Tibetan
་དབྱིངས་སུ་སྡུད།། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་བྲན་སྡུད པའི་ཚུལ།། ཞེས་སེང་གེ་སྒྲ་ཡི་དགོངས་པ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། སྤྲུལ་སྐུའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། ཀྱེ། བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེའི་ཐབས་ཀྱི་བདག། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཤད་དུ་གསོལ། བཀའ་སྩལ་པ། ཡེ་ནི་ཤེས པ་གཅིག་ཡིན་པ།། མཚན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ལྡན་ཏེ།། ངང་ལས་རང་བཞིན་མེད་པས་གསལ།། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ངང་ལས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བས་ན།། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཤེས རབ་གཅོད་པས་སོ་སོར་རྟོགས།། སྐྱེ་འགག་མེད་པས་མཉམ་ཉིད་དེ།། ཐོགས་པ་མེད་པས་བྱ་བ་གྲུབ།། སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་རྩལ་སྣང་བ།། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཤར གསལ།། དཀར་དང་དམར་དང་སེར་དང་ལྗང།། མཐིང་ཁའི་རྣམ་པར་ཡེ་གྲུབ་པ།། སྣང་ལ་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་ཚུལ།། ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་རང་གདངས་ཤར་བར་བཤད།། ཅེས་སེང་གེ་སྒྲ་ཡི་དགོངས པ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེའི་བདག། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་རང་བྱུང་སྐུ།། བག་ཆགས་སྦུབས་ན་འགྲོ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས།། བཀའ་སྩལ་པ། ཐུགས་རྗེ རྩལ་གྱི་འཆར་ལུགས་དང།། སྲིད་པ་བཞི་ལ་འཛིན་ལུགས་དང།། སྡུད་བྱེད་དངས་མ་ཆགས་པའོ།། གསོ་བྱེད་བཅུད་ཀྱི་ཆགས་ས་བཞི།། དངོས་པོ་གདོས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ།། སྤྲུལ་སྐུ་འགྲོ་བར་སྣང་བའོ།། དེ་ལ་ཇི ལྟར་གནས་ཤེ་ན།། ཟླ་བ་གདན་ལ་ཉི་མ་དབུ་རྒྱན་ཅན།། རིན་ཆེན་གུར་ཕུབ་ཟུར་གསུམ་རེ་ཐག་བཞི།། ཙིཏྟ་དཔལ་གྱི་བེའུ་ཞེས་སུ་བྱ།། དེ་དབུས་རྟོག་མེད་སྐུ་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། སྒྲིབ་མེད་ཡེ་ཤེས ལྔ་ཡིས་གཞལ་ཡས་ན།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བཞུགས།། སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས།། ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པ་ལ།། གཡོས་པ་མི་མངའ་སལ་ལེ་མཁྱེན།། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཐམས ཅད་མཁྱེན་པའི་བདུད།། དྲང་དོན་ཨ་ནུ་མན་ཆོད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ།། བདག་གི་གཞན་མཁྱེན་མཁྱེན་བྱ་མཁྱེན་བྱེད་དེ།། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་མེད།། དེ་ནི་ད་དུང་འདུས་བྱས་གཟུང་འཛིན ཡིན།། དེ་ནི་ང་ཡི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ནོ།། ང་ཡི་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ།། ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ཡིས་གཏིང་དུ་གོ་བར་གྱིས།། དེ་དོན་གོ་བས་རེ་དོགས་ཆད་པར་གྱིས།། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དེ།། བསྒྲུབས ནས་གཞན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།། རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས།། ཡེ་ནས་གནས་པ་རྟོག
Chinese
于法界中收摄，如大海收摄水滴之状。如是狮子吼之意日月和合中，化身品第四竟。 嗟！薄伽梵大悲方便之主，祈请宣说三身智慧。 赐言：本初乃一智慧，名号具足五种，从自性空中显明，法界智慧任运成就。从自性中生功德故，如镜智慧任运成就。慧断故各别了知，无生灭故平等性，无碍故事业成就。空性智慧力显现，体性执持之五智慧，于觉性界中自显明，白与红与黄与绿，于蓝色的相中本初成就，显现而无实，如虚空彩虹之状，说是智慧觉性之自性光芒显现。如是狮子吼之意日月和合中，智慧品第五竟。 嗟嗟！薄伽梵大悲之主，三身五智具足自生身，于习气蕴中如何安住于众生？ 赐言：大悲力之显现方式，于四有中执持方式，收摄清净不染着。滋养精髓之四处，成就为有实物之物，化身显现于众生。于彼如何安住耶？月亮为座垫，太阳为头饰，珍宝帐篷覆盖，三角四线。名为 चित्त དཔལ་གྱི་བེའུ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）心之光辉的幼兽。其中心无分别三身法身，无垢五智慧之宫殿中，身语意亦住于一体性。三身安住于自性身中，一切安住于明点之体性中，无有动摇，明明白白了知。彼之外的一切知者为魔，从正义阿努以下的一切知者，乃是我之知他，所知能知，无我证悟之知不存在。彼乃仍然是有为法能取所取，彼非我之功德。我之功德如上所说，汝以智慧于深处领会之。领会彼义而断绝希望与恐惧，如是之大功德，非修成而从他处而来，乃自之体性本然如是安住。本然安住而证悟。
