Tibetan
ས་རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོའི་འཇིག་རྟེན་ཉུལ་ཡང་ཐོབ་དཀའ་བའི། །ཐུབ་མཆོག་བསྟན་པ་ཡོངས་ཀྱི་དབུས་གནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུས་བསྟེན་གྱུར་ལས། །ཆ་ཤས་ཙམ་ཞིག་བྱང་ཕྱོགས་འདིར་སྣང་མི་ཡི་བདག་པོས་རྒྱ་ཆེན་ལེགས་བྱས་འདུ་བགྱིས་ཏེ། །སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་བདུད་རྩིའི་བགོ་སྐལ་མི་འཛད་བཀྱེ་བའི་ངོ་མཚར་གང་ཞིག་འདིར་བརྗོད་བྱ།། དེ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསང་ཆེན་བླ་ན་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་ཐོག་མར་གང་གིས་བསྟན་པའི་སྟོན་པ་གང་དེས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ་ དེ་དག་གནས་ཡུལ་སོ་སོར་ཇི་ལྟར་བབ་ཅིང་འཕེལ་བའི་ཚུལ། དེ་ལས་ཕྱི་མོའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པར་དུ་བསྒྲུབས་པ་དང་། གླེགས་བམ་སོ་སོར་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པའི་རྣམ་གྲངས། ལེགས་སྤྱད་དོན་ལྡན་དུ་བྱ་བའི་ཤིས་བརྗོད་དང་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་མཐའ་བརྒྱན་པ་བཅས་སྐབས་ལྔ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གླེང་བར་བྱའོ།། དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ། གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཚུལ། དེའི་རྣམ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཞིང་འདིར་ཞི་བ་བརྙེས་ཚུལ། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྣང་ཚུལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་འཆད་པ་ལ། སྤྱིར་ཐེག་དམན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པར། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་བུར་ཡང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་བསགས་པ་ཞིག་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ། གུང་ལ་བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞིས་སྦྱོར་ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས། ཐོ་རངས་སྐྱ་རེངས་འཆར་ཀའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མངོན་དུ་མཛད་ནས་ཆོས་དང་གཟུགས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཀུན་ཤེས་ནས་རབ་བཟང་གི་བར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སོགས་ལས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཚང་བར་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་གསུངས་པའི་སྐུ་གསུམ་དང་། སྔགས་ལའང་ཕྱི་ནང་གི་མངོན་བྱང་ལྔ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ། ལུས་རྩ་སྤྲུལ་སྐུ། ཡིད་ལོངས་སྐུ། ཁམས་བདུད་རྩི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་རླུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སོགས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དང་ལམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མོས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། རེ་ཞིག་ཐེག་མཆོག་བླ་ན་མེད་པའི་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུང་ལྟར་འཆད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན
Chinese
纵然寻遍无垠的世间也难以获得， 至尊释迦教法之中心，为不共成就者所依止。 其中一部分显现于北方，人主广行善业聚集， 为众生施予甘露之分，无尽布施的奇妙之处在此宣说。 因此，所有善逝教法之精华，无上大密金刚乘续部珍宝，最初由谁宣说，导师如何宣说之方式。 这些教法如何降临于各自的处所并发展的方式。由此，母续的会供如何修持，以及经函如何安住之类别。以善用有意义的吉祥语和回向祈愿来庄严结尾，总共分为五个部分依次讲述。 第一部分也有三个方面：原始怙主显现证悟法身之方式；其化身金刚持于此刹土获得寂静之方式；以及由此二身之化身显现的方式，包括身与智慧之差别。一般来说，小乘行者的观点是：对于像我们这样的导师，在无数三大阿僧祇劫中积累了趋向解脱的资粮，最终在金刚座菩提树下，夜晚降伏魔众，中午以四禅的真实基础生起加行道，黎明时分，当晨曦初现的一刹那，现证六度而成佛，成为法身和色身的自性。他们不承认圆满具足三身的体性。而在大乘经部中所说的三身，以及密宗中所说的内外五种现观，因果金刚持，身脉化身，意受用身，界甘露法身，心髓智慧风自性身等等，都只是为了调伏所化众生根器的利钝以及道之瑜伽士的意乐而作的方便示现而已。暂时按照无上大圆满光明金刚藏不共教言来讲解
English
Though searching the boundless ocean of worlds, it is difficult to obtain, The supreme Buddha's teachings, the center of all, relied upon by uncommon accomplished beings. A mere portion of it appears in this northern direction, the lord of men extensively gathers virtuous deeds, For the assembly of beings, he bestows the share of nectar, the wonders of endless giving are spoken of here. Therefore, the essence of all Sugata's teachings, the unsurpassed great secret Vajrayana tantra, this precious one, initially by whom was it taught, and how did that teacher explain it? How did these teachings descend upon their respective places and develop? From this, how were the assemblies of mother tantras practiced, and what are the categories of scriptures in which they reside? Adorned at the end with auspicious words and dedications that are well-used and meaningful, we will discuss these in five parts in sequence. The first part also has three aspects: how the primordial protector manifestly awakened into the Dharmakaya; how his emanation, Vajradhara, attained peace in this realm; and how the emanations of these two bodies appear, including the differences between body and wisdom. In general, the Hinayana followers believe that even for a teacher like ours, after accumulating the means for liberation in three countless kalpas, he became the last existence and subdued the maras at dusk at the Vajra Throne. At noon, based on the actual basis of the four dhyanas, he generated the joining path in his mindstream. At dawn, in a single instant when the first rays of light appeared, he manifested the six perfections and became enlightened as the nature of Dharma and Rupakaya. They do not accept the complete arrangement of the three bodies. However, the three bodies spoken of in the Mahayana sutras, as well as the outer and inner five Abhisambodhis of the Mantrayana, the cause and effect Vajradhara, the body-channel Nirmanakaya, the mind Sambhogakaya, the realm Amrita Dharmakaya, the heart essence wisdom-wind Svabhavikakaya, etc., are merely shown according to the capacity of the trainees, whether sharp or dull, and the inclinations of the yogis on the path. For the time being, according to the uncommon teachings of the unsurpassed Great Perfection, the luminous Vajra Essence, let us explain.
Tibetan
། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་གཉིས་གང་དུའང་དབྱེར་མི་འབྱེད་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ་དུ་སྲིད་ཞི་ཡོངས་ལ་མངའ་དབང་སྒྱུར་བའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས་པས་རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རང་སར་གྲོལ་བས་དུས་གསུམ། མཐའ་དབུས། ཐོག་མཐའ་སོགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ཅིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། །གཉིས་མེད་གསུམ་བྲལ་དྲི་མེད་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལས་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རིས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། །དེའང་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རང་ངོ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྤང་བ་ཆེན་པོ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་སྲིད་ཞི་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་གཟིགས་པས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ། དེ་དག་གི་མཐུས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམིགས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་ནི་སེམས་ཆེན་པོ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། །སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་འཁོར་འདས་བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་འབྱོར་བས་རྒྱུའི་ཐེག་པ་བདག་གིས་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་འགོག་པ་དམ་པ་ལ་གནས་པར་བཤད་པའི་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཡུལ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་ སྲས་རྣམས་དང་། གདུལ་བྱའི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུ་མིག་ལ་སྣང་བ་དང་། རྣ་བར་གསུང་ཐོས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་སྣོམ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེ་བའི་རེག་སྣང་བ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་འཇལ་བ་སོགས་ཀྱི་གཞིའམ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་
Chinese
不区分轮回和涅槃，在一切之前，统治轮回和寂静的导师普贤王如来，自法界自然智慧安乐 逝之藏，从原始之基显现为基现的瞬间，于自显中认识，以自生觉性智慧自身解脱，三时、边中、初始终结等一切所知，皆不分别，于自生智慧中成佛。如《续部上师》所说：“无始无中亦无终，无有分别亦无异。无二离三亦无垢，亦无分别与思虑。”以及《文殊幻化网》所说：“无分别而自然成，三时诸佛之事业，无有初始亦无终，最初之佛无分别。”如是。虽然实际上并不存在，但由于对突如其来的二障及其习气在自身中完全清净，故为大断。以无有能知与所知之分的广大智慧，普遍照见轮回与寂静无有界限，故为大证悟。以彼等之威力，无有目的地自然成就一切有情之利益，乃是大心。如《现观庄严论》所说：“有情皆殊胜，即是心，于断证及三者，三大之自生，应知此为事。”如是。彼即是不执著任何事物，远离一切戏论之边，乃是法界之智慧，不观轮回与涅槃、好与坏为平等性，不住于轮回与寂静之边，乃是平等性之智慧。由于精通如所有智之智慧，故说以因之乘，我所摄持的一切皆于法界寂灭之殊胜止息中安住，超越仅仅是空性。如来们以各自的智慧所见之境，十地自在的佛 子们，以及对于所化之众，色身显现于眼，声音听闻于耳，圣者戒律之香气嗅闻于鼻，佛法之味道品尝于舌，禅定安乐之触觉显现于身，以及以分别思辨之智慧衡量佛法等之基础或因缘。
English
Without distinguishing between samsara and nirvana, before all else, the teacher who reigns over all of samsara and peace, the Primordial Buddha Samantabhadra himself, in the bliss of the spontaneously arisen wisdom of the dharmadhatu, At the moment when the basis appears as the basis-appearance from the primordial ground of the Gone Thus, recognizing it as self-appearance, the very wisdom of self-arisen awareness is liberated in its own place, so that the three times, the middle and the end, the beginning and the end, etc., all knowable things are not conceptually constructed, and one becomes enlightened in self-arisen wisdom. As it says in the Uttaratantra: "Without beginning, middle, or end, without distinctions, without duality, without the three, without stain, without conceptualization." And also in the Jambhala Mayajala Tantra: "Without conceptualization, spontaneously accomplished. The activity of the Buddhas of the three times. The Buddhas have no beginning or end. The first Buddha is without bias." So it is. Although it does not exist in reality, the two obscurations of sudden delusion, together with their habitual tendencies, are completely purified in their own nature, so it is a great abandonment. With the great wisdom that is without knower and known, he sees pervadingly without cutting off samsara and peace, so it is a great realization. By the power of these, the activity of spontaneously accomplishing the benefit of all beings without any aim is a great mind. As it says in the Abhisamayalankara: "All beings are supreme, that is the mind, in abandonment, realization, and the three, the self-arisen of the three great ones, this should be known as the purpose." So it is. That itself, without focusing on anything, is separated from all extremes of elaboration, it is the wisdom of the dharmadhatu, and seeing samsara and nirvana, good and bad, as equality, not abiding in the extremes of samsara and peace, it is the wisdom of equality. Because of mastering the wisdom of knowing things as they are, it is said that in the causal vehicle, all that I grasp abides in the supreme cessation of pacification in the dharmadhatu, transcending mere emptiness. The realm seen by the Buddhas, each with their own wisdom, the lords of the ten bhumis, For the sons and daughters, and for the assemblies to be tamed, the form body appears to the eye, the sound is heard by the ear, the fragrance of the noble precepts is smelled by the nose, the taste of the Dharma is tasted by the tongue, the tactile sensation of the bliss of samadhi appears to the body, and the Dharma is measured by the wisdom of discrimination and analysis, etc., which are the basis or cause of