Tibetan
་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ། །གཅིག་ཏུ་མོས་པའི་གསོལ་འདེབས་རྒྱུད་བསྐུལ་འབད། །ཐོ་རངས་བདག་གི་ལྟུང་བ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། །རྨི་ལམ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཞེས་གསོལ་བཏབ་ཉལ། །བྱང་སེམས་སྤྲུལ་པས་ལྟུང་ལས་ལྡང་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་མ་བྱུང་སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས། །སྐྱ་རེངས་ འཕྲིན་གསོལ་སྔར་བཞིན་བཤགས་པས་དག །ཐ་མས་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞི་ཚང་བ་ཡི། །ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་འགྱོད་བཤགས་བྱ། །དངོས་སུ་བྱང་སེམས་དགེ་འདུན་ཚོགས་པའི་དབུས། །ནོངས་པ་བསྒྲགས་ནས་མཐོལ་བཤགས་སྒོ་ནས་བཤགས། །གང་ཡང་སྡོམ་པ་གསར་དུ་བླང་བར་བྱ། །གཉིས་པ་དེ་ཡི་ཡན་ལག་དུས་ཀུན་ཏུ། །རང་དང་གཞན་ལ་འཕྲལ་ཡུན་གནོད་པའི་ལས། །མ་ལུས་སྙིང་ནས་བརྟགས་ཏེ་སྤངས་བར་བྱ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ལྔ། །དང་པོ་སེམས་ཅན་བློས་མི་བཏང་བ་ནི། །འགྲོ་བའི་རིགས་གཏོགས་གང་ཡང་རུང་གཅིག་ལ། །གནོད་པ་སྤོང་དང་ཕན་འདོགས་ནུས་པའི་སྐབས། །བྱུང་ཡང་མི་བྱེད་སྙམ་དུ་དམ་བཅའ་བའི། །བློ་སྐྱེས་སྨོན་སེམས་རྩད་ནས་གཏོང་འགྱུར་ཕྱིར། །གནས་སྐབས་ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཡང༌། །ཕུགས་སུ་བསམ་པ་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་གདབ། །སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བསྒྲུབ་སྙམ་འབྲལ་མི་བྱ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ནི། །རྒྱས་པར་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། །འབྲིང་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལེའུ་དང་པོའི་དོན། །མདོར་བསྡུས་བྱམས་སྨོན་ལས་བྱུང་ཚིགས་ བཅད་སོགས། །ཤེས་བྱས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་དོན་བསམ། །མདོར་ན་སྲིད་ཞིའི་བདེ་ལེགས་ཇི་སྙེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། །དུས་ཀུན་མི་བརྗེད་དྲན་པས་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། །གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ། །ཕྱག་མཆོད་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པ་དང༌། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སོགས་དམིགས་མེད་ལྟ་བའི་རྩིས། །ཟིན་པའི་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་བསགས། །བཞི་པ་སེམས་སྦྱོང་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ། །རྒྱུ་ལ་སྦྱོང་བ་ཚད་མེད་རྣམ་བཞི་སྟེ། །དང་པོ་དམིགས་ཡུལ་བདེ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །བདེ་ལྡན་ཆགས་སྡང་ཅན་བཞིར་རིམ་པ་བཞིན། །ལྡན་འདོད་བྲལ་འདོད་མི་འབྲལ་ཞི་འདོད་པའི། །སེམས་ཅན་ཆོས་དམིགས་དམིགས་པ་མེད་པ་བསྒོམ། །སེམས་དངོས་སྦྱོང་བ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་གི །ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་བྱང་སྡོམ་ལེན་པ་ཡིན། །ཆོ་ག་རྒྱས་བསྡུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཡིས། །མི་ཆགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྡོམ་བསྐྱར་ཞིང་བླང༌། །བསླབ་བྱ་ལ་སྦྱང་བདག་གཞན་མཉ
Chinese
于虚空藏前，一心倾慕殷勤祈请。为拂晓涤荡我的罪堕，祈请示现梦中化身而眠。菩萨化身使人从罪堕中奋起。若未如此，于曙光初现之时，如前一般以曙光祈请忏悔罪业。最后以具足四力之对治力，依三蕴经等忏悔。于菩萨僧众之中，宣告罪过，经由坦白忏悔之门忏悔。亦可重新受持戒律。第二，此之支分，于一切时中，对于自他造成暂时与长远损害之业，无余从内心深处审察而断除。第二，于积聚善法之律仪中，于愿行二者中，愿心之学处有五。第一，不舍弃有情者，对于任何有情众生，于能够断除损害与饶益之时，若生起“即便发生亦不作为”之誓愿，此乃从根本上舍弃生起之愿心。即便暂时为嗔恚所控制，亦于长远立下良善之愿。不舍弃为一切有情成办利益之心。第二，忆念发心之利益者，广者如《华严经》中所说，中者如《入行论》第一品之义，略者如由慈愿所生之偈颂等。了知后，再三思维其义。总之，无论世出世间之安乐有多少，皆是由菩提心之威力所生之理，恒时铭记于心，以忆念生起定解。第三，增长菩提心之力量者，以顶礼供养等七支，及十种行法等，以无缘之见解摄持，积累福德智慧二资粮。第四，修心有三种。于因上修习四无量心。第一，所缘为希求安乐、具有痛苦者，具有安乐、具有贪嗔者，次第对治希望具有、希望分离、不希望分离、希望寂灭之有情，修习无有有情、法之所缘，及无所缘之禅定。于心之本体上修习者，乃昼夜六时中，每日受持菩萨戒。以广略任何仪轨，不执着，再三受持菩提心戒。于学处上修习者，乃自他平等。
