Tibetan
ཏུ་བཟང་པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་བརྗོད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་རྟོགས་མ་ནོར་ལམ། །ཅི་ཡང་མི་མནོས་པ་443.5ཡི་ཆོས་སྤྱད་ནས། །བདག་གཞན་མེད་པའི་འབྲས་ཐོབ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་བདག་གཞན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། །བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །དུ་བས་མེ་མཚོན་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་བྲལ། །བདེན་པ་443.6བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་མི་གཡོ་ཞིང་། །སེམས་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཐེག་ཆེན་པོ། །མི་བདེན་པ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་ན། །མི་བདེན་རྒྱུན་བཅད་བདེན་པ་ཉིད་ལ་གནས། །སེམས་ལ་སེམས་མེད་པར་ནི་ཤེས་གྱུར་444444.1ན། །སེམས་དེ་ལ་ནི་གཅད་དུ་ཅིའང་མེད། །ད་ལྟར་གྱི་ནི་རྣམ་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །སེམས་ལ་སེམས་མེད་པར་ནི་ཤེས་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་ལ་ཆོས་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དམ་པ་དེ་444.2གསུམ་སྤྱོད། །སྙིང་པོ་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད། །སྤྱོད་མེད་སྤྱད་ལས་འདས་པས་སྤྱོད་པའི་མཆོག །དེ་ལ་སྙིང་པོ་འབྱུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་དུ་དོན་སྨྲ་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ། །སྐོམ་པ་ཆུས་444.3གདུངས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེགས་པ་འདྲ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་444.4པ་འདི་བརྗོད་དོ། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་འགྱུར་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མངོན་སུམ་མི་གནས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ། །སྟོན་པས་བཤད་པ་དོན་གཉེར་རུང་མ་ཡིན། །ཐོས་པར་མི་རིགས་མཉན་པོའི་ཐ་སྙད་444.5བྲལ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འདྲེས་པའི་ཐིག་ལེ་འདི། །ལྷག་པའི་དོན་ཡིན་པས་ན་བཤད་དུ་མེད། །ཇི་ལྟར་གྲིབ་མ་བཟུང་བར་འདོད་པས་ཀྱང་། །ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་ངམ་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་། །གཟུགས་བརྙན་444.6གྲིབ་མ་གཟུགས་ལ་དག་པ་བཞིན། །སྐུ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོ་བསྡུ་གསལ་འགྱུར་བ། །ཏིང་འཛིན་བརྟན་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །རྟོག་དཔྱོད་བྱིས་པའི་ཆོས་ལས་འཛིན་པ་445445.1༄༅། །དེ། །འཁྲུལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་རྟོག་པས་ཐོབ་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་ཆོས་རྣམས་བཤད་པ་ནི། །སོ་སོའི་དོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཛིན་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་མི་འཐོབ་དོན་ཆེན་ཉིད་ལ་དག །དེ་ཕྱིར་དོན་445.2འདི་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ན། །སྟོན་པས་བཤད་པས་འདི་ཡི་གཏིང་མི་རྙེད། །ཀུན་ཏུ་འོད་ས་མི་ནོན་འཚང་མི་རྒྱ། ཁུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་བྱས་ཀྱང་། །སྐད་ཅིག་ཙམ་
Chinese
度桑波的自述： 证悟自性之基无谬道， 不执著任何事物而行法， 获得无我他之果， 恒常获得无我他之果。 我他一切皆不见， 如烟灭火尽般远离。 如实一般识不移， 心续无生之大乘。 若知不实之性本不生， 断除不实之续住于真实性。 若能知心无心， 则彼心无可断。 如今之识不生， 知心无心， 亦知法无有法， 一切佛陀行持此三昧。 精华生起故，法身不在他处。 无行超越行，故为行之胜。 彼处生精华，即是法身。 他处说义，外道迷途， 如渴者饮水，追逐阳焰。 于菩提心大能之续中， 开示种种行相之品第六竟。 尔后，薄伽梵普贤王如来亲口宣说此偈： 不住不缘不变异，菩提之心。 现前不住，以方便而享用之。 导师所说，不宜寻义。 不可听闻，远离悦耳之言词。 此法与非法混杂之明点， 乃殊胜之义，故不可说。 如同欲取影子， 以铁钩钩取，或以器皿盛装， 影像影子清净于形色。 身之手印舒卷明灭， 以三摩地稳固而执持， 然法界本自清净。 以分别念执持孩童之法， 乃是错谬，菩提非由分别而得。 佛陀导师所说诸法， 无论如何执持各自之义， 亦不得其真，唯于大义中清净。 是故若未得此义， 导师之说亦不能穷尽其底蕴。 普光之地不可践踏，亦不繁茂。 幻术师虽能变幻幻术， 亦仅为顷刻。
English
Tu Sangpo's Self-Declaration: Realizing the basis of self-nature, the unerring path, Practicing the Dharma without clinging to anything, Attaining the fruit of no self and no other, Constantly attaining the fruit of no self and no other. I and others, all are unseen, Like smoke extinguished and fire gone, it is separated. Like reality itself, consciousness does not waver, The Great Vehicle of the mind-stream without arising. If one knows that the nature of the unreal is unborn, Cutting off the continuum of the unreal, one abides in reality itself. If one knows the