Tibetan
ང་སྣང་བ་མེད།། སྣང་མེད་སྣང་བ་དངོས་ཡིན་པས།། སྣང་དང་མི་སྣང་མི་དམིགས ན།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕུར་བས་བཏབ།། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ལས། ངོ་བོའི་ངེས་པར་བསྟན་པའི་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ཆོས།། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས།། ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་མཚར་བ་བཀའ་སྩ་ལཔ། ཨེ་མ་འོ།། རྡོ་རྗེ་དངོས་གྲུབ་རྡོ་རྗེའི་ལས།། སྤྱོད་ལ་གྱུར་པ་མེད་བཞིན་དུ།། བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ལས།། ཉེས་དམིགས་ལ་སོགས་སྣ ཚོགས་འབྱུང།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་ལོ་ཆུ་འབབ་བཞིན།། རྒྱུན་ཆགས་ཉིད་དུ་འབབ་པར་འགྱུར།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་ལས།། བག་ཆགས་འཁོར་ལོའི་རྟོག་པས་འཁྲུལ།། སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས དང།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སོ་སོར་འཛིན།། རྣམ་རྟོག་མདུད་པས་བསྡམས་པ་ལས།། ཡང་དག་དབྱིངས་ལས་གཡོས་པ་མེད།། མ་གཡོས་པ་ལས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འོད་ཀྱི ཚུལ།། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་བསྡུས་པ་ཡང།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་ངང།། ཡེ་ཤེས་གཏི་མུག་མི་འབྱེད་པ།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ག་ལ་མཐོང།། མིང་དུ་བཏགས་པ་འཁྲུལ་པས་ན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཉིས་པ ཡིན།། སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་བྱུང་མེད་པས།། སངས་རྒྱས་སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་སྒྲ།། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསུང་དུ་མེད།། དེ་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། གསང་མཆོག་དགྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ།། རྡོ་རྗེ་རྩེན་པ་དེ་ལ བརྗོད།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་མཉམ་པ་ཉིད།། འཛིན་པའི་དབང་ལས་ཕྱག་རྒྱ་མིན།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི།། མ་བརྟགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས།། ལམ་རྒན་བྱ་བྲལ་བྱར་མེད་ལམ།། རྩ་བ་མེད་པའི སྙིང་པོའོ།། མ་བྱུང་མི་སྐྱེའི་སྙིང་པོ་ལ།། མིང་གིས་བརྒྱན་པ་སྒྲོ་སྐུར་ཡིན།། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣམ་སེམས་དབང།། རྣམ་སེམས་སྒྱུ་མས་བཟུང་བའི་ཆོས།། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མས་བསྒྱུར་ཤེས་ནས།། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུའི་དྲན དབང་ནི།། དམིགས་བྱ་དམིགས་པར་དྲན་དབང་བསྒྱུར།། ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྒྱུ་མའི་སྟོང།། ཤེས་པ་གང་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང།། སྣང་བ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ།། དེ་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་མི བརྩོན་པ།། དྲན་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀླུང་གནས་པ།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་དོན་ལས་འདས།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡི་མཚོ།། ཟབ་མོ་ཟབ་པས་བརྒྱན་པར་ནི།། ཤེས་པ་སྙིང་པོར་ཐིམ་པས་ན།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི ཕྱིར།། ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་བསྔག་པ་མེད།།
Chinese
我没有显现。 没有显现是显现的真实， 显现和不显现不执著， 一切都用菩提橛来钉。 《轮金刚》中，显示自性的决定之开端章节，是第一（章节）。 然后，进入金刚极坚固之法， 安住于贪欲金刚之三摩地中， 对自己说自己的奇妙之处。 唉玛吙！ 金刚成就金刚之业， 虽然没有变成行为， 但从执著于自和他， 产生过患等各种各样。 三界轮回如水流， 将成为持续不断地流淌。 从菩提心金刚中， 因习气轮回的分别而迷惑， 执著于各种各样的法， 以及佛和众生。 从被分别念的结缚中， 没有从真实法界中动摇。 从没有动摇中产生的， 也是薄伽梵的光芒之相。 轮金刚的汇集， 也在自生智慧明点的状态中。 不分别智慧和愚痴， 又怎么能在法界中见到？ 因为命名是迷惑， 所以在如是性上是二元。 因为以前没有佛， 所以佛的各种各样的声音是迷惑。 法的精髓是不可说的， 因此没有丝毫可以言说。 名为最胜喜悦的， 是指金刚嬉戏。 与身语意平等， 不是执著的权势之手印。 法界的手印， 是不造作任运成就而存在。 老路是无为的苦行之路， 是无根的精髓。 在不生不灭的精髓上， 用名字装饰是诽谤。 用语言表达是分别心的权势， 分别心是被幻觉抓住的法。 知道用智慧幻化之后， 幻觉阳焰的忆念权势， 将所缘境转变为忆念权势。 方便之王是幻化的空性， 什么知识也不产生， 什么显现也没有见到， 如是是大乐之地。 不勤奋于智慧法界， 安住于无念智慧之虚空， 超越平等和不平等的意义。 十度之海， 以甚深甚深来装饰， 因为知识融入精髓， 所以是智慧的精髓之故， 没有任何功德可以赞叹。
English
I have no appearance. Non-appearance is the reality of appearance, Without fixating on appearance and non-appearance, Everything is nailed down with the bodhi stake. From the Wheel Vajra: The first chapter, which is the introduction to the determination of essence. Then, the Dharma of the extremely stable Vajra, Having entered into the samadhi of the Vajra of Desire, He spoke his own wonders to himself. Emaho! Vajra accomplishment is the work of Vajra, Although it has not become behavior, But from clinging to self and other, Various faults and so on arise. The three realms of samsara are like a flowing river, It will become a continuous flow. From the Vajra of Bodhicitta, Confused by the conceptualization of the karmic wheel, Clinging to various dharmas, As well as Buddhas and sentient beings. From being bound by the knot of conceptual thought, There is no movement from the true realm of reality. Those that arise from non-movement, Are also the form of the light of the Bhagavan. The collection of the Wheel Vajra, Is also in the state of the spontaneously arisen wisdom bindu. Not distinguishing between wisdom and ignorance, How can one see in the realm of Dharma? Because naming is delusion, Therefore, on suchness, there is duality. Because there were no Buddhas before, Therefore, the various sounds of Buddhas are delusions. The essence of Dharma is unspeakable, Therefore, there is not even a particle that can be spoken. That which is called Supreme Secret Delight, Refers to the Vajra play. Being equal to body, speech, and mind, It is not a mudra of the power of grasping. The mudra of the realm of Dharma, Exists as spontaneously accomplished without contrivance. The old path is the path of asceticism without action, It is the essence of rootlessness. On the essence of non-arising and non-ceasing, Adorning with names is slander. Expressing in words is the power of conceptual mind, Conceptual mind is the Dharma seized by illusion. Knowing how to transform with wisdom illusion, The power of memory of the mirage of illusion, Transforms the object of focus into the power of memory. The king of means is the emptiness of illusion, No knowledge arises, And no appearance is seen, Thus is the place of great bliss. Not striving in the realm of wisdom, Dwelling in the space of non-thought wisdom, Transcending the meaning of equality and inequality. The ocean of the ten perfections, Is adorned with profound depth, Because knowledge is absorbed into the essence, Therefore, it is the essence of wisdom, There is no praise for any qualities.
Tibetan
སྟོབས་ཆེན་སྟོབས་ཀྱི་དབང་བསྒྱུར་ལ།། སྟོབས་བྲལ་སྟོབས་མཆོག་འདི་ལྡན་པར།། ཡང་དག་མཁྱེན་པས་སྟོབས་པོ་ཆེ།། མི་འཛིན་སྟོང་པས་སྡུག་བསྔལ་དག། ཆོས་སྐུ བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང།། བསག་པ་མེད་ན་རང་བྱུང་སྐུ།། པདྨ་དག་པས་སྣང་བ་མེད།། མི་སྣང་བ་ཡི་དོན་དེ་ལ།། བསྒོམ་པ་མེད་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན།། ཤེས་པ་གང་ལ་མི་འཇུག་པ།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་ཐིག་ལེ ཡིན།། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་བདེ།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་བས།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བ་མིན། ཆོས་ལས་རྒྱུ་ཡི་ཆོས་གནས་པ།། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད།། མེད་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཀར འབྲེལ།། དེ་ལ་མཉམ་དང་མི་མཉམ་མཉམ།། བཤད་པས་ཐོས་མེད་བྱ་བྲལ་ཆོས།། ཡང་དག་ཆོས་ལས་བྱུང་བ་མེད།། འཁྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱིས་བྱེད།། བྱས་པའི་གནས་དང་བྱ་མ་ཡིན།། འབྱོར་འདུས་མེད པ་ས་ཡི་ས།། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་མཉམ་པའོ།། འདོད་ཆགས་ཉིད་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི།། མཚན་མ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང།། འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མཐོང་བ།། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས།། མཚན་མ་རྡུལ ཙམ་མ་མཐོང་ཞིང།། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མཐོང་བ།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཆེན་ཀུན་གྱི་གཞི།། ཐིག་ལེ་ཙམ་མིན་ཉེ་བར་བཤད།། སེམས་ནི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད།། སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད པ།། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཐའ་ཡས་ཆོས།། ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་ཡོད་མ་ཡིན།། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་མེད་མ་ཡིན།། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྐྱཻ་མེད་ཅིང།། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཉིད་འདྲ།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི།། རྩ བ་མེད་པའི་རྩ་བ་ཡིན།། ཁ་དོག་མ་ངེས་འཇའ་ཚོན་འདྲ།། ཆེ་ཆུང་རིམ་པ་དེ་བཞིན་པ།། ཆོས་ཞེས་བཏགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཆོས།། ཆོས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཁྲིམས་ཀྱི་ཆོས།། བསླབ་པ་མེད་པའི་ཆོས་བསླབ་ཕྱིར།། ཆོས་མེད པས་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ།། རྣམ་གྲངས་དག་ནི་ཕྲག་ཡས་ཆོས།། སྒྱུ་མའི་སྒྱུ་ཡིས་བསྒྱུར་ཤེས་པ།། མི་སྐྱེ་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་བྲལ་ན།། འདས་པ་མེད་པའི་མྱ་ངན་འདས།། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་མི་སྐྱེ་བས།། ནམ་མཁའི་བྱང་ཆུབ་རྩ བ་བཅད།། དཔའ་བོ་ཡིས་ནི་དཔའ་བོ་བསྒྲལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་པ།། ཆོས་རྣམས་ཕྱི་མོ་མེད་པ་ནི།། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད།། རྣམ་པར་དག་བྱ་མེད་པས་ནི།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་བདེ་གནས་ཏེ།། མི གཡོ་རྣམ་པར་མི་བྱམས་པ།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཕྱི་མོར་གསུངས།། ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྒྱུར་ཤེས་ན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཨ་ཡིས་བརྒྱན།། ཡ་མཚན་ཆེ་བའི་ལྷག་
Chinese
大威力者掌管威力， 无力者具此殊胜力。 以正知而具大力， 不执空性则痛苦息。 法身大乐亦如是， 若无积聚则自生身。 莲花清净无显现， 于不显现之义中， 若无修习即是修习。 识不入于任何处， 即是智慧精华之明点。 诸佛之行处安乐， 然菩提亦不显现故， 菩提亦非所见境。 法中因之法安住， 果之因与因之续， 有与无二者皆相关， 于此等同与不等同。 宣说无闻离作之法， 然非由真正之法生。 颠倒之佛以法而作， 所作之境与非所作。 无有聚集之地之土， 于精华之义中平等。 贪欲自性于贪欲之， 相状丝毫未获得， 然见贪欲自性之法。 痛苦自性于痛苦之， 相状微尘亦未见， 然见痛苦自性之法。 乃为一切大菩提之基， 非仅明点略作宣说。 心乃道之自性也， 心乃无有自性者， 不可思议无边之法， 以无自性故非为有， 由缘而生故非为无。 心之分别无生且， 分别彼性似心性。 诸法一切之精华， 乃为无根之根本。 颜色不定如彩虹， 大小次第亦如是。 名言安立名为法之法， 法之法与律之法， 为学无学之法故， 以无法故名为法。 名相等乃无数之法， 以幻化之幻而能变， 若不生幻化离幻化， 则无有逝灭之寂灭。 菩提虚空无生故， 断除虚空之菩提根。 勇士以勇士而诛杀， 自生智慧唯一者。 诸法无有母胎者， 乃为有情之自性。 以无有清净可作故， 智慧精华安住于乐， 不移不偏袒一切， 是为诸法之母胎说。 若知一切为无实之因， 则菩提心以阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字庄严。 稀有之殊胜。
English
The mighty one controls the power of might, The powerless possess this supreme power. With perfect knowledge, they have great strength, Without grasping emptiness, suffering ceases. The Dharmakaya, great bliss, is also thus, If there is no accumulation, it is the self-born body. With the purity of the lotus, there is no appearance, In the meaning of non-appearance, If there is no meditation, it is meditation. That which consciousness does not enter, Is the bindu of the essence of wisdom. The path of all Buddhas is blissful, But because Bodhi itself is not apparent, Bodhi itself is not seen. In the Dharma, the Dharma of cause abides, The cause of the fruit and the continuum of cause, Both non-existence and existence are related, In this, equality and inequality are equal. The Dharma of detachment from action is spoken without hearing, But it does not arise from the true Dharma. The deluded Buddha acts through Dharma, The state of action and non-action. The earth of the place without assembled resources, Is equal in the meaning of essence. Desire itself, of desire, No characteristic is obtained, But seeing the Dharma of the nature of desire. Suffering itself, of suffering, Not even a mote of characteristic is seen, But seeing the Dharma of the nature of suffering. It is the basis of all great Bodhi, Not just a bindu, briefly explained. The mind is the nature of the path, The mind is without nature, The inconceivable, boundless Dharma, Because it is without nature, it is not existent, Because it arises from conditions, it is not non-existent. The thoughts of the mind are unborn, And that thought itself is like the nature of mind. The essence of all Dharmas, Is the root of the rootless. Uncertain color, like a rainbow, Great and small, in that order. What is labeled as Dharma is the Dharma of Dharma, The Dharma of Dharma and the Dharma of law, For the sake of learning the Dharma without learning, Because there is no Dharma, it is called Dharma. Names and the like are countless Dharmas, Knowing how to transform with the illusion of illusion, If the unborn illusion is free from illusion, Then there is Nirvana without passing away. Because Bodhi, like space, is unborn, The root of space-like Bodhi is severed. The hero slays the hero, The self-born wisdom, the only one. The Dharmas without a womb, Is the nature of sentient beings. Because there is no purification to be done, The essence of wisdom abides in bliss, Unwavering, impartial to all, Is said to be the womb of all Dharmas. If you know that all is the cause of unreality, Then the Bodhicitta is adorned with A（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）. A wondrous excellence.