Tibetan
www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb011.005 ། རྡོ་རྗེ་ཡང་དབང་གཏེར་གྱི་མན་ངག་གོ།།། !ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་གི་རྒྱུད།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།། འདི་སྐད་བསྟན་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིད་བྱེད་པ་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ཆོས་ཉིད་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མཉམ པའི་ངང་ལ་བསྡུས་ནས་བཞུགས་སོ།། དེ་ལྟར་བསྡུས་ཙ་ན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ།། མ་གྲུབ་ཙ་ན་ཁྱབ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེས་སོ།། སྙིང་རྗེ་ཆེན པོ་སྐྱེས་ཙ་ན།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་དཀར་ལ་ལྟེམ་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ལྟར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་སྣང་བ་ཡང། དོན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས་ནི་ རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གཡོས་སོ།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་རོ།། དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར་བས་ཡི་གེའི་རང བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སོ།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པས། ཆོས་སྟོང་པ་ཟབ་མར་འཆད་པས་མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་ཏེ་འཕགས་སོ།། དེ་ལས་མ་གཡོས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས། ཀྲི ཡོག་བྱམས་པས་ཕན་འདོགས་པ་ཁྱབ་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མ་ཤར་རོ།། དེ་ནས་ཡི་གེ་འབྲུར་བསྟན་པས་དོན་ཀུན་ཚང་བར་ལ་བཟླ་སྟེ། ཧཱུཾ་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་མ་གཡོས་པ ལ་བཞག་གོ།མ་གཡོས་ཙ་ན་ཡིག་འབྲུས་དོན་མ་བྱས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།། ཡིག་འབྲུས་དོན་བྱས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་ཐུགས་ཕྱག་མཚན་གྱིས་རིག་པའི་གོ་གསལ་ལོ།། དེས་ཀྱང་དོན་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལས་མ་ ཉམས་སོ།། ཧཱུཾ་ཚིག་ཏུ་གླེངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡི་གེའི་འབྲུ་ཚོགས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་རེ་བྱས་ཏེ། འབྱུང་བ་ཁོད་བསྙམས་ནས། རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་བྱ་བའི་དོན་རེར་སངས་རྒྱས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རླུང་གཡོ་བྱེད་མ་གཡོས་པར འདེགས་པ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས།ནམ་མཁའ་མི་འགྱུར་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས། ཆུ་སྡུད་པ་ཀློང་དཀྱིལ་དུ་སངས་རྒྱས། ས་བསྐྱོད་པ་མ་བསླད་པར་སངས་རྒྱས། མེ་དྲོད་སྙོམ་དོན་འབྱུང་དུ་ སངས་རྒྱས།དེ་ཡང་དོན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚིག་ཏུ་འཕེན་པས་ཡི་གེ་ཡིན་
Chinese
。金刚再灌顶之伏藏口诀。！胜妙禅定之续。顶礼薄伽梵吉祥普贤王如来金刚萨埵大乐尊。如是教示之时，薄伽梵作意者普贤王如来，入于法性不动之禅定。内外一切器情，皆摄于法性平等之性中而安住。如是摄持之际，亦未成就任何体性。未成就之际，无偏周遍之大悲，于一切有情生起。大悲生起之际，以大悲之自性，成为证悟之相，法身如月轮般洁白而闪耀。如是显现如月轮，然从无任何意义之中，微尘亦未动摇。从一无所有的证悟中，证悟之智慧生起。其后，从彼性中，金刚萨埵发出名为吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之音声。自生智慧生起，以文字之自性而证悟。于彼真如中，因无任何成就，故以甚深之空性法，念诵三部之体性圆满大圆满，而得超胜。从彼不动摇之大悲中，以慈爱之克里亚瑜伽利益，念诵周遍之大悲。大圆满之智慧日升起。其后，以文字之种子显示，念诵圆满一切意义。仅于显现为吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之刹那，安住于不动摇中。不动摇之际，文字种子无有未成办之义。从文字种子成办之义中，不为所动，以手印了知智慧之明。然彼亦未离于义法性空性。仅于发出吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之语声之际，文字种子之集合，一一成办事业之作用。诸元素调和，各自于事业作用之意义中证悟，此乃：风之动摇，于不动摇中，证悟为大举。虚空不变，证悟为广大周遍。水之聚集，于界中证悟。地之摇动，于不紊乱中证悟。火之暖热调和，于意义生起中证悟。彼亦于意义真如中，以语声抛掷，故为文字。
English
The Secret Instructions of the Vajra Empowerment Treasure. ! The Supreme Samadhi Tantra. Homage to the Bhagavan, the glorious Samantabhadra Vajrasattva, the Great Blissful One. Thus, at one time when it was taught, the Bhagavan, the mindful Samantabhadra, entered into the unwavering Samadhi of Dharmata. All outer and inner phenomena were gathered into the state of equality of Dharmata and remained there. When they were gathered in this way, they did not become any kind of entity. When they did not become any entity, great compassion arose without partiality or bias towards all sentient beings. When great compassion arose, the sign of