Tibetan
། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། དོན་ལ་བློ་གཞག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ། བདག་མེད་མ་བཅོས་ཕྱི་ནང་རྣམ་ པར་དག །ཇི་བཞིན་མེ་བསྐྱོད་མི་སྐྱེ་འགགས་པ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་བྲལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་དག །སངས་རྒྱས་ཕྱི་ནང་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མེད། །སྡོམ་འདུལ་དམ་ཚིག་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་ཏེ། །འདའ་དང་མི་འདའ་དམ་ཚིག་ལས་འདས་མེད། །བསྲུངས་ཀྱང་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཉམས་པ་ནི། །ས་བུམ་བམ་རྩག་རྩར་ཡང་བཅེར་བཅུག་ཀྱང་མཐར་འཇིག་ཚུལ། །ཕྱོགས་བཅུར་བརྩེ་བའི་རྒྱ་ཆད་བླང་དོར་མེད། །མི་འགྱུར་ཡངས་པའི་སྙིང་པོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡེ་ཁྱབ་གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་དོན་དེས་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་པའི་དུས་མེད་མཆིལ་པས་ཉ་ཟིན་འདྲ། །ལྟོས་པའི་ཆོས་བྲལ་བདག་མེད་གཅིག་པུ་པ། །མི་ལེན་མི་སྤང་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གནས། །བཙལ་བས་རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་སྟོང་པའི་སྙིང་། །རྩོལ་འདོད་རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ། །ལྷུན་རྫོགས་རང་བྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་གནས། །མེད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་། །གཉིས་མེད་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་གི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྤྱོད་པ་ལས་འདས་སྡོམ་རྩོལ་ཀུན་ལས་འཕགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྷུན་གྱིས་གནས་པ་དམ་ཚིག་གི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཆེན་དུ་བརྗོད་པ། བསམ་འདས་བསམ་མེད་དོན་ལ་བསམ་པར་བྱ། །མཛུབ་མོས་ཟླ་ཚེས་མཚོན་མཐོང་ཇི་བཞིན་དུ། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ནི་ཡོད་པ་འབྱུང་། །འདུ་ཤེས་བཅོམ་པ་སྙོམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །བྱིས་པ་ཡིད་སྤྱོད་ཕྱག་རྒྱར་འཛིན་པ་ལས། །བསམ་པའི་ཏིང་འཛིན་བཅོམ་པའི་ཏིང་འཛིན་འཕགས། །ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་བྱས་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཆེ་བའི་སྐུ་ཉིད་ཇི་བཞིན་གནས། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས་མེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་ལྷུན་རྫོགས་དབྱིངས་ཉིད་དཔག་ཏུ་མེད། །བརྟགས་ཀྱང་མཐོང་མེད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །གཙང་སྨེ་མེད་པར་བཟའ་དང་སྡིག་སོགས་སྤྱོད། །དུག་གསུམ་དུག་ལྔའི་སྙིང་པོ་འབར་བྱེད་པ། །ལྟོས་མེད་རྩལ་ཆེན་འདི་ཡི་དམ་ཚིག་མཆོག ། མི་དམིགས་རྩོལ་བ་ལས་ནི་འདས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་དེར་མི་བཞག་སྟེ་འདྲེས་པར་བྱ། །མ་འཐུངས་ཆུ་ཡིས་སྐོམ་ལ་མི་ཕན་བཞིན། །ལྕེ་ཡི་ཚིག་དེ་དོན་དུ་མ་ཤེས་ན། །ནད་གང་ཕན་པའི་སྨན་དང་ནད་པ་དག །འགྲོགས་ཀྱང་ཁོང་དུ་མ་བཏང་མི་འཚོ་འདྲའ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་གཏན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཐལ་མོ་གདོང་དུ་བཟུང་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་པུས་བཙུག་ཏུ་འདུག་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་བརྗོད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་རྟོགས་མ་ནོར་ལམ། །ཅི་ཡང་མི་མནོས་པ་ཡི་ཆོས་སྤྱད་ནས། །བདག་གཞན་མེད་པའི་འབྲས་ཐོབ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་བདག་གཞན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། །བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །དུ་བས་མེ་མཚོན་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་བྲལ། །བདེན་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་མི་གཡོ་ཞིང་། །སེམས་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཐེག་ཆེན་པོ། །མི་བདེན་པ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་ན། །མི་བདེན་རྒྱུན་བཅད་བདེན་པ་ཉིད་ལ་གནས། །སེམས་ལ་སེམས་མེད་པར་ནི་ཤེས་གྱུར་ན། །སེམས་དེ་ལ་ནི་གཅད་དུ་ཅིའང་མེད། །ད་ལྟར་གྱི་ནི་རྣམ་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །སེམས་ལ་སེམས་མེད་པར་ནི་ཤེས་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་ལ་ཆོས་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དམ་པ་དེ་གསུམ་སྤྱོད། །སྙིང་པོ་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད། །སྤྱོད་མེད་སྤྱད་ལས་འདས་པས་སྤྱོད་པའི་མཆོག །དེ་ལ་སྙིང་པོ་འབྱུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་དུ་དོན་སྨྲ་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ། །སྐོམ་པ་ཆུས་གདུངས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་འགྱུར་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མངོན་སུམ་མི་གནས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །སྟོན་པས་བཤད་པ་དོན་གཉེར་རུང་མ་ཡིན། །ཐོས་པར་མི་རིགས་མཉན་པོའི་ཐ་སྙད་བྲལ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འདྲེས་པའི་ཐིག་ལེ་འདི། །ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་པས་ན་བཤད་དུ་མེད། །ཇི་ལྟར་གྲིབ་མ་བཟུང་བར་འདོད་པས་ཀྱང་། །ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་ངམ་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་། །གཟུགས་བརྙན་གྲིབ་མ་གཟུགས་ལ་དག་པ་བཞིན། །སྐུ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོ་བསྡུ་གསལ་འགྱུར་བ། །ཏིང་འཛིན་བརྟན་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །རྟོག་དཔྱོད་བྱིས་པའི་ཆོས་ལས་འཛིན་པ་དེ། །འ
Chinese
。从大振菩提心力续中，开示于义安住之方便品第三。 。尔后，薄伽梵吉祥普贤以当说之义而说。 无我无造作，内外皆清净。 如实不动摇，不生亦无灭。 离所缘之境，净回向之所缘。 佛内外皆无，故无有佛。 律仪调伏誓言乃执着之病。 无超与不超，无有超越誓言者。 守护亦衰损，背离安乐者。 如土瓶竹根，纵严加守护终将坏灭。 于十方慈爱，无有取舍之界限。 以不变广大之心髓，周遍一切。 若未施予本有周遍之大药。 则往高处之义，如以唾液捕鱼般，无有解脱之时。 离系缚之法，唯一之无我者。 不取不舍，恒常安住自性。 无有寻觅可得之境，空性之心。 勤作希求，如鹿追逐阳焰。 安住于任运圆满，自生广大之境。 非无亦生无之精髓。 无二之性亦离言语之边际。 超越行持，胜于一切律仪勤作。 从大振菩提心力续中，任运安住誓言品第四。 。尔后，薄伽梵普贤，为说三摩地之义，而大说之。 于离思离念之义，当思维。 如以指指月，见月之真如。 从无之精髓中，生出有。 灭除分别念，乃等性之体性。 较之于稚童执取意行手印。 灭除思念之三摩地更为殊胜。 自身对自己所说者。 乃如实安住之自生广大身。 以周遍故，无有增益之法。 本有智慧任运圆满，法界自性不可测。 纵然观察亦不可见，本初即清净。 无有净垢，行食罪等事。 燃起三毒五毒之精髓。 此无待之大能，乃誓言之最胜。 超越无所缘之勤作。 不于彼自性安住，而令融入。 如不饮水，不能解渴。 舌之语词啊
English
From the Tantra of Greatly Stirring the Bodhicitta, Chapter Three, which teaches the method of settling the mind on the meaning. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, spoke with the very meaning to be spoken. Selfless, uncreated, the inside and outside are completely pure. Like a fire that moves, there is no birth or cessation. Free from the object of focus, pure is the object of dedication. Since there is no Buddha inside or outside, there is no Buddha. The vows of discipline and taming are the sickness of attachment. There is no transgression or non-transgression, there is nothing beyond the vows. Even if protected, turning one's back on happiness is a decline. Like an earthen pot or bamboo root, even if tightly sealed, it will eventually break. Loving in all ten directions, there is no limit to taking and abandoning. With the essence of unchanging vastness, it pervades all. If the great medicine of inherent pervasiveness is not applied, Then grasping the meaning of going to higher realms is like catching a fish with saliva, with no time for liberation. Free from dependent dharmas, the solitary selflessness. Neither taking nor abandoning, it always abides in its own nature. There is no object to be found by searching, the heart of emptiness. Striving and desiring is like a deer chasing a mirage. Abiding in the realm of spontaneously perfect, self-arisen greatness. It is not non-existent, but the essence of non-existence arises. The very nature of non-duality is also free from the limits of words. Transcending actions, surpassing all vows and efforts. From the Tantra of Greatly Stirring the Bodhicitta, Chapter Four, the Vow of Spontaneous Abiding. Then, the Bhagavan Samantabhadra, to speak of the meaning of Samadhi, spoke greatly. Think about the meaning that is beyond thought and non-thought. Just as the finger points to the moon, seeing the moon as it is. From the essence of non-existence, existence arises. Destroying perceptions is the characteristic of equanimity. Compared to children grasping the mudra of mental activity, The Samadhi of destroying thoughts is superior. What is spoken by oneself to oneself, Is the self-arisen great body abiding as it is. Because of pervasiveness, there is no dharma to be added. The inherent wisdom is spontaneously perfect, the nature of reality is immeasurable. Even if examined, it cannot be seen, it is pure from the beginning. Without purity or impurity, practicing eating and sin, etc. Igniting the essence of the three poisons and five poisons. This independent great power is the supreme vow. Transcending effort that is without focus. Do not abide in that nature, but let it merge. Like not quenching thirst with undrunk water. The words of the tongue, ah.