mind as without mind, Then there is nothing to cut off in that mind. The present consciousness does not arise, Knowing the mind as without mind, Also knowing that Dharma is without Dharma, All Buddhas practice this threefold samadhi. Because the essence arises, the Dharmakaya is not elsewhere. Without action, surpassing action, therefore it is the best of actions. Therein the essence arises, that is the Dharmakaya. Speaking of meaning elsewhere is the mistaken path of non-Buddhists, Like a thirsty person suffering from water, chasing after mirages. From the Tantra of the Great Power of Bodhicitta, The sixth chapter, which explains the various aspects of conduct, is complete. Then, the Bhagavan Samantabhadra himself spoke this verse: Unabiding, unobjectified, unchanging, is the mind of Bodhi. Directly, it does not abide, but enjoys it through skillful means. The Teacher's teachings are not suitable for seeking meaning. Unsuitable for hearing, devoid of pleasing words. This bindu of Dharma and non-Dharma mixed together, Is a supreme meaning, therefore it cannot be spoken. Just as if one desires to grasp a shadow, Even by grasping with an iron hook, or by placing it in a vessel, The image, the shadow, is pure in form. The mudra of the body expands, contracts, clarifies, and changes, Even if held firmly by stable samadhi, Yet the realm of Dharma is primordially pure. Holding onto the Dharma of children with conceptual thought, Is a mistake, Bodhi is not attained through conceptualization. The Buddhas, the Teachers, have explained the Dharmas, However one may grasp their individual meanings, One does not attain that very thing, but is purified in the great meaning itself. Therefore, if this meaning is not found, The Teacher's teachings cannot fathom its depths. The ground of universal light cannot be trampled upon, nor does it flourish. Even if a magician conjures illusions, It is only for a moment.
Tibetan
ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་པ་ལྟར། །སྟོན་གསུང་ཚིག་445.3ལས་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བའི། །སྒྱུ་བཞིན་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འགྲུབ་མི་སྲིད། །བྱང་ཆུབ་དོན་ལ་ཞབྲུལ་པ་དེ་དག་ནི། །དོན་མེད་ཚིག་བསྲུང་ཆོས་ལ་ཡེ་རྔམ་ཟ། །བློ་འཆལ་ཚིག་སྒྲོན་བློ་ལ་འོད་འབར་བས། །བདེ་445.4བ་ཆེན་པོའི་དོན་འདི་ག་ལ་སྤོག །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཐོང་བྱའི་སྟེགས་ཙམ་དུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། རང་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་ན་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་445.5བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། །ཨེ་མ་ཧོ་ཆེན་པོ་ལྔ་རོད་དག་པའི་ཆོས། །བདག་གཞན་མི་འབྱེད་རྒྱུ་འབྲས་ཡོངས་ཀྱིས་རྫོགས། །ཚིག་445.6གི་དོན་གསེར་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །གཞན་ནས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་རང་ལ་གནས། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གྱི་རྩེ། །བཟང་ངོ་ཞེས་སེམས་ཉིད་རྣམ་པར་དག །ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དེ་རྩ་བའང་446446.1ཡིན། །སྣང་མེད་ཆོས་ཀྱིས་མ་ཟིན་གང་ཡང་མེད། །བླང་དོར་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་བཟང་པོའི་མཆོག །དམྱལ་རྒྱུའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པདྨའི་སྐུ། །སྡིག་སྤྱད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལྷུན་ལ་དག །ཚོགས་ཆེན་གཉིས་རོལ་446.2བསོད་ནམས་རྒྱས་པའི་སྐུར། །འདི་མ་མཐོང་བར་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ནི། །དམིགས་བུ་མེད་པར་ལོང་བས་དོན་བགྲོད་ཀྱང་། །གནས་སུ་མི་སོན་གྲོགས་ག་འཆི་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས།446.3ཉིད་ཀྱི་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་རྔམས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་པ་ལ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་བསྟོད་པ།446.4བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དཔེ་མེད་སྐུ། །རྣམ་གྲོལ་ཟག་པ་མེད་པ་ཟླ་གསལ་འདྲ། །མགོན་པོ་མཆོག་ཉིད་དཔའ་བོ་དོན་སྟོན་པའི། །དཔེ་མེད་དོན་འཛིན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ། །ལམ་མེད་ལམ་དང་བྲལ་བའི་446.5སྙིང་པོའི་མཆོག །ཡེ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ལ་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ། །འདི་དོན་གུས་པས་སངས་རྒྱས་སྲས་རྣམས་ལའང་། །དོན་འཛིན་དཔའ་བོ་བཞིན་ཏེ་ཕྱག་ཀྱང་འཚལ། །ཆོས་ལམ་དེ་་བཞིན་གསལ་བའང་བཞིན་ཕྱག་446.6འཚལ། །འཆད་དང་འདྲི་དང་ཁ་ཏོན་དོན་བསྒོམ་ཞིང་། །འདུས་ཤིང་འཛིན་པ་ལའང་བཞིན་ཕྱག་འཚལ། །དེ་ནས་དཔའ་བོས་རྒྱུད་གཏད་པའི་དོན། བདག་དང་དབྱེར་མེད་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་487487.1༄༅། །རྫོག
