Tibetan
སྟེ། །མ་བསྒྲིབས་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་སོ། །གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །བཙལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །འདིར་བསྟན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྣུམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བརྐྱང་བའི་ཕྱིར། །འཚམས་པར་མཛད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ། །རིག་པའི་དོན་འདི་བསྟན་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་དོན་འདི་མ་ཤེས་ཤིང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུ་མེད་ན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་རྩོལ་བ་ནི། །འོ་མ་འདོད་པའི་བཙུན་མོ་ཞིག །རྭ་ལ་འཇོ་བའི་བཙུན་མོ་དེས། །རྭ་ལས་འོ་མ་རྙེད་མི་འགྱུར། །འདི་ལས་ཀུན་བྱུང་འདི་ལ་སོན། །འདི་ལས་མ་བྱུང་གཅིག་ཀྱང་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྗེ་བཙན་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་འོད་འཕྲོ་བའི་རྒྱུད་ལས།) ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསོལ་པ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ལགས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །ཅི་ཡང་མིན་ལས་ཅིར་ཡང་སྣང་། །དཔག་མེད་བརྗོད་བྲལ་བསམ་མི་ཁྱབ། །འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་དེ་གསུངས་སོ། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྣང་བ་ཡང་། །རང་ཡིན་གཞན་ལས་དེ་མི་འབྱུང་། །བདེ་དང་ཐར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གསུངས། །སྐུ་དང་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་། །རང་གི་སེམས་ཡིན་གཞན་ན་མེད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡང་། །རང་ཡིན་དེ་ལས་གཞན་ན་མེད། །དེ་ཕྱིར་བཀུར་བའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །བསྲུང་མེད་བསྒྲུབ་མེད་རྩོལ་བ་མེད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་གནས་རིས་མེད། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཀུན་བདག་ཉིད། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་བརྗོད་དུ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་མེད་འཆི་འཕོ་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །འབྱུང་བ་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཀུན་གཅིག་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་པའི་ངང་། །ནམ་མཁའི་ཆུ་ཡི་རོ་མཐུན་བཞིན། །དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་དོན་དུ་གཅིག །འདི་ནི་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །ཅི་ཡང་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་སྣང་། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་མཆོག་གི་དོན། །སྣང་བ་ཉིད་ན་སྣང་མེད་པས། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྣང་། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འཛིན་པ་ཙམ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་གནས་ན་གོལ་ས་ཡིན། །གང་ཞིག་གོལ་ཏེ་ཅི་ཞིག་གོལ། །གང་དུ་གོལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་གོལ། །གོལ་བར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པས་ན
Chinese
即，无遮显明乃是智慧。本来心髓菩提中，以寻觅之想不移于法界。于此所示依彼故，为以柔和之方便伸展之故。对于适合之士，应示此智慧之义。倘若不解此义，且无菩提心之水，诸佛亦将生起。倘若于他勤作，如欲求乳之妇人，彼挤压牛角的妇人，不能从角中获得乳汁。一切从此生，种子在此中。无一不从此生。菩提心自在至尊妙好金刚光芒续中，显示一切由心所生之品第三。其后金刚萨埵请问：奇哉薄伽梵，心之自性为何？薄伽梵开示：大心士夫，心之自性，非任何而显现任何。不可衡量，不可言说，不可思议。此是无法指示者，彼即是心之自性。众生之痛苦显现，亦是自性，非从他生。安乐与解脱及受用，亦是法性法界之外，未曾说有丝毫之微尘。身与庄严之轮，亦是自心，不在他处。佛陀、正法与僧伽，亦是自性，非从彼之外。是故亦无应敬之处。无须守护，无须修持，无须勤作。无颜色、形状与处所。无安乐与痛苦、因与果。非无，乃一切之主。非有，不可言说。无我，无他，无死亡与迁移。非无，乃生一切。非生，即是彼。一切一，智慧遍布之状态。如虚空之水味道相同。于无分别之义为一。此乃自明菩提心。此是无法指示者。非任何而显现任何。自生心髓最胜之义。显现之自性中无显现故，以无显现之方式显现。所谓无，仅是执着。于彼本身亦不应安住。倘若安住即是歧途。何者歧途？歧途为何？于何处歧途？如何歧途？显现为歧途即是彼。彼本身无事物故
English
