Tibetan
宗喀巴大师教言集JTs155རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་རྗེ་རེད་མདའ་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་དུ་ཕུལ་བ་བཞུགས་སོ།། 14-6-1a ༄༅། །རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་རྗེ་རེད་མདའ་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་དུ་ཕུལ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་རྗེ་རེད་མདའ་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་དུ་ཕུལ་བ་བཞུགས་སོ།། 14-6-1b ༄༅། །སྔ་ཕྱི་བྱུང་བའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་བཟུང་བ་འདི་དག་ལ། ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། བྲིར་མ་ལང་བས། མདོར་བསྡུ་ན་བདག་ལ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡོད་པར་བསྒོམ་ནའང་། ཞུ་གཏུགས་ལེགས་པོ་བགྱིས་པས། ད་དུང་མ་གོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་བགྱིས་པས། ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལྟ་བ་ལ་འདི་འདྲ་ཞིག་དགོས། ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ལ་འདི་འདྲ་ཞིག་ལས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གསུངས་པ་རྣམས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་དང་བསྒྲིགས་ནས་མཛད་པས་མ་གོ་བར་ཤེས་ནས། གོ་བའི་ཐབས་ཞུས་ནས། བསྟན་པ་རྣམས་བྱས་པས། ད་ལྟ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་སྔར་ཡེ་མ་གོ་བ་ཞིག་གསར་དུ་གོ་ནས་ངེས་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཞིག་བྱུང་ལགས། དེ་ཡང་སྤྱིར་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་དང་། སྣང་བས་མེད་མཐའ་སེལ་བ་འདི། རྒྱང་ཕན་གྱི་བར་ལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས། ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་ལ་སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་། སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ཤེས་དགོས་ལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞིང་། མི་སླུ་བའི་ཚུལ་རང་རྒྱུད་དུ་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་སྟོང་ཉིད་འགྱུར་ཚུལ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའམ་ཞིབ་ཆ་དང་། མདོར་ན་མ་དཔྱད་པ་ཞེའམ། གཞན་ངོར་ཞེའམ། 14-6-2a ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བ་དང་། དཔྱད་ན་ཞེའམ། རང་ལུགས་ལ་ཞེའམ། གནས་ལུགས་ལ་བསླུ་བ་དང་མི་སླུ་བའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་མེད་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་མིན། མ་དཔྱད་བའི་ངོ་ན་བསྐུ་བར་མཐོང་ཞིང་། དཔྱད་ན་འདི་ཡིན་མ་རྙེད་ནས། ད་གཟོད་རྒྱུ་འབྲས་མཐོང་ནས། དེ་གཉིས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་བསམས་ནས། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་དུ་བྱེད་པའང་མིན་པར་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སླུ་བར་མཐོང་བའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དམིགས་གཏད་ཞིག་པའི་སྟོང་བའང་འོང་བའི་ཚུལ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟགས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་ཡོད་མཐའ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བ་ལ་གཏིང་ནས་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང་། དེ་ཁ་ནས་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ཞིག་པའི་ཞེན་མེད་ཀྱང་འོང་བ་ཞིག་གདའ། སྔར་དུས
Chinese
宗喀巴大师教言集JTs155 至尊文殊菩萨之道要，呈给惹达瓦的纸卷 至尊文殊菩萨之道要，呈给惹达瓦的纸卷 至尊文殊菩萨之道要，呈给惹达瓦的纸卷 对于这些先后产生的信任之处，虽有诸多信任的迹象，但因篇幅有限，简而言之，我观修自己持有与一切承认自续派观点相违背的中观应成派见解，并做了很好的请教。您讲述了仍然不理解的原因，并对此进行了长时间的辩论和考察。您多次说道：‘应成派的见解需要这样，你的心中只有这样的想法’等等。这些都与圣父子（指弥勒菩萨和无著菩萨）的论著相符，因此我明白了自己不理解，并通过请教理解的方法，进行了讲述。现在，我对缘起的自性有了全新的理解，获得了巨大的定解。一般来说，空性消除有边，显现消除无边，这是显宗和密宗共同的特点。应成派的特点是显现消除有边，空性消除无边，并且必须了解空性如何转化为因果。轮回和涅槃的诸法都依赖于因产生果，并且在不欺骗的情况下，自续派承认这一点。同样，不欺骗性本身也转变为舍弃一切边见的空性等等，有无数的细节。简而言之，无论是不观察时，还是对外人而言， 在名言上因果不虚；无论是观察时，还是对自宗而言，在实相上没有欺骗或不欺骗的区分，都不是这样的观点。在不观察时，似乎显现；在观察时，却找不到真相。现在，我终于看到了因果，并思考如何将两者结合在一个基础上，认为缘起和空性并非不同。我看到依赖于因产生果是不虚的，这种见解本身就带来了无需依赖其他见解的空性。因果不虚的理由本身就证明了无需依赖其他标志，远离有边等的空性。我对因果不虚有了深刻的理解，并且从中产生了一种舍弃一切执着的无执状态。过去
English
Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs155 Essence of the Path of Lord Mañjuśrī, Presented to Jedrakpa as a Scroll Essence of the Path of Lord Mañjuśrī, Presented to Jedrakpa as a Scroll Essence of the Path of Lord Mañjuśrī, Presented to Jedrakpa as a Scroll Regarding these things that have arisen earlier and later as places of trust, although there are many signs of trust, due to lack of space for writing, to summarize, I meditate that I possess the view of the Prasangika school, which is devoid of all acceptance of the Svātantrika school's views, and I made good inquiries. You explained the reasons why I still didn't understand, and after debating and examining it for a long time, you said many things such as, 'The view of the Prasangika school needs to be like this, and your mind only has this kind of