Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་ཙིཏྟ་མ་ཧཱ་པ་རཱ་ཀྲ་མ་ཏནྟྲ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟག་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཏེ། སྐྱིད། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ན་བ་ན་རྟག་པར་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ལ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པ་ནི།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བ། འཁོར་བ་བཟང་པོའི་མེ་ལོང་བཞིན་འཛིན་ཅིང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་མཛད་པའི་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཙོ་བོའི་ཁབ་ན། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚུལ་དུ་འདུག་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དང་པདྨ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདུག་པ་དང་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པས་རྒྱས་པར་མཆོད་ནས། ཤིན་ཏུ་སྙན་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་གཡས་སུ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་སྤྱན་སྔའི་མདུན་དུ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ འདུག་གོ། །འདུག་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཅང་མི་གསུང་བར་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེན་པོའི་སྤྱན་སྔ་ནས་ལངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་དོན་ཞུ་བའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བྱར་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་བདག་མེད་ལམ་གྱི་འབྲས། །མ་བཅོས་རང་བཞིན་གསང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད། །གཉིས་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་བལྟ་སྤྱོད་རྣམ་དག་ཉིད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཆོད་པ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་བསྡིམས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གཉིས་སུ་མེད་པར་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་རྣམས་སྐུ་ལས་བཏོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་དབང་བསྐུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་མེད་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཡོངས་ཀྱིས་མེད་པ་སྟེ། །བསྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི། །མ་ནོར་དམ་པའི་ལམ་ཆེན་ལྷུན་རྫོགས་པ། །ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་དུ་རབ་ཏུ་བསྡིམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཞུས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བླ་མེད་ཞི་བའི་ཆོས། །རྒྱལ་བའི་ལམ་མཆོག་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་ཉིད། །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་ཡོངས་ཀྱིས་དག་པ་ལ། །རྒྱལ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་འཛིན་སྒོམ་དེ་བཞིན་གནས། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་རབ་ཏུ་མགུ་བར་གྱུར་ནས། མཆོག་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །རྟོག་དཔྱོད་རྣམ་དག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་དེ་ལ་གཉིས་མེད་གནས། །མཉམ་པར་ཤེས་ཕྱིར་ཕྱག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཚལ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ། སྒྲོ་སྐུར་བཅིང་གྲོལ་དག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ། ། བློ་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བསླུ། །རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཞིང་། །ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཞི་རྩ་མེད་པ་ལ། །འཁྲུལ་པས་ནོར་བའི་ལམ་དུ་བརྟགས་པ་ཡང་། །བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མེད་པས། །མཉམ་པར་ཤེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ། །ང་དང་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་རབ་ཞི་བའི། །མཆོག་ཏུ་རྨད་བྱུང་ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་དབྱིངས། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་མེད་སྐལ་ཅན་དབང་། །བདག་གཞན་བརྟགས་པས་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ། །བྱིས་པས་བསླུས་པས་ཆོས་སྤྱོད་ལམ་ལ་བཙུད། །ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་མེད་པས། །གཉིས་མེད་ཆོས་ནི་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཆེན་པོ། བདག་མེད་གཉིས་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ཡང་དག་པ་ཡི་གཙོ་བོས་བཤད་དུ་གསོལ། ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དམ་པའི་དགེ་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏེ་དད་སེམས་བསྐྱེད། རྒྱུ་ལམ་དེ་བགྲོད་རིམ་ཞུགས་འབྲས་རྙེད་ཚེ། །གཉིས་མེད་བདེ་བར
Chinese
菩提心大精进续。 印度语：菩提质多摩诃波罗羯摩怛怛罗。 藏语：菩提心大精进续。顶礼吉祥普贤！ 我如是听闻，一时，如来应正遍知佛陀，以大常之自性而住，受用一切之真如，一切自性极清净，一任运成就之自性，任何各别不异、无别、无分的如是，乐。大布施菩提之精华所在之处，恒常如是。之后，圆满受用大受用者，如珍宝之面，极其明亮，如善妙轮之镜，执持且于一切行持上自在之胜妙者，于主之室内，如珍宝之相而住，摄集一切之意念。之后，薄伽梵吉祥金刚萨埵大士与莲花者等，以焚香与妩媚等供养而广大供养后，以极其悦耳之音声赞颂。之后，右绕三匝后，薄伽梵吉祥普贤于一切行持上得自在者，于莲足之前，双膝着地而 住。安住后，薄伽梵吉祥普贤不语，唯作微笑。之后，薄伽梵吉祥大普贤之前，起立，为请问薄伽梵一切法真如自性空性之义，如是启请： 无作任运无我道之果， 无整自性秘密之自性。 无二任运见行极清净， 祈请薄伽梵宣说。 如是启请。之后，薄伽梵吉祥普贤，将金刚萨埵等与供养等一起融入自身。之后，薄伽梵吉祥普贤入于无二清净之等持。入定时，立即从身中取出眷属。之后，为彼等灌顶，薄伽梵如是开示：
English