That is, unobscured clarity is wisdom. Originally, in the essence of Bodhi, one does not move from the sphere with the thought of seeking. Here, based on what is shown, it is for the sake of extending with gentle means. For the suitable person, this meaning of wisdom should be shown. If this meaning is not understood, and there is no water of Bodhicitta, even the Buddhas will arise. If one strives for others, like a woman desiring milk, that woman who squeezes the horn will not obtain milk from the horn. Everything arises from this, the seed is in this. There is nothing that does not arise from this. From the Tantra of the Noble and Supreme Vajra Radiance of Bodhicitta,) the third chapter, which shows that everything arises from the mind. Then Vajrasattva asked: O Bhagavan, what is the nature of the mind? The Bhagavan replied: Great Bodhisattva, the very nature of the mind is that it appears as anything from nothing. Immeasurable, inexpressible, inconceivable. That which cannot be pointed out as "this" is said to be the nature of the mind. The appearance of suffering of beings is also one's own nature, it does not arise from others. Happiness, liberation, and enjoyment also, apart from the sphere of Dharma-nature, it is said that there is not even a particle of dust. The wheel of body and ornaments is also one's own mind, it is not elsewhere. The Buddha, Dharma, and Sangha are also one's own nature, not other than that. Therefore, there is no object of veneration. There is no need to protect, no need to practice, no need to strive. There is no color, shape, or location. There is no happiness and suffering, cause and effect. It is not non-existent, it is the master of all. It is not existent, it is inexpressible. There is no self, no other, no death and transmigration. It is not non-existent, it arises as everything. It does not arise, it is that itself. All is one, in the state of pervasive wisdom. Like the taste of the water of the sky being the same. It is one in the meaning of non-differentiation. This is self-aware Bodhicitta. This is what cannot be pointed out. It appears as anything from nothing. The supreme meaning of the spontaneously arisen essence. Because there is no appearance in the nature of appearance, it appears in the manner of non-appearance. The so-called non-existence is merely grasping. One should not abide even in that itself. If one abides, it is a wrong path. What is the wrong path? What is wrong? Where is the wrong path? How is the wrong path? What appears as the wrong path is that itself. That itself is without substance, therefore.
Tibetan
། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་གནས་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་གནས་ན་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྗེ་བཙན་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་འོད་འཕྲོ་བའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ ངས་བཤད་ཀྱིས། སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉན་པར་བྱོས། །སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ནི། །སྟོང་གསུམ་རྡུལ་སྙེད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་བརྗོད་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ཀུན་ཏུ་གསལ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཉིད། །སྡུག་བསྔལ་བྱེ་བས་གདུངས་པས་ཀྱང་། །དེ་ལ་གཡོས་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཡི་དུས་ན་དེར་མི་འཛིན། །ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོ་འཕྲུལ་རང་བཞིན་དེ་ལ་འགྱེད། །འགྱེད་པ་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ཡིན། །སྤྲོས་མེད་བསྡུ་མེད་ཡི་གེ་མེད། །རྩིས་ལས་འདས་པས་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ། །དེར་གཞོལ་དེར་ནི་མཆོད་པའི་སྤྲིན། །ཀློང་དུ་གནས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །རང་གིས་མི་ལྡོག་དངོས་གྲུབ་པས། །དོན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་རྫོགས་པ་ཡིན། །འདི་ཡི་དོན་རྟོགས་སྐྱེས་བུ་ནི། །བཀུར་བ་མེད་ཅིང་བཟླས་བརྗོད་མེད། །མཆོད་པ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་མེད། །བསྲུང་བ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད། །སྤང་མེད་བླང་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཆེད་དུ་བྱ་མེད་ཐམས་ཅད་རྫོགས། །འདི་ནི་རང་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་བཅུད་བསྡུས་ཡིན། །རང་བཞིན་གསལ་བས་མུན་པ་མེད། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ལུས་ཀུན། །འདི་ལས་བྱུང་ཞིང་འདི་ལ་འདུས། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་མེད་དེ། །བླང་མེད་དོར་མེད་འཕོ་འགྱུར་མེད། །བྱས་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཕྱིན་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སོན། །བསྟན་པ་མེད་པར་ཀུན་ལ་གོ། །འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཞེས། །བཅོམ་ལྡན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གསུངས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྗེ་བཙན་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་འོད་འཕྲོ་བའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བཤད་དུ་གསོལ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉམས་ སུ་བླང་དུ་མེད་པས་ན། །བླང་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླང་། །སྣང་བ་མི་སྤང་རྟོག་པ་མེད། །རྟོག་པ་མེད་ལ་གནས་མི་བྱ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ས་ལེ་བ།
Chinese
因此，不要安住于它。如果安住，那就是执着。如是说，即是安住于金刚萨埵本身。出自《圣妙菩提心金刚光芒续》，第四品，心之自性开示竟。 唉！大菩萨，心的功德
English
Therefore, do not abide in it. If you abide, it is grasping. Thus it is said, and thus one abides in Vajrasattva himself. From the Tantra of the Noble and Supreme Bodhicitta, Vajra Radiance, the fourth chapter, 'Showing the Essence of Mind,' is complete. O great Bodhisattva, the qualities of the mind
Tibetan
།ས་ལེ་བར་ཡང་རྟོག་པ་མེད། །མ་རྟོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི། །རིག་པ་ཇི་བཞིན་ཀླུང་དུ་བཞུགས། །འོད་གསལ་རྟོག་བྲལ་རིག་པའི་ཀློང་། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡེ་གསལ་ཁྱབ། །བསམ་མེད་དྲན་མེད་མི་གཡོ་བ། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི། །བསམ་གཏན་ཉིད་པས་བསམ་དུ་མེད། །མེད་པ་ཉིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །རྟོག་པ་མེད་ལས་མི་འགོག་པ། །འདི་ནི་རྟོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །མི་བསམ་མི་དཔྱད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆུ་ལ་ཆུ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །མི་གནས་པ་ལ་གནས་པ་ནི། །འདི་ནི་གནས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས། །ཀུན་བཟང་སེམས་དཔས་ཡང་དག་བཤད། །བཤད་དུ་མེད་པའི་དོན་འདི་ནི། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་དེ། །རྒྱལ་བས་ཕྱིས་ཀྱང་གསུང་མི་འགྱུར། །ད་ལྟར་ཉིད་ཀྱང་མ་བཤད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྗེ་བཙན་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་འོད་འཕྲོ་བའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་མེད་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསོལ་པ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཀུན་ཡིན་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་ཆེན་བཞི་དང་ལྔ་པོ་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད། །ཕྱི་དང་ནང་དང་ཕྱོགས་དང་རིས། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཕོ་མོ་དང་། །ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་གནས་དང་རིགས། །རྒྱུད་དང་མ་ནིང་མཚན་ཉིད་དང་། །མཚན་མར་ཅི་སྣང་ཅི་འདུག་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་དེ། །གཞན་ནས་འོངས་དང་བཙལ་བ་མེད། །དེ་རྣམས་ ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ལ། །དེ་རྣམས་རིལ་དུ་མ་ངེས་པས། །དུ་མ་ཡིན་པར་མ་གསུངས་སོ། །ཐམས་ཅད་མ་འགགས་བར་སྣང་བས། །གཅིག་ཀྱང་ཡིན་པར་མ་བཤད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བ། །མཚན་ཉིད་གང་དུ་མ་ངེས་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བཙལ་བ་མེད་པར་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ཕྱིན་པ་མེད་པར་ཀུན་ལ་སོན། །སྡུད་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འདུས། །མ་སྤངས་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འགྲོ་བ་དྲུག །བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་སྣང་བ་ཡང་། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་འབུམ་ཕྲག་ཡས། །མཚོན་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་འདུག་ཀྱང་། །མཚོན་དུ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་མཚོན་པ་ཙམ། །མཚོན་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡང་། །མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་མེད་པས་ན། །མཚོན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན། །
