Tibetan
སངས་རྒྱས་དེ་ལ་མེད།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་མཉམ་མི་འཛིན།། གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་ཡེ་ནས་གྲོལ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་གཉེར་བས་དེ་མི་མཐོང།། ཅི་ཡང་མི་དགོས་སྤྱད་བྱས་ན།། བདག་དང་གཞན མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་རྟོགས་ན།། མ་ནོར་པ་ཡི་ལམ་ན་གནས།། མཐོང་ཐོས་དག་པ་ཞི་བའི་ཆོས།། བསྒོམ་པ་མེད་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ།། མ་བཙལ་བཞག་པ བསྒོམ་པ་ཡིན།། དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་འཛིན་ན།། དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་གནས།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དབྱིངས་ནི།། མཐོང་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང།། མི་མཐོང་པར་ཡང་རུང་མ་ཡིན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སེམས བྱེད་པ།། རང་བྱུང་ཉིད་ལས་གཡོ་བ་ཡིན།། འཛིན་པ་གཡོས་པ་མིན་པ་ན།། ཕལ་པའི་རྣམ་ཤེས་དག་དང་མཚུངས།། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་ཡོད་མ་ཡིན།། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཡོད་མོད ཀྱི།། དངོས་པོ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར།། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོང་པར་ཤེས།། ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་མེད།། མིང་ཙམ་འཛིན་པའི་སྟོབས་བྲལ་ན།། ཤེས་རབ་གང་དུའང་མི་འགྲོ་བ།། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཉིད།། ལོག པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཡེང་བ་ཆེ།། རྟོག་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ལས།། ཆགས་པའི་སྟོབས་བྲལ་ཐིག་ལེའི་སྐུ།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཡོས་པ་མེད།། རྡོ་རྗེ་ཁྲག་འཐུང་རོལ་པའི་སྐུ།། རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་དབང་ཕྱུག མར།། སྦྱར་ཏེ་དགྱེས་པའི་ལྷུན་མཉམ་པ།། རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས།། དེ་ཡང་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར།། རིག་པའི་བྱིན་རླབས་ཆེན་པོ་འབྱང།། རྡོ་རྗེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིད་ཀྱིས།། ཡང་དག་པ་ཡི་སེམས་ཤེས་ན།། གཡོ དང་མི་གཡོ་མི་འབྱུང་ཞིང།། ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མི་མཐོང་ངོ།། དེ་ཚེ་མཚམས་མེད་ལ་སོགས་དང།། ཉན་ཐོས་བསད་དང་ཆོས་ལ་སྐུར།། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཀྱང་བསད་པ་དང།། དགེ་སློང་བསམ་གཏན་བཤིག་ཅིང དཀྲུགས།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར།། ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་པ་མེད།། བློ་གྲོས་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེའི་བློ།། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དབེན་འཛིན་དེ།། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་སྐྱེ་བས་ན།། འཛིན་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་ཟིན་པ་དེ།། སྟོང པའི་སྟོང་པས་བཅིངས་པའོ།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རླུང་གཡོས་ན།། ཆོས་རྣམས་མི་མཉམ་སོ་སོའི་རླུང།། ཡང་དག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས།། འགྲོ་བ་གྲོལ་བར་ཡོངས་མི་འགྱུར།། ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་མི་སྐྱེ བ།། མི་སྐྱེ་བ་ཡི་སྐྱེ་བ་སྟེ།། མི་སྐྱེ་བས་ནི་མི་འགྲོལ་བའོ།། ཆོས་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཡོད་པ་ལས་ནི་མེད་གྱུར་ན
Chinese
佛陀于彼无有。 平等与不平等，不执为平等。 解脱与未解脱，本初即解脱。 勤作修持追求者，彼不可见。 若能不需任何事物而行持， 则无自他，获得果实。 若能证悟自性之基， 则安住于无谬误之道。 见闻清净寂静之法， 无修即是修。 于如是之法界中， 不寻而安住，即是修。 若于彼执持如是性， 则如是性不住于彼。 大乐之法界， 非可见， 亦非不可见。 于如是性中作意， 即是动摇自生性。 若非执持动摇， 则与凡夫之识相同。 菩提虚空非有非无， 以空性之智慧， 虽可见事物， 然事物非真实， 于空性中知为空。 智慧佛陀于彼无有。 若离仅持名之力量， 智慧不往任何处， 彼即菩提心髓。 为邪力所动摇甚巨， 由分别之力量所生， 离贪执之明点身， 大乐不动摇。 金刚饮血嬉戏之身， 金刚菩提自在母， 合和而喜悦之圆满， 金刚普贤光明之地。 彼亦为执持之过患， 生起智慧之大加持。 金刚作意者以意， 若知真实之心， 则不动与动不生， 得与未得不可见。 彼时无间罪等， 杀害声闻及谤法， 以及杀害一切佛， 破坏搅乱比丘禅定， 即转为菩提心髓。 伟大之智慧不衰减， 智慧心髓金刚之智。 于空性中执为寂静， 以空之空性生起故， 为执持之铁钩所钩住， 彼为空之空性所束缚。 若大智慧之风动摇， 则诸法不平等各自之风， 不能转为真实性， 故众生不能完全解脱。 于境不生起分别， 不生起之生起， 以不生起故不能解脱。 诸法非有， 由有而转为无
