Tibetan
སྐུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཐམས ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་མེད་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཡོངས་ཀྱིས་མེད་པ་སྟེ།། བསྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི།། མ་ནོར་དམ་པའི་ལམ་ཆེན་ལྷུན་རྫོགས པ།། ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་དུ་རབ་ཏུ་བསྟིམ་པར་བྱའོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཞུས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་བླ་མེད་ཞི་བའི་ཆོས།། རྒྱལ་བའི་ལམ མཆོག་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་ཉིད།། གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་ཡོངས་ཀྱིས་དག་པ་ལ།། རྒྱལ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་འཛིན་སྒོམ་དེ་བཞིན་གནས།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས པ་ཡིད་རབ་ཏུ་མགུ་བར་གྱུར་ནས།མཆོག་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རྒྱལ་པོ་ཆེ།། རྟོག་དཔྱོད་རྣམ་དག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་དེ་ལ་གཉིས་མེད་གནས།། མཉམ་ པར་ཤེས་ཕྱིར་ཕྱག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཚལ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ། སྒྲོ་སྐུར་བཅིང་གྲོལ་དག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། བློ་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག བསླུ།། རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཞིང།། ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཞི་རྩ་མེད་པ་ལ།། འཁྲུལ་པས་ནོར་པའི་ལམ་དུ་བརྟགས་པ་ཡང།། བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མེད་པས།། མཉམ་པར ཤེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ།། ང་དང་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་རབ་ཞི་བའི།། མཆོག་ཏུ་རྨད་བྱུང་ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་དབྱིངས།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་མེད་སྐལ་ཅན དབང།། བདག་གཞན་བརྟགས་པས་མུ་སྟེགས་འཕྲུལ་པའི་ལམ།། བྱིས་པས་བསླུས་པས་ཆོས་སྤྱོད་ལམ་ལ་བཙུད།། ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་མེད་པས།། གཉིས་མེད་ཆོས་ནི་རྙེད་པར་ག ལ་འགྱུར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཆེན་པོ། བདག་མེད་གཉིས་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ།། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ།། ཡང་དག་པ་ཡི་གཙོ་བོས་བཤད་དུ་གསོལ།། ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བཀའ་སྩལ་པ།དམ་པའི་དགེ་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏེ་དང་སེམས་བསྐྱེད། རྒྱུ་ལམ་དེ་བགྲོད་རིམ་ཞུགས་འབྲས་རྙེད་ཚེ།། གཉིས་མེད་བདེ་བར་ཕྱིན་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ནོ།། མི་གཡོའི་རང་བཞིན་ གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་གནས།། བརྟགས་ན་མངོན་སུམ་མི་གནས་རྙེད་མཐའ་མེད།། ལམ་ལ་ལྟོས་པའི་གནས་མེད་བསམ་དང་བྲལ།། རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཡིད་མི་འཇོག་པ ནི།། བདག་མེད་སྨན་ཆེན་གཏོང་བའི་སློབ་དཔོན་དེ།། དགེ་བཤེས་ཀུན་ལས་འབྱུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ།། བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་ཉིད།། གཞན་ནས་མ་བྱུང་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དཔེའམ་ཚད མས་གཞིག་ཏུ་ཡོད་མ་ཡིན།། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་འཇུག་ཟད་པའི་རྨུགས་པ་ཉིད།། དད་པའི་དད་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པར་ནི།། དྲི་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས།། ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་བྱ་བ་བརྗོད་པ ཡི།། རྒྱུད་དྲུག་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྣང་བ་ཡང།། བདག་རྟོག་པ་ཡི་འཁྲུལ་པ་དག་ལ་སྣང།། དད་པའི་ལམ་ལས་གུད་ན་ཡོད་མ་ཡིན།། མཚམས་མེད་མི་དགེ་སྡིག་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ།། ཁ་ན་མ་ཐོ་འཇིག་རྟེན་འདི སངས་ཏེ།། གཉིས་མེད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྩིས།། བྱང་ཆུབ་ཚོགས་རྫོགས་ཆོས་ལས་གཞན་མིན་ནོ།། དངོས་མེད་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན།། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་ཀྱང།། བྱ་བྱེད་ལྷུན གྲུབ་སྔ་མ་དེ་བཞིན་ལས།། གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བདག་ཉིད་ཆེ།། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སྟེ་རྟག་པར་བཞུགས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩལ་ཆེན་སྤྲུགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ བ་ལ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང།དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། བྱ་བ་དོན་ལ་ མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། མ་བྱུང་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད།། གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཀུན་སྤྱོད་ལ།། ཐེག་གསུམ་འཁྲུལ་པར བཏགས་པས་ཅི་ཞིག་བསྙད།། ཡེ་ཤེས་གཞིར་གྱུར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་འདས།། རྣམ་པ་ཅིར་མི་རྟོག་པས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ།། བཞུགས་པས་གཉིས་མེད་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ཐོབ།། མི་དམིགས དམིགས་པ་མེད་པས་ཆགས་གནས་མེད།། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བརྟག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། ལམ་གྱིས་བཅོས་སུ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད།། ཐམས་ཅད་མཉམ་གནས སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ལས།། གཟའ་གཏད་ཡུལ་ལ་དྲང་སྲོང་བསྒོམ་ཡིད་འཇོག། སྒོ
Chinese
为了遣除（疑惑），世尊如是说：内外皆无，一切皆是法界。在清净的行境二元对立中，佛与有情众生皆不存在。无修、无勤作、无希求。无谬误的殊胜大圆满道，应融入于心（藏文：ཙིཏྟའི་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）之中。此后，世尊普贤王如来领会请问之义后，如是说：一切自性无上寂灭之法，乃是胜者之道，至尊上师。在二元对立皆无、大乐清净之中，如胜者一般，见、行、执、修皆安住其中。如是说后，世尊金刚萨埵等心生极大欢喜，三宝自然圆满即是佛陀大王。思辨清净，二元对立皆无之法界。教法之大道，其中安住二元对立皆无。为了平等了知，故而顶礼膜拜。此后，世尊普贤王如来亲自宣说偈颂：于增益、诽谤、束缚、解脱、清净之法界中，以分别念、孩童之行又有何欺惑？因果无别，佛与有情众生之界，一切行境，无有根本。于错谬迷乱之道上执着，然除教法之大道外别无他法。平等了知乃一切佛之主。于我与我所执着而寂灭，殊胜稀有内外一切之界，本自清净之行境中，有情众生与佛无二，乃具缘者之权。执着自他乃外道迷惑之道，孩童受其欺骗而入于佛法之行道。无有已逝之时，亦无证悟之时，故而获得二元对立皆无之法实为重要。于菩提心大勤奋之续部中，开篇之章，即第一品。此后，世尊金刚萨埵再次顶礼道：世尊大自在，无我、二元对立皆无之清净道，应依何而修？祈请真实之主宣说。世尊如是请问后，世尊普贤王如来领会其义后如是说：依止殊胜善知识，首先发起菩提心，此乃因之正道。
English
To dispel (doubts), the Bhagavan spoke thus: There is no inside and outside, everything is the realm of Dharma. In the pure realm of action, there is no duality. Buddhas and sentient beings do not exist. There is no practice, no effort, no desire. The unerring and supreme Great Perfection path should be integrated into the heart (Tibetan: ཙིཏྟའི་, Sanskrit Devanagari: चित्त, Sanskrit Roman transliteration: citta, Chinese literal meaning: heart). Thereafter, the Bhagavan Samantabhadra Buddha, having understood the meaning of the question, spoke thus: The nature of all is the unsurpassed and peaceful Dharma, which is the path of the Victorious Ones, the venerable and supreme Guru. In the absence of duality and the purity of great bliss, like the Victorious Ones, view, conduct, clinging, and meditation all abide therein. After speaking thus, the Bhagavan Vajrasattva and others were filled with great joy. The natural perfection of the Three Jewels is the great king, the Buddha himself. Discriminating thought is pure, and the realm of Dharma is without duality. The great path of the teachings is where non-duality abides. In order to know equally, I prostrate and pay homage. Thereafter, the Bhagavan Samantabhadra himself spoke these verses: In the realm of Dharma, which is free from addition, subtraction, bondage, liberation, and purity, what deception is there in the actions of discriminating thoughts and children? Cause and effect are inseparable, the realm of Buddhas and sentient beings, the realm of all actions, has no basis. Clinging to the mistaken and confused path, but there is no other way than the great path of the teachings. Knowing equally is the lord of all Buddhas. By clinging to self and what belongs to self, there is peace. The supreme and wonderful realm of all inside and outside, in the realm of action that is pure from the beginning, sentient beings and Buddhas are non-dual, which is the power of those with fortune. Clinging to self and others is the path of delusion of non-Buddhists. Children are deceived by it and enter the path of Dharma practice. There is no time that has passed, and no time of realization, so it is important to obtain the Dharma that is free from duality. In the continuum of great diligence of Bodhicitta, the opening chapter is the first chapter. Thereafter, the Bhagavan Vajrasattva again prostrated and said: Bhagavan, great sovereign, the pure path of selflessness and non-duality, on what should one rely to practice? Please, the true lord, speak. After the Bhagavan asked thus, the Bhagavan Samantabhadra, having understood its meaning, spoke thus: Rely on the excellent virtuous friend, first generate Bodhicitta, this is the correct path of cause.
