Tibetan
སྐྱོ་བ་མ་སྐྱེས་པར།། མི་ཆོས་སྣང་བ་མི་སྤོངས་པས།། འདུས་བྱས་རྒྱུ་ འབྲས་དོན་ལ་བརྟག།ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མ་མཐོང་བར།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མི་འབྲལ་བས།། ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་སྦྱངས།། རང་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པར།། འཁོར་འདས་བློ་ཡིས་མི་འཕྲེང་ བས།། དོན་མེད་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ།། ཐམསཅད་དོན་མེད་མ་ཤེས་པར། ཁེང་གྲགས་དགོས་མེད་མི་ཤེས་པས།། ཀུན་ཀྱང་འབྲེལ་མེད་བློ་ཐག་བཅད།། ཆོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་བློ་ལས་འདས།། མིང་ཚིག་དོན་ལ མ་ཟད་པར།། ཚིག་དང་ཡི་གེ་མི་མཛད་པས།། ཚིག་ལ་མི་ལྟ་དོན་ལ་བརྟག། ཆོས་རྣམས་ཟད་པར་མ་སྐྱོལ་བར།། གཟའ་གཏད་མེད་པར་མི་གོ་བས།། བྱར་མེད་བློ་འདས་གོ་བར་གྱིས།། པད་མ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། འབྲེལ་ཐག་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། ཡང་དབང་མོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ།། ཀྱེ་སངས་རྒྱས་གསུང་གི་བདག། སྣང་བ་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་འདི།། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ལྟ།། སྒོམ པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་བསྒོམ།། སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་སྤྱོད།། ཅེས་ཞུས་པས།། གསུང་གི་བདག་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། སྣ་ཚོགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ལ།། རྣམ་རྟོག་བློ་ཡི་དྲན་རིག་གཉིས།། གསལ་སྟོང་དབྱེར མེད་ཟུང་དུ་འཇུག།སྣང་སྟོང་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར།། ཕྱོགས་འཛིན་མེད་པའི་ངང་ལ་ལྟ།། མ་སྐྱེས་མ་འགགས་རང་སོ་ལ།། གསལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ངང་ལ་བསྒོམ།། ཡེ་ནས་གསལ་སྟོང་དགག་བསྒྲུབ་ མེད།། བླང་དོར་མེད་པའི་ངང་ལ་སྤྱོད།། དབང་པོ་མ་འགག་གསལ་བར་ལྟ།། ཆེད་དུ་མི་འཛིན་སྟོང་པར་ལྟ།། མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བསྒོམ།། གསལ་ལ་མི་རྟོག་གོམས་པར་བསྒོམ།། སྤྱོད་པ་འདི་ལ་བྱ མེད་པར།། གཟའ་གཏད་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པར་སྤྱད།། པདྨ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་སྒཽམ་སྤྱོད་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། ཡང་ཞུས་པ། དེ་ལ་རོག་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། ཞེས་ཞུས པས།། གསུང་གི་བདག་པོས་ཡང་གསུངས་པ། གསལ་བས་བཏང་སྙོམས་མ་རིག་དག། མ་རྟོག་བློ་ཡི་འཁྲུལ་པ་ཆད། བདེ་བས་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་ཞི།། གསལ་དང་མི་རྟོག་བདེ་བ་གསུམ།། ཆོས་ཉིད ཡང་དོན་ཅིག་རིག།སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་མཐོང།། གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་སྤྲོས་པ་མེད།། སེམས་ཉིད་རྣམ་རྟོག་མཐའ་དང་བྲལ།། མི་རྟག་མཐར་ཐུག་གཟུང་འཛིན་མེད།། སེམས་ལ་དྲན་བྱེད་ཟུག་རྔུ་ མེད།། བདེ་བའི་མཐར་ཐུག་རེ་དོགས་བྲལ།། གསལ་བས་ཆད་པ་མ་གོལ་བ།། མི་རྟོག་རྟག་པར་མ་གོལ་བ།། བདེ་བས་གཉིས་འཛིན་མ་གོལ་བས།། དབྱེ
Chinese
未生厌离前，不舍世间法，当观有为因果义。未见法性真谛前，不离世间八法，当一心修法性义。未识自性为一前，不以轮回涅槃乱心，当修无义明点为一。未识一切皆无义前，不识虚荣无用，当断一切无关联想。佛法之究竟超越心识，未尽名言义前，不造词句文字，不观词句当观义。未穷尽诸法前，不以无所依而解，当解无为离心识。莲花盛开续，断绝关联品第五竟。复有自在母等眷属请问：祈请佛语之主，此显空双运，当如何观其观之自性？当如何修其修之自性？当如何行其行之自性？如是请问。佛语之主开示：于种种境之显现上，分别心之念与识二者，明空无别双运。未入显空执着前，当于无偏执之状态而观。于不生不灭自性上，当于无明暗之状态而修。本即明空无有破立，当于无取舍之状态而行。根门未闭当明观，不特意执取当空观，不杂乱当全明修，于明不分别当串习修。此行无有作为，当于无所依破立而行。莲花盛开续，修持见修之品第六竟。复问：彼如何生起觉受？如是请问。佛语之主复说：以明遣除舍性无明，以不分别断除心之错乱，以乐平息心之痛苦。明与不分别乐三者，即是法性亦是唯一义。见心之自性空明，明之究竟无有戏论，心性远离分别边，不分别究竟无有能取所取，心无有忆念痛苦，乐之究竟远离希忧。以明未离断见，以不分别未离常见，以乐未离二取，分
English
Before renunciation arises, without abandoning worldly dharmas, contemplate the meaning of conditioned cause and effect. Before seeing the truth of dharmata, without separating from the eight worldly dharmas, practice the meaning of dharmata with one-pointedness. Before knowing your own nature as one, without confusing your mind with samsara and nirvana, meditate on the meaningless bindu as one. Before knowing that everything is meaningless, without knowing the uselessness of vanity and fame, cut off all unrelated thoughts. The ultimate of Dharma transcends mind, before exhausting the meaning of names and words, do not create phrases and letters, do not look at the words, contemplate the meaning. Before exhausting all dharmas, do not understand without reliance, understand the inaction beyond mind. The Lotus Blossoming Tantra, the fifth chapter, the chapter on cutting off connections, is complete. Again, the retinue, including the Lady of Power, asked: O Lord of the Buddha's Speech, this union of appearance and emptiness, how should we view its nature of view? How should we meditate on its nature of meditation? How should we act on its nature of action? Thus they asked. The Lord of Speech replied: On the appearance of various objects, the two, memory and awareness, of the discriminating mind, unite clarity and emptiness, indivisibly. Before entering into the clinging to appearance and emptiness, view in a state of non-attachment. On the unarisen, unceasing self-nature, meditate in a state of no clarity or obscurity. Primordially, clarity and emptiness have no negation or affirmation, act in a state of no acceptance or rejection. Look clearly without obstructing the senses, look emptily without deliberately grasping, meditate fully and clearly without mixing, meditate habitually without discriminating clarity. This action has no doing, act without reliance, negation, or affirmation. The Lotus Blossoming Tantra, the sixth chapter, the chapter on practicing view, meditation, and action, is complete. Again they asked: How does experience arise? Thus they asked. The Lord of Speech again said: With clarity, eliminate the ignorance of equanimity, with non-discrimination, cut off the confusion of mind, with bliss, pacify the pain of mind. Clarity, non-discrimination, and bliss, are the nature of Dharma, also the one meaning. See the essence of mind, empty and clear, the ultimate of clarity has no elaboration, the nature of mind is free from the edge of discrimination, the ultimate of non-discrimination has no grasper or grasped, the mind has no memory of pain, the ultimate of bliss is free from hope and fear. With clarity, do not stray into nihilism, with non-discrimination, do not stray into eternalism, with bliss, do not stray into dualistic grasping, divid
Tibetan