thought.' These were composed in accordance with the treatises of the noble father and sons (Maitreya and Asaṅga), so I realized that I didn't understand, and after asking for ways to understand, I made explanations. Now, I have a completely new understanding of the nature of dependent origination, which I had never understood before, and I have gained great certainty. In general, the fact that emptiness eliminates the extreme of existence and appearance eliminates the extreme of non-existence is common to both the exoteric and esoteric paths. The characteristic of the Prasangika school is that appearance eliminates the extreme of existence and emptiness eliminates the extreme of non-existence, and one must understand how emptiness transforms into cause and effect. All phenomena of samsara and nirvana arise from causes and produce effects, and the Svātantrika school acknowledges this non-deceptive nature. Similarly, the non-deceptive nature itself transforms into emptiness that abandons all extremes, and there are countless details. In short, whether it is without investigation or for others, In conventional truth, cause and effect are not deceptive; whether it is with investigation or for oneself, in ultimate truth, there is no distinction between deception and non-deception. It is not like saying that there is no such distinction. Without investigation, it seems to appear; with investigation, the truth cannot be found. Now, I finally see cause and effect, and after contemplating how to combine the two on one basis, I realize that dependent origination and emptiness are not different. I see that relying on cause to produce effect is not deceptive, and this very understanding brings about emptiness that does not need to rely on other understandings. The very logic of non-deceptive cause and effect proves the emptiness that is free from the extreme of existence, without relying on other signs. I have a deep understanding of non-deceptive cause and effect, and from it arises a state of non-attachment that abandons all fixations. In the past --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཚིག་འགྲིག་ཕྱིས་དང་ཁྱད་མེད་པ་བྱུང་འདུག་སྟེ། ངེས་ཤེས་ཡེ་མ་འདྲོངས་གདའ། དེང་རང་གི་བསམ་པ་ལ་ངེད་ཀྱིས་མ་གོ་ན། ངེད་དང་སློབ་དཔོན་ཁྱད་མེད་པས་སློབ་དཔོན་པས་ཀྱང་མ་དགོངས་སྙམ་ནས་ཞུས་པས་རང་རེས་དགོངས་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཞིབ་ཆ་འགའ་ཡར་ནི་མི་ཤེས་གསུང་། དེས་ན་ལྟ་བའི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱོད་པའི་གནད་ཕྲ་ཞིབ་རྣམས་དང་། ཉམས་ལེན་བྱེད་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་དང་། སྔགས་ 14-6-2b མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནད་ཆེས་དཀའ་བ་སོགས་ལ། དེ་གོང་དུ་ཐེ་ཚོམ་དུ་ཡོད་ཅིང་། དཔྱད་པ་མ་རྙེད་པ་རྣམས་ལེགས་པར་རིགས་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ལུགས་ལ་བལྟས་པས་གཏིང་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཀྱི་དྲི་མ་ཡང་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བར་གདའ། འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ད་ལྟའི་བཤད་ཉན་དང་སྒོམ་སྒྲུབ་གཉིས་བཤད་ཉན་ལ་རྩིས་མཛད་ཅིང་། སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་། ཐར་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ངེས་འབྱུང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ལྟ་བ་རྣམ་དག་གོ། ད་ལྟ་འདི་གསུམ་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ལྟ་ཞོག །འདི་གསུམ་གྱི་གོ་བ་རྣམ་དག་ཡོད་པའང་དཀོན། དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གོ་བས་ནི་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་མི་ནུས་ལ། ཕྱི་མ་སྟོབས་ཆེ་བས་འཇོག་ནུས། དང་པོ་གཉིས་གོ་བ་ཙམ་ལ་མ་ལུས་པའི་ཡིད་ཁྱུར་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་ཐོན་པས་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག །དེ་ཡང་འབད་པ་དྲག་པོས་དམིགས་རྣམ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན་གོམས་པའི་མཐུས་ཡིད་འགྱུར་བ་ན་རྩོལ་བཅས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཐོན་པས། དེས་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་ནུས་ཀྱང་ལམ་གྱི་སྣར་མ་སླེབ། སྲིད་པའི་བདེ་བྱོར་དང་སེམས་ཅན་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་པའི་མྱོང་བ་ཐོན་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་འཇོག་པར་གདའ། འཁོར་བའི་སྣང་ཤས་དང་། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བའི་དྲན་ཤེས་ནར་མར་བསྟེན་ནས། སྣང་ཤས་ལ་བློ་འགྲོར་མི་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་འཚང་བཅར་ཞིང་། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་ནས་ངེས་འབྱུང་ལ་མྱོང་བ་མ་བཏོན་བར། སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་གྱི་དགེ་རྩ་གོམས་ 14-6-3a ཀྱང་ཐར་པའི་རྒྱུར་གཏན་ནས་མི་འགྲོ་བས། ཐར་འདོད་ཀྱིས་ཐོག་མར་གདམས་ངག་གང་ཟབ་ཟེར་བ་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས། ངེས་འབྱུང་ལ་རྟོག་སྒོམ་བྱ་དགོས། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་པོས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཕན་ཡོན་ལ་དྲན་ཤེས་ཐུར་རེ་བསྟེན་ནས། སེམས་བསྐྱེད་ལ་མྱོང་བ་འདོན་པའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་པར་མ་བྱས་ན། གཞན་གང་བྱས་ཀྱང་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དགེ་རྩ་རྣམས་རང་དོན་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ངེས་འབྱུང་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པའི་