English
Before the heart of the sky, I earnestly pray and urge with devotion. To cleanse my downfalls at dawn, I pray to show a dreamlike manifestation and sleep. May the manifestation of a Bodhisattva cause me to rise from downfalls. If that doesn't happen, at the time when the dawn light appears, I confess my sins as before with the dawn prayer. Finally, with the complete antidote of the four powers, I confess according to the Sutra of the Three Heaps and so on. In the midst of the Bodhisattva Sangha, I confess by proclaiming my faults through the door of confession. Also, I should take vows anew. Secondly, as a branch of that, at all times, I should examine and abandon from the depths of my heart all actions that cause immediate and long-term harm to myself and others. Secondly, in the discipline of accumulating virtuous Dharma, among the two, aspiration and engagement, there are five trainings for aspiration. First, not abandoning sentient beings means that towards any sentient being, when there is an opportunity to abandon harm and benefit, if the thought arises, "Even if it happens, I will not do it," then this is abandoning the arising aspiration from the root. Even if temporarily controlled by anger, in the long run, make a good aspiration. Do not abandon the thought of accomplishing the benefit of all sentient beings. Secondly, remembering the benefits of generating the mind of enlightenment means that the extensive is as it appears in the Avatamsaka Sutra, the intermediate is the meaning of the first chapter of the Bodhicaryavatara, and the concise is verses arising from loving-kindness and aspiration, etc. Having understood, contemplate that meaning again and again. In short, whatever happiness and well-being there is in samsara and nirvana, the reason is that it arises from the power of the mind of enlightenment. Always keep it in mind and generate certainty through mindfulness. Thirdly, increasing the power of the mind of enlightenment means accumulating the two accumulations of merit and wisdom, supported by the seven branches such as prostrations and offerings, and the ten practices of Dharma, etc., with the view of non-objectification. Fourthly, there are three ways to train the mind. Training on the cause is the four immeasurables. First, the object of focus is those who desire happiness and have suffering, those who have happiness and have attachment and aversion. In order, for sentient beings who desire to have, desire to separate, do not desire to separate, and desire peace, meditate on the object of sentient beings, Dharma, and the meditation without an object. Training on the actual mind is taking the Bodhisattva vow six times during the day and night, each day. With any elaborate or concise ritual, without attachment, repeatedly take the Bodhicitta vow. Training on the precepts is equalizing self and others.
