Tibetan
ར།། གང་གིས་མེད་ལ་གང ཞེན་པ།། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་དད་མེད།། དེ་ལ་དེ་མེད་དེ་དག་སྣང།། གང་དག་གང་ལ་མི་འཛིན་པ།། ཐ་དད་ཞེན་པའི་རྩོལ་བ་མེད།། མི་རྩོལ་ཞེན་མེད་གཏན་ལ་འབེབས།། ཐམས་ཅད་སེམས་ཕྱིར་དེ་དངོས འགྲུབ།། ལྷུན་གྲུབ་མ་སྐྱེས་རང་སྣང་གསལ།། གང་གིས་གང་ལ་ངོ་བོ་དང།། རྒྱུ་མཚན་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ།། རྣམ་གྲངས་ཁྱད་པར་དགོངས་པས་བསྡུས།། རྒྱུད་རྒྱལ་སྙིང་པོ་མ་ལུས་པའི།། བསྡུས་པའི་ཚུལ་དུ་གསང བའི་སྔགས།། མདོ་ལྔ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས།། གོལ་སྒྲིབ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། དེ་དོན་དེ ཡི་རང་བཞིན་ནི།། མི་འགྱུར་དབྱེར་མེད་དབྱེ་བ་དག། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།། དེ་དོན་གསལ་བ་བསྟན་པར་ཞུ།། ཞེས་གསོལ་བ་དང།། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཆ ཤས་གསེས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། མཚན་མར་མི་འགྱུར་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ཐ་དད་མེད་ཅིང་དབྱེ་དང་བྲལ།། དེ་ལ་སྐབས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དང།། འགྱུར་མེད་རྩོགས་ཚུལ་རྣམ་པ་ཀུན།། ཆོས་ཚུལ་མི་བཟད་ནམ་མཁའ བཞིན།། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་དམིགས་པ་མེད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱའོ།། ཡེ་ནས་བཙལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རྒྱུ་ཡི་དོན་དང་མངོན་སངས་རྒྱས།། གང་གིས་གང་ལ་ཐ་དད་མེད།། གཉིས་པ་མེད་པའི་ཆེ་བའོ།། ངོ་བོ ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་དག།འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་བཙལ་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་རྒྱུད་ལས་མ་སྐྱེས་པ།། བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐོས་དང་བྲལ།། འོད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ།། ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ བརྒྱན།། རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས།། མི་བཙལ་བྱ་བའི་ཡུལ་ལས་འདས།། ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མངོན་སངས་རྒྱས།། ཐོབ་མེད་རེ་སྨོན་ཡུལ་ལས་འདས།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས ངང་ནས་འཆར།། ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག། གཉིས་མེད་འབྲེལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཆད།། གང་གིས་གང་ལ་གང་དོན་མཛད།། སྒྱུ་མའི་དོན་ལ་བདེ་ཆགས་མེད།། ཡེ་ནས་མི་བསལ་རྟོག་དང བྲལ།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཅིང་མི་གསལ།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་བཏང་སྙོམས་པས།། གཞན་དུ་མི་རོ་སྨོན་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་དག་པས་རྐྱེན་དང་བྲལ།། དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་པས།། མཉམ་ཉིད་རླུང་ལས་རང་དབང་ བསྒྱུར།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པས་ཁྱབ།། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས།། ཐུགས་རྗེ་འདྲེལ་པས་བདེ་བ་ལེན།། དེ་དོན་དེ་ལ་མཉམ་པར་གནས།། བ
Chinese
ར།། 谁对无有何执着？ 无有之自性无差别， 于彼无彼彼皆显。 谁等对何不执持？ 无有执着之勤作， 不勤无执而决定。 一切为心故彼实成， 任运成就无生自显明。 谁对何者本体与， 理由差别各异， 类别差别以意摄。 续部之王精华无余之， 以摄集之方式秘密之咒语。 五部经精华续中， 辨别错谬遮障之品第四。 其后又，导师普贤王如来前， 大瑜伽士金刚萨埵如是请问： 彼义彼之自性， 不变无别诸差别， 为入精华之义故， 请示彼义之显明。 如是请问时，导师普贤王如是开示： 离分割部分之境， 不变为相虚空般， 无有差别且离分割。 于彼以时机而分， 不变繁杂之诸形相， 法性不可思议如虚空。 本来无生无所缘， 大圆满之界也。 本来无寻任运成， 因之义与现证菩提。 谁对何者无差别？ 无二之伟大也。 本体自性之遮障净， 光明任运成就离寻觅。 本来未生于续部， 不可言说且离听闻。 以光之力量而明现， 一切普贤王如来之庄严。 自性非任何事物故， 不寻觅超越所作之境。 一切本来现证菩提， 无得无希求超越境。 不依赖他缘因， 觉性智慧自性中显现。 一切无生清净， 无二关联之事业断绝。 谁对何者作何义？ 幻化之义无有乐执。 本来不除离分别， 如虚空般寂静不明显。 法性本来平等故， 不于他处希求愿望。 本来清净故离缘， 彼即彼之自性故。 平等性风中自在转， 普贤王如来之嬉戏所遍。 于诸有情自性安住， 以悲心相连而取乐。 彼义于彼平等安住。 བ
English
Ra. Who is attached to what is non-existent? The very nature of non-existence is without difference. In that, there is no that, all those appear. Those who do not grasp onto what? There is no effort of attachment to difference. Not striving, without attachment, is definitively established. Everything is accomplished as reality because of the mind. Spontaneously accomplished, unborn, self-appearing, clear. Who to whom is essence, reason, distinction, different? Categories, special features, are gathered by intention. The essence of the king of tantras, without exception, is the secret mantra in the manner of being gathered. From the tantra of the essence of the five sutras, the fourth chapter is the one that distinguishes errors and obscurations. Then again, to the teacher Samantabhadra, the great yogi Vajrasattva requested thus: The nature