Tibetan
་ཚུལ་ནི། །ཐོག་མའི་ཁུངས་དང་ད་ལྟ་ཐ་མ་ཡི། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་ཆེ་ཆུང་ཤས་སུ་དབྱེ། །མཚན་ཉིད་གཉེན་པོ་ལས་དང་རྩལ་དང་ཡུལ། །དཔེ་རྟགས་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་གསུངས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །དང་པོ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཐོག་མར་ཡང་། །གང་ལ་མི་རྟོག་དོན་གྱིས་མ་ཟིན་པ། །དེ་ཉིད་མ་ཤེས་ལྷན་ཅིག་མ་རིག་པ། །དེར་རྟོག་ཞུགས་པས་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་བྱུང་། །དེ་ཉིད་ད་ལྟ་ག་ན་གནས་པའི་རྟེན། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་དང་། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཀུན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཚུལ་དུ་གནས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཐ་མ་གར་འགྲོ་ན། །གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ལུང་ལྡན་རང་ཤར་ནས། །ཅིག་ཅར་རིམ་གྱིས་ངེས་པར་ངེས་པ་སྟེ། །དེ་དོན་མ་སྤྲད་ས་ཟིན་ངེས་པ་མེད། །ངོ་བོ་བཞི་ཡི་དོན་ཉིད་མ་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་པ་བག་ཆགས་གཉིད་ལོག་ཀུན་གཞི་སྟེ། །རས་དཀར་ལ་ནི་སྣུམ་ཞེན་དཔེ་བཞིན་དུ། །ཆོས་ཉིད་མ་རིག་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་གནས། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཡང་ཉོན་ཅིག །སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ངེས་ཚིག་སྣང་བ་ལ། །རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ལ་སེམས་པའི་ཕྱིར། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་ངེས་པར་འཛིན། །ཐག་པ་ལ་ནི་སྦྲུལ་སྙམ་སེམས་འཁྲུལ་འདྲ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཤས་ནི་ཆེ་ཆུང་ཡོད། །ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཉེན་པོ་ནི། །བག་ཉལ་ཕྲ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་གནས། །མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ཉོན་མོངས་དག །རྒྱུ་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་གཉེན་པོས་འཇིག་ པའི་ཕྱིར། །ཐ་མ་སོ་སོར་དེངས་པ་དངོས་པོ་མེད། །ད་ལྟ་ཀུན་གཞི་ཇི་སྲིད་ཡོད་ཀྱི་བར། །རྒྱུན་མི་འཆད་དང་དུས་གསུམ་འགག་པ་མེད། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐུན་མོང་གཉེན་པོའི་རིགས་ནི་སྦྱིན་སོགས་བཞིས། །ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་ཁད་ཀྱིས་རང་ཞི་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་མ་རིག་ལོག་ལྟ་འཇོམས། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཆར་རྫོགས། །དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱིས་རྒྱུ་མཐུན་གང་རུང་སྐྱེ། །རྣམ་སྨིན་ལས་ནི་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། །མྱུར་དུ་བར་མ་ཆོད་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་འབྲས་བུ་ངེས་པ་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །བག་ཆགས་བཟང་ངན་རྩལ་ནི་རིགས་དྲུག་སྟེ། །བདེ་སྡུག་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་མྱོང་བ་ལ། །ཆ་ཕྲ་རྩལ་ནི་ཉན་ཐོས་སེམས་དཔའ་ལ། །ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུར་རང་སྣང་གནས། །མཚོན་དཔེ་རས་དང་མར་དང་ནམ་མཁའ་དང་། །ཆུ་དང་མེ་ལོང་ཁ་དོ
Chinese
其理如下：最初之源与现今之终，本体、定义、大小、部分而分，体性、对治、业、功用与境，以譬喻、表征之门显示，甚为宣说。今亦金刚萨埵以心谛听。最初心之阿赖耶初起时，于何者不思，以义未摄持，彼即不识，俱生无明，于彼念起，故心之阿赖耶生。彼即现今于何处安住之所依，六道有情一切无余，声闻、缘觉、菩萨，以共与不共之方式而住。今亦聚集之眷属等以心谛听。心之阿赖耶终将往何处？对治智慧具足经教自生后，立即次第决定，若未传彼义，则无把握。以未识四本体之义故，识、习气、睡眠、阿赖耶，如白布上涂油之譬喻般，于法性无明念之本体而住。彼亦眷属之精华亦谛听。心之阿赖耶定义于显现，以诸多之识于境而思故，于无有之法亦真实决定而执，如绳上误以为蛇之念般。于一切有情分有大小，声闻菩萨之对治，习气微细，极为微细而住，无有显现行之烦恼，以因缘体性对治而摧毁故，终各自分解，无有事物。现今阿赖耶尽所有之期间，相续不断，亦无三时断绝。彼亦眷属聚集之精华谛听。共同对治之种类以布施等四者，烦恼习气逐渐自息，禅定智慧摧毁无明邪见，不共智慧一时圆满。善恶业以同类之因随意生，异熟业非次第，迅速无有间断，果成熟，未授记果不决定。今亦金刚萨埵以心谛听。习气善恶功用乃六道，于苦乐差别各自感受时，微细分之功用于声闻菩萨，如智慧明镜般自显现。表征譬喻布与油与虚空，水与明镜颜色
English
The reason is as follows: The initial source and the present end, divided by essence, definition, size, and parts. Nature, antidote, action, function, and object. Showing through the door of metaphor and symbol is greatly spoken. Now also, Vajrasattva, listen with your mind. In the beginning, when the alaya of the mind first arises, that which is not thought of, not grasped by meaning, that which is not known, co-emergent ignorance, when thought arises in that, then the alaya of the mind arises. That itself, now, the basis of where it abides, all sentient beings of the six realms without exception, Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, abide in a way that is both common and uncommon. Now also, listen with your mind, all