Chinese
又如从未有过的，示现语词445.3中，不生佛陀的，如幻般刹那也不可能成就。于菩提义中懈怠的那些，徒劳守词，对法全然傲慢。心散乱，语如灯，心中光芒闪耀，这伟大的445.4安乐之义怎能舍弃？仅为见智慧精华之阶梯。大菩提心之续部中，若不见自性本体即是真如，则无成佛之法之第七品。 之后，薄伽梵吉祥普贤王如来，自己对自己特别宣说： 唉玛吙，五大清净之法，不分自他，因果圆满。词445.6之义，如金如珍宝，从他处寻觅不得，自在己身。广大啊，诸法乃缘起之巅。善哉，心性清净。大乘之果即是根本。446446.1无显现之法所不摄，不分取舍善恶，乃善中之胜。不染地狱因之过失，莲花之身。罪行亦喜大菩提之庄严。大集二资粮，446.2增长福德之身。未见此而欲成佛者，如无目标之盲人欲行路，不能到达目的地，如友伴将死。大菩提心之续部中，446.3自己所说之续部事物傲慢之第八品。 之后，薄伽梵吉祥金刚普贤王如来，寂然不语，金刚持赞颂： 446.4薄伽梵之精华，无与伦比之身，解脱无漏如月明。怙主至尊，勇士示义者，无与伦比之义持者，向您敬礼。无路离路之446.5精华之胜，向本初清净之法敬礼。此义以恭敬心，对诸佛子亦如义持勇士般敬礼。如是法道亦如是明，亦敬礼。446.6讲说与提问，讽诵义理禅修，聚集与执持者，亦敬礼。 之后，勇士交付续部之义，与我无别，诸佛之意，如是至尊。487487.1༄༅། །圆满。
English
Also, as if never having existed, in the words of the teacher's speech 445.3, the non-arising of the Buddha, like an illusion, is impossible to accomplish even for a moment. Those who are lazy in the meaning of enlightenment, guarding words in vain, are completely arrogant towards the Dharma. With a scattered mind, words like a lamp, light blazing in the mind, how can one abandon this great meaning of 445.4 bliss? Only as a step to see the essence of wisdom. In the great lineage of Bodhicitta, if one does not see the self-nature essence as suchness, then there is no way to become a Buddha, the seventh chapter. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, specially declared to himself: Emaho, the Dharma of the five great purities, not distinguishing self from others, the cause and effect are completely fulfilled. The meaning of the word 445.6, like gold and precious jewels, cannot be found by searching elsewhere, it resides in oneself. Vast, the Dharmas are the peak of dependent origination. Excellent, the mind itself is pure. The fruit of the Mahayana is the root. 446446.1 There is nothing that is not encompassed by the non-manifest Dharma, not distinguishing between acceptance and rejection, good and bad, it is the best among the good. Not stained by the faults of the cause of hell, the body of the lotus. Even sinful deeds rejoice in the adornment of great enlightenment. The great gathering of the two accumulations, 446.2 the body that increases merit. To desire to become a Buddha without seeing this is like a blind person without a goal trying to walk, unable to reach the destination, like a dying friend. In the great lineage of Bodhicitta, 446.3 the eighth chapter of arrogance towards the objects of the tantra spoken by oneself. Then, the Bhagavan, the glorious Vajra Samantabhadra, remained silent, and Vajradhara praised: 446.4 The essence of the Bhagavan, the incomparable body, liberation without outflows, like the clear moon. Protector, supreme, the hero who shows the meaning, the holder of incomparable meaning, I pay homage to you. The supreme essence of the pathless and pathless 446.5, I pay homage to the Dharma that is pure from the beginning. With reverence for this meaning, I also pay homage to all the sons of the Buddhas as heroes who hold the meaning. The Dharma path is also clear in the same way, I also pay homage. 446.6 Speaking and asking questions, reciting the meaning and meditating, gathering and holding, I also pay homage. Then, the meaning of the tantra entrusted by the hero, inseparable from me, the mind of all the Buddhas, is the supreme. 487487.1༄༅། །Complete.