English
Gathered into the Dharmadhatu. Like the ocean gathering water droplets. Thus, in the Lion's Roar's Intent, the Union of Sun and Moon, ends the fourth chapter, the Emanation Body. O! Bhagavan, Lord of Compassionate Means, I beseech you to explain the Three Bodies and Wisdoms. The command was given: Primordially, there is one Wisdom, its names possessing five aspects. From its essence, it is clear due to the absence of inherent existence. The Dharmadhatu Wisdom is spontaneously accomplished. Because qualities arise from its essence, the Mirror-like Wisdom is spontaneously accomplished. Discriminating wisdom distinguishes individually. Because there is no birth or cessation, it is Equality. Because there is no obstruction, activity is accomplished. The power of Emptiness Wisdom appears. The five Wisdoms that grasp characteristics. In the expanse of awareness, it dawns clearly of itself. White, red, yellow, and green. Primordially accomplished in the form of indigo. Appearing but without substance, like a rainbow in the sky. It is said that the self-radiance of Wisdom Awareness dawns. Thus, in the Lion's Roar's Intent, the Union of Sun and Moon, ends the fifth chapter, Wisdom. O! O! Bhagavan, Lord of Compassion, the Self-Arisen Body possessing the Three Bodies and Five Wisdoms. How does it abide for beings in the sheath of habitual tendencies? The command was given: The manner in which the power of compassion arises, the manner in which it grasps the four existences, the gathering purity is unattached. The four places where nourishing essence gathers, are accomplished as substantial things. The Emanation Body appears to beings. How does it abide therein? The moon as a seat, the sun as a head ornament, a precious tent covering, three corners and four threads. It is called चित्त དཔལ་གྱི་བེའུ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）Citta Palgyi Be'u (Mind's Glorious Calf). In its center, the non-conceptual Three Bodies, the Dharmakaya. In the palace of the five unobstructed Wisdoms, Body, Speech, and Mind also abide in one essence. The Three Bodies abide in the Essence Body. All abide in the essence of bindus, without wavering, clearly knowing. Other than that, all knowers are demons. All knowers from the provisional meaning Anu downwards, are my knowing of others, knowable and knower. There is no knowing of selflessness realization. That is still conditioned grasping and grasper. That is not my quality. My qualities, as mentioned above, may you understand deeply with your wisdom. By understanding that meaning, cut off hope and fear. Such great qualities are not accomplished and come from elsewhere, but your own essence has always abided thus. Realize that which has always abided.