the assembled retinue. Where does the final alaya of the mind go? When the antidote wisdom, endowed with scripture, arises spontaneously, then it is definitely certain, either all at once or gradually. If that meaning is not transmitted, there is no certainty of attainment. Because the meaning of the four essences is not known, consciousness, habit, sleep, alaya, like the example of oil sticking to white cloth, abide in the essence of ignorance and thought of dharmata. That also, listen to the essence of the retinue. The definition of the alaya of the mind is in appearance, because various consciousnesses think of objects, therefore, it grasps as truly certain even things that do not exist, like the thought of a snake on a rope. All sentient beings have parts that are large and small. The antidote for Shravakas and Bodhisattvas, the subtle habit, abides very subtly. Defilements that do not manifest, because they are destroyed by cause, condition, nature, and antidote, finally dissolve separately, there is no thing. Now, for as long as the alaya exists, the continuum is unbroken, and there is no cessation in the three times. That also, listen to the essence of the assembled retinue. The types of common antidotes are the four, such as generosity, defilements and habits gradually subside on their own, meditation and wisdom destroy ignorance and wrong views, uncommon wisdom is perfected all at once. Virtuous and non-virtuous actions produce whatever cause is similar. Vipaka karma is not gradual, quickly without interruption, the fruit ripens, the fruit that is not predicted is not certain. Now also, Vajrasattva, listen with your mind. The function of good and bad habits is the six realms, when experiencing the distinctions of happiness and suffering separately, the function of subtle parts in Shravakas and Bodhisattvas, is self-appearing like a mirror of wisdom. Symbolic examples are cloth, oil, and space, water and mirror color.
Tibetan
ག་ལ་སོགས་རྣམས། །གཞི་ལ་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་བྱུང་མ་རིག་པ། །མེད་ལས་བྱུང་བ་ཡ་མཚན་ཆེར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་གཞི་དངོས་པོར་མེད་ལ་སེམས་སུ་འདོད། །དུ་ཡོད་ཕྱིར་ན་མེ་ཡོད་ངེས་པ་བཞིན། །དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་དགེ་སྡིག་ལ། །སེམས་པའི་རྟགས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འགྲུབ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཡང་ཉོན་ཅིག །དེ་དག་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་བློ་དམན་ལ། །ཡིད་ཆེས་བྱ་ཕྱིར་མཚོན་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །དོན་ལ་མ་རིག་པ་ལ་སེམས་སུ་གདགས། །གཟུང་འཛིན་འཁོར་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་གནས་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེས་ཡང་གསུངས་པ། །བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་འཕྲལ་བྱུང་དང་པོའི་ཁུངས། །ད་ལྟ་གནས་དང་ཐ་མར་གར་འགྲོ་བའི། །ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་ངེས་ཚིག་ལས་དང་དཔེ། །རྟགས་དང་གཉེན་པོ་དབྱེ་བ་རྩལ་དང་གྲངས། །དེ་དག་དོན་དུ་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ་ ཡིན། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ད་ཡང་ཉོན། །ཐོག་མ་མཐའ་དྲུག་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ། །གང་ཡང་མི་རྟོག་ཤེས་པ་དོན་མ་རིག །རང་ཉིད་ཡེངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པ་འཕྲོས། །མི་རྟོག་རང་སྣང་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་བརྟས། །མ་རིག་བག་ཆགས་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན། །འགེག་པ་མ་རིག་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །ཆོས་སྐུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་འཁོར་བ་བརྟེན། །དེ་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ལ་བག་ཆགས་ཡོད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །ཐ་མ་གར་འགྲོ་དུས་ལ་ངེས་མེད་རྐྱེན། །ཡེ་ཤེས་ཕྲད་ན་མ་རིག་བག་ཆགས་བརླག །དེ་མེད་བག་ཆགས་དག་པའི་ཐབས་མེད་དེ། །ཉི་མའི་སྣང་མེད་མུན་པ་མི་འབྲོས་འདྲ། །ངོ་བོ་རྫུན་ལ་ཐོག་མར་བདེན་བཟུང་ནས། །རྟོག་རྟོག་ཞེན་ཞེན་བློ་བརྟས་རྒྱུད་ལ་གནས། །དེ་ལྟར་ཐ་མར་བག་ཆགས་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་ཡང་ཡང་སྐྱེ། །མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྐྱེད་ཡོངས་སུ་འགྱུར། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་རིམ་དང་སོ་སོར་སྨིན། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉེན་པོས་འཇིག །བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་ཅི་འདྲ་དེ་ལྟར་བརྟེན། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི་ནི་རྟོག་པ་སྟེ། །ངེས་ཚིག་རྟོག་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་ཆ་ཕྲ་སྟེ། །བག་ཙམ་ལ་བརྟེན་རྟོག་པ་རགས་བརྟས་པས། །བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་སྣང་བ་ཡུལ་དུ་འབྱུང་། །ལས་ནི་འབྲས་བུ་གང་རུང་སྨིན་པར་བྱེད། །དེ་ཡང་ཐོག