English
Buddha is not there. Equality and inequality, not grasping as equal. Liberation and non-liberation, from the beginning, liberation. Those who strive, practice, and seek, do not see it. If one practices without needing anything, Then there is no self or other, and one obtains the fruit. If one realizes the basis of suchness, Then one abides on the path of non-error. The pure and peaceful Dharma of seeing and hearing, Without meditation, it is meditation. In the realm of suchness itself, To leave it unsearched is meditation. If one grasps suchness in that, Then suchness does not abide in that. The Dharmadhatu of great bliss, Is not suitable to be seen, Nor is it suitable to be unseen. To make mind in suchness, Is to move from self-origination. If grasping is not moving, Then it is the same as ordinary consciousnesses. Enlightenment, like space, is neither existent nor non-existent. Through the wisdom of emptiness, Although it is possible to see objects, Objects are not truly real, In emptiness, know it as empty. Wisdom, the Buddha, is not there. If one is without the power of merely holding a name, Wisdom does not go anywhere, That is the essence of enlightenment itself. Greatly distracted by the power of wrongness, Arising from the power of conceptualization, The bindu body free from attachment, Great bliss does not move. The body of Vajra, blood-drinker, playing, Vajra, the powerful mother of enlightenment, United and equally joyful, The ground of Vajra, all-illuminating light. That too is a fault of grasping, Great blessings of awareness arise. Vajra, the maker, with mind, If one knows the true mind, Then moving and non-moving do not arise, Obtained and not-obtained are not seen. At that time, the five heinous crimes and so on, Killing the Shravakas and slandering the Dharma, And killing all the Buddhas, Destroying and disturbing the Samadhi of monks, Transform into the essence of enlightenment itself. The great wisdom does not diminish, The essence of intelligence, the Vajra mind. That which grasps solitude in emptiness, Because the emptiness of emptiness arises, That which is seized by the iron hook of grasping, Is bound by the emptiness of emptiness. If the wind of great wisdom stirs, Then the unequal, separate winds of all dharmas, Cannot transform into true nature, Therefore, beings cannot be completely liberated. Not giving rise to distinctions in objects, The arising of non-arising, Because of non-arising, one is not liberated. Dharmas are not existent, From existence, they transform into non-existence.
Tibetan
།། མེད་ལས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ནི།། ཡོད་པས་མེད་པ་བཅིངས་པའོ།། རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སྙིང པོ་ནི།། ཡོད་མེད་གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་མེད།། ཡེ་ནས་དག་པས་སྦྱང་མི་དགོས།། ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མ་འབྲེལ་བས།། ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་མ་བཅིངས་ཏེ།། མིང་ལ་མི་གནས་ཅང་མི་སྐྱེ།། སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེ་ལས་གྲོལ བས།། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།། བྱམས་པའི་ཐིག་ལེ་སྙིང་བརྩེར་བཞག། དངོས་མེད་མི་རྟོག་མཐོང་བ་ནི།། མཐོང་བས་མཐོང་བ་སྐྱེ་བས་ན།། དངས་དང་མི་རྟོག་དངོས་དང་རྟོག། བྱ་བྲལ་ཆོས་ནི་མ ཡིན་པས།། གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་མ་ཡིན།། གྲོལ་བའི་གྲོལ་བ་ཡང་མི་གྲོལ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ལས། རྣམ་གྲངས་ངེས་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ བཟང་པོས།ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་ངོ་མཚར་བ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དེ།། དྲང་པོ་དབེན་པ་རྡོ་རྗེའི་ལམ།། མི་ཚོར་མི་ཤེས་གཏི་མུག་སེམས།། ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བས་ལན་མི་དྲན།། མ་འཇལ་སྨྲས་ན་གཡོས་པ་ཡིན།། ཕྱི་ནང་ ཡུལ་དང་མ་འཇལ་ན།། སྐུ་གསུང་རྫོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ།། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་རྩེན་པའི་ས།། ཅིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་གྲོལ་བའི་ལམ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཆོས་རྣམས་མཉམ།། མཉམ་པས་རིམ་པ་བཅིང་པ མེད།། བདག་དང་གཞན་དུ་མི་འབྱེད་པས།། ལན་བཏབ་གཞན་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར།། དྲང་སྲོང་སེམས་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུང།། སྨྲ་ན་བཅིངས་ཤིང་ཆགས་པ་སྟེ།། སྨྲར་མེད་སྨྲས་པས་བཅིང་མེད་པ།། རྒྱལ་བའི་རྒྱལ བ་རྒྱལ་བའི་གཙོ།། ཆོས་མ་ཤེས་དང་བྱ་བ་དང།། མཐོང་བྱ་བརྟན་བྱ་མེད་པས་ན།། ལན་བཏབ་པ་ན་ཆོས་ཉམས་ཏེ།། ཤེས་པ་མཐོང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར།། ཡང་དག་ཡང་དག་ཡིན་པས་ན།། སྨྲས་ན་ཡང་དག ཉིད་མ་ཡིན།། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་རྟེན་བྱེད་པ།། འཁྲུལ་པ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས།། སྟོང་པ་མཐར་གཏུགས་རྒྱུ་ཡི་ཆོས།། སྟོང་པར་ཞི་བ་ཞི་བས་བཅིངས།། ཚོར་བ་ཡང་དག་མ་ཚོར་བ།། ཞི་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བྱ མེད།། ཡང་དག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བྱ་དགོས།། དངོས་པོ་རྣམ་པ་མཐོང་ན་ཡང།། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་ན།། དངོས་པོ་དངོས་མེད་བསྒོམ་པའོ།། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཚོར་ན།། དེ་ལས་ཡང་དག་ནམ་མཁའ འབྱུང།། དགོངས་པ་མཆོག་དུ་གྱུར་པའོ།། ཟིན་པའི་ལྟ་བས་མི་བལྟ་ན།། ལྟ་བ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ།། ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཟད་པས་ན།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་བའོ།། སེམས་ལ་བསྟོད་པས་ཕམ་རྒྱལ དང།། གཟུགས་སྒྲ་དངོས་ཡོད་བལྟར་རུང་ན།། བསྟོད་དང་སྨད་པའི་བདེན་མེད་པས།། བ
Chinese
從無而有產生， 有束縛了無。 自生菩提心精要， 有無解脫與未解脫皆無。 本來清淨故不需淨化， 因與虛空本不相連， 法界虛空不被束縛， 不住於名，一無所生。 從生與不生中解脫， 大種世尊。 慈悲之明點置於心中。 見到無實無分別， 因見而生見， 清淨與無分別，實有與分別。 離戲論之法非， 解脫是自生，非他生。 解脫之解脫亦不解脫。 菩提心輪金剛中， 名相決定品第三。 接著，世尊普賢， 述說自身偉大功德之稀有。 正直寂靜金剛道， 不覺不知愚昧心。 以語宣說不憶答， 未量說則為動搖。 內外若未與境相量， 身語圓滿金剛身。 正直仙人嬉戲之處， 無論如何不束縛解脫道。 菩提心中諸法平等， 平等故無次第束縛。 不分自與他， 答覆則成他有。 正直仙人心乃行境， 說則束縛且貪著， 無可說，說則無束縛， 勝者之勝，勝者之主。 法未知與行為， 所見所持皆無， 答覆時法即衰損， 知成見有。 真實真實故， 說則非真實。 於因作果之依， 乃是愚童之行。 空性至極乃因之法， 於空寂滅，寂滅所縛。 覺受真實非不覺， 寂滅之法無寂滅。 需與真實性相連。 見物之相， 然於相一無所執， 即是觀修事物有無。 彼時若即刻覺知， 則從彼生真實虛空。 即是殊勝之密意。 若不以執著之見而觀， 則見成過失， 因見之概念已盡， 即是殊勝之菩提見。 以心讚頌則有勝敗， 若色聲實有可見， 則讚與毀皆無實，
English
That which arises from nothingness, Nothingness is bound by being. The essence of self-arisen Bodhicitta, There is no liberation or non-liberation in being and non-being. Primordially pure, it needs no purification, Because it is not connected to space itself, The Dharmadhatu space is not bound, It does not abide in name, nothing is born. Liberated from birth and non-birth, The Great Elements, the Bhagavan. Keep the bindu of loving-kindness in your heart. Seeing the unreal and non-conceptual, Because seeing gives rise to seeing, Clarity and non-conceptuality, reality and conceptuality. Because the Dharma is free from action, Liberation is self-arisen, not other-arisen. The liberation of liberation is also not liberated. From the Vajra Wheel of Bodhicitta, The third chapter, the definitive enumeration of categories. Then, the Bhagavan Samantabhadra, Spoke of the wonder of his own great qualities. The straight, solitary Vajra path, The ignorant mind does not feel or know. Speaking in words does not recall the answer, Speaking without measuring is agitation. If not measured with outer and inner objects, The complete body, speech, and mind are the Vajra body. The place where the righteous ones play, The path of liberation is not bound by