Tibetan
མ་པ་དང༌། །བརྗེ་བ་བདག་པས་གཞན་གཅེས་བསྒོམ་པ་གསུམ། །དང་པོ་བདག་དང་འགྲོ་ཀུན་བློ་མཐུན་པར། །བདེ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་མཚུངས་པ་ལ། ། བདག་བཞིན་གཞན་ལ་མི་སེམས་ཚུལ་མིན་གྱིས། །དེས་ན་བདག་དང་འགྲོ་ཀུན་མཚུངས་པ་རུ། །ཕན་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་གནོད་པ་སྤོངས་ལ་བརྩོན། །གཉིས་པ་བདག་གི་བདེ་དགེ་ཇི་སྙེད་པ། །གོས་ཕུད་བཞིན་དུ་འགྲོ་ཀུན་ལ་སྦྱིན་ཞིང༌། །འགྲོ་བའི་སྡིག་སྡུག་བདག་གིས་ལེན་པ་སོགས། །བདག་གཞན་གོ་ས་སྤོས་ལ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། །གསུམ་པ་རང་དོན་བསྒྲུབ་བློ་ཀུན་སྤང་ནས། །དངོས་སུ་ལུས་དང་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས། །འགྲོ་བའི་ཉེར་འཚོ་མ་ལུས་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིང༌། །བྱ་དཀའ་རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་ལ་སློབ་པའོ། །ལྔ་པ་སྐྱེ་དང་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ། །མི་བརྗེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དྲན་པའི་རྒྱུ། །དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་བླང་དོར་བྱ་བ་སྟེ། །མཆོད་འོས་བསླུ་དང་འགྱོད་མེད་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། །དམ་པར་སྐུར་འདེབས་འགྲོ་ལ་གཡོ་རྒྱུ་སྤྱོད། །ནག་ཆོས་བཞི་སྤངས་ཤེས་བཞིན་རྫུན་མི་སྨྲ། །འགྲོ་ཀུན་ཐེག་ཆེན་ལ་གཞུག་རྒྱལ་སྲས་གུས། །ཀུན་ལ་རྒྱུ་དྲང་གཡོ་མེད་ངེས་པར་བསླབ། །གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག །སྦྱིན་ཚུལ་བཟོད་བརྩོན་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་དག་པའི་ཚོགས། །བསྒྲུབ་ཚུལ་བཞི་བསྒྲུབ་ཆགས་པ་བདུན་པོ་སྤོངས། །དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་ ཉམས་སུ་བླང༌། །ཁྱད་ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་མི་རྟོགས་ལྡན། །འདོད་པ་ཀུན་རྫོགས་ཐེག་གསུམ་ལམ་ལ་འགོད། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟང་ཟིང་མེད། །དོན་ཆེ་བ་དང་མི་ཟད་པ་བཞིར་ལྡན། །ཆགས་པ་མི་མཐུན་ཕྱི་བཤོལ་ཆོག་པར་འཛིན། །ལན་དང་རྣམ་སྨིན་མི་མཐུན་ཕྲ་མོ་དང༌། །རྣམ་པར་གཡེང་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བྱ་ཞིང༌། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །བསྔོ་བས་རྒྱས་ཐེབས་དམ་པ་གསུམ་ལྡན་བྱ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །དབྱེ་བ་མང་ཡང་བསྡུ་ན་བསྡུ་དངོས་བཞི། །སྦྱིན་པས་འཁོར་བསྡུས་དམ་ཆོས་སྙན་པར་བཤད། །དོན་སྤྱོད་སྒྲུབ་གཞུག་དོན་མཐུན་རང་གིས་སློབ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་བླང་བྱས་ན། །གནས་སྐབས་ཕན་བདེ་ཀུན་འདུ་གནོད་སྡུག་སྤོངས། །ལམ་ལྔ་ས་བཅུའི་སྤངས་རྟོགས་མངོན་བྱས་ནས། །མཐར་ཐུག་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི། །བློ་མཐའི་རྗེས་འགྲོ་ཚད་བཟུང་མི་འོས
Chinese
妈巴（给予），交换，以及珍爱他胜过珍爱自己的修持这三者。 首先，自己和所有众生在心意上达成一致， 在想要快乐和不想要痛苦上是相同的。 像对待自己一样不以正确的方式对待他人， 因此，自己和所有众生是相同的， 努力去成办利益和避免损害。 第二，自己所有的快乐和善行， 像脱衣服一样给予所有众生， 以及取走众生的罪恶和痛苦等等， 交换自己和他人的位置，反复修持。 第三，舍弃所有成办自己利益的想法， 实际上以身体、生命和受用， 成办所有众生的所需， 学习难以做到的佛子行。 第五，在所有转生和生世中， 不忘记殊胜菩提心的忆念之因， 是取舍黑白八法之事： 对值得供养者欺骗和生起无悔的后悔， 诽谤圣者，对众生行骗。 舍弃四种黑法，以正知不说谎言， 引导所有众生进入大乘，恭敬佛子， 务必学习对一切众生正直无欺。 第二，进入的学处是六度： 布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧， 本体是具有四种特点的清净之聚。 修持的方式是修持四种，舍弃七种执着。 以三殊胜摄持而修持。 特点是与不相同的一方，衰损，不证悟相应。 圆满所有愿望，将三乘置于道上。 功德具有广大和无染， 意义重大和无尽这四种特点。 执着是与不相同的外延，允许执持相应。 果报和异熟是与不相同的微细， 以及散乱相应，应当舍弃执着。 加行是发心，正行是无所缘， 回向使之增长稳固，行持三殊胜。 第三，利益有情之律仪， 分类虽多，若归纳则为四摄事： 以布施摄受眷属，宣说悦耳之正法， 行利他之事，引导他人，自己也学习。 如是精勤修持之后， 暂时能聚集一切利乐，避免损害痛苦， 现前五道十地的断证之后， 最终获得圆满一切智的佛陀果位。 佛子之行如大海之边， 如同虚空之边和无量众生之， 以智慧的边际跟随，不应衡量
English