Chinese
如果获得入流的次第结果，为了前往无二的安乐，就是这样。不动的自性，是安住的法性。空性安住在空性的境上。如果观察，现量不住，没有可得的边际。依靠道的无住处，远离思虑。不以自性而系念，是施予无我大药的导师。是胜过一切善知识的珍宝。是远离自他的宣说者。不是从他而生，是自明的菩提心。不能被比喻或量度所摧毁。是智慧生起、融入、穷尽的迷雾。对信心的信心，就是发心，这是无垢的如来们所说的。您所说的是能说的行为。六道众生中显现的，是对自我的执着产生的错觉所显现的。不在信心的道之外。无间罪、不善、罪恶等各种各样的，不可饶恕的世间都清净了。是无二圆满成就之法的算数。菩提资粮圆满，不是法之外的。因为是无实之法的自性，所以色、声、香、味、触等，都是自然成就，与前者一样。不是在他处，是伟大的自性。心髓菩提是殊胜的，恒常安住。从激发菩提心大力的续部中，通达一切法之真如，次第通达，以及对彼义一时趣入之品，即第二品。之后，世尊吉祥普贤所说之特别开示。行为不住于义，不能被对治所修正。不生、不思，恒常如是安住。没有所取的境，也没有心的住处。无二大乐，是诸佛的行境。三乘被错认为，还说什么呢？智慧为基，是无思禅定之超越。以不思任何相，安住于菩提心髓中。安住而获得无二禅定之王。不观待，因无观待故无贪执。现量中不可观察，是如是性。佛与众生无二，无因果。此中哪里有道可以修正？一切平等安住，从心髓的自性中。星宿所对之境，仙人修习而系念。
English
If the result of entering the stream is obtained, it is so in order to go to non-dual bliss. The unchanging nature is the abiding Dharma-nature. Emptiness abides in the realm of emptiness. If examined, it does not abide manifestly, and there is no end to finding it. The unestablished, relying on the path, is free from thought. Not placing the mind on its own nature is the teacher who bestows the great medicine of selflessness. It is the jewel that arises from all virtuous friends. It is the one who teaches the separation of self and other. Not arising from others, it is self-aware Bodhicitta. It cannot be destroyed by simile or measure. It is the obscuration of the exhaustion of the arising and dissolving of wisdom. The faith of faith is the arising of the mind, as spoken by the immaculate Thus-Gone Ones. What you speak is the action of speaking. What appears in the six realms of beings also appears to the delusions of self-grasping. It is not separate from the path of faith. Various kinds of limitless evils, non-virtues, sins, etc., purify this unforgivable world. It is the calculation of the Dharma of non-dual complete accomplishment. The complete accumulation of Bodhi is not other than the Dharma. Because it is the nature of unreal Dharma, forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, etc., are also spontaneously accomplished, just like the former. It is not elsewhere, it is the great nature. The essence, Bodhi, is supreme and always abides. From the tantra of stirring up the great power of Bodhicitta, to realize the suchness of all Dharmas, to realize them gradually, and to enter into their meaning all at once, this is the second chapter. Then, the special instruction to be spoken by the Bhagavan, glorious Samantabhadra. Actions do not abide in meaning, and cannot be corrected by antidotes. Unborn, unthinking, always abiding as it is. There is no object to be grasped, and no place for the mind to dwell. Non-dual great bliss is the conduct of all Buddhas. What is there to say since the three vehicles are mistaken? Wisdom is the basis, it is the transcendence of non-thinking Samadhi. By not thinking of any aspect, abiding in the essence of Bodhicitta. By abiding, one obtains the king of non-dual Samadhi. Not looking, because there is no looking, there is no attachment. In manifest reality, it cannot be examined, it is suchness. Buddha and sentient beings are non-dual, there is no cause and effect. Where is there a path to correct this? All equally abide, from the nature of the essence. The object to which the constellations are directed, the sage meditates and focuses the mind.