ཚུར་ཉོན་དང་༔ སེམས་ཞེས་ཟེར་བའི་ཡོངས་གྲགས་སྒྲ་བོ་ཆེ༔ འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རྟོགས་དང་༔ ཡང་དག་ཅི་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པས༔ གྲུབ་མཐའི་འདོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བྱུང་༔ དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པས༔ མ་རྟོགས་རང་ངོ་རང་གི་མ་ཤེས་པས༔ ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་དྲུག་འཁྱམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ༔ རྟག་ཆད་མཐའ་ལ་ལྟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག༔ དེ་ཡང་རང་སེམས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་སྐྱོན༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཕྱོགས་ཙམ་བདག་མེད་པར༔ རྟོགས་པར་འདོད་ཀྱང་ཅི་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས༔ གཞན་ཡང་རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་མཐའ་ཡི༔ འདོད་པས་བཅིངས་པས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་བསྒྲིབས༔ ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་གཟུངས་འཛིན་ཞེན་པས་བསྒྲིབས༔ དབུ་མ་བདེན་གཉིས་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་བསྒྲིབས༔ ཀྲི་ཡོག་བསྙེན་སྒྲུབ་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་བསྒྲིབས༔ མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་དབྱིངས་རིག་ཞེན་པས་བསྒྲིབས༔ གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེས་བས་གོལ༔ གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་སངས་མི་རྒྱ༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལ༔ སྤང་བླང་འདོར་ལེན་ཐེག་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ རང་རིག་སྐུ་གསུམ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ལ༔ འདི་མིན་ཐག་རིང་གཞན་དུ་བགྲོད་ཐབས་ཀྱིས༔ ས་
Chinese
觉性认识，直视自解脱。 觉性认识，直视自解脱。 出自甚深法寂怒尊意自解脱，名为觉性认识直视自解脱。顶礼觉性自明三身本尊！出自甚深法寂怒尊意自解脱，宣说觉性认识直视自解脱。如是，以自之觉性认识，善加思维，具缘种姓之子！萨玛雅！（藏文：ས་མ་ཡ།） 嘉嘉嘉！（藏文：རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ།） 诶玛霍！（藏文：ཨེ་མ་ཧོ།） 遍布轮涅之一心，本来自是自己，然未识；明觉虽无间断，然未见其面；虽无碍显现，然未取其相。为此认识自面目，三世诸佛以八万四千等无量法门，所说一切皆为证悟此，此外诸佛未曾说他法。浩瀚经藏等同虚空边际，然就其义，觉性认识此三字，乃诸佛意之显现认识，无有隐瞒删减，此乃指引。嗟呼！具缘之子，谛听！所谓心，乃广为人知之大名，未证悟此，邪思歧见，以及未如实证悟，遂生无量宗派之见。彼等各自之凡夫，因未证悟，不识自己之本面，故于三界六道漂泊受苦。彼亦未证悟自心之过。外道邪见之徒，堕入常断之边，颠倒错乱。彼亦未证悟自心之过。声闻缘觉仅于一隅证悟无我，虽欲证悟，然未如实。此外，各自之经论与宗派之，以贪执束缚，故光明未显被遮蔽。声闻缘觉为执持所知障蔽，中观为二谛边执障蔽，作瑜伽为修持边执障蔽，嘛哈阿努为本智边执障蔽，于无二之义分为二而错谬，无二未成一体不得成佛，一切自心轮涅无别中，以取舍取舍之乘而漂泊于轮回，自明三身无勤任运成，舍此远求他法之
English
Recognition of Awareness: Direct Seeing of Self-Liberation. Recognition of Awareness: Direct Seeing of Self-Liberation. From the Profound Dharma of Peaceful and Wrathful Ones, the Self-Liberation of Intentions: "Recognition of Awareness: Direct Seeing of Self-Liberation" is hereby presented. Homage to the self-illuminating awareness, the deities of the three kayas! From the Profound Dharma of Peaceful and Wrathful Ones, the Self-Liberation of Intentions: The Recognition of Awareness: Direct Seeing of Self-Liberation is taught. Thus, through the recognition of one's own awareness, contemplate well, fortunate son of lineage! Samaya! (藏文：ས་མ་ཡ།) Gya Gya Gya! (藏文：རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ།) Emaho! (藏文：ཨེ་མ་ཧོ།) The single mind pervading samsara and nirvana, from the very beginning is oneself, yet it is not recognized. Clear awareness is continuous, yet its face is not seen. Unceasingly, whatever arises is not grasped. For the sake of recognizing this very face of oneself, the Buddhas of the three times, with eighty-four thousand dharma doors and countless others, have spoken all to realize this very thing. Other than this, the Buddhas have not spoken anything else. Though the scriptures are as vast as the sky, immeasurable, in essence, these three words, "Recognition of Awareness," are the direct recognition of the Buddhas' intention. Without hiding or diminishing, this is the pointing out. Alas! Fortunate sons, listen