Tibetan
སྐྱབས་སེམས་ཀྱི་ཁྲིད་བསྡུས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་མའི་འགྲེལ་པ། སྐྱབས་སེམས་ཀྱི་ཁྲིད་བསྡུས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་མའི་འགྲེལ་པ། ཉེར་མཁོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྐོར་ལས། སྐྱབས་སེམས་ཀྱི་ཁྲིད་བསྡུས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་མའི་འགྲེལ་པ་བཞུགས་སོ།། ཐར་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ཕྱི་པ་དང་ནང་པའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་པའི་གཞི་མ། སྲིད་ཞིའི་ལེགས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གཉིས་པོ་འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ། དུས་མཚམས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དངོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཡུལ་ནི། སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། སྐྱོབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དམ་པའི་ཆོས། འདྲེན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དང་གསུམ་ཡོད། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ནི། སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ནི། ཆོས་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་ཆ་མ་འགགས་པ་ཆོས་སྐུ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་རང་སྣང་གི་གཟུགས་སྐུ་ལོངས་སྐུ། གང་འདུལ་གྱི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་བཞི། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས། ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས། ཤེས་བྱ་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པ་སོར་རྟོགས་ཡེ་ཤེས། གཞན་དོན་འབད་མེད་དུ་འགྲུབ་པ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྔའོ། །ཆོས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །ལུང་གི་ཆོས་ལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད། ཚིག་མདོར་བསྡུས་ཤིང་དོན་སྡེ་ཚན་དུ་བཅད་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད། ཡིན་ལུགས་མངོན་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་ རབ་སྐྱེད་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་གསུམ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གྱི་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ། དེ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླང་པས་ལམ་ལྔ་ས་བཅུའི་སྤངས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྤངས་བ་ཕུན་ཚོགས་འགོགས་བདེན་དང་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ལམ་བདེན་ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་སོ། །དགེ་འདུན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་ཅིང་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་ལ་བུ་གཅིག་ལྟར་བརྩེ་བས་ཞི་བའི་མཐར་མི་ལྟུང་བར་ས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱབས་འགྲོའི་དུས་མཚམས་ནི། བྱང་ཆུབ་བར་དུ་ཞེས་པ། འདིའི་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཐེག་དམན་རྣམས། རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཞེས་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་་ཐུབ་པ་ལས། ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་མི་བཞེད། སྤྲུལ་སྐུ་དེའང་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད། ཞི་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །ཆོས་ཞེས་འགོགས་བདེན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་འདོད། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་འདུན། ཉན་རང་གི་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང༌། ཕྱིར་མི་འོང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་བཞེད། ཐེག་ཆེན་ལ་གོང་ དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐེག་དམན་པ་རྣམས་གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་འཚོ་དང༌། མཐར་ཐུག་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་འགྲོ། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ཐེག་དམན་པ་རྣམས་རང་ཉིད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གསུམ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དངོས་ནི། བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ཞེས་གསུངས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། རྡུལ་གཅིག་གི་སྟེང་ན་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བཞུགས་ཤིང་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱ་ཨིས་གང་ཞིང་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། ཐུགས་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་ཞིང་འདྲེན་པའི་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར་རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་ཁྱེད་ལ་བརྟེན། ཁྱེད་ལ་འབུལ། ཁྱེད་ཅིག་སྒྲུབ། ཁྱེད་ལས་གཞན་དུ་སྐྱབས་དང་རེ་ས་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཅི་མཛད་ཁྱེད་ཤེས་བློ་གཏད་
Chinese
《皈依心要略释·佛法僧众释》 《皈依心要略释·佛法僧众释》 各种必需品中，有《皈依心要略释·佛法僧众释》。 这是所有解脱道的基石，所有戒律的所依，所有功德的来源，区分外道和内道，皈依三宝，成就圆满佛陀果位的基石，以及一切人天善妙的来源——生起殊胜菩提心。现在要讲解的就是这两者：皈依和发心。首先是皈依，分为皈依的对境、时间期限和皈依的实际行动三个方面。第一，关于对境：无上导师圆满佛陀，无上救护者神圣佛法，无上引导者僧众之胜圣僧，共有这三个。首先，佛陀具有四身五智： 四身是：法性远离一切障碍的自性身，智慧明照不间断的法身，以妙相好庄严的自显色身报身，以及随所化众生显现的化身。五智是：界性本自清净的法界智，智慧明照不间断的镜智，无有远近贪嗔的平等性智，无有混淆照见一切所知的妙观察智，以及不费力气成办他利的成所作智。法是教法和证法的自性。教法有三藏：调伏自相续烦恼的律藏，言简意赅且意义分门别类的经藏，以及显现实相的智慧。 生起阿毗达磨藏。证法是：律藏所诠的增上戒学，经藏所诠的增上定学，以及阿毗达磨藏所诠的增上慧学。通过修持这三学，在相续中生起五道十地的断证功德，从而圆满断除。
English
