Tibetan
རིན་པོ་ཆེ་འཁོར་ལོ་བརྩེགས་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། རཏྣ་ཙཀྲ་ཀཱུ་ཊ་ཏནྟྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ།རིན་པོ་ཆེ་འཁོར་ལོ་བརྩེགས་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་ཆེན་བརྡལ་བའི་ཕོ་བྲང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་བཞུགས་པའི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱི་གཟིགས་ནས་སྣང་བ་ཟག་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་རང་སྣང་དག་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་སྟོང་གསུམ་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་མ་ལུས་པ་དང་། བདག་ཉིད་རང་སྣང་གི་འཁོར་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་བྱུང་ ཞིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་བྱུང་བའི་འཁོར་རོལ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཚུལ་དེ་ཡང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཟིགས་ཏེ། གསང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོངས་བསལ་ཏེ། མ་རིག་པའི་ལྕིབས་ཕྱུང་ནས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གསལ་བར་ཕྱུང་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་ཅི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་།སྣོད་བཅུད་འཛིན་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱང་རང་གི་རྒྱན་དུ་སྣང་བར་བྱས་ནས། རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་། རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ལུགས་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཡང་སྤྲུལ་ཞིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་སྟོན་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཅིར་ཡང་གསལ་བདེ་བའི་དུས་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིག་པ་དབྱེར་མེད་རང་གི་ངོ་བོར་འདུས་ཏེ་གཞན་དུ་མ་མཐོང་བའོ། །དེ་ནས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་གཞི་ཡེ་ཤེས་དོན། །རང་སྣང་གཞིར་ཤེས་ཡེ་སངས་རྒྱས། །མཚན་ཉིད་སོ་སོར་སྟོན་པར་མཛད། །ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཏེ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་མ་རིག་པ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་རང་གིས་བསྒྲིབ། །སྒྲིབ་གཡོགས་མཐོང་ན་སྒྲིབ་པ་དག །བདག་གིས་སྔོན་ཆད་སྒྲིབ་གཡོགས་མཐོང་། །མཐོང་མེད་མཐོང་ལས་འདས་དང་བྲལ། །རིག་པ་འགྱུར་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་ང་ཡིས
Chinese
名为《宝轮庄严续》。 梵语：Ratrna-cakra-kūṭa-tantra-nāma。 藏语：名为《宝轮庄严续》。 薄伽梵安住于大乐遍满的宫殿，明智通彻的殿堂中，以大乐之身观照自身，安住于名为“无漏显现”的等持中。刚刚安住，所有自显清净的善逝以及三千大千世界无边无际的一切世间界，都与自身自显的眷属无别。从自身的体性中产生，所有这些都是自身，从自身的神变中产生，了知眷属嬉戏的体性之义，为了知晓这也是自身的法性，观照自身的本体，开启秘密智慧的虚空，去除无明的沉重，将明智的智慧大乐之义清晰显现。轮回与涅槃之义如何，以及能持所持之义如何，即使体性各异也显现为自身的庄严。自身的本体和自性，以及自身行境无边无际的一切世间界，都是自身体性不可分割的任运成就的法性。从那样的显现方式中，善逝之身和智慧的清净显现产生。那样的显现方式无论如何变化，都示现身语意五种智慧的自性，法性之义毫不动摇。如不定的彩虹般无论如何显现，在安乐之时，菩提心明智无别地融入自身的本体，不视作他者。之后，从自身的自性中，本体自性如此祈请道：任运成就之基智慧义，自显为基知为本初佛，体性各异示现作，是您之意即本初佛。以何未证悟佛陀，自心自性自障蔽，若见障蔽则障蔽除，我昔曾见诸障蔽。无见离见超见者，明智不变本初佛，真实如是吾。
English
The Tantra Called "The Adornment of the Precious Wheel" In Sanskrit: Ratna-cakra-kūṭa-tantra-nāma. In Tibetan: The Tantra Called "The Adornment of the Precious Wheel" The Bhagavan, dwelling in the palace of great bliss, in the hall of penetrating wisdom, contemplating himself with the body of great bliss, entered into the samadhi called "Unstained Appearance." As soon as he entered, all the Sugatas of pure self-appearance and all the boundless and limitless realms of the three thousand great thousand worlds, were inseparable from his own self-appearance retinue. Arising from his own nature, all of these are himself, and arising from his own miraculous transformations, understanding the meaning of the nature of the retinue's play, in order to know that this too is his own Dharma-nature, he gazed upon his own essence. Clearing the expanse of secret wisdom, removing the heaviness of ignorance, he clearly revealed the meaning of the great bliss of wisdom-awareness. How is the meaning of samsara and nirvana, and