Tibetan
་དང་བྲལ། །སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རང་ས་ 1-2-143b ཟིན༑ ༑ཚུགས་པ་བཟུང་བའི་བློ་དང་བྲལ། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་རྟོགས་པ་སྐྱེས། །ཐོས་པ་བྱེད་པའི་བློ་དང་བྲལ། །གཟུགས་དེ་སྒྱུ་མའི་ལུས་སུ་ཤེས། །གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་དང་བྲལ། །སྒྲ་གྲགས་སྟོང་དུ་འཛིན་པའི་གོ་བ་བྱུང་། །བཤེ་སྐུར་འཁྲུལ་པའི་གོ་བ་བྱུང་། །རང་སར་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་གསལ། །ཐུན་མཚམས་འབྱེད་པའི་བློ་དང་བྲལ། །ང་ཡི་སེམས་ལ་དེ་ལྟར་གདའ། །བུ་ཡང་དེ་ལྟར་གོ་བར་མཛོད༑ ༑ཅེས་གསུངས་སོ།། །།རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་བླ་མ་ལྷ་རྗེས། ཁྱོད་མོན་བོད་མཚམས་སུ་བསྒོམ་དུ་སོང་གསུངས་ནས་མོན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་མཛད་ནས་མོན་གྱི་རི་ལ་བཞུགས་པའི་དུས་ན། གྲོགས་པོ་གཅིག་གིས་མགུར་གཅིག་གསུང་བར་ཞུ་ཟེར་བ་ལ། མགུར་འདི་བཞེངས་པ་ཡིན་སྐད། རྗེ་བླ་མ་རྣམས་པ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དགོས་བཀའ་དྲིན་ཅན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཕ་རིའི་རི་དེ་མོན་གྱི་རི། །ཚུ་རིའི་རི་དེ་བོད་ཀྱི་རི། །མོན་བོད་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་ན། །ཟད་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་ཁམས་སུ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཁྱམས། །ངོ་སྲུང་མེད་པའི་རི་ཁྲོད་འགྲིམ། །སྔོན་ཆད་དབྱངས་ལ་སྐྱོར་མ་མྱོང་༑ ༑ཚུལ་ཁྲིམས་གསལ་གྱི་ཞལ་ངོ་རུ། །ད་རེས་དབྱངས་ལ་གསལ་ཅིག་འདེབས། །ཕ་རིའི་རི་དེ་མོན་གྱི་རི། །སྔོན་ཆད་འགྲོ་ཏ་མ་མྱོང་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་རུ་གོ །ཚུ་རིའི་རི་དེ་བོད་ཀྱི་རི། ། 1-2-144a ༄༅། །སེམས་དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་ལགས་པས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་མཐའ་རུ་གོ །མོན་བོད་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་ན། །ཟད་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་ཁམས་དེ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཡིན་པར་གོ ༑དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཁྱམས། །ངོ་སྲུང་མེད་པའི་རི་ཁྲོད་འགྲིམ། །ཆོས་བརྒྱད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གོ །ཁྱེད་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་པར་མ་ནུས་ན། །ནམ་མཁའ་བསྡུས་པས་མི་འདུས་ཀྱི། །སྐྱི་སེར བཟུང་བས་མི་ཟིན་གྱི། །སེམས་ཉིད་བལྟས་པས་མི་མཐོང་གི །ཚོགས་དྲུག་བཀག་པས་མི་ཁེགས་ཀྱི། །བསྒོམ་ན་ཤེས་པ་རང་ལུགས་ཞོག །འཐོར་ན་ཤེས་པ་རགས་ཡལ་ཐོང་། །འཁོར་འདས་ཞེན་མེད་ལྟ་བ་བདེ༑ ༑མི་རྟོག་འབྲལ་མེད་བསྒོམ་པ་བདེ། །འབད་མེད་ཤུགས་འབྱུང་སྤྱོད་པ་བདེ། །ཞེན་ཆགས་མཁའ་དག་འབྲས་བུ་བདེ། །དེ་ལྟའི་དོན་ཅིག་རྟོགས་ལགས་ན། །སྣ་ཚོགས་རོལ་མོ་མཚར་ཏེ་འཆི། །འཆི་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་ཏེ་འཆི། །འཁོར་བ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་སྟེ་འཆི། །དབྱངས་མཆོད་པར་བཞེས་ཅིག་གུ་རུ་རྗེ། །དོན་མཁས་བཙུན་རྣམས་ཀྱི་སྙན་དུ་གསོལ། །ཐུགས་དགྱེས་པར་མཛོད་ཅིག་གདན་གང་རྣམས༑ ༑ཞེས་གསུངས་སོ།། །།དེ་ནས་བླ་མ་ཅན་དུ་ཕྱིན་ཙམ་ན། ཡང་བླ་མས་ཁྱོད་ཤ་མེད་གངས་དཀར་ལ་བསྒོམ་དུ་སོང་གསུངས་ནས། དེར་བྱོན། དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་བཞུགས་པ་དང་།
