Tibetan
སལ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་སེམས་རང་གི་རང་བཞིན་ནམ། གནས་ལུགས་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་སྲིད་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང༌། དེ་ལ་ཞེན་ པའི་དབང་གིས་མཚན་མར་བཟུང་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དེ། དེ་ཡང་སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་པའི་དོན་སེམས་ཉིད་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདིའི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་པའི་གཉིས་སྣང་གི་སེམས་འདིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་གནས་ལུགས་སམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འོད་གསལ་མཆོག་གི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་སྟོང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་སྦྱོར་ན། ཇི་སྲིད་འཕགས་པའི་ས་མ་ཐོབ་བར་དེ་སྲིད་དུ་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་བཅས་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་མཉམ་པར་སྦྱོར་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དུས་ན་གཉིས་སྣང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་བློ་འདས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་དབྱེར་མེད་དམ་རོ་གཅིག་ ཏུ་མཉམ་པར་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བཤད། །སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་པས་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་དང༌། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་དཔའ་འོ། །དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང༌། །ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་ནི། ཀུན་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པས་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཕན་བདེའི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །དེ་ཉིད་རང་རིག་དོན་གྱི་བླ་མ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་སེམས་བླ་མར་རྟོགས་ཙ་ན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དབང་བསྐུར་རྫོགས། །བརྒྱུད་པ་འཛིན་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། ཞེས་པས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་དགོངས་པ་ནི་རྒྱུ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་གཞན་བྱུང་གི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ན་རྟོགས་མི་ནུས་པས་ན་ནང་རང་རིག་གི་བླ་མས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མ་དང་གདམས་ངག་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཚོན་ པར་བྱེད་པས་ན་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་ཡོངས་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་མཚན་དཔེ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ལྷ་དེ་ཡིན་ཞིང༌། བླ་མ་ནི་མ་དག་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣང་བའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ན། དེ་གསུམ་ཀ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ངེས་པར་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་གཅིག་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ། ཐུགས་རྗེ་འགགས་པ་མེད་པའི་རྩལ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་གསུམ་ཀྱང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུམ་པས་ན་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ལྷ་དང་བླ་མ་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞལ་ཕྱག་གི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མཚན་དཔེ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་ལྟར་བསྒྱུར་ནས་སྒོམ་པ་ནི་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དོན་དུ་ལྷ་དང་བླ་མ་རང་སེམས་ལས་ལོག་ན་མེད་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དག་གི་སྔོན་དུའང་ངེས་པར་ཤེས་དགོས་པའི་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བཟུང་ན་ཆགས་སྡང་གི་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབ། ཡི་དམ་ཕྱི་རོལ་དུ་བཟུང་ན་རེ་དོགས་ཀྱི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་པ་ཐམས་ཅད་ལམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ལྷ་དང་བླ་མ་དབྱེར་མེད་རིག་པའི་ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་གྱི་དགོངས་པའི་ངང་དུ་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དུས་ན་ནི་འཆི་བའི་རྒྱུ་སྤངས་ཏེ་འ
Chinese
那么，什么是“萨尔”呢？《འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་》中说：“心上无心，心的自性是光明。”因此，心远离一切分别念，显现心自身的自性或实相，就是光明。分别念都与对境相连，没有对境的分别念是不可能的，因此显现为对境和有对境者二者。由于执着于此，执取为相，并加上增益，这两者也都是分别念。这些分别念也并非以其自身自性真实成立。也就是说，“心上无心”的意义是，对于心性本为空明的这种自性，以迷惑的二取之心如何执取，也无法成立，这就是一切法的法性或实相或空性。像这样的空性，不被能取所取二取所隔断，而是被觉性智慧所现量证悟，这就是最胜光明的金刚萨埵的自性。像这样的真空法界自性是什么，以及心光明智慧如何平等结合呢？只要没有获得圣者的地位，就一直与二取显现相连，因此在对境和有对境者中平等结合。在圣者的等持无分别时，远离一切二取显现的分别念，如盐溶于水般，在无二双运、超离心识、离戏的境界中，无有分别或成为一体而平等结合。那金刚萨埵的自性如何呢？如是说：金刚是空性，心是伟大的智慧。因此，法界空性是金刚，觉性智慧是心。二者结合就是金刚萨埵。像这样的智慧也是普贤，如是说：断除分别之网，具有甚深广大的身，普贤的光芒，从一切处放射，我向您顶礼。因此，心远离一切分别念的动摇的光明，是任何时候都不会改变，并且是散发利益和安乐光芒的自性，因此是普贤。这自身
English