here! The great sound that is commonly known as "mind," not realizing this, with wrong thoughts and partial views, and not realizing it as it is, countless philosophical tenets have arisen. Moreover, ordinary individuals, each one, not realizing, not knowing their own face, wander in the three realms and six classes, experiencing suffering. This is the fault of not realizing this very mind. Outsiders, the tirthikas, wrongly think, falling into the extremes of permanence and annihilation, completely confused. This is also the fault of not realizing this very mind. Shravakas and pratyekabuddhas only partially realize selflessness, though they wish to realize, they do not realize it as it is. Furthermore, each one's own scriptures and philosophical tenets, bound by attachment, obscure the clear light, preventing it from being seen. Shravakas and pratyekabuddhas are obscured by attachment to grasping at characteristics. Madhyamikas are obscured by attachment to the extremes of the two truths. Kriya yogis are obscured by attachment to the extremes of practice and accomplishment. Maha Anu is obscured by attachment to the expanse of awareness. Dividing the non-dual meaning into two is a mistake. Without the non-dual becoming one, one will not attain Buddhahood. In all of one's own mind, in the inseparability of samsara and nirvana, wandering in samsara by means of the vehicle of abandoning and adopting, rejecting and taking. The self-aware three kayas are effortlessly spontaneously present. Other than this, by seeking distant methods of going elsewhere,
Tibetan
ལམ་རྩི་བའི་རྨོངས་པ་དོན་ལ་གཡེལ༔ སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་བློ་ལས་འདས་པ་ལ༔ དམིགས་གཏད་མཚན་མའི་སྒོམ་བཟླས་བྱེད་པས་འཁྲུལ༔ དེ་ཕྱིར་བྱས་ཆོས་བྱེ་བྲག་ཀུན་བསྐྱུར་ལ༔ འདི་ལྟར་རིག་པ་ཅེར་མཐོང་རང་གྲོལ་དུ༔ བསྟན་པས་ཆོས་ཀུན་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་རྟོགས༔ དེ་ཕྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ༔ ཡོད་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ བྱུང་ནི་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་བྱུང་༔ འདོད་ནི་ཐེག་པ་བཅུ་གཉིས་ལྟར་དུ་འདོད༔ མིང་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སོ་སོར་བཏགས༔ ལ་ལ་དག་གིས་སེམས་ཉིད་སེམས་ཉིད་ཟེར༔ མུ་སྟེགས་ལ་ལས་བདག་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས༔ ཉན་ཐོས་པས་ནི་གང་ཟག་བདག་མེད་ཟེར༔ སེམས་ཙམ་པས་ནི་སེམས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་དབུ་མ་ཞེས་པའི་མིང་དུུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཟེར༔ ལ་ལས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཀུན་གཞི་ཞེས་པའི་མིང་དུ་བཏགས༔ ལ་ལས་ཐ་མལ་ཤེས་པ་མིང་དུ་བཏགས༔ འདི་ཉིད་མངོན་སུམ་མཛུབ་ཚུགས་ངོ་སྤྲད་ན༔ འདས་པའི་རྟོག་པ་རྗེས་མེད་ཡལ་བའི་རྟིང་༔ མ་འོངས་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་སོ་མ་ལ༔ ད་ལྟར་བཟོ་མེད་རང་ལུགས་གནས་པའི་དུས༔ ཐ་མལ་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ཀ་ལ༔ རང་གི་རང་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པའི་ཚེ༔ བལྟས་པས་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པའི་སལ་ལེ་བ༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་རྗེན་པ་ཧྲིག་གེ་བ༔ ཅི་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྟོང་སང་ངེ་༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཡེར་རེ་བ༔ རྟག་པ་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད༔ ཆད་པ་མ་ཡིན་སལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ༔ གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་དུ་མ་རིག་ཅིང་གསལ༔ དུ་མ་མ་གྲུབ་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ངང་༔ གཞན་ནས་མེད་དེ་རང་རིག་འདི་ཉིད་དོ༔ དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་དེ༔ འདི་ལ་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་ཚང་༔ ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ སྟོང་པའི་རང་གདངས་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ་ཡིན༔ འགག་མེད་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ༔ གསུམ་ཀ་གཅིག་ཏུ་ཚང་བ་ངོ་བོ་ཉིད༔ འདི་ཉིད་མཛུབ་ཚུགས་བཙན་ཐབས་ངོ་སྤྲད་ན༔ ད་ལྟ་རང་གི་ཤེས་པ་འདི་ཀ་ཡིན༔ མ་བཅོས་རང་གསལ་འདི་ཀ་ཡིན་པ་ལ༔ སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ འདི་ལ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ༔ བསྒོམ་པས་མ་བྱུང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་འདི་ཀ་ཡིན་པ་ལ༔
