Tibetan
་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་འཕགས་པའི་རིགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ།། ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་ངན་སོང་སྲིད་པར འགྱུར།། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་རྒྱུན་ལས་མཚན་མ་ཐ་དད་འཛིན་པས་ན།། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བརྒྱད་དུ་སྣང་གིས་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད།། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ལ་ལུས་དང་ཆོས་ཀུན གནས།། དེ་ལ་བསམ་པ་ཞེན་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དེས་འབྱུང་དེ་ལ་སྣང།། རང་སེམས་རྒྱུན་ལས་འཕགས་པ་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན།། རྒྱུད་དྲུག་རིགས་ལས་དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་རང་གི་ཏིང་འཛིན ཏོ།། སེམས་རྒྱུན་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད་པས་དེ་ལའང་རྟེན་མེད་དེ།། དེ་ལ་ཕྱོགས་མེད་ཕྱིར་ན་མཐའ་ཡས་ཞིང་རྣམས་བདག་གི་ལུས།། བདག་གི་ལུས་ནི་མཐའ་ཡས་ཞིང་དང་སྐྱེ་བོའི་ལུས་སུ་རབ་སྣང ཡང།། སེམས་དང་བག་ཆགས་གཅིག་མིན་ཐ་དད་མ་ཡིན་བརྟག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།། འདི་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ་དང་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ།། ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་མེད་ལས་མེད་པ་མི འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོག་པའི་སེམས་ཉིད་ནི།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང་སྟེ་དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མེད།། སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད ཕྱིར་རྟག་ཆད་མེད།། དེས་ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་པའང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན།། གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམས་ཀྱང་མི་འབྲལ་དེ་ཚེ་མཉམ་འགྱུར་དེ་མེད་མོད།། ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང།། སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན།། ཕྱོགས་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས།། དེ་ཕྱིར་སེམས་འདི ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ།། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲར་འཁྲུལ་ལ་སྣང།། དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད ལ་ནི་དེ་དག་དམིགས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ཡང།། རྡོ་རྗེའི་གནས་མེད་ཕྱིར་ན་མཉམ་གནས་རང་བཞིན་འདྲར་འགྱུར་དང།། ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པས་སྐད་ཅིག མིན།། དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མ་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས་བླང་དོར་མེད།། དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ
Chinese
被愚昧所遮蔽，远离圣者的种姓和形态。 被称作法的种种痛苦产生，并堕入恶道轮回。 那个阿赖耶识也因执着于行蕴的连续和不同的相状。 业的差别显现为八种，但其体性并非多种。 因此，心的第一个刹那，身体和一切法都存在。 因为对它产生执着，所以后面的刹那产生，并显现于它。 从自心相续中产生的圣者和凡夫的法，不在其他地方存在。 从六道轮回中产生的种种，都是自己的禅定。 心相续没有丝毫的方位，因此它也没有所依。 因为它没有方位，所以无边刹土都是我的身体。 我的身体显现为无边刹土和众生的身体。 心和习气非一非异，极难观察。 这一切都是缘起之理，即生和灭会发生。 就像词语的种子一样，从无中不会产生无，没有因果。 执着于事物，并认为有因果的心性。 显现为因和缘，因为二者都不存在，所以没有生和灭。 没有生灭，因此没有自他，没有死亡和转生，因此没有常断。 因此，轮回不存在，涅槃也显现为不存在。 刹那的处所永远不会分离，那时会同时改变，但它并不存在。 因为是由非真实的分别念所产生，所以习气并非真实存在。 因为没有对境，所以没有阿赖耶识，那个阿赖耶识也不存在。 因为没有方位，所以没有所缘和处所，阿赖耶识和智慧如何产生？ 因此，这个心超越了有无的边际，远离了一和多。 因为没有如来和菩提，所以它的神变显现为如幻如化。 同样，那些清净的智慧是善的因。 对于法界本身，也认为它们是所缘和产生的。 因为没有金刚的处所，所以会变成相似的平等自性。 法界金刚顶，因为没有方位，所以不是刹那。 因为没有清净的善根形象，所以世间智慧不会存在。 因此，没有成佛和不成佛的差别，因为是一体，所以没有取舍。 以那个道理的方式，产生胜义的种种
English
Obscured by ignorance, separated from the lineage and form of the noble ones. Various sufferings arise, attributed to the Dharma, and one falls into the realms of suffering and existence. That alaya-consciousness also, because of clinging to the continuity of formations and different characteristics, The distinctions of karma appear as eight, but its essence is not multiple. Therefore, in the first moment of mind, body and all phenomena reside. Because of attachment to it, the subsequent moment arises and appears in it. The Dharma of the noble and ordinary beings, arising from the continuum of one's own mind, does not exist elsewhere. The various things arising from the six realms of existence are all one's own samadhi. That mind-continuum has no direction whatsoever, so it has no basis either. Since it has no direction, all the boundless realms are my body. My body clearly appears as boundless realms and the bodies of beings. Mind and habit are neither one nor different, extremely difficult to examine. All this is the principle of dependent arising, that birth and cessation will occur. Like the seed of a word, nothing comes from nothing, there is no cause and effect. The very nature of mind that clings to things and imagines cause and effect, Appears as cause and condition, and since these two do not exist, there is no birth and destruction. Since there is no birth and destruction, there is no self or other, and since there is no death or transmigration, there is no permanence or annihilation. Therefore, there is no wheel of existence, and nirvana also appears to be non-existent. The moment of abiding never separates, at that time it changes simultaneously, but it does not exist. Since it is produced by unreal thoughts, habits are not truly existent. Since there is no object of experience, there is no alaya, and that alaya-consciousness does not exist either. Since there are no directions, how do objects and places arise, how does alaya-consciousness and wisdom arise? Therefore, this mind transcends the limits of existence and non-existence, and is free from one and many. Since there is no Sugata or Bodhi, its miraculous powers appear as illusions and magic. Likewise, those pure wisdoms are the very cause of virtue. Even the Dharma realm itself is considered to be the object and the origin of these. Since there is no vajra place, it will become like the equal nature of abiding. The Dharma realm, the vajra peak, since there is no direction, it is not a moment. Since there is no image of pure virtue, worldly wisdom will not exist. Therefore, there is no characteristic of enlightenment or non-enlightenment, since it is one, there is no acceptance or rejection. In the manner of that meaning, various aspects of ultimate truth arise