Tibetan
ས་ནས་བསྟན་པ་ལ།། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བྱས་པ་ཡིན།། དེ་ལྟར་རང་གིས་རྟོགས་ནས་བསྟན་པ་ལ།། ཕྱི་ནང་སྣོད བཅུད་ང་ཡི་ཡོན་ཏན་ནོ།། ང་ཡི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་སུ་མ་ཆད་པས།། ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས།། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཆད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མེད།། དེ་ནི་སེམས་ཅན་བློ་ཡི་ཡོན ཏན་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི།། དོན་དེ་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི།། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡིན་ནོ།། ཐམས་ཅད་ང་ཡི་དངོས་གཞིའི་སྐུ།། ང་ཡི་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་བས གསུངས།། ང་ཡི་ངོ་བོ་མི་བྱེད་ཐུགས།། ང་ཉིད་དངོས་པོར་གྱུར་ཙམ་ན།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད།། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ།། མ་བྱས་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། མ་འགགས་རང་བྱུང་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ།། ཆོས་ཉིད གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པར།། མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ།། སེམས་ཅན་ཆོས་སུ་འདྲེས་པ་ནི།། སྐུ་གསུང་ངོ་བོ་ཕྱེ་བ་མེད།། ཕྱེ་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་དེ།། ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་གསུངས།། བློ་ལྡན་ཁྱོད ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཟུང།། སྐལ་མེད་གཞན་ལ་བསྟན་གྱུར་ཀྱང།། ངེས་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ།། ཟོས་ན་གཞན་ཡང་བཟློག། དེ་བས་དེ་ཡང་ཉེས་པ་ནི།། རྒྱ་མཚོར་དུག་གི་དཀྲུགས་པ་ཡི།། བྱེ་བའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ།། རྡོ རྗེའི་དམྱལ་ལམ་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ།། གཞན་གྱིས་རེག་ན་ཕུང་འགྱུར་བས།། བཙན་དུ་གཞན་དུ་ལེགས་པར་བཙལ།། ཞེས་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡི་གེའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ བྲལ་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་རྣམ་པས་དབེན་པ་ལ།། བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་དེ།། པའམ་ཅན་ནི་ལྡན་པའི་སྒྲ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཤེས་ཏེ།། གཞན་དུ་གཟུང་བས ཅན་ཞེས་བྱ།། སེམས་ལ་སེམས་སུ་འཛིན་པས་ན།། སེམས་ཤེས་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་སོ།། དོལ་གཟུང་པའི་ཡུལ་བྱུང་བས།། ཡུལ་ལ་ཅན་ཞེས་བཏགས་པའོ།། བདག་དང་གཞན་ཡོད་ཇི་བཞིན་དུ།། བྱ་བྱེད་ཡོད པས་རྒྱལ་བས་གསུངས་བྱེད་པའི་ངོས་ནས་སེམས་ཞེས་བྱ།། བྱ་བའི་ངོས་ནས་ཅན་ཞེས་བྱ།། བདག་ཡོད་བར་དུ་ཕན་གནོད་ཡོད།། བདག་ཆའི་ངོས་ནས་ཅན་ཞེས་ཏེ།། འདོགས་བྱེས་ངོས་ནས་སེམས་ཞེས་ཏེ།། ཇི སྲིད་བདག་ཡོད་བར་དུ་ན།། གཞན་མེད་ཟེར་བ་བླུན་པ་སྟེ།། ཚུར་ཀ་མེད་པའི་ཕར་ཀ་ནི།། རྨི་ལམ་ན་ཡང་མཐོང་བ་མེད།། བདག་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ།། ཡུལ་ནི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། སྒྲིབ་པ་ཅན་ཞེས་དེ ལ་བཤད།། སེམས་ཅན་ཞེས་སུ་
Chinese
从地上开示，最终成就佛陀。如是自己证悟后开示，内外情器是我之功德。我之功德无有偏颇，功德殊胜佛所说。功德偏颇无有佛之功德，那是众生心之功德。法性不可思议，证悟彼义而开示成佛，即是佛之身语意。一切皆是我之本体身，我与一切相关联而说。我之自性不可为意，我自成事物之时，身语意无有分别。法性义之自性，无为离戏法身，无灭自生圆满报身，法性不离一，显现种种相化身。众生与法相融，身语自性无有分别。无有分别之功德，功德殊胜佛所说。具慧汝应如是持，若为无缘者宣说，不生定解徒增疑，食之亦令他颠倒，故此亦为过患，如海中搅动毒药，微尘之雨亦难承受。金刚地狱或任运成身，若为他者所触则毁坏，故当于寂静处善加寻觅。如是功德任运成就之文字章节，第十二。 顶礼薄伽梵离戏之自性。法身本自远离诸相，以执着我与他故，彼众生。པའམ་ཅན་ནི་ལྡན་པའི་སྒྲ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是具有之义。执着于我之心即是识，以执着于他故，称为“ཅན་”。以心执着于心故，心识乃是执着之义。因有能取所取之境故，境上安立“ཅན་”之名。如实有我与他，因有能作所作故，佛说从能作的角度称为心，从所作的角度称为“ཅན་”。有我执着之时，则有利害，从我执的角度称为“ཅན་”，从系缚解脱的角度称为心，只要有我执存在，说没有他者是愚蠢的，没有这边的因就没有那边的果，即使在梦中也见不到。我乃所知之障，境乃烦恼之障，具有障碍者即是“ཅན་”，称为众生。