anything. In the Bodhicitta, all dharmas are equal, Because of equality, there is no binding of sequence. Because there is no separation between self and other, Answering becomes the existence of the other. The mind of the righteous one is the object of experience, Speaking is binding and attachment, Unspeakable, speaking is without binding, The Victor of Victors, the Lord of Victors. Because the Dharma is unknown, and action, And there is nothing to be seen or held, When answering, the Dharma is diminished, Knowing becomes the existence of seeing. Because it is truly true, Speaking is not truly itself. Making the support of the fruit on the cause, Is the action of deluded children. Emptiness, the ultimate Dharma of the cause, Peaceful in emptiness, bound by peace. Feeling truly, not unfelt, In the peaceful Dharma, there is no peace to be made. It is necessary to connect with truth itself. Even if seeing the aspects of things, If not perceiving anything in the aspects, It is meditating on the existence and non-existence of things. If feeling that immediately, Then from that, true space arises. It is the supreme intention. If not looking with an attached view, The view becomes excessive, Because the concept of seeing is exhausted, It is seeing the supreme Bodhi. With praise of the mind, there is defeat and victory, If form and sound are real and can be seen, Then praise and blame are without truth,
Tibetan
སྒོམ་བྱའི་གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བ།། དྲང་སྲོང་གྲོལ་བའི་ཤུལ་ལམ་སྟེ།། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྟག་ཏུ བསྟེན།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མི་ལེན་ཅིང།། བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་མི་འཚོལ་ན།། མི་ལེན་པས་ན་མཉམ་པ་ཉིད།། མ་བསྒྲུབས་པར་ནི་རང་བཞིན་གྲུབ།། ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་མི་འཛིན་ཅིང།། ཤེས་པས་གང་ཡང་མི ཤེས་པ།། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཕུར་བུ་ནི།། མི་འགྱུར་འོད་གསལ་མཁའ་ན་དམ།། དེ་ཚེ་ཕུར་པ་བསྒུལ་མི་བྱ།། དྲང་པོ་ཡིས་ནི་ལས་རླུང་བསད།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་གནས།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཁོར་ལོ་རྡོ རྗེ་ལས།གསང་བ་མན་ངག་གི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད།། རྒྱ་གར་གྱི་པནྜི་ཏ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་དང། བོད་ཀྱི་དགེ་སློང་བཻ་རོ་ཙ་ནས་བསྒྱུར་ཞིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་རྫོགས་ སོ།། ཕྱིས་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོཙྪ་བས་བཅོས་སོ།།།།
Chinese
远离所修之执着，乃是仙人解脱之道，瑜伽士应恒常修持。若不取菩提心要，亦不寻菩提佛陀，不取故乃平等性，不修而自性成就。诸法皆不执持，以识亦无所知，无分别智慧金刚橛，不变光明于虚空燃烧。彼时金刚橛不动摇，以正直则杀业风，一切佛陀皆住于此。菩提心轮金刚中，秘密口诀之第四品。 《轮金刚》续。印度班智达智藏（梵文天城体：Jñānagarbha，梵文罗马拟音：Jñānagarbha，汉语字面意思：智藏）与藏地比丘毗卢遮那所译校而定，至此圆满。后以新译词亦经译师修正。
English
Free from the object of meditation and attachment, it is the path of liberation for the sage, which the yogi should always practice. If one does not take the essence of Bodhi, nor seek the Buddha of Bodhi, because one does not take, it is equality itself, and without cultivation, the nature is accomplished. Do not grasp any of the dharmas, and with consciousness, there is nothing to know. The non-conceptual wisdom Vajrakila, the unchanging light burns in the sky. At that time, the Vajrakila does not move, and with uprightness, the karma wind is killed. All Buddhas dwell in this. From the Wheel Vajra of the Mind of Bodhi, the fourth chapter of the secret instructions. The Tantra called "Wheel Vajra". Translated, examined, and finalized by the Indian Pandit Jñānagarbha and the Tibetan Bhikshu Vairocana, thus it is complete. Later, it was also revised by the translator with newly translated terms.