"A Concise Explanation of Refuge and Mind Training: An Explanation of the Buddha, Dharma, and Sangha Assembly" "A Concise Explanation of Refuge and Mind Training: An Explanation of the Buddha, Dharma, and Sangha Assembly" Among various necessities, there is "A Concise Explanation of Refuge and Mind Training: An Explanation of the Buddha, Dharma, and Sangha Assembly." This is the foundation of all paths to liberation, the basis of all vows, the source of all qualities, distinguishing between outsiders and insiders, taking refuge in the Three Jewels, the foundation for accomplishing the state of perfect Buddhahood, and the source of all goodness in samsara and nirvana—generating the supreme Bodhicitta. Now, what will be explained are these two: taking refuge and generating the mind. First, taking refuge is divided into three aspects: the object of refuge, the time limit, and the actual act of taking refuge. First, regarding the object: the unsurpassed teacher, the perfect Buddha; the unsurpassed protector, the sacred Dharma; the unsurpassed guide, the supreme assembly of the Sangha, the noble Sangha. First, the Buddha possesses the four bodies and five wisdoms: The four bodies are: the Svabhavikakaya, the nature body, free from all obscurations; the Dharmakaya, the Dharma body, with unceasing wisdom and knowledge; the Sambhogakaya, the enjoyment body, the self-appearing form body adorned with signs and marks; and the Nirmanakaya, the emanation body, appearing to those to be tamed. The five wisdoms are: the Dharmadhatu wisdom, the wisdom of the sphere of reality, pure in its essence; the mirror-like wisdom, the unceasing clarity of wisdom; the wisdom of equality, without near or far, attachment or aversion; the discriminating wisdom, knowing all knowable things without confusion; and the accomplishing wisdom, effortlessly accomplishing the benefit of others. The Dharma is the nature of scripture and realization. The scripture has three pitakas: the Vinaya Pitaka, which tames the afflictions of one's own mind; the Sutra Pitaka, which concisely summarizes words and divides meanings into categories; and the Abhidharma Pitaka, which generates the wisdom of realizing reality. The realization of Dharma is: the training in higher morality, which is the subject matter of the Vinaya Pitaka; the training in higher concentration, which is the subject matter of the Sutra Pitaka; and the training in higher wisdom, which is the subject matter of the Abhidharma Pitaka. By practicing these three trainings, the qualities of abandonment and realization of the five paths and ten bhumis are generated in the mind stream, thereby perfecting abandonment.
Chinese
是苦灭谛和证悟圆满道谛，此为二谛。僧伽是菩萨不退转之僧伽，以智慧现量证悟空性故不退转轮回，以慈悲如独子般爱护众生故不堕寂灭之边，乃安住十地之菩萨们。二是皈依之时限，即“直至菩提”之句。此时大乘皈依具有三种特点：就对境之特点而言，小乘之人认为，于二足者中，佛陀是最殊胜者，仅承认最胜之化身 释迦牟尼佛，不承认法身和报身。且认为化身佛示现涅槃后，利生事业便告中断。寂灭是远离贪欲者之殊胜。法是指灭谛，仅将涅槃视为法宝。僧众之殊胜为僧伽。声闻缘觉之圣者中，承认预流果、一来果、不来果、阿罗汉果。大乘则如前述。就时间之特点而言，小乘之人皈依的时间是暂时的，即尽其一生；究竟而言，则是直至获得声闻缘觉之果位。就意乐之特点而言，小乘之人皈依是出于想从轮回的一切痛苦中解脱出来的出离心。大乘之人则是以欲令一切众生获得佛果之发心而皈依。三是真实皈依，即受持“我皈依”之语时，于一微尘之上，有如微尘数之佛陀及佛子菩萨之眷属围绕而住，如是直至法界之边际，所有诸佛及眷属之相续中，充满听闻及证悟之圣法，且所有安住者，皆以大悲大智大能之功德，慈爱并引导我及一切众生，作为一大导师而住于其前，自己与他众一切有情合掌，从此时起直至未获菩提果位之间，依靠皈依处三宝您，供养您，修持您，除您之外再无皈依与希望之处，如是无论作何事皆信任您。
English
The truth of cessation of suffering and the truth of the path, which is the complete realization, are the two truths. The Sangha is the Sangha of Bodhisattvas who do not regress, because they directly realize emptiness with wisdom and do not regress in samsara, and because they cherish beings like an only child with compassion, they do not fall into the extreme of peace, but are the Bodhisattvas who reside on the ten bhumis. Secondly, the time limit for taking refuge is the phrase "until enlightenment." At this time, the Mahayana refuge has three characteristics: In terms of the object, the Hinayana people believe that among the two-legged ones, the Buddha is the most supreme, and only the most supreme manifestation, Shakyamuni Buddha, is recognized, and the Dharmakaya and Sambhogakaya are not recognized. Moreover, it is believed that after the manifestation of Nirvana by the manifested Buddha, the work of benefiting beings will be interrupted. Nirvana is the most supreme of those who are free from desire and attachment. Dharma refers to the truth of cessation, and only Nirvana is regarded as the Dharma Jewel. The most supreme of the Sangha is the Sangha. Among the Shravaka and Pratyekabuddha saints, the Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat fruits are recognized. The Mahayana is as described above. In terms of the time, the Hinayana people take refuge temporarily, that is, for the rest of their lives; ultimately, it is until they obtain the fruits of Shravaka and Pratyekabuddha. In terms of the intention, the Hinayana people take refuge with the intention of renunciation, wanting to be liberated from all the sufferings of samsara. The Mahayana people take refuge with the intention of generating the mind of wanting all sentient beings to attain Buddhahood. Thirdly, the actual taking of refuge is when practicing the words "I take refuge," on one atom, there are Buddhas as numerous as atoms and retinues of Bodhisattvas, and so on, until the edge of the Dharmadhatu, in the continuums of all the Buddhas and retinues, is filled with the holy Dharma of hearing and realization, and all those who abide, with the qualities of great compassion, great wisdom, and great power, love and guide me and all sentient beings, and abide as a great guide in front of them, with oneself and all other sentient beings joining their palms together, from this time until the attainment of the essence of enlightenment, relying on the Three Jewels of refuge, offering to you, practicing you, there is no refuge or hope other than you, and trusting you in whatever you do.