Tibetan
། མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་ལྷ་རྣམས་དང།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་སེམས་དཔའ་དང།། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པར་བཅས་པ དག།རང་དང་ལྷན་ཅིག་ཐ་དད་མིན།། གང་དང་གང་གིས་དམིགས་པ་དེ།། མཆོག་གྱུར་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ།། དེ་ལས་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི།། གདོད་ནས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ལ།། དག་དང་མ་དག་གཉིས་མེད་ ཕྱིར།། བྲལ་དང་ཐོབ་པ་མི་དམིགས་ཀྱང།། མིང་ཚིག་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི།། མ་འོངས་སྐྱེས་བུ་དྲང་བ་དང།། ལམ་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གནང།། རང་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ནི།། ངོ་བོ་ཉིད དང་སྤྱོད་པའི་ཚོགས།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ།། འབྲས་བུ་ཞེས་སུ་བཤད་པ་སྟེ།། བསྒྲུབ་ཅིང་རྩོལ་བ་ག་ལ་ཡོད།། མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་སྤྲོས་དང་བྲལ།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་གཟུགས་སྣ་ཚོགས།། ཐ་དད མཐོང་བ་འབྲས་བུ་སྟེ།། གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་མྱོང།། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ།། འོག་མིན་གསང་བའི་ཕོ་བྲང་སྣང།། ཞིང་གི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་དག། མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུར ཁྱབ།། ལྔ་དང་བརྒྱད་དང་དྲུག་སོགས་ཀྱྀ།། རྣམ་པར་ཕྱེ་དང་མྱོང་བ་དང།། སྣ་ཚོགས་རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚོགས།། རྟོགས་པ་རང་བྱུང་ངོ་བོའི་ལུས།། སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་འགྲོ་དང་འོང།། ཡོད་མེད་མཐའ་ལས རབ་འདས་ཤིང།། གདོད་ནས་གནས་དང་སྒོམ་པ་ཡིས།། ཞིང་དང་ཚོམ་བུ་འཁོར་ལོ་དང།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས།། བརྟགས་ཤིང་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར།། མཆོག་གྱུར་དམན་དང་བར་མའི་སྐུ།། སྣ ཚོགས་ལས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ཏེ།། རིགས་དང་མཐུན་པའི་བདག་ཞེན་པས།། ཆེས་ལྷག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་དུས་དང་ཐབས།། ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་འབྱུང།། མ་ལུས་པ་དང་མ་ནོར བའི།། རང་དང་གཞན་གྱི་སྣང་བ་ཡི།། ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་འཛིན་པ།། ཤེས་དང་མི་ཤེས་རྟོག་པ་སངས།། དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཁོ་ནའི་དངོས།། སྡིག་ཏོ་ལས་ཀྱི་དྲི་མ་དག། རྩ་བ་ཡན་ལག་བཅས་པ་ཡི།། ལས་ཀྱི མཐའ་ཡིས་དེ་མི་མཐོང།། བསླབ་ཅིང་བསྡོམ་པ་བསྲུང་ལས་རྣམས།། དམན་པའི་ལས་ལ་ཆེར་ལྷག་པ།། ཉོན་མོངས་པ་ལས་རང་དགའ་བ།། ཐར་མེད་གནས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའོ།། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤྲུལ་པ་དང།། སྡུག བསྔལ་བྱེད་པ་ཐ་དད་དང།། ཤེས་བྱ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང།། མཐོང་དང་བསྒོམ་དང་རྟོག་པ་ཡིས།། གཉེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྟོབས་གྱུར་པ།། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་མི་ནུས།། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་རང་བཞིན ཤེས།། བདེ་བ་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི།། ངོ་བོ་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལས་མིན།། བག་ལ་ཉལ་གྱི་
Chinese
堪布阿阇黎诸天众，声闻缘觉菩萨众，以及世间凡夫等，与自无别无有异。以何所缘之对境，乃是殊胜密咒行。由此圆满之果者，于本初清净之刹土，净与不净无二故，离与得亦不可得。然仅名言之果者，为引未来之士夫，为成办道义而开许。自性三摩地以及，自性本体与行聚，本来即是极清净，是故说名为果者，成办勤作岂会有？体性与基离戏论，相与好相诸形色，见彼种种之差别，即是果而所成事，从未曾有真实物。虚空界中之坛城内，显现密严（奥明）之宫殿。种种刹土之庄严，以无有性周十方。五与八及六等数，种种分别与领受，种种族类之轮涅聚，证悟自生体性身。生灭常断去与来，有无边际皆超离，本初安住及修习，刹土聚落与轮等，方便智慧一味性，唯是分别显现尔。殊胜下劣中等身，种种业力亦种种，以与自族相符故，执著为胜妙之境。暂时究竟之时与法，共同差别皆生起，无余以及无错谬，自与他之诸显现，执著有与无之边，知与不知分别灭。于彼遮障唯一事，罪恶业力之垢染，根本以及诸支分，以业之边际不能见。学习总持守护等，较诸下劣业尤甚，自喜烦恼之果报，乃是无解脱处之障。三摩地与幻化等，以及痛苦所作各异，所知境与有境等，见与修及分别等，对治渐次转为力，然亦不能以此见。了知世俗胜义性，安乐以及痛苦之，本体显现非由因，习气沉睡之