Chinese
如果不懂得意义，就像药和病人，即使在一起，不服用也不会活。出自《引发广大菩提心之续》，这是关于禅定三摩地和圆满自性以及必须了解它们的第五品。 此后，薄伽梵吉祥金刚萨埵向薄伽梵普贤王如来合掌于面前，默默地跪着。薄伽梵普贤王如来自己对自己说道：证悟自性之基无谬误之道，不作任何思虑而行持佛法，获得无我他之果，恒常获得无我他之果，不视一切为任何事物。如烟灭火一般，亦脱离此。如实一般，明识不动摇，心流无生之大乘。若知非真实自性不生，则断除非真实之流，安住于真实自性。若知心无心，则于彼心无任何可断。如今之明识不生，知心无心，知法无法，一切佛陀皆行持此三殊胜。精要生起，法身不在他处，无行超越行，是为行之胜。彼处生起精要，即是法身。于他处说义，是外道迷惑之道，如口渴之人受水所逼，追逐海市蜃楼。出自《引发广大菩提心之续》，这是关于分别显示行持之各种差别的第六品。 此后，薄伽梵普贤王如来自己说了这句偈颂：不住不缘不变异，菩提心。 不显现而住，以方便而享用之。导师所说，不应寻求意义。不可听闻，远离喧嚣之名相。此法与非法混合之明点，是殊胜之义，故不可说。犹如欲抓住影子，或以铁钩抓住，或置于器皿中，影像影子于形体上清净一般。身之手印舒卷明晰变化，以禅定稳固而抓住，然法界本自清净。分别思索是孩童之法，执着于此。
English
If you do not understand the meaning, it is like medicine and a patient, even if they are together, they will not live if they do not take it. From the Tantra of Arousing Great Bodhicitta, this is the fifth chapter on Samadhi of Dhyana and Perfected Nature and the need to understand them. Thereafter, the Blessed One, Glorious Vajrasattva, with his palms held together in front of the Blessed One Samantabhadra, knelt silently. The Blessed One Samantabhadra spoke to himself: The path of realizing the basis of one's own nature without error, practicing the Dharma without any thought, attaining the fruit of no self and other, constantly attaining the fruit of no self and other, not seeing everything as anything. Like smoke extinguishing fire, it is also separated from this. Like reality, consciousness is unwavering, the great vehicle of the mind stream without birth. If one knows that the unreal nature is unborn, then one cuts off the unreal stream and abides in the real nature. If one knows that the mind is without mind, then there is nothing to cut off in that mind. Now, consciousness does not arise, knowing that the mind is without mind, knowing that Dharma is without Dharma, all Buddhas practice these three excellences. The essence arises, the Dharmakaya is not elsewhere, non-action transcends action, it is the best of action. The essence arises there, which is the Dharmakaya. Speaking of meaning elsewhere is the path of delusion of non-Buddhists, like a thirsty person driven by water, chasing after mirages. From the Tantra of Arousing Great Bodhicitta, this is the sixth chapter on separately showing the various differences in conduct. Thereafter, the Blessed One Samantabhadra himself spoke this verse: Not abiding, not focusing, not changing, Bodhicitta. Not manifestly abiding, enjoying it with skillful means. What the teacher has said should not be sought for meaning. It is not appropriate to hear, it is separated from the name of noise. This bindu of Dharma and non-Dharma mixed together is a superior meaning, therefore it cannot be spoken. Just as one desires to grasp a shadow, or grasps it with an iron hook, or places it in a vessel, the image shadow is pure on the form. The mudra of the body expands, contracts, clarifies, and changes, and is grasped by the stability of samadhi, but the Dharmadhatu is originally completely pure. Differentiating thought is the Dharma of children, clinging to this.