how is the meaning of what is held and what holds, even though their natures are different, they appear as his own adornment. His own essence and nature, and all the boundless and limitless realms of the world that are his own field of activity, are the spontaneously accomplished Dharma-nature inseparable from his own nature. From the way that it arises, the body of the Sugata and the pure appearance of wisdom arise. In whatever way it manifests, it shows the nature of the five wisdoms of body, speech, and mind, and the meaning of Dharma-nature remains unwavering. Like an uncertain rainbow, in whatever way it appears, even in times of bliss, Bodhicitta-awareness is inseparably merged into his own essence, and is not seen as other. Then, from his own nature, the essence itself prayed thus: Spontaneously accomplished ground, meaning of wisdom, knowing self-appearance as the ground is primordial Buddha, showing individual characteristics, is your mind, the primordial Buddha. By what is the Buddha not realized? One's own mind-nature is obscured by oneself. If one sees the obscuration, then the obscuration is removed. I have seen obscurations in the past. Without seeing, beyond seeing, and free from seeing, awareness, unchanging, is the primordial Buddha. Truly, I.
Tibetan
་མཐོང་། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདེ་དོན་རྟོགས། །རྟོག་པས་རིན་ཆེན་ཉིད་ལས་འདུས། །ཐུགས་ཀྱི་གཏེར་མཛོད་གཏེར་དུ་བཀླུབས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དག་གིས། །རྟོགས་པར་ནུས་པ་བྱུང་གྱུར་ན། །ཐུགས་ཀྱི་ཉི་ཟེར་སྤྲོ་ ཞིང་བསྡུ། །ཀུན་གྱིས་རང་རིག་རྟོགས་གྱུར་ནས། །ཀུན་ཀྱང་གཅིག་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །ཐ་སྙད་ཉིད་ནའང་གཞན་མ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་དོན་དེ་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པ་གཏིང་མཐའ་མེད། །རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་བཤིག་པར་དཀའ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དམིགས་གཏད་མེད་ཅིང་མཉམ་པའི་ངང་། །དེ་ནས་གཡོ་བར་མ་གྱུར་ན། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟག་པ་མེད། །མ་སྤངས་རང་གྲོལ་དོན་གྱི་གཏེར། །གང་ཡང་སྤང་དུ་མེད་ན་བདེ། །སྤང་བླང་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། །རིག་པ་འགྱུར་མེད་རྒྱས་བཏབ་ནས། །རྒྱ་ལས་མི་མདའ་གཡོ་མེད་ན། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དོན་དུ་གཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཡེ་ནས་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དག །བདེ་ཆེན་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ། །ཟག་པ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་སྟོང་། །བདེ་ཆེན་སྤྲོས་བྲལ་ཟག་མེད་ལ། །དག་པའི་སེམས་མེད་མ་དག་མེད། །འདི་འདྲ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད། །ཞིང་ཁམས་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་ཙམ་ཉིད་ནས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །མཚན་ཉིད་མི་འགྱུར་གཡོ་བ་མེད། །གཉིས་མིན་གཉིས་ནི་ཐ་སྙད་བྲལ། །མི་གཉིས་པ་ཉིད་གཉིས་མེད་སྤྱན། །ལྷུན་གྲུབ་མ་འགགས་ཀུན་ཏུ་གསལ། །ཨེ་མ་ཧོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཡང་དག་པར་ནི་ཀུན་བཟང་གི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་གཡོ་བ་མེད། །སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ། །ཁྱད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་འདྲ། །རང་སྣང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་འདུག་པའོ། །འདུག་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོར་རང་ཤར་བས། །མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཐའ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འདུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་འཕྲོ་སེམས་སུ་ཤར་བའོ། །མཐའ་ཡས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའོ། །གཅིག་ཏུ་ཀུན་ཏུ་ཤར་བའོ། །གཞི་འཛིན་པ་ཡི་རིག་པའོ། །བཀག་པས་མི་ཁེག་པ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལ། །བསླད་པས་མི་བསླད་པ་ཡི་ཆོས་སྐུའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ལ། །མཉམ་ པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་གཏད་གང་ལའང་བཅར་མེད་པའོ། །བསྟན་མེད་ལུང་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནི། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ཡི་འདུ་འཕྲོ་སྟེ། །རང་ལས་བྱུང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་མི་འ