Chinese
远离念头和分别，心性安住于法性本位。 远离执着的念头，生起了一知即一切解脱的证悟。 远离听闻的念头，了知色即是幻化的身躯。 远离珍爱的念头，生起了声音响彻虚空的理解。 生起了呵斥和责骂皆是虚妄的理解，安住于自性的法性光明。 远离分别禅定间隙的念头，我的心中就是这样。 你也应该这样理解，我的儿子。’ 如是说。 尊贵的上师拉杰（Lhaje，人名），说：‘你去门隅（Mön，地名）和藏地交界处修行吧。’于是他成为门隅国王的供养处，住在门隅的山上时，一位朋友请他唱一首歌，于是他创作了这首歌。 顶礼诸位上师！皈依具恩者！ 那边的山是门隅的山，这边的山是藏地的山。 在门隅和藏地的交界处，在无尽的国土中，我游历于无所缘的瑜伽。 我行走于不顾情面的寂静山林，以前从未唱过歌。 在戒律清净的颜容前，现在唱一首清净的歌。 那边的山是门隅的山，以前从未去过，领悟到寂灭的边际。 这边的山是藏地的山，因为心是各种念头和分别的因，领悟到三界轮回的边际。 在门隅和藏地的交界处，那无尽的国土，领悟到那是佛的净土。 我游历于无所缘的瑜伽，我行走于不顾情面的寂静山林，领悟到胜过八法（世间八法）。 如果你不能行走于寂静山林，那么虚空再大也无法容纳你，寒冷再甚你也无法忍受，心性再看也无法看见，六识再禁也无法止息。 如果修习，就把知识安住在自性中；如果散乱，就把粗糙的知识放任自流。 对轮回和涅槃没有执着的见解是安乐的，无分别无离的修习是安乐的，不费力气自然生起的行为是安乐的，没有执着清净如虚空的果是安乐的。 如果领悟了这样的意义，各种乐器演奏着美妙的音乐而逝去，远离死亡的恐惧而逝去，在轮回中自然解脱而逝去。 请上师享用这歌声的供养！向精通意义的贤哲们禀告！ 请诸位施主心生欢喜！’ 如是说。 之后，上师刚到羌地（Can，地名），上师又说：‘你去夏麦岗嘎（Shamed Gangkha，地名）修行吧。’于是他去了那里，在那里住了三个夏季。
English
Free from thoughts and distinctions, the nature of mind abides in the ground of Dharma. Free from the mind of clinging, the realization of knowing one and liberating all arises. Free from the mind of listening, one knows that form is an illusory body. Free from the mind of cherishing, the understanding of sound resounding in emptiness arises. The understanding that rebuke and scolding are illusory arises, and the Dharma nature of abiding in itself is clear. Free from the mind of separating the intervals of meditation, my mind is like that. You should also understand like that, my son.' Thus he spoke. The venerable guru Lhaje said, 'Go to the border between Mön and Tibet to practice.' Then he became the object of offerings for the king of Mön, and when he was living in the mountains of Mön, a friend asked him to sing a song, so he composed this song. Homage to all the gurus! Refuge in the kind one! That mountain over there is the mountain of Mön, this mountain over here is the mountain of Tibet. At the border between Mön and Tibet, in the endless realm, I wander in aimless yoga. I walk in the solitary mountains without regard for appearances, I have never sung a song before. Before the face of clear discipline, now I offer a clear song. That mountain over there is the mountain of Mön, I have never been there before, I understand the edge of nirvana. This mountain over here is the mountain of Tibet, because the mind is the cause of various thoughts and distinctions, I understand the edge of the three realms of samsara. At the border between Mön and Tibet, that endless realm, I understand that it is the pure land of the Buddha. I wander in aimless yoga, I walk in the solitary mountains without regard for appearances, I