Tibetan
ཅིང་བསྐྱུར་གྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཞར་བྱུང་སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་བྱ་ལ། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དྲུག །ཐུན་མོང་ལྔའོ། །དང་པོ་སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་ལ་སྤང་བྱ་གསུམ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ། དང་པོ་སྤང་བྱ་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་མི་བྱེད། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་གྲོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མི་འགྲོགས། བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་ཅིང་མི་བརྗེད་པར་དད་གུས་བྱ། ཐ་ན་སྐུ་རྟེན་ཆག་དུམ་ཡན་ཆད་ལ་གུས་པར་བྱ། དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་འབད། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཡི་གེའི་རིས་མོ་ཡན་ཆད་ལ་གུས་པར་བྱ། དགེ་འདུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལ་དད་གུས་བྱ། དགེ་བའི་གྲོག་དང་འགྲོགས། ཐ་ན་ན་བཟའ་སེར་པོ་ཙམ་ལ་ཡང་གུས་པར་བྱའོ། །ཐུན་མོང་པ་ལྔ་ནི། སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་སྤང༌། དགོས་གལ་ཆེ་ཡང་ཐབས་གཞན་མི་ཚོལ། དུས་མཆོད་མི་བཅག་རང་གཞན་སྐྱབས་འགྲོར་འགོད། གར་འགྲོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སྤྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཡོད། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ཡིན། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལ་དབྱེ་ན། འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། འགྲོ་བ་དངོས་ལྟ་བུ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཡིན། གཉིས་ཀ་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བས། རགས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་ བྱ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལམ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགོས་པས། ཕྲ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་དོན་གཉིས་སམ་ཟུར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་ཡིན། ཟུར་གཉིས་པོ་འདི་མ་ཚད་ན་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་མི་འགྲོ་བས་འདི་གཉིས་ཚང་དགོས་པའོ། །དེ་ལས་སྐབས་འདིར་སྨོན་སེམས་ཙམ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་བསོད་ནམས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྫོགས་བྱང་ལ་སྨོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གིས་སྦྱིན་སོགས་ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ག
Chinese
应当精勤地皈依。附带皈依的学处有，各自的学处六条，共同的五条。首先各自的学处有，应断除的三条和应修持的三条。首先应断除的三条是： 皈依佛后，不礼敬轮回中的天神。皈依法后，不损害众生。皈依僧后，不与外道为友。应修持的三条是：依教奉行佛的教言，不忘失，并以虔诚恭敬之心对待，乃至对佛像残片也应恭敬。精进闻思修习殊胜的法，乃至对书写文字的法的所依也应恭敬。对僧众，即追随佛陀的弟子们，应以虔诚恭敬之心对待，与善知识为友，乃至对仅仅是黄色的僧衣也应恭敬。共同的有五条是：即使面临生命危险也不舍弃三宝。即使有非常重要的需求也不寻求其他方法。不中断按时的供养，引导自己和他人皈依。无论去往何方都应礼敬该方向的佛陀。第二是发心。一般来说，发心有世俗菩提心和胜义菩提心两种。世俗菩提心是：为了他人的利益而希求圆满菩提之心。胜义菩提心是：直接证悟空性的智慧。世俗菩提心如果分类，有如想要前往的愿菩提心，和如实际前往的行菩提心两种。因为两者都依赖于发心仪轨而生起，所以称为粗分的由表相而生的菩提心。胜义菩提心必须依靠修道的威力才能生起，所以称为细分的由法性而获得的菩提心。世俗菩提心也具有两种意义或两个方面，即以慈悲心缘众生，以智慧缘圆满菩提。如果缺少这两个方面，就不能成为大乘菩提心，所以必须具备这两个方面。其中，此处仅仅生起愿菩提心有两种：缘于因——福德，以及希求果——圆满菩提。第一是：如经中所说“我以布施等”，如果总摄一切善根，就是福德的所依处。
English
One should diligently take refuge. Incidentally, the precepts of taking refuge include six individual precepts and five common ones. First, the individual precepts include three to be abandoned and three to be cultivated. The first three to be abandoned are: Having taken refuge in the Buddha, do not pay homage to gods who are trapped in samsara. Having taken refuge in the Dharma, do not harm sentient beings. Having taken refuge in the Sangha, do not associate with non-Buddhist friends. The three to be cultivated are: Act according to the Buddha's teachings, do not forget them, and treat them with faith and respect, even showing respect to broken pieces of Buddha statues. Strive to hear, contemplate, and meditate on the excellent Dharma, and show respect even to the Dharma's support, such as written letters. Treat the Sangha, the followers of the Buddha, with faith and respect, associate with virtuous friends, and show respect even to just yellow monastic robes. The five common ones are: Even at the cost of one's life, do not abandon the Three Jewels. Even when there is a very important need, do not seek other means. Do not interrupt timely offerings, and guide oneself and others to take refuge. Wherever one goes, pay homage to the Buddha in that direction. Second is the generation of Bodhicitta. Generally, there are two types of Bodhicitta: relative Bodhicitta and ultimate Bodhicitta. Relative Bodhicitta is the mind that seeks perfect enlightenment for the benefit of others. Ultimate Bodhicitta is the wisdom that directly realizes emptiness. If relative Bodhicitta is categorized, there are two types: aspiration Bodhicitta, like wanting to go somewhere, and action Bodhicitta, like actually going. Because both arise based on the Bodhicitta ceremony, they are called coarse Bodhicitta that arises from symbols. Ultimate Bodhicitta must arise through the power of cultivating the path, so it is called subtle Bodhicitta that is obtained through the nature of reality. Relative Bodhicitta also has two meanings or two aspects: focusing on sentient beings with compassion, and focusing on perfect enlightenment with wisdom. If these two aspects are lacking, it cannot become Mahayana Bodhicitta, so it is necessary to have both of these aspects. Among them, here, merely generating aspiration Bodhicitta has two aspects: focusing on the cause—merit, and aspiring for the result—perfect enlightenment. The first is: As it is said in the sutras, "I, with generosity, etc.," if all roots of virtue are gathered, it is the basis for the activity of merit.