Tibetan
ས་ཀྱི་གསུང་། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་ཀྱང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད། །བློ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གང་དག་གིས། །གསུང་བཞིན་གཏན་ལ་ཕེབས་གྱུར་ན། །སྨྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་རྨོངས་མི་འགྱུར། །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བློ་ཡི་རིམ་པར་དགོངས་ནས་ནི། །རང་རང་མཐུན་པའི་ཚིག་དགུ་སྨྲས། །གང་འཐད་ཡུལ་ལ་ལྡེམ་དུ་བཅུག །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐུ་དྲུག་རྣམ་པར་སྤྲུལ་ནས་ནི། །གསུང་དྲུག་བརྗོད་ནས་འགྲོ་དྲུག་འདྲེན། །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །གསུང་དྲུག་དགོངས་པའི་བཤད་པ་ནི། །ཅི་བཞིན་མ་ཡིན་དགོངས་པ་བཤད། །དགོངས་བཤད་མ་ཡིན་ཅི་བཞིན་པ། །ངེས་དང་མ་ངེས་རྣམ་པ་ཅན། །ཞལ་ནས་གསུངས་ཤིག་སྦྲེད་སངས་ལ། །འགྲོ་བས་དོན་རྣམས་སོ་སོར་གོ། །གོང་ནས་གོང་གི་ཞེན་བློ་ལྡོག །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཐུགས་ཉིད་ཞི་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། །འཇིགས་ཚུལ་རྔམ་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་ནས། །འདར་འགྱེལ་འཇིགས་སྐྲག་དངངས་པར་བྱེད། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྒྲ་སྐད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །ཀུན་ཀྱང་གསང་སྔགས་གསང་བའི་ཚིག །འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སངས་རྒྱས་གསུང་གི་ཟབ་མོ་འབྱུང་། །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་གསུང་། །མཆོག་ཏུ་གསུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མི་གསུང་མཉམ་བཞག་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཡི་གེ་མེད་པ་དོན་གྱི་གསུང་། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་གཞི་ཡིན། །ཚིག་གི་དབང་པོ་ཚིག་གི་བདག །ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །རི་རབ་རི་ཡི་རྩེ་མོ་ན། །མཚན་དང་ལྡན་པའི་དཔེ་བྱད་ཅན། །ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་བརྗོད་ཀྱང་། །རང་གི་ངོ་བོས་ཆོས་རྣམས་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། བང་མཛོད་འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ལས། གསུང་གི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། བང་མཛོད་འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ལས། རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མར་བྱས་པ། མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་བ་རྫོགས་སོ།། །།འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན། ཤྲཱི་སིངྷ་། དེས་བི་མ་ལ། དེས་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ། དེས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར། དེས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ། དེས་སྒྲགས་ཀྱི་ཡང་རྫོང་དུ། སུ་ལ་ཡང་མ་སྤེལ་བར་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་ལ་མཛད་དོ། །ཐ་མ་འགར་སྲས་ལ་ཡང་ཐུགས་མ་ཆེས་པར། མན་ངག་བཞག་པའི་སྣོད་མ་རྙེད་ནས། དར་དྲིལ་བུ་ཚིགས་སུ་བཅད་ནས་སྦས་སོ། །ལས་འཕྲོ་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག །བར་འདིར་ཐག་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་འཛུད།
Chinese
地的语（ས་ཀྱི་གསུང་།）。 邪魔之女等等（བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ།）， 一切皆生贪著（ཀུན་ཀྱང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད།）。 具慧之士无论何（བློ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་གང་དག་གིས།）， 如语般若定解时（གསུང་བཞིན་གཏན་ལ་ཕེབས་གྱུར་ན།）， 语之正理不迷茫（སྨྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་རྨོངས་མི་འགྱུར།）。 善逝胜者诸佛陀（བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།）， 以慧次第而思量（བློ་ཡི་རིམ་པར་དགོངས་ནས་ནི།）， 宣说各自相应九语（རང་རང་མཐུན་པའི་ཚིག་དགུ་སྨྲས།）， 随宜置于处所中（གང་འཐད་ཡུལ་ལ་ལྡེམ་དུ་བཅུག）。 善逝胜者诸佛陀（བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།）， 化现六身之形相（སྐུ་དྲུག་རྣམ་པར་སྤྲུལ་ནས་ནི།）， 宣说六语而度六道（གསུང་དྲུག་བརྗོད་ནས་འགྲོ་དྲུག་འདྲེན།）。 善逝胜者诸佛陀（བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།）， 六语密意之解释（གསུང་དྲུག་དགོངས་པའི་བཤད་པ་ནི།）， 非如实说密意解（ཅི་བཞིན་མ་ཡིན་དགོངས་པ་བཤད།）。 密意之解非如实（དགོངས་བཤད་མ་ཡིན་ཅི་བཞིན་པ།）， 乃是决定与非定（ངེས་དང་མ་ངེས་རྣམ་པ་ཅན།）。 自口宣说于怖畏（ཞལ་ནས་གསུངས་ཤིག་སྦྲེད་སངས་ལ།）， 众生各别解其义（འགྲོ་བས་དོན་རྣམས་སོ་སོར་གོ།）。 自上而上执念返（གོང་ནས་གོང་གི་ཞེན་བློ་ལྡོག）。 善逝胜者诸佛陀（བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི།）， 心性未离寂静然（ཐུགས་ཉིད་ཞི་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་།）， 化现怖畏忿怒相（འཇིགས་ཚུལ་རྔམ་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་ནས།）， 颤抖倾倒怖畏惧（འདར་འགྱེལ་འཇིགས་སྐྲག་དངངས་པར་བྱེད།）。 显有世间器情等（སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི།）， 不可思议之音声（སྒྲ་སྐད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ།）， 一切皆是秘密咒（ཀུན་ཀྱང་གསང་སྔགས་གསང་བའི་ཚིག）， 整个世间所行境（འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།）， 佛语甚深由此生（སངས་རྒྱས་གསུང་གི་ཟབ་མོ་འབྱུང་།）。 