English
The Khenpo, Acharya, and all the gods, along with the Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and ordinary beings of the world, are not separate or different from oneself. Whatever is the object of focus, that is the supreme practice of mantra. The fruit of its completion is in the realm of primordial purity. Because there is no duality of pure and impure, there is no perception of separation or attainment. However, the fruit of mere words is granted to guide future individuals and to accomplish the meaning of the path. The Samadhi of self-nature, as well as the essence of self and the collection of actions, are primordially pure. Therefore, it is said to be the fruit. Where would there be accomplishment or effort? The characteristic and basis are free from elaboration. The signs, beauties, and various forms, seeing the differences, are the fruit, but the accomplished thing has never been real. In the mandala of the sphere of space, the secret palace of Akanishta appears. The various arrangements of the realms pervade the ten directions with emptiness. The numbers five, eight, and six, and so on, various distinctions and experiences, the assemblies of various families of mandalas, the realization of the self-born essence body. Birth, cessation, permanence, annihilation, going, and coming, transcending all extremes of existence and non-existence. By primordial abiding and meditation, realms, clusters, and wheels, method and wisdom as one, are merely conceptualized and appear. The supreme, inferior, and intermediate bodies, various actions are also various. Because of clinging to self that is in harmony with one's own family, it becomes the most excellent object. Temporary and ultimate times and methods, common and special, all arise. Without remainder and without error, the appearances of self and others, clinging to the extremes of existence and non-existence, knowing and not knowing, thoughts are cleared. The only thing that obscures it is the defilement of sinful karma. The root and all the branches, with the edge of karma, cannot see it. Learning, upholding, and guarding, are far superior to inferior actions. The joy of afflictions is the obscuration of the state without liberation. Samadhi and emanation, as well as the various actions of suffering, the knowable object and the subject, seeing, meditating, and thinking, the antidotes gradually become powerful, but even with that, one cannot see it. Knowing the conventional and ultimate nature, the essence of happiness and suffering does not manifest from causes, the latent
Tibetan
རྣམ་པ་ཡང།། བལྟ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་མི་མཐོང།། གཟུགས་བརྙན་མཐོང་དང་མ་བསམ་དང།། མཉམ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ དག།བྱ་བ་རྗེས་བསྒྲུབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས།། ཕྲིན་ལས་སྔོན་འགྲོ་རྗེས་སུ་བྱེད།། དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆགས་ཤིང།། ཐེག་པ་མེད་ལ་བསྟན་དུ་མེད།། མ་བསྒྲུབས་པ་ཡིས་ལྷུན་གྱིས་བསྒྲུབས།། མ་བལྟས་པ་ཡིས་ མཐོང་བ་སྟེ།། མ་ལུས་མཁས་པས་ཐོབ་པའོ།། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་སྐད་ཅིག་མ།། གཡོས་པ་མེད་པར་ངང་གིས་གནས།། མ་བསགས་མ་ཐོབ་དམན་པ་སྤངས།། མ་བརྟགས་མ་ཤེས་མཐར་ཐུག་སྟེ།། འདུ་བྲལ་མེད་པ འབྲས་བུ་མིན།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཞི་བ་འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། བཅོམ་ལྡན་འདས ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས།ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡུམ་དང་བཅས་པའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་དག་དང། དུས་གསུམ་དུ་ བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་དགྱེས་ཤིང་ཡིད་རང་བས་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་ནས།ཡང་ཁམས་གསུམ་པའི་ དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་སྦྱངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཐིམ་པར་གྱུར་ཏོ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ནི་ཡུམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སླར་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཞི་བའི་ཀློང་རྣམ་པར་དག་པའི་ དབྱིངས་དེ་ཉིད་དུ་མནལ་ཏེ་བཞུགས་ནས།ཕྱི་མའི་འགྲོ་བའི་དོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དགོངས་ནས་མི་འདའ་བ་ཉིད་དུ་མཛད་དོ།། ཞི་བ་འདུས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རྫོགས་སོ།།།། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙྪ་བ་བཻ་རོ་ཙ་ན་བདག་གིས་བསྒྱུར་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། རྒྱལ་པོའི་བླ ་དཔེའོ།་
Chinese
形相亦然。 觀視之法彼不見。 形像見與非思維， 平等徹底領悟故。 事業隨成身語意， 事業先導隨後行。 三時之中皆不著， 無有乘亦無可示。 未成辦故任運成， 未觀視故即見之。 無餘智者所獲得。 知與所知剎那間， 無有動搖自然住。 未積未得捨棄劣， 未觀察未知至究竟。 無有聚散非果實。 如是宣說。 寂靜集密根本續中，身語意圓滿之事業，果實究竟之品第十二。 薄伽梵如是宣說後，以彼身語意與母之加持，所變化之大壇城之輪圓滿，以及三時中安住之所有佛陀之手持金剛者，與大王子等皆大歡喜，心生喜悅，化為無量光芒之相，又將三界之事物無餘淨化後，融入薄伽梵之身。薄伽梵吉祥普賢王如來自身與母無二無別，再次於法性寂靜之界清淨之法界中入眠而住，自然思維未來眾生無量之利益，而作不逝之行。 寂靜集密根本續名為，金剛界大壇城之意圓滿。 印度堪布大導師蓮花生，以及藏地譯師毗盧遮那我所翻譯並確定。 國王之藍本。
English
The form is also thus. That which is seen by the law is not seen. Seeing the image and not thinking, Equality is thoroughly realized. Actions are accomplished by body, speech, and mind, Activities precede and follow. Not attached to all three times, There is no vehicle and nothing to show. Accomplished spontaneously by not accomplishing, Seeing by not looking. Obtained by all the wise. Knowing and the knowable in an instant, Remaining naturally without moving. Not accumulated, not obtained, abandoning inferiority, Not examined, not known, reaching the ultimate. Without gathering and scattering, not a fruit. Thus it was declared. From the Root Tantra of the Peaceful Assembly, the twelfth chapter, which is the complete activity of body, speech, and mind, the ultimate fruit. After the Bhagavan declared thus, by the blessings of his body, speech, and mind, together with the Mother, the wheel of the great mandala that was transformed was complete, and all the Buddhas abiding in the three times, along with the great son, the Vajra-holder in their hands, were greatly delighted and pleased, and transformed into immeasurable forms of light. Again, after purifying all the objects of the three realms without exception, they dissolved into the body of the Bhagavan. The Bhagavan, the glorious Samantabhadra himself, inseparable from the Mother, again slept and remained in the pure realm of the Dharma, the peaceful realm of Dharma-nature, naturally contemplating the immeasurable benefits of future beings, and acted without passing away. The Root Tantra of the Peaceful Assembly, called the Great Mandala of the Vajra Realm, is complete in its meaning. The Indian Abbot, the Great Teacher Padmasambhava, and the Tibetan translator Vairochana, I have translated and established it. A blueprint for the king.