So, what is "Sal"? It is said in 'Da'ka Yeshe: "There is no mind on the mind, the nature of the mind is luminosity." Therefore, when the mind is free from all conceptual thoughts and the self-nature or reality of the mind itself is manifested, it is luminosity. All conceptual thoughts are connected with objects, and conceptual thought without an object is impossible, so it appears as both object and subject. Because of attachment to this, grasping it as a sign and adding imputations, both of these are also conceptual thoughts. These conceptual thoughts are also not truly established by their own nature. That is, the meaning of "no mind on the mind" is that, for the nature of mind itself, which is empty and clear, how the deluded dualistic mind grasps it, it is not established, and this is called the dharmata or reality or emptiness of all phenomena. Such emptiness, without being interrupted by the duality of grasper and grasped, is directly realized by the wisdom of awareness, and this is the nature of Vajrasattva, the supreme luminosity. What is the nature of such true emptiness, the dharmadhatu, and how does the luminous wisdom of the mind equally unite? As long as one has not attained the level of the noble ones, one is still connected with dualistic appearances, and therefore unites equally in object and subject. In the samadhi of the noble ones, in the state of non-conceptualization, free from all conceptual thoughts of dualistic appearance, like salt dissolving in water, in the state of non-duality, union, beyond mind, free from elaboration, there is no separation or it becomes one taste and unites equally. What is the nature of that Vajrasattva? As it is said: Vajra is explained as emptiness, mind is great wisdom. Therefore, the emptiness of the dharmadhatu is Vajra, and the wisdom of awareness is Mind. The union of these two is Vajrasattva. Such wisdom is also Samantabhadra, as it is said: Completely clearing the net of conceptualization, possessing a profound and vast body, the rays of light of Samantabhadra, radiate from everywhere, I prostrate to you. Therefore, the luminosity of the mind, free from all movement of conceptual thought, is unchanging in every way and is the nature of radiating the light of benefit and happiness, therefore it is Samantabhadra. This self
Chinese
也是真实义的喇嘛。如是说：一旦觉悟自心为喇嘛，三世诸佛的灌顶即圆满。执着传承是分别念。因此，心性光明之意是自生的智慧，若依赖外来的因缘则无法证悟，所以用内在自明的喇嘛，以无法指明的方式，象征喇嘛和口诀二者无别，因此是喇嘛。那么，普贤王如来是法身普贤王如来，这是众所周知且成立的。金刚萨埵是具有相好、面容和手势等形象的圆满报身佛。喇嘛是在未净化的所化众生面前显现的化身。那么，这三者如何是瑜伽士的等持智慧一味一体呢？这必然是如此。瑜伽士的等持智慧是远离戏论的一味一体，它本身成为如大海般的果法之所依，因此称为法身。从功德圆满具足的方面来说，是报身。从大悲无间断的妙用来说，是化身。这三者都融于觉性智慧的一个明点中，因此，对于具有精要意义的瑜伽士来说，本尊和喇嘛不在外在。因此，将原本远离面容和手势等相好的自生智慧，转化为具有相好面容手势的形象来修持，是密宗金刚乘的善巧方便。如续部所说：方便是安乐之总持，因此称为坛城轮。是金刚持所说。实际上，了知本尊和喇嘛不在自心之外，这一点不仅在证悟时如此，在修持道次第之前也必须了知，这是非常重要的关键。如果将喇嘛执着于外在，会被贪嗔的乌云所遮蔽。如果将本尊执着于外在，会被希望和恐惧的魔所欺骗，那么所有修持金刚乘道的方法都会变成非道。当本尊和喇嘛无别，一切都圆满于觉性明点一味一体的光明智慧意境中，死亡等一切分别念都融入法界时，在证悟的当下，就舍弃了死亡之因，
English
It is also the Lama of true meaning. As it is said: Once you realize your own mind as the Lama, the empowerment of the Buddhas of the three times is complete. Holding onto lineage is conceptual thought. Therefore, the intention of the luminosity of mind itself is self-born wisdom. If it relies on external conditions, it cannot be realized. Therefore, the inner self-aware Lama, in a way that cannot be pointed out, symbolizes the inseparability of the Lama and the instructions, hence it is the Lama. So, Samantabhadra is the Dharmakaya Samantabhadra, which is widely known and established. Vajrasattva is the Sambhogakaya deity appearing with the forms of marks and examples, faces and hands. The Lama is the Nirmanakaya appearing to impure beings to be tamed. How are these three the one taste of the Samadhi wisdom of a yogi? It is definitely so. The Samadhi wisdom of a yogi, which is one and free from elaboration, itself becomes the basis for the ocean-like qualities of the result, and is therefore called the Dharmakaya. From the aspect of qualities being spontaneously accomplished, it is the Sambhogakaya. The power of compassion without interruption is the Nirmanakaya. These three merge into one bindu of awareness and wisdom, so for a yogi of essential meaning, there are no deities or Lamas outside. Therefore, transforming the self-born wisdom, which is originally free from the signs of faces and hands, into the form of marks and examples, faces and hands, and meditating on it, is the skillful means of Secret Mantra Vajrayana. As it says in the Tantra: Means is the totality of bliss, therefore it is called Mandala Wheel. This was spoken by Vajradhara. In essence, knowing that deities and Lamas do not exist apart from one's own mind is not only true at the time of realization, but it is also a crucial point that must be understood before practicing the path. If the Lama is grasped as external, it will be obscured by the clouds of attachment and aversion. If the Yidam is grasped as external, one will be deceived by the demons of hope and fear, and all practices of the Vajrayana path will become non-paths. When the deity and the Lama are inseparable, and all is complete in the luminous wisdom intention of the one bindu of awareness, at the moment of manifesting the dissolution of all conceptual thoughts such as death into the Dharmadhatu, then the cause of death is abandoned.