understand that I surpass the eight worldly dharmas. If you cannot walk in the solitary mountains, then the sky, no matter how vast, cannot contain you, the cold, no matter how severe, you cannot endure, the nature of mind, no matter how much you look, you cannot see, the six consciousnesses, no matter how much you restrain, you cannot stop. If you practice, then rest the knowledge in its own nature; if you are scattered, then let the coarse knowledge go. The view without attachment to samsara and nirvana is blissful, the practice without separation from non-thought is blissful, the effortless, spontaneous action is blissful, the fruit of non-attachment, pure as the sky, is blissful. If you realize such a meaning, various musical instruments play beautiful music and pass away, pass away free from the fear of death, pass away naturally liberated in samsara. Please, guru, accept this offering of song! I report to the wise scholars who are skilled in meaning! Please, all patrons, be delighted!' Thus he spoke. After that, as soon as the guru arrived in Can, the guru again said, 'Go to Shamed Gangkha to practice.' Then he went there and stayed there for three summers. -------------------------------------------------------------------------------- དེར་རྒྱགས་ 1-2-144b
Tibetan
སྲབ་པ་དང་། རྒྱགས་ཚོལ་དུ་འགྲོ་བས་དགོན་པའི་འོག་ཏུ་ཕྱིན་ཙམ་ན། དེར་ཐུགས་དགོངས་བཏགས་པས། ག་རེ། ང་ལ་གདམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཡོད། བཅུད་ལེན་ཟད་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུ་དང་ནི་མཇལ། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་སྙམ་ནས། དེའི་དུས་སུ་མགུར་འདི་བཞེངས་པ། རྒྱུད་ལྡན་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། །སྐལ་ལྡན་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་གནས། །བྱིན་རླབས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་འཆར། །དད་གུས་ཆུང་ན་ང་རང་ངན། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་མ་བརྒྱུད་ནས། །གདམས་ངག་རྒྱལ་པོ་རྩ་རླུང་སྟོན། །ལུས་ལ་བདེ་དྲོད་འབར་ཙམ་ན། །བསྒོམ་སྲན་ཆུང་ན་ང་རང་ངན༑ ༑ཕ་དྲིན་ཆུང་ལ་རང་སྒོ་ཞན། །སྣལ་མ་སུམ་ཕྲུག་མི་བདོག་ཀྱང་། །གཏུམ་མོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདམས་ངག་ཡོད། །འཁྱགས་ཀྱིས་དོགས་ན་ང་རང་ངན། །རང་ནོར་སྤྱད་དུ་མེད་པ་ལ། །དད་པ་ཅན་གྱི་མ་བཏེག་ཀྱང་། །བཅུད་ལེན་ཟད་པ་མེད་པ་ཤེས། །ལྟོགས་ཀྱི་དོགས་ན་ང་རང་ངན། །སྔར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བས། །རིན་པོ་ཆེ་དང་མཇལ་དུས་སུ། །རྩེ་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ལ། །སྙིང་རུས་ཆུང་ན་ང་རང་ངན། །བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ་ལགས་པས། །རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་མ་གྱུར་ཀྱང་། །བར་དོ་རྣམས་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་ཡོད། །འཆི་བས་འཇིགས་ན་ང་རང་ངན། །ཞེས་གསུངས་ 1-2-145a ༄༅། །སོ།། །།བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་མཚུར་ཕུ་ངོས་བཟང་དགོན་པ་ན་བཞུགས་པའི་དུས་ན་བདེ་བ་ལྔའི་མགུར་བཞེངས་པ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ན་རིག་པ་འཕྱོ། །རྒྱུ་དུག་ལྔ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །ལྟ་བ་ཐག་ཆོད་བློ་རེ་བདེ། །གཉིས་མེད་ཀློང་ན་བདེ་ཆེན་འཕྱོ། །གོལ་ས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །བསྒོམ་པ་ཐག་ཆོད་བློ་རེ་བདེ། །སྐྱེ་མེད་ཀློང་ན་ཤུགས་འབྱུང་འཕྱོ། །དགག་སྒྲུབ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །སྤྱོད་པ་ཐག་ཆོད་བློ་རེ་བདེ། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་ན་ཆོས་སྐུ་འཕྱོ། །ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་མིང་ཡང་མེད། །འབྲས་བུ་ཐག་ཆོད་བློ་རེ་བདེ། །རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་ཀློང་ན་ཤུགས་འབྱུང་འཕྱོ། །ཉེ་དུ་འབྲེལ་པའི་མིང་ཡང་མེད། །རང་ཡུལ་ཐག་ཆོད་བློ་རེ་བདེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་གནས་ནང་ན་ལག་སོར་ཉ་ལ་མཆོད་པའི་དུས་སུ་འདི་གསུངས་པ་ལགས་སྐད། ཁར་རྩང་ལག་སོར་གསུམ་དུས་སུ། །རྗེ་ཡི་ཐུགས་དགོངས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །གསུམ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་དུས་སུ། །སྲོད་ལ་རྗེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ། །ཐོ་རངས་གཉིད་ཀྱི་རྨང་ལམ་ན། །རྗེ་བཙུན་མདུན་དུ་བྱོན་པ་བསམ། །རྗེ་ཡི་ཞལ་ནས་འདི་སྐད་གསུང་། །རིག་པ་མཐའ་བྲལ་ལྟ་བར་གོ །གཉུག་མ་འགྱུར་མེད་བསྒོམ་པར་གོ །ཆགས་མེད་རྒྱུད་ཞི་སྤྱོད་པར་གོ །དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་འབྲས་བུར་གོ །དེ་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་བྱ་བ་ཡིན། །ད་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་འདི་ལྟར་མཛོད། །ཞེན་པ
Chinese
之后，他变得懒惰，靠乞讨为生，只是在寺院下面转悠。他心想：‘我拥有特殊的口诀，我知道永不耗尽的精华，我遇到了像佛一样的上师，我的心中生起了非凡的体验和证悟。’于是，他当时创作了这首歌： 具德上师仁波切， 是具缘者愿望成就之源。 加持无偏地显现， 若我信心恭敬小，那是我自己的过错。 未经过传承的秘密真言之王， 口诀之王开示气脉。 当身体感到温暖时， 若我修行的耐心小，那是我自己的过错。 父亲恩情小，则自己的门户差。 即使没有三股灯芯， 我也有拙火任运成就的口诀。 若我害怕寒冷，那是我自己的过错。 对于不能享用自己的财产， 即使没有信徒供养， 我也知道永不耗尽的精华。 若我害怕饥饿，那是我自己的过错。 过去轮回的痛苦难以忍受， 当遇到仁波切时， 一心一意地修行， 若我缺乏毅力，那是我自己的过错。 因为我按照上师的教言修行， 即使证悟尚未稳固， 我也有中阴三身的口诀。 若我害怕死亡，那是我自己的过错。 索！ 当仁波切（Rin-po-che，珍宝）住在楚布寺（Mtshur-phu）的向阳处时，创作了五喜之歌： 在空性的境界中，觉性游动， 没有名为五毒的事物。 见解已决，内心多么快乐！ 在二取的境界中，大乐游动， 没有名为歧途的事物。 禅修已决，内心多么快乐！ 在无生境界中，任运生起游动， 没有名为破立的事物。 行持已决，内心多么快乐！ 在智慧的境界中，法身游动， 没有今生和来世的事物。 果已决，内心多么快乐！ 在国土的境界中，任运生起游动， 没有亲戚朋友的事物。 故乡已决，内心多么快乐！ 据说，仁波切（Rin-po-che，珍宝）在内殿用手指供奉鱼时说了这些话。在卡藏（Khar-rtsang）用三指供奉时，为了圆满上师的意愿，在用三指供奉时，傍晚向上师祈祷，黎明在睡梦中，观想上师来到面前，上师说道： 了知离戏的见解， 了知不变的本性为禅修， 了知无执的调伏为行持， 了知这三者无别为果。 这是自利法身， 现在为了他利，请这样行事： 执着……
English