The three practices of Ma-pa (giving), exchange, and cherishing others more than oneself. First, oneself and all beings agree in mind, Being the same in wanting happiness and not wanting suffering. Treating others like oneself in an incorrect way, Therefore, oneself and all beings are the same, Striving to accomplish benefit and avoid harm. Second, all of one's own happiness and virtue, Giving to all beings like taking off clothes, And taking away the sins and sufferings of beings, etc., Exchanging the positions of oneself and others, repeatedly practice. Third, abandoning all thoughts of accomplishing one's own benefit, Actually with body, life, and possessions, Accomplishing all the needs of beings, Learning the difficult practices of the Bodhisattvas. Fifth, in all rebirths and lifetimes, The cause of not forgetting the remembrance of the supreme Bodhicitta, Is the matter of adopting and abandoning the eight black and white dharmas: Deceiving those worthy of offerings and generating regret for no regret, Slandering the holy ones, deceiving beings. Abandoning the four black dharmas, not speaking falsehoods with mindfulness, Guiding all beings into the Mahayana, respecting the Bodhisattvas, Be sure to learn to be honest and without deception to all beings. Second, the precepts to be entered are the six perfections: Generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, The essence is a pure collection with four characteristics. The way to practice is to practice four and abandon the seven attachments. Practice by being held by the three supremes. The characteristic is being associated with the dissimilar side, decline, and non-realization. Fulfilling all wishes, placing the three vehicles on the path. The qualities have four characteristics: vastness and absence of contamination, Great significance and inexhaustibility. Attachment is associated with the dissimilar extension, allowing holding. Retribution and maturation are associated with the dissimilar subtle, And distraction, attachment should be abandoned. The preliminary practice is generating the mind, the main practice is without object, Dedication makes it grow and stabilize, practice the three supremes. Third, the ethics of benefiting sentient beings, Although there are many classifications, if summarized, it is the four means of gathering: Gathering retinues with generosity, explaining the pleasing Dharma, Doing beneficial deeds, guiding others, and learning oneself. Having strived to practice in this way, Temporarily gathering all benefits and happiness, avoiding harm and suffering, After manifesting the abandonment and realization of the five paths and ten bhumis, Ultimately attaining the state of complete enlightenment of the all-knowing Buddha. The conduct of the Buddha's sons is like the edge of the ocean, Like the edge of space and the infinite beings, Following the edge of wisdom, it should not be measured.
Tibetan
་ཀྱང༌། །དང་པོའི་ལས་ཅན་གང་ལ་བསླབ་པའི་གནས། །གལ་འགགས་ཆེ་རྣམས་འདི་རུ་ཅུང་ཟད་བསྟན། ། དེ་དགེ་དྲི་མེད་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བས། །མ་ལུས་འགྲོ་རྒྱུད་ཐེག་མཆོག་སྣོད་རུང་ཞིང༌། །རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་བརྩོན་པ་མཐར་བྱས་ནས། །སྐྱེ་དགུའི་འདྲེན་པ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོར་ཤོག །བདག་ཀྱང་དེང་ནས་སྐྱེ་དང་ཚེ་རབས་སུ། །མཚུངས་མེད་དྲིན་ཆེན་བླ་མའི་བཀའ་འཁོར་དུ། །སྐྱེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང༌། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་དགའ་བས་འདའ་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་མདོར་བསྡུས་པ། ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་སྐལ་བཟང་མཆེད་ཀྱི་བཞེད་བཞིན་རྨོངས་པ་ཨ་བུ་ལྷོད་པོས་འཕྲལ་དུ་བྲིས་པ་དགེའོ།། །།མངྒ་ལམ།། །། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་མདོར་བསྡུས།