Chinese
於彼处亦无分别念，未证悟之自性地，如实之觉性安住於虚空。光明离分别之觉性界，如实遍布本然清明。无思无念不动摇，大功德之禅定者，以禅定之自性不可思议。不住於无有之自性，不遮止无分别念，此乃证悟之王，诸佛如是真实宣说。不思不虑如是之自性，应如水知水。不住而住者，此乃大安住，普贤菩萨如是真实宣说。不可说之此义，诸佛未曾宣说，佛陀之後亦不会说，现在亦未曾宣说。出自《圣妙吉祥金刚光芒续》中，修持无思之品第六品。此後，金刚萨埵又请问：世尊，何为菩提心？佛陀开示：大菩萨谛听！菩提心之体性，即是一切又非一切。四大种及第五大，亦说是菩提心之自性。外与内与方与分，轮回涅槃与，显现为因与果，佛与有情男女与，颜色形状与处与族，种姓与阴阳性征与体性与，显现为何相为何住，彼即是菩提心之自性，非从他处来亦非寻得。彼等 是之体性中，彼等非确定为整体，故未说非多数。一切无阻虚空故，亦未说为一，解脱一与多，体性不确定於何处，彼即是菩提法身。一切体性任运成就，无需寻觅本然成佛，无需前往而成熟一切，无需聚集而聚集一切，未舍弃而远离一切染污。轮回与涅槃与，佛与有情六道众生，显现为菩提道，从彼生彼亿万数。虽聚集一切所诠之体性，然不可诠释，彼即是。说“是”仅是诠释，说“诠释”亦是言词，因无所诠与能诠，故以无诠释之方式诠释。
English
There is no conceptualization even in that place. The basis of the nature of non-conceptualization, the wisdom abides in the space as it is. The expanse of wisdom, clear light, free from conceptualization, pervades as it is, primordially clear. Without thought, without memory, unmoving, the great quality of meditation is inconceivable by the very nature of meditation. It does not abide in the nature of non-existence, and it does not prevent from non-conceptualization. This is said to be the king of realization, as the victorious ones have truly declared. Not thinking, not contemplating, suchness itself, one should know water as water. Abiding in non-abiding, this is said to be the great abiding, as Samantabhadra has truly declared. This meaning, which cannot be expressed, has not been expressed by the victorious ones. The victorious ones will not speak of it later, and it has not been spoken of even now. From the Tantra of the Noble and Supreme Mind of Enlightenment, Vajra Radiance, the sixth chapter, which is the practice of non-thought. Then, Vajrasattva again asked, "O Blessed One, what is the mind of enlightenment?" The Buddha replied, "Great Bodhisattva, listen! The characteristic of the mind of enlightenment is that it is everything and yet nothing. The four great elements and the fifth are also said to be the nature of the mind of enlightenment. Outer and inner, directions and divisions, samsara and nirvana, appearing as cause and effect, Buddhas and sentient beings, male and female, color, shape, place, and lineage, gender, hermaphrodite, characteristics, whatever appears as signs, whatever abides, that itself is the mind of enlightenment. It does not come from elsewhere, nor is it sought. In the nature of being those, because those are not definitely whole, it was not said to be not many. Because everything is unceasing space, it was not said to be one either. Liberated from one and many, the characteristic is not definite in any place, that itself is the Dharmakaya of enlightenment. All natures are spontaneously accomplished, primordially enlightened without seeking, ripening all without going, gathering all without gathering, separated from all obscurations without abandoning. Samsara and nirvana, Buddhas and sentient beings, the six realms of beings, also appearing as the path to enlightenment, from that, that arises, hundreds of thousands of millions. Although all the natures of what is to be represented are gathered, it cannot be represented, that itself it is. Saying "is" is merely representing. Saying "representing" is also a word. Because there is no representable and representing, it represents in the manner of non-representation.