of that meaning is immutable, inseparable, all distinctions, because of entering the meaning of essence, please show the clarity of that meaning. When he requested thus, the teacher Samantabhadra spoke thus: Separate from the object of partial division, unchanging as a sign, like the sky, without difference and separate from division. In that, the divisions by occasion and all aspects of immutable complexity, the nature of Dharma is inconceivable like the sky. From the beginning unborn, without object, the realm of the Great Perfection. From the beginning unsearched, spontaneously accomplished. The meaning of cause and manifest enlightenment. Who to whom is without difference? The greatness of non-duality. The obscurations of the very nature are purified. Luminosity, spontaneously accomplished, is free from searching. From the beginning, not born from the lineage, unspeakable and free from hearing. Clearly manifest by the power of light, all the adornments of Samantabhadra. Because its nature is not anything, it does not seek beyond the object of action. Everything is enlightened from the beginning. Without attainment, beyond the realm of hope and desire. Not relying on other causes and conditions, the wisdom of awareness arises from within. Everything is unborn, completely pure. The activity of non-dual connection is cut off. Who does what for whom? There is no attachment to happiness in the meaning of illusion. From the beginning, not removed, free from conceptuality, like the sky, peaceful and not clear. Because the nature of Dharma is equal from the beginning, it does not desire or hope for anything else. Because it is pure from the beginning, it is free from conditions. That itself is its own nature. Equality transforms freely from the wind. Pervaded by the play of Samantabhadra. The nature abides in all beings. Taking happiness through compassionate connection. That meaning abides equally in that. B
Tibetan
དེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་རྣམ དག་པས།། གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་བདེ་བའི་གནས།། གང་ལ་མི་རྟོག་ཅིར་མི་འཛིན།། དེ་ཡང་འཛིན་པ་ཆགས་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་དག་པས་བཙལ་དང་བྲལ།། ཕྱོགས་ཀྱི་མུན་པ་རྣམ་པར་དག། གང་དུ་མ་ཡིན་རང ལུགས་ཀྱིས།། ཚོགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བསྟན།། སྣོད་བཅུད་མ་ལུས་ཕྱི་ནང་ཀུན།། ཀུན་བཟང་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རྣམ་རྟོག་དྲི་མ་བློ་བུར་བ།། མི་གསུང་སྔགས་སུ་མཉམ་པར་བཞག། ཡེ་ནས རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཀྱང།། བདག་དང་བཅས་པས་རྣམ་པར་བཅིངས།། སྐྱེ་མེད་རྫོགས་ལས་འདས་པ་ལ།། ལུང་གི་འགྲེལ་པ་མིང་བརྡར་བསྟན།། རྟོག་པ་བླ་མེད་སྤྱོད་པ་དང།། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར གནས།། མིང་དང་རང་བཞིན་པ་དག་དང།། ཆེ་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་གནས།། སྤྱོད་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི།། ཁྱད་པར་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ།། སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུ་བ་ཡི།། འཇུག་པའི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར བཤད།། མདོ་ལྔ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས།། ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས།། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། རྒྱུད་རྒྱལ་སྙིང་པོ མ་ལུས་པའི།། བསྡུས་པའི་བརྗོད་དོན་ཐིག་ལེའི་དོན།། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་འབྱུང་བཅས་པ།། མ་སྐྱེས་བརྗོད་བྲལ་སྣང་བའི་གཞི།། སྐྱེ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གསལ།། སྣང་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་སུ མེད།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དོན།། རིན་ཆེན་ལྟ་བུར་འབྱུང་བའི་ས།། དགོས་པ་བསྡུས་པ་སྣང་བ་བྱེད།། ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག། རང་སྣང་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་ས།། རང་སྣང་མ བཅོས་རིག་པ་ཙམ།། མ་བཅོས་སྒྱུ་མ་རིག་པར་གསལ།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཡེ་ནས་བརྡལ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མུན་པ་སེལ།། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ནས་དག། ཟིན་པའི་དོན་ལ་སྦྱང་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད།། མཁའ་ཀློང་མི་གནས་བརྡལ་བའི་ངང།། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྤྲོས་དང་བྲལ།། རིག་པ་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲ།། དབྱེར་མེད་མི་གཉིས་རྟག་པའི་སྐུ།། ཡེ་ནས་མི་བསམ་སྒོམ་དང བྲལ།། མ་བསམ་མ་སྦྱངས་རྣམ་པར་དག། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་བཙལ་མེད་ལྡན།། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསམ་ཡས་པ།། རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་ཟབ་པའི་ཆོས།། ཡེ་ནས དག་པས་རང་གསལ་ཞིང།། དྲི་མེད་ཀ་ནས་དག་པའི་ལམ།། ཚུལ་དང་བཅས་པས་རྒྱ་མཚོ་འདྲ།། ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དག་པའི་གཞི།། འབྲས་བུ་སྐྱེད་མིན་ཆེ་བ་ལྔ།། ཁྱད་པར་གྱུར་པ་ཆོས