Chinese
将道路视为实有的愚痴，会偏离真义；佛陀的意旨超越了心识，执着于有相的修习念诵是错误的。因此，舍弃一切人为造作的法，像这样，直接显现觉性自解脱，如此教导，证悟一切法皆为自解脱大圆满。因此，一切都圆满于大圆满之中。萨玛雅。嘉嘉嘉。诶玛霍。所谓心，是明明白白、清清楚楚的；实际上，连一个存在都没有；显现的，却是轮回涅槃、苦乐种种；希求的，如同十二乘那样希求；名称，是不可思议地各自安立的；有些人称之为心性、心性；有些外道则命名为“我”；声闻乘则说人无我；唯识宗则命名为“心”；有些人则命名为“中观”；有些人则称之为般若波罗蜜多；有些人则命名为如来藏；有些人则命名为大手印；有些人则命名为明点独一；有些人则命名为法界；有些人则命名为阿赖耶识；有些人则命名为庸常意识。如果直接以手指指示而介绍它，过去的念头无迹消逝之后，未来的念头尚未生起之际，现在安住于无造作自性的时刻，对于这个庸常时刻的意识，当自己直视自己的时候，在观看时，显现出无法看见的空旷；觉性显现出赤裸的明澈；由于没有任何事物成立，所以空荡荡的；由于明空无二，所以焕然一新；并非恒常，没有任何事物成立；并非断灭，空旷而明澈；并非单一，多重地觉知且明亮；并非众多成立，无有分别，同一味道；并非来自他处，这即是自明自知。这就是事物实相，意义的介绍，在此之中，三身无别地圆满具足；没有任何事物成立的空性，是法身；空性的自性显现光明，是报身；无有阻碍，显现一切，是化身；三者圆满为一，是自性。如果以手指指示而强力介绍它，现在自己的觉性就是这个，未被改造的自明就是这个，如果不证悟心性，那做什么呢？对于这个没有任何需要修习的，不通过修习而生起，那做什么呢？觉性显现就是这个。
English
The ignorance of considering the path as real distracts from the true meaning; the Buddha's intention transcends the mind, and clinging to the practice of visualization and recitation with characteristics is a mistake. Therefore, abandon all artificial dharmas, and like this, directly show awareness as self-liberated. By teaching this way, realize that all dharmas are self-liberated in the Great Perfection. Therefore, everything is complete in the Great Perfection. Samaya. Gya Gya Gya. Emaho. What is called mind is clear and distinct; in reality, there is not even one existence; what arises is samsara and nirvana, happiness and suffering of all kinds; what is desired is desired like the twelve vehicles; names are given separately in an inconceivable way; some call it mind-essence, mind-essence; some non-Buddhists name it "self"; the Shravakas say there is no self of a person; the Mind-Only school names it "mind"; some name it "Madhyamaka"; some call it Prajnaparamita; some name it Tathagatagarbha; some name it Mahamudra; some name it Single Bindu; some name it Dharmadhatu; some name it Alaya; some name it ordinary consciousness. If this is directly pointed out and introduced, after the past thoughts have disappeared without a trace, when future thoughts have not yet arisen, in the moment of abiding in the uncreated natural state, for this ordinary moment's consciousness, when one stares directly at oneself, in the act of looking, there appears an emptiness that cannot be seen; awareness appears nakedly clear; because nothing is established, it is empty and hollow; because clarity and emptiness are non-dual, it is radiant; it is not permanent, nothing is established; it is not annihilation, it is empty and clear; it is not one, it is aware and clear in many ways; it is not established as many, it is without separation, of one taste; it is not from elsewhere, this is self-knowing. This is the reality of things, the introduction of meaning, in this, the three bodies are complete and inseparable; the emptiness in which nothing is established is the Dharmakaya; the self-radiance of emptiness, which is clear, is the Sambhogakaya; without obstruction, everything arises, is the Nirmanakaya; the three are complete as one, is the essence. If this is pointed out and forcefully introduced, this very moment's awareness is this, the uncorrected self-clarity is this, if one does not realize the mind-essence, what is there to do? For this, there is nothing to meditate on, what is there to do if it does not arise through meditation? Awareness appearing is this.