English
From the ground it is taught, ultimately accomplishing Buddhahood. Thus, having realized it oneself and then taught, the outer and inner contents are my qualities. Since my qualities are without partiality, the Victorious Ones have declared them to be supreme qualities. Qualities with partiality are not the qualities of a Buddha; those are the qualities of sentient beings' minds. The nature of reality is inconceivable; having realized that meaning and then taught Buddhahood, that is the body, speech, and mind of the Buddha. All are my essential body. I have said that all are interconnected. My essence is not the mind. When I myself become an object, there is no separation into body, speech, and mind. That essence of the nature of reality is the uncreated, free from elaboration, Dharmakaya. The unceasing, self-arisen Sambhogakaya. The nature of reality, without moving from the one, the Nirmāṇakāya with various signs. When sentient beings are mingled with the Dharma, there is no separation of the essence of body and speech. That quality of non-separation, the Victorious Ones have declared to be the supreme quality. Wise one, you should hold it in that way. Even if taught to others without fortune, definitive understanding will not arise, and doubt will increase. If consumed, it will also reverse others. Therefore, that is also a fault, like stirring poison in the ocean, even a rain of dust cannot withstand it. Vajra hell or spontaneously accomplished body, if touched by others, it will be destroyed. Therefore, seek well in a solitary place. Thus, the twelfth chapter of the words of spontaneously accomplished qualities. Homage to the Bhagavan, the nature of freedom from elaboration. Since the Dharmakaya is primordially devoid of characteristics, sentient beings grasp at self and other. པའམ་ཅན་ནི་ལྡན་པའི་སྒྲ། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) means "having." The mind that grasps at self is consciousness. Because of grasping at other, it is called "ཅན་". Because the mind grasps at the mind, the mind is the meaning of grasping. Because there is an object to be grasped, the name "ཅན་" is established on the object. Just as there is self and other, because there is action and agent, the Buddha said that from the perspective of the agent it is called mind, and from the perspective of the action it is called "ཅན་". As long as there is self-grasping, there is benefit and harm. From the perspective of self-grasping it is called "ཅན་", and from the perspective of binding and liberation it is called mind. As long as there is self-grasping, saying there is no other is foolish. Without the cause on this side, there is no effect on that side, not even in a dream can it be seen. Self is the obscuration of what is to be known, and the object is the obscuration of afflictions. One who has obscurations is called "ཅན་", called sentient beings.