After that, he became lazy and lived by begging, just wandering around below the monastery. He thought, 'I have special instructions, I know the inexhaustible essence, I have met a lama like the Buddha, and extraordinary experiences and realizations have arisen in my mind.' Then, at that time, he composed this song: The virtuous lama, Rin-po-che, Is the source of fulfilling the wishes of the fortunate. Blessings appear impartially, If my faith and reverence are small, it is my own fault. The king of secret mantras without transmission, The king of instructions shows the channels and winds. When the body feels warm, If my patience in practice is small, it is my own fault. If the father's kindness is small, then one's own door is poor. Even without a three-stranded wick, I have the instructions for spontaneous achievement of inner heat. If I am afraid of the cold, it is my own fault. For not being able to enjoy one's own property, Even without offerings from believers, I know the inexhaustible essence. If I am afraid of hunger, it is my own fault. The suffering of past samsara is unbearable, When meeting Rin-po-che, Practicing with one-pointedness, If I lack perseverance, it is my own fault. Because I practice according to the lama's instructions, Even if realization has not become stable, I have the instructions for the three bardos. If I am afraid of death, it is my own fault. So! When Rin-po-che (Precious One) was staying at the sunny side of Mtshur-phu Monastery, he composed the Song of Five Joys: In the realm of emptiness, awareness moves, There is no such thing as the name of the five poisons. The view is decided, how happy the mind is! In the realm of non-duality, great bliss moves, There is no such thing as the name of straying. Meditation is decided, how happy the mind is! In the realm of non-arising, spontaneous arising moves, There is no such thing as the name of negation and affirmation. Conduct is decided, how happy the mind is! In the realm of wisdom, the Dharmakaya moves, There is no such thing as this life and the next. The result is decided, how happy the mind is! In the realm of the kingdom, spontaneous arising moves, There is no such thing as relatives and friends. The homeland is decided, how happy the mind is! It is said that Rin-po-che (Precious One) spoke these words when offering fish with his fingers in the inner sanctum. At Khar-rtsang, when offering with three fingers, in order to fulfill the lama's intention, while offering with three fingers, he prayed to the lama in the evening, and at dawn, in a dream, he visualized the lama coming before him, and the lama said: Know the view of freedom from extremes, Know the unchanging nature as meditation, Know the unattached taming as conduct, Know these three as inseparable as the result. This is the self-benefiting Dharmakaya, Now, for the benefit of others, please act like this: Attachment... -------------------------------------------------------------------------------- ་ 1-2-145b