Chinese
将获得大天之位。法性本自清净故，无论住于何处皆是安乐处。于何者不分别，于何者不执着。彼亦离执着与贪欲。本自清净故，离寻觅。遣除方隅之黑暗。于何处非有，以自性之方式。示现圆满之会众与坛城。器情世间无余内外一切，于普贤之状态中任运成就。分别念之垢染乃是忽然而生者。不住语安住于咒语之中。本自自性清净然，与我执相连故被束缚。于无生圆满超越之处，以圣言之解释，以名相表示。分别念无上行与，以二之方式而存在。名与自性者等与，于伟大之义而存在。行乃方便之支分，特殊支分有五种。乃是摄集心要之义，以进入之方式而宣说。五部经乃心要续中，开示手印之品第五。之后，又大瑜伽士金刚萨埵，向吉祥普贤如是祈请。续部之王心要无余之，摄集之所诠，明点之义。本体、分类、以及所生者，无生、离言、显现之基。开显离生之自性。显现之事物无有对境。乃诸法一切之法性义。如珍宝般生起之地。摄集必要而显现。以太阳光芒之力而入。乃自显现无余生起之地。自显现无作意仅是觉性。无作意幻化显明为觉性。如虚空般本自广大。以本体遣除黑暗。器世间本自清净。于已得之义离于修习。本自已得故，乃是勤作之病。虚空界不住而广大之状态。普照一切离于戏论。觉性自性犹如虚空。无别无二乃常恒之身。本自不思离于禅修。不思不修而清净。三身本自任运成就。五种智慧本自具足无须寻觅。伟大之功德不可思议。如海般深邃之法。本自清净故，乃是自明。无垢从初始清净之道。具足方式犹如大海。智慧自明清净之基。果不生之五大。成为殊胜之法。
English
Will attain the great Deva position. Since the Dharmata is primordially pure, wherever one abides is a place of bliss. Towards what does one not conceptualize, towards what does one not grasp? That grasping is also free from attachment and desire. Since it is primordially pure, it is free from searching. Dispels the darkness of the directions. In whatever is not, by its own nature. Shows the complete assembly and mandala. The entire container and its contents, without exception, all within and without. Spontaneously accomplished in the state of Kuntuzangpo. The stain of conceptual thought is adventitious. Non-speaking, it is placed equally in mantra. Although primordially, its own nature is completely pure. It is bound by being with self. To that which is unborn, beyond completion. The explanation of the scriptures is shown in names and symbols. Conceptualization, the supreme conduct, and. Exist in the manner of two. Names and those of self-nature and. Exist in the meaning of greatness. Conduct is a branch of skillful means. There are five kinds of special branches. It is the collection of the meaning of the essence. It is explained in the manner of entering. From the five sutras, the tantra of the essence. The fifth chapter, which teaches mudras. Then again, the great yogi Vajrasattva. Pleaded to glorious Kuntuzangpo as follows. The king of tantras, the essence of all. The meaning of the condensed expression, the meaning of bindu. Essence, divisions, and what arises. Unborn, inexpressible, the basis of appearance. Reveals the nature of being free from birth. The object of appearance is without object. The meaning of the Dharmata of all dharmas. The place where it arises like a jewel. Collecting the necessary things makes it appear. It enters by the power of the sun's rays. The place where all self-appearance arises. Self-appearance, uncorrected, is only awareness. Uncorrected, illusion is clearly awareness. Like the sky, it is primordially vast. By its very nature, it dispels darkness. The container world is primordially pure. It is free from practice in the meaning of what has been attained. Since it has been attained from the beginning, it is the disease of effort. The state of the sky realm, not abiding, is vast. Completely illuminating, free from elaboration. Awareness, its own nature, is like the sky. Inseparable, non-dual, the eternal body. Primordially unthinkable, free from meditation. Unthinkable, unpracticed, completely pure. The three bodies are primordially spontaneously accomplished. The five wisdoms themselves are possessed without searching. The great qualities are inconceivable. A dharma as deep as the ocean. Since it is primordially pure, it is self-illuminating. The path of purity from the beginning, without stain. Possessing the manner, it is like the ocean. The basis of wisdom, self-illuminating purity. The five great fruits that do not produce. The dharma that has become special.