enlightenment, the Dharmakaya, became white and shimmering like a lunar mandala, as the nature of great compassion. Although it appeared as a lunar mandala, not even a particle moved from the emptiness of meaning. From the realization of nothingness, the wisdom of realization arose. Then, from that very state, Vajrasattva proclaimed the sound called Hum (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽). Spontaneous wisdom arose, and he became enlightened in the nature of letters. Since nothing was accomplished in that Suchness, he recited the nature of the three sections, the Great Perfection, by teaching the profound emptiness of Dharma, and became transcendent. From the unwavering great compassion, he benefited with loving Kriya Yoga, reciting the all-pervading compassion. The sun of the Great Perfection of wisdom arose. Then, by showing the letters as seeds, he recited the completeness of all meanings. Just as the appearance of Hum (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽) remained unwavering. When it was unwavering, there was nothing that the letters did not accomplish. From the meaning accomplished by the letters, without wavering, the understanding of wisdom became clear through the mudras. But even that did not diminish from the emptiness of the meaning of Dharmata. Just by uttering the word Hum (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽), the collection of letter seeds performed each action of karma. The elements were balanced, and each became enlightened in the meaning of their respective karmic actions, as follows: The movement of wind, without wavering, became enlightened as the great elevation. The unchanging sky became enlightened as vast expanse. The gathering of water became enlightened in the center of the womb. The movement of earth became enlightened without corruption. The warmth of fire was balanced, and it became enlightened in the arising of meaning. That too, by throwing the sound into the meaning of Suchness, is a letter.
Tibetan
པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨེ་ཡཾ་མཾ་ལཾ་རཾ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མ་གཡོས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པས། དེ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་རི་རབ་བྱ་བར་ མིང་དུ་བཏགས་ཏེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྒྱས་བཏབ་པས་དེས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་པས་རང་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བཏགས་ཏེ། བྷྲཱུཾ་བི་ཤྭ་བི་ཤུདྡྷེ། དེ་ལ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་མང་པོ་འདུས་པ་ལ།རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས་ཆུ་སྲིན་ཏྭ་ར་ན་དང། མུ་ཏིག་གི་ཤར་བུ་དང། རིན་པོ་ཆེའི་ཆུན་འཕྱང་དང། རྒྱན་དང་ཤར་བུ་དང། གསེར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་དྲཝ་བ་དང། གསེར་གྱི་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པ། རྒྱན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོའི་མང་པོ། ཉུང་ངུའི་ཉུང་ངུ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ། གང་ལའང་མ་གཡོས་མི་སྣང་བར་ཡོངས་སུ་ཁྱབ ཅིང་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ།། གསལ་ཞིང་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ།། མི་སྣང་བའི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱི་ནང་དུ་བྱུང་ནས། གང་ཡང་ཕྱི་ནང་མེད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱི་ནང་དུ་བསྟན ཏོ།། གཞལ་ཡས་དེ་ལ་དབུས་མེད་པའི་དབུས་སུ་རྒྱན་མེད་པའི་རྒྱན་ཉི་ཟླ་མེད་པའི་ཉི་ཟླ་སྐར་ཁུང་ལ་མ་བརྒྱན་པའི་མཐོངས་ཁུང་དུ་མི་གསལ་བར་ཀུན་མཐོང་བར་བསྟན་ཏོ།། གཞལ་ཡས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ པའོ།། ནང་མེད་པའི་ཕྱིས་བསྐོར་བ། དཀྱིལ་མེད་པའི་དབུས་སུ། མི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་ཏེ། རྩིས་མ་བགྲངས་པའི་གྲངས་བཞི་ཡོད་པ། ཟླུམ་པོ་ཟུར་གསུམ་ཅན་དུ་བསྟན ཏོ།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་གཅིག་ཀྱང་མ་གཡོས་ཤིང་མ་བསྟན་པར། ཀུན་གྱིས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱས་སོ།། འཁོར་ལོ་དེའི་སྟེང་མིན་པའི་ཁྲི། གཟུགས་མེད་པའི་སེང་གེ་གླང་པོ་རྟ་དང་རྨ་བྱ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ སོགས་པ།ཚིག་མེད་པའི་མིང་དུ་བཏགས་ནས། དོན་མེད་པའི་རང་རྒྱུད་དུ་ཤར་རོ།། རིན་པོ་ཆེ་ཁྲི་རིག་པས་བརྒྱན་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ། དགོས་འདོད་མི་སྐོང་བའི་སྐོང་བ། ཡོད་པའི་མེད་པ་དང། མ་ཆགས་ པའི་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་པདྨར་བཞུགས་པ་མེད་པའི་བཞུགས་པའི་གདན་ཉི་ཟླ་པདྨ་མེད་པའི་ཡོད་པ།མ་གཡོས་པའི་གཡོས་པ་ཆེན་པོར་བསྟན་ཏོ།། མི་བཞུགས་པའི་བཞུགས་གནས་གློ་བུར་དང་བར་ཁྱམས་གྲུ་ བཞི་སྒོ་ཁྱུད་ལ་སོགས་པ་གདན་པདྨ་དང་ཉི་ཟླ་སྲ་སྙི་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་བྲག་ལ་སོགས་པའི་མི་བཞུགས་པའི་གདན།མ་བཀོད་པའི་བཀོད་པ། མི་སྣང་ཞིང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ངོ།། དེ་ཙམ་ན་ཆོས་ཉིད་
Chinese
就像这样：ཨེ་ཡཾ་མཾ་ལཾ་རཾ། 从那以后，由于不为如是的禅定所动摇，因此，将它命名为珍宝须弥山，吽（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）吽（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）！然后，当法性在如是中扩展时，由于它完全创造了一切，因此，将遍布自身的称为宫殿，并命名为：勃隆（藏文：བྷྲཱུཾ་，梵文天城体：भ्रूँ，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：勃隆）毗湿婆毗首提。在那里，当聚集了许多禅定的集合时，将其命名为装饰，从一无所有中产生了摩羯鱼塔拉纳，珍珠的串珠，珍宝的垂饰，装饰和串珠，黄金和珍宝的网，金铃等等。许多的装饰禅定，极少的极少，极大的极大，极小的极小，在任何事物中都不动摇，无形地完全遍布且变得清晰。清晰且一切显现，但什么也没有成立。从无形的虚空中，不动的智慧在外内产生，显示了没有任何外内的不成立的外内。在那宫殿里，在没有中心的中心，没有装饰的装饰，没有日月日月，在没有装饰星孔的空隙中，不明显地显示为一切可见。宫殿什么也没有成立。没有内部的外部环绕，没有中心的中央，不旋转的轮，它们都环绕着一切，显示了无法计算的四个数量，圆形和三角形。在法性空性中，没有动摇也没有显示任何事物，但所有人都看到并理解了。在那轮之上的非宝座，无形的狮子、象、马和孔雀、迦楼罗等，被命名为无词之名，显现为无意义的自性。以珍宝之座装饰智慧，并命名之，不满足愿望的满足，存在的非存在，以及不执著的大执著，安住在莲花上，没有安住的安住之座，没有日月莲花的存在，显示为不动摇的大动摇。没有安住的安住之处，凉亭和走廊，四方形的门框等，没有坚硬和柔软的莲花日月之座，以及金刚岩石等没有安住的座，没有布置的布置，无形且非常清晰地显现。就在那时，法性
English
Like this: E yaṃ maṃ laṃ raṃ. Then, since it is not shaken by the samadhi of Suchness, it is named the Jewel Mount Meru, Hūṃ Hūṃ! Then, when the Dharma-nature is expanded in Suchness, since it completely creates everything, that which pervades itself is called the palace, and named: Bhrūṃ viśva viśuddhe. There, when many collections of samadhi are gathered, it is named adorned, and from nothing at all arise the makara tarana, the pearl rosary, the jewel pendants, the ornaments and rosaries, the gold and jewel nets, the golden bells, and so on. Many of many samadhis of adornment, very few of very few, very great of very great, very small of very small, not wavering in anything, invisibly completely pervading and becoming clear. Clear and everything appearing, but nothing established. From the invisible space, the unwavering wisdom arises outwardly and inwardly, showing the unestablished outward and inward where there is no outward and inward. In that palace, in the center without a center, the adornment without adornment, the sun and moon without sun and moon, in the gap without adorned star holes, it is shown to be all-seeing without being obvious. The palace is not established in anything. The outside surrounded by no inside, in the center without a center, the wheel that does not turn, they all surround everything, showing four uncountable numbers, round and triangular. In the emptiness of Dharma-nature, nothing is moved or shown, but all see and understand. On that wheel is a throne that is not a throne, formless lions, elephants, horses and peacocks, garudas, etc., named with wordless names, appearing as meaningless self-nature. The jewel throne adorned with wisdom is named, the fulfillment that does not fulfill desires, the non-existence of existence, and the great attachment of non-attachment, dwelling on the lotus, the seat of non-dwelling, the existence without sun, moon, and lotus, shown as the great movement that does not move. The dwelling place of non-dwelling, the pavilion and corridor, the square door frame, etc., the seat of lotus, sun, and moon without hardness or softness, and the vajra rock, etc., the seat of non-dwelling, the arrangement without arrangement, appearing invisible and very clearly. Just then, the Dharma-nature.