Chinese
不见。 随即了悟安乐之义。 由觉悟而汇集珍宝。 心之宝藏隐为宝藏。 任何瑜伽大士， 若能生起证悟， 则心之日光舒放， 亦复收敛。 众人皆能证悟自明， 众生皆一，任运成就。 纵在名言中亦无他成。 不成之义甚难了悟。 非为众生之行境， 普贤之意无有边际。 觉性金刚难以摧毁。 遍知之智慧， 无有对境，平等之性。 若不从此动摇， 即是普贤之意。 大乐无漏， 无舍自解脱，意义之宝藏。 若无何可舍弃则安乐。 若能了悟无舍取之义， 则觉性不改，增长广大， 从广大中箭不移动， 则名相各异，意义则一。 菩提心之体性， 即是众生之体性。 本来执着的垢染， 在大乐界中本来解脱。 无有漏失，自性空性。 在大乐离戏无漏中， 无有清净之心，亦无不清净。 无有如此，亦无分别。 纵然清净刹土亦非有。 仅从无中生起种种。 体性不变，无有动摇。 非二之二，远离名言。 非二者即是无二之眼。 任运成就，无有阻碍，周遍明了。 唉玛吙，大乐之自性， 真实乃是普贤王如来之， 身语意无有动摇。 众生之身语意三者， 丝毫差别亦无，并且相同。 自显现之体性各异而存在。 仅从存在中即是自身之神变， 以大神变而自身显现， 故名不住于边。 名为一切边皆完全汇集。 汇集散发显现于心中。 显现为无边唯一。 在唯一中周遍显现。 是为执持根本之觉性。 以遮止亦不能遮止之智慧。 以染污亦不能染污之法身。 在遍知之化身中， 是为 大平等之果。 在无有事物相状之法性中， 是为对任何对境皆无有执着。 无有教示，远离经典之法性， 乃是自性无造作之散发， 从自身生起之神变不
English
Unseen. Immediately realize the meaning of bliss. From realization, gather preciousness itself. The treasure of the heart is hidden as a treasure. Whichever great yogi, If the ability to realize arises, Then the sunbeams of the heart radiate, And also gather. May all realize their own awareness, All beings are one, spontaneously accomplished. Even in name, nothing else is established. The meaning of non-establishment is difficult to realize. It is not the realm of experience for all, The intention of Kuntuzangpo is without limit. The vajra of awareness is difficult to destroy. The wisdom of the all-knowing, Is without object and in a state of equality. If it does not move from there, That is the intention of Kuntuzangpo. Great bliss is without leakage, Unabandoned, self-liberated, the treasure of meaning. If there is nothing to abandon, then there is bliss. If you realize the meaning of non-abandonment and non-acceptance, Then awareness is unchanging, growing vast, From the vastness, the arrow does not move, Then the characteristics are different, but the meaning is one. The characteristic of bodhicitta, Is the characteristic of all sentient beings. The stains of inherent grasping, Are primordially liberated in the realm of great bliss. Without leakage and with emptiness of self-nature. In great bliss, free from elaboration, without leakage, There is no pure mind, nor is there impure. There is nothing like this, nor is there conceptualization. Even if the pure realms exist, they are not. From just non-existence, various things arise. The characteristics are unchanging, without movement. Non-dual is separate from words. The non-two is the non-dual eye. Spontaneously accomplished, unobstructed, completely clear. Emaho, the nature of great bliss, Truly is of Kuntuzangpo, The body, speech, and mind do not move. The three of sentient beings' body, speech, and mind, There is not even a particle of difference, and they are the same. The self-appearing characteristics exist differently. Just from existing, it is one's own magical display, Because it arises as a great magical display, It is called not abiding at the edge. It is called all edges completely gathered. Gathering and scattering arise in the mind. Appearing as infinite oneness. Arising completely in oneness. It is the awareness that holds the ground. In the wisdom that cannot be stopped by stopping. In the dharmakaya that cannot be defiled by defiling. In the emanation body of the all-knowing, It is the fruit of great equality. In the dharmata without things and signs, It is without attachment to any object. The dharmata without teaching and without scripture, Is the scattering of uncreated self-nature, The magical display arising from oneself does not