大圆满阿底瑜伽语（རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་གསུང་།）， 最胜宣说之法性（མཆོག་ཏུ་གསུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི།）， 不语等持即言说（མི་གསུང་མཉམ་བཞག་བརྗོད་པ་སྟེ།）， 无字义语即是此（ཡི་གེ་མེད་པ་དོན་གྱི་གསུང་།）。 舍弃言词之宣说（ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ།）， 乃是言说之基石（བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་གཞི་ཡིན།）。 语之自在语之主（ཚིག་གི་དབང་པོ་ཚིག་གི་བདག）， 语之所有皆明耀（ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད།）。 须弥山王山之巅（རི་རབ་རི་ཡི་རྩེ་མོ་ན།）， 具足妙相好庄严（མཚན་དང་ལྡན་པའི་དཔེ་བྱད་ཅན།）， 虽不从口作宣说（ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་བརྗོད་ཀྱང་།）， 自性之中示诸法（རང་གི་ངོ་བོས་ཆོས་རྣམས་སྟོན།）。 如是说也（ཞེས་གསུངས་སོ།）。 宝藏幻化之明镜中（བང་མཛོད་འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ལས།）， 语之支分各别分品第十也（གསུང་གི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།）。 宝藏幻化之明镜中（བང་མཛོད་འཕྲུལ་གྱི་མེ་ལོང་ལས།）， 作为后后续部之后续（རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མར་བྱས་པ།）， 补足未圆满者已究竟（མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་བ་རྫོགས་སོ།།）。 妙吉祥友（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན།）， 师利星哈（ཤྲཱི་སིངྷ་。，梵文天城体：श्रीसिंघ，梵文罗马拟音：śrīsiṃha，汉语字面意思：吉祥狮子）， 彼毗玛拉（དེས་བི་མ་ལ།）， 彼玉扎宁波（དེས་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ།）， 彼智 কুমার（དེས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར།）， 彼佛智宝（དེས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ།）， 于扎之央宗（སྒྲགས་ཀྱི་ཡང་རྫོང་དུ།）， 未曾传于任何人，而于彼意作修持（སུ་ལ་ཡང་མ་སྤེལ་བར་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་ལ་མཛད་དོ།）。 最终亦未甚悦意于噶之子（ཐ་མ་འགར་སྲས་ལ་ཡང་ཐུགས་མ་ཆེས་པར།）， 未得安放口诀之器皿（མན་ངག་བཞག་པའི་སྣོད་མ་རྙེད་ནས།）， 故而将绸缎卷成节而藏之（དར་དྲིལ་བུ་ཚིགས་སུ་བཅད་ནས་སྦས་སོ།）。 愿与具缘者相遇（ལས་འཕྲོ་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག）。 于此中，长途跋涉与虚空等同而入（བར་འདིར་ཐག་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་འཛུད།）。
English
The speech of the earth. All beings, including the daughters of demons, give rise to attachment. Whichever wise person establishes it according to the speech, the reasoning of speech will not be confused. The Sugata, the Victorious One, the Buddha, having considered the order of intelligence, spoke nine words that correspond to each. Whatever is appropriate, place it in the field. The Sugata, the Victorious One, the Buddha, having emanated six forms, spoke six speeches and led the six realms. The Sugata, the Victorious One, the Buddha, the explanation of the intention of the six speeches, explains the intention that is not as it is. The explanation of the intention is not as it is, it is of the nature of definite and indefinite. Speak from your mouth to the frightened ones, so that beings may understand the meanings separately. Turn back the clinging mind from above. The Sugata, the Victorious One, the Buddha, although the nature of the mind does not move from peace, emanates as a terrifying and wrathful form, causing trembling, falling, fear, dread, and anxiety. All sounds and voices of the entire container and its contents of existence are inconceivable. All are secret mantras, secret words. In the realm of practice of the entire world, the profound speech of the Buddha arises. The speech of Dzogchen Ati Yoga, the nature of the supreme speech, is unspoken samadhi, which is speech. The wordless meaning is speech. Abandoning the expression in words is the basis of all expression. The master of words, the lord of words, makes all words perfectly clear. On the summit of Mount Meru, the king of mountains, possessing auspicious signs and characteristics, although not speaking from the mouth, shows all phenomena in its own nature. Thus it is said. From the Mirror of Magical Treasures, the tenth chapter, which separately divides the branches of speech. From the Mirror of Magical Treasures, the latter part of the latter tantra, the completion of supplementing what was incomplete. Jampal Shenyen, Shri Singha, then Vimala, then Yu Sdra Nyingpo, then Jnana Kumara, then Sangye Yeshe Rinpoche. In Drakkyi Yangdzong, without transmitting it to anyone, he practiced that intention of mind. Finally, not being very pleased with the son of Gar, not finding a vessel to place the instructions, he cut the silk roll into sections and hid it. May it meet with those who have karmic connections. In this interval, going far away, entering as equal to space.