Chinese
也出现了类似词语堆砌，毫无差别的现象，仍然没有获得定解。现在我心里想，如果我们没有理解，那我们和上师就没有区别了，心想上师可能也没有理解，于是就去请教。上师说，‘我们理解了，但是有些细节不太清楚。’因此，对于见解上最究竟的要点，以及行为上最细微之处，还有修行道路上是否走偏，以及密宗 14-6-2b 和显宗最困难的要点等等，之前一直疑惑不解，没有找到答案的地方，通过观察上师以理证方式进行论证，内心深处的疑惑彻底消除，生起了坚定的信心。按照这位上师的观点，现在的讲经听法和禅修实修，都算作是讲经听法。总的来说，佛法的种类虽然很多，但能成为解脱之因的只有三种：出离心、菩提心和清净的见解。现在这三种生起体验就不用说了，能对这三种有清净的理解都很少。对于前两种的理解，无法种下解脱的种子，后一种力量强大，可以种下。如果前两种不仅仅是理解，而是生起了完全改变内心的体验，就能种下解脱的种子。也就是说，通过强烈的努力，将所缘境铭记于心，凭借串习的力量改变内心，从而生起有作意的体验，这样就能种下解脱的种子，但还没有到达正道。仅仅是忆念轮回的安乐和众生，就能使出离心和菩提心持续不断地融入内心，从而在小资粮道上安住。持续不断地忆念轮回的过患和解脱的利益，不让心沉溺于轮回的显现，精进地加以控制，并将心专注于解脱的利益，在没有生起出离心的体验之前，即使串习布施、持戒、忍辱、精进、禅定等善根， 14-6-3a 也根本无法成为解脱之因。因此，想要获得解脱的人，首先要放下所有所谓的甚深窍诀，修习出离心的思维修。修习大乘的人，要时常忆念自利之过患和他利之功德，在没有生起菩提心的体验之前，无论做什么都不会成为正道。否则，善根都会被自利之心所控制，最终只会成为下劣菩提之因。例如，忆念出离心。
English
There also appeared phenomena similar to piling up words without any difference, and there was still no definite understanding. Now I think in my heart that if we don't understand, then we are no different from the master. Thinking that the master might not have understood either, I went to ask. The master said, 'We understand, but some details are not very clear.' Therefore, regarding the most ultimate key points of view, as well as the most subtle aspects of behavior, and whether one deviates on the path of practice, as well as the most difficult key points of Tantra 14-6-2b and Sutra, etc., those places where I had previously been confused and had not found answers, by observing how the master argued with reason, the doubts in the depths of my heart were completely eliminated, and firm confidence arose. According to this master's view, the current teaching and listening to the Dharma and meditation practice are all regarded as teaching and listening to the Dharma. In general, although there are many types of Dharma, there are only three that can become the cause of liberation: renunciation, Bodhicitta, and pure view. Now, not to mention generating experience of these three, it is rare to have a pure understanding of these three. Understanding the first two cannot plant the seeds of liberation, but the latter is powerful and can plant them. If the first two are not just understanding, but generate an experience that completely changes the mind, then the seeds of liberation can be planted. That is to say, through strong effort, keeping the object of focus in mind, and changing the mind through the power of habituation, thereby generating a deliberate experience, this can plant the seeds of liberation, but it has not yet reached the right path. Merely remembering the happiness of samsara and sentient beings can continuously integrate renunciation and Bodhicitta into the mind, thereby abiding on the small accumulation path. Continuously remembering the faults of samsara and the benefits of liberation, not allowing the mind to indulge in the appearance of samsara, diligently controlling it, and focusing the mind on the benefits of liberation, before generating the experience of renunciation, even if one practices generosity, discipline, patience, diligence, meditation, etc., 14-6-3a they will never become the cause of liberation. Therefore, those who want to attain liberation must first put aside all the so-called profound instructions and practice the contemplation of renunciation. Those who practice Mahayana must constantly remember the faults of self-interest and the merits of benefiting others. Before generating the experience of Bodhicitta, no matter what they do, it will not become the right path. Otherwise, the roots of virtue will be controlled by the mind of self-interest, and will eventually only become the cause of inferior Bodhi. For example, remembering renunciation. --------------------------------------------------------------------------------