The Great Effort of Bodhicitta Tantra. In Sanskrit: Bodhicitta Mahaparakrama Tantra. In Tibetan: The Great Effort of Bodhicitta Tantra. Homage to glorious Samantabhadra! Thus have I heard at one time. The Tathagata, the perfectly complete Buddha, abiding in the nature of great permanence, enjoying the suchness of all things, the self-nature of all things being utterly pure, the self-nature spontaneously accomplished as one, the suchness that is in no way separate, undifferentiated, or distinct, is bliss. Wherever the great generosity, the essence of enlightenment, is present, it is always thus. Then, the one who fully enjoys the great enjoyment, like the face of a precious jewel, exceedingly radiant, holding the mirror of the auspicious wheel, and being supreme in mastering all activities, resides in the principal chamber in the manner of a precious jewel, gathering all thoughts. Then, the Bhagavan, the glorious Vajrasattva Mahasattva, and those with lotuses, and so forth, having extensively offered with incense and seductive gestures, and so forth, praised with exceedingly pleasing voices. Then, having circumambulated three times to the right, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, who has attained mastery over all activities, knelt on the ground before the eyes of and remained. Having remained, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, did not speak, but only smiled. Then, standing before the Bhagavan, the glorious great Samantabhadra, in order to request the meaning of the suchness of all dharmas, the emptiness of self-nature, he requested as follows: The fruit of the unmade, spontaneous, selfless path, The unconditioned self-nature, the secret self-nature. The non-dual, spontaneous, view and conduct are utterly pure, I beseech the Bhagavan to explain. Thus he requested. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, absorbed Vajrasattva and the offerings, and so forth, into his own body. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, entered into the samadhi of non-dual purity. As soon as he entered, he emanated the retinue from his body. Then, in order to empower them, the Bhagavan spoke thus:
Chinese
内外皆无，一切皆是法界。在清净的行境二元对立中，佛与众生皆不存在。没有修持，没有努力，没有愿望。无误的殊胜大圆满之道，应完全融入于心（藏文：ཙིཏྟའི་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）的中心。然后，世尊普贤王如来领会了所请问的意义后，说道：一切的自性，无上的寂静之法，是诸佛的殊胜之道，是至尊的圣者。在二元对立的大乐清净中，如来等的见行、执持、禅修皆如是安住。如是宣说后，世尊金刚萨埵等心生极大欢喜，三宝自然圆满，佛陀即是大王。思辨完全清净，二元对立的法界。教法的大道，于此二元对立中安住。为了平等了知，也深深地顶礼。然后，世尊普贤王如来亲自宣说偈颂：于增益、诽谤、束缚、解脱的清净法界中， 以分别念的孩童行径能欺骗什么？因果无别，佛与众生之净土。一切的行境，于无有根本之中。错谬地执着于错误的道路，也无有胜于教法的大道。平等了知即是诸佛之王。于我与我执的执着中完全寂灭。殊胜稀有，内外一切法界。于本初清净的行境中，众生与佛无二，具缘者得自在。执着于自他，是外道的歧途。被孩童所欺骗，而进入了修法的道路。没有逝去之时，没有证悟之时，二元对立之法又怎能获得？于大菩提心精进之续部中，开篇之第一品。之后，世尊金刚萨埵再次顶礼，世尊大自在，无我、二元对立、完全清净之道，应依于何者而修持？请真实之主宰开示。世尊如是请问后，世尊普贤王如来领会其意后说道：依止殊胜的善知识，生起信心。若能行持此因之道路，次第进入并获得果实，于二元对立的安乐中
English
All that is without inside and outside is the realm of Dharma. In the pure realm of conduct, there is no duality. Buddhas and sentient beings are all non-existent. There is no practice, no effort, no aspiration. The unerring and supreme Great Perfection path, should be completely absorbed into the center of the citta. Then, the Bhagavan Samantabhadra, having understood the meaning of what was asked, spoke: The nature of all, the unsurpassed peaceful Dharma, is the supreme path of the Buddhas, the venerable and holy one. In the great bliss of non-duality, all is pure. The views, conduct, holding, and meditation of the Buddhas and others, abide as such. Having spoken thus, the Bhagavan Vajrasattva and others became greatly delighted. The Three Jewels are naturally complete, the Buddha himself is the great king. Conceptual thought is completely pure, the non-dual realm of Dharma. The great path of the teachings abides in this non-duality. In order to equally know, I also prostrate deeply. Then, the Bhagavan Samantabhadra himself spoke the words to be expressed: In the pure realm of Dharma, free from imputation, slander, bondage, and liberation, What can be deceived by the childish behavior of mental fabrication? Cause and effect are inseparable, the pure lands of Buddhas and sentient beings. The realm of conduct of all, in that which has no root. Even the mistaken clinging to the path of error, there is no other than the great path of the teachings. Equal knowing is the king of all Buddhas. In the clinging to self and self-grasping, there is complete peace. Supremely wondrous, the realm of all inside and outside. In the realm of conduct that is primordially pure, sentient beings and Buddhas are non-dual, the fortunate ones have power. Clinging to self and other is the wrong path of the tirthikas. Being deceived by children, one enters the path of Dharma practice. There is no time that has passed, no time of realization, so how can the non-dual Dharma be found? From the tantra of the great exertion of Bodhicitta, the first chapter, the introduction. Then, the Bhagavan Vajrasattva again prostrated, Bhagavan Great Lord, the path of selflessness, non-duality, and complete purity, upon what should one rely to practice? Please explain, O Lord of Truth. Having thus asked the Bhagavan, the Bhagavan Samantabhadra, having understood the meaning, spoke: Rely on the supreme spiritual friend, generate faith and devotion. If one can travel that path of cause, enter the stages and obtain the result, in the bliss of non-duality