་བ་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བ་མེད།། དེ་མ་རྟོགས་པའི་གོལ་བ ནི།། གསལ་ལ་ཞེན་པས་གཟུགས་ཁམས་གོལ།། མི་རྟོག་ཞེན་པས་གཟུགས་མེད་གོལ།། བདེ་ལ་ཞེན་ན་འདོད་ཁམས་གོལ།། དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཞེན་གྱུར་ན།། བསམ་གཏན་ལྷ་རུ་ཤུགས་ཀྱིས་གོལ།། གསལ་བར ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན།། མ་ཆགས་མ་ཞེན་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ།། མི་རྟོག་ཉམས་སུ་མྱོང་གྱུར་ན།། ཆགས་ཞེན་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ།། བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་གྱུར་ནས།། ཞེན་ཆགས་མེད་པས་ལོང་སྐུ་ཐོབ།། ཀུན་ལ་མི་རྟོག རང་ངོ་ཤེས།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཐོབ།། གང་ལ་ཞེན་ཆགས་གཡོས་མེད་པས།། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་ཐོབ།། པདྨ་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ད་ལས། རྟོགས་ལུགས་གོལ་བ་གསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། ཡང དབང་མོ་ལ་སོགས་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པ།ཀྱེ་སངས་རྒྱས་གསུང་གི་བདག། ཕྱི་ནང་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་ཞུས་པས།། གསུང་གི་བདག་པོས་ཡང་གསུངས་སོ།། ཕྱི་ནང་ཡུལ་ལ་ངོ་སྤྲོད་པ།། ཡེ་ ནས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ལ།། མ་བཅོས་མི་བསླད་མ་བྱས་པར།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྟོགས་པར་བྱ།། འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་གསལ་དུས་སུ།། ཚད་མེད་བཞི་ལས་བསྐྱེད་པའི་ལྷ།། བྱམས་པ་ཝ་ཏི་ཀུན་ལ་དད།། རྙིང རྗེ་འཇའ་མ་ལི་ཡིས་རྩེ།། འབུ་ཁང་དགའ་བས་དོན་བྱས་པ།། བཏང་སྙོམས་ལོ་གི་ཤཝ་ར་སྐྱོང།། རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཞི།། དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས།། བར་དུ་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས།། ཐ་མ་རྐྱེན གྱིས་འཇིག་པ་མེད།། ལྟ་སྒོམ་བྱེད་པའི་མཁན་པོ་ལྟ།། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ལྷ།། ལྷ་དེ་རང་གིས་སེམས་སུ་འདུག། སེམས་ལས་གང་དུ་འང་མ་གྲུབ་པས།། སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རིག་ཅིང གསལ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད།། ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་གསལ།། རྒྱ་མ་ཆད་དེ་མཐར་མ་རེད།། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བརྟག་ཏུ་མེད།། ཕྱི་ནང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ།། ནང་གི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ལས།། དབྱེར་མེད་སྟོང གསལ་འཛིན་པ་བྲལ།། ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་སྟོང་པ་དེ།། རིག་པ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རིག་པ་འགག་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས།། སྣ་ཚོགས་མ་འགག་སྤྲུལ་སྐུར་ཤར།། པདྨ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ནང་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། ཡང་དབང་མོ་ལ་སོགས་འཁོར་གྱི་ཞུས་པ།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་ཞུས་པས།། གསུང་གི་བདག་པོས་བཀའ་སྩལ པ།། བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་རང་ལ་སྣང།། རྒྱུ་འབྲས་ཡུལ་མེད་བློ་ལས་འདས།། སྟོང
Chinese
不堕落于任何一方。不明白此的过失是：执着于明，则迷失于色界；执着于无念，则迷失于无色界；执着于乐，则迷失于欲界；如果执着于无分别，则会不知不觉地迷失于禅定之神。在光明中体验时，获得无染无执的化身；如果体验无念，则因无执着而获得法身；如果体验快乐，则因无执着而获得报身；对一切都不执着，认识自性，也获得自性身；对任何事物都没有执着，因此也获得不变金刚身。从莲花盛开之续中，开显证悟方式之过失的第七品。又，旺姆等眷属请问：圣佛语自在，内外明觉的认识是怎样的？请问。语自在再次说道：内外境的认识，对于本来清净的刹土，不造作、不染污、不作为，要证悟自然成就。利益众生显现之时，从四无量心中生起的本尊，慈爱瓦提，敬信一切；悲悯嘉玛丽嬉戏；喜悦布康行利生之事；舍弃洛给夏瓦拉守护。四种自生大悲，最初没有生起之因，中间没有住留之依，最后没有因缘而坏灭。如同观修的上师，自己以心所造之神，神就在自己的心中。因为不是从心中产生的，所以是空性、离戏、自然成就。觉知且明亮，但没有可执之处，本体是空性，自性是光明，广大无边，没有尽头，形状和颜色无法观察。内外本体是空性，从内在自性光明中，无分别，空明无执。本体不变的空性，是觉性无生法身，觉性无灭圆满报身，各种不灭显现为化身。从莲花盛开之续中，开示内外明觉认识的第八品。又，旺姆等眷属请问：如此证悟的究竟是怎样的？请问。语自在说道：各种分别念在自身显现，因果无处，超越心识，空
English
Not falling into any side. The fault of not understanding this is: clinging to clarity, one gets lost in the form realm; clinging to non-thought, one gets lost in the formless realm; clinging to pleasure, one gets lost in the desire realm; if one clings to non-differentiation, one unknowingly gets lost in the gods of meditation. When experiencing in clarity, one obtains the Nirmanakaya without attachment or clinging; if one experiences non-thought, one obtains the Dharmakaya without clinging; if one experiences bliss, one obtains the Sambhogakaya without clinging; without clinging to anything, recognizing one's own nature, one also obtains the Svabhavikakaya; without any clinging to anything, one also obtains the immutable Vajrakaya. From the Padma Gyepa Gyü, the seventh chapter clarifying the faults of the way of realization. Furthermore, Wangmo and other attendants asked: O Lord of the speech of the Buddha, what is the recognition of inner and outer awareness? Having asked this, the Lord of Speech spoke again: Recognizing inner and outer objects, in the realm that is pure from the beginning, without fabrication, without defilement, without being made, one should realize it as spontaneously accomplished. At the time of benefiting beings, the deities arising from the four immeasurables: Loving-kindness, Wati, has faith in all; Compassion, Jamali plays; Joy, Bukhang accomplishes the purpose with joy; Equanimity, Logishvara protects. The four great self-born compassion, the first has no cause of arising, the middle has no support of abiding, the last is not destroyed by conditions. Like the Khenpo who practices view and meditation, the deity made by one's own mind, that deity resides in one's own mind. Because it is not established from the mind, it is emptiness, free from elaboration, spontaneously accomplished. Knowing and clear, yet without any object of designation, the essence is emptiness, the nature is clear. Vast and without limit, it is not an end. Shape and color cannot be examined. The inner and outer essence is emptiness, from the inner nature of clarity, without differentiation, emptiness and clarity are free from grasping. That unchanging essence of emptiness is the wisdom of unborn Dharmakaya, the wisdom of unceasing perfect Sambhogakaya, various unceasing appearances arise as Nirmanakaya. From the Padma Gyepa Gyü, the eighth chapter showing the recognition of inner and outer awareness. Again, Wangmo and other attendants asked: How is the culmination of such realization? Having asked this, the Lord of Speech replied: Various thoughts appear in oneself, cause and effect are nowhere, beyond the mind, empty.