Chinese
何处等等。 基地上由因缘生起无明， 从无中生出，甚为稀奇。 阿赖耶识实际上并不存在，却被认为是心。 因为有二元对立，就像有烟必有火一样。 从此产生善恶之果。 身语意三者作为心念的象征而存在。 现在，聚集的眷属们，再次谛听。 为了让智慧低下的人相信，才展示了这些区分。 实际上，无明被认为是心。 为了产生能取所取的轮回，它是阿赖耶识。 大圆满见，从智慧深处圆满的续部中， 阐述基地心之阿赖耶识的章节，即第五章。 从那以后，对于聚集眷属的精华， 普贤导师法王再次宣说： 习气阿赖耶识，是最初生起的根源。 现在所处之地，以及最终将去往何处。 体性、相、定义、业、譬喻， 征象、对治、分类、作用和数量。 这些都被概括地讲述了。 又是金刚萨埵，现在再次谛听。 最初的六种边际，由分别念产生。 什么也不分别，知晓却不明了实义。 以自己散乱的方式，分别念蔓延。 不分别的自显现，遮蔽了习气。 无明习气依赖于先前的因。 止息无明，痛苦就会产生。 轮回依赖于不变的法身。 因此，身心都有习气。 又是聚集的精华，用心谛听。 最终去往何处，时间不定，取决于因缘。 如果遇到智慧，无明习气就会消失。 没有智慧，就没有清净习气的方法。 就像没有阳光，黑暗就不会逃离一样。 体性是虚假的，最初执着于真实。 分别念、执着、执着，心识增长，驻留在相续中。 这样，最终习气之流不会中断。 因此，轮回一次又一次地产生。 相是一个生起另一个，完全改变。 它的果实逐渐地、分别地成熟。 因缘聚合，智慧对治而摧毁。 好坏大小如何，就依赖于此。 现在又是金刚萨埵，用心谛听。 一切习气的基地就是分别念。 定义是分别念之流，极其微细。 仅仅依赖于习气，分别念粗大地增长。 习气阿赖耶识，显现为对境。 业是使任何果实成熟。 这又是最初的
English
Whereabouts and so on. From the basis, ignorance arises from causes and conditions, Born from nothing, it becomes very strange. Alaya consciousness does not actually exist, but is considered as mind. Because there is duality, just as where there is smoke, there must be fire. From this, the fruits of good and evil are produced. The three doors of body, speech, and mind exist as symbols of thought. Now, assembled retinues, listen again. These distinctions are shown to make the less intelligent believe. In reality, ignorance is considered as mind. To generate the cycle of grasping and being grasped, it is the alaya. From the Dzogchen view, the tantra that is complete from the depths of wisdom, The fifth chapter, which explains the alaya consciousness of the base mind. From then on, for the essence of the assembled retinue, The all-knowing teacher, Dharma Lord, again said: Habitual tendencies, alaya consciousness, the source of the first arising. Where it is now, and where it will ultimately go. Essence, characteristics, definition, action, example, Signs, antidotes, classifications, functions, and numbers. These have been summarized and spoken. Again, Vajrasattva, now listen again. The initial six limits arise from conceptual thought. Not thinking about anything, knowing but not understanding the true meaning. In a self-distracted manner, conceptual thought spreads. Non-conceptual self-appearance obscures and strengthens habitual tendencies. Ignorance and habitual tendencies rely on previous causes. When ignorance ceases, suffering arises. Samsara relies on the unchanging Dharmakaya. Therefore, body and mind have habitual tendencies. Again, the essence of the assembly, listen with your mind. Where it ultimately goes, the time is uncertain, depending on conditions. If it encounters wisdom, ignorance and habitual tendencies will be destroyed. Without it, there is no way to purify habitual tendencies. Just as without sunlight, darkness will not flee. The essence is false, initially clinging to truth. Conceptual thought, clinging, clinging, the mind grows, and dwells in the continuum. Thus, ultimately the stream of habitual tendencies will not cease. Therefore, samsara arises again and again. A characteristic is that one gives rise to another, completely changing. Its fruits ripen gradually and separately. Causes and conditions gather, and wisdom destroys through antidotes. How good or bad, big or small, depends on this. Now again, Vajrasattva, listen with your mind. The basis of all habitual tendencies is conceptual thought. The definition is the stream of conceptual thought, extremely subtle. Merely relying on habitual tendencies, conceptual thought grows coarsely. Habitual tendencies, alaya consciousness, appear as